"برای اولیویا"
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫(انگلستان، نوامبر 1961)
‫اونا برای مائن؟
‫هیچ کس نگفته می تونیم.
‫هیچ کس هم نگفته ‫نمی تونیم، درسته؟
‫میشه من هم یکی بردارم؟
‫ممنون.
‫اُه، چه عالیه.
‫این یکی به طور خاص خیلی خوبه.
‫همگی بیاین. بیاین یکی بردارین.
‫اسم من رولد داله.
‫شاید بعضی هاتون فکر کنین...
‫...برای چی یه کاسه پر از ‫هلو این جا بود.
‫خب، به خاطر اینه که...
‫...من یه کتاب درباره هلوها ‫نوشته م.
‫اون هم یه جادوییش.
‫و کاری که امروز قراره بکنم ‫اینه که یه کمش رو براتون بخونم.
‫- هی، این سنگ چی؟ ‫- اُه، آه...
‫خب...فکر می کنی از اون جا ‫می تونی بندازیش تو کاسه؟
‫- راحت. ‫- واقعا؟
‫آره. خب، بذار بهت بگم چی...
‫عقبکی چه طوره؟
‫آگوستوس.
‫بابا.
‫به تهش رسیدم. ‫خیلی جالب بود.
‫- ممنون. ‫- پیت پرکینز.
‫- چیه؟ ‫- آه، اسمم اینه.
‫این طوره؟ خوش به حالتون.
‫اتفاقا خودم رو یه کم سخن پرداز می دونم.
‫چند تا شعر این ور و ‫اون ور دارم.
‫شعر پنج بندی فکاهی عجیب و ‫جالب تو دانشگاه.
‫از این جور چیزا.
‫قطعا فکر می کنم پتانسیل ‫یکی دو تا کتاب نوشتن رو دارم.
‫البته که کتاب کودکان نه.
‫یه چیزی که یه کم...سنگین تر باشه.
‫- سنگین تر؟ ‫- اوهوم.
‫کارت تو «جانی و چیزِ غول آسا» ‫هم عالی بود...
‫- آناناس. ‫- آه، ممنون، بله.
‫«جانی و آناناس غول آسا.»
‫همه باید از یه جایی شروع ‫کنیم دیگه، نه؟
‫اول تو فکر هلو بودم، اما...
‫نه، نه، نه، نه.
‫بچه ها می تونن با آناناس ‫ارتباط برقرار کنن.
‫آناناس خودشه.
‫کارتم رو بهتون میدم.
‫اگه اوضاعتون بهتر شد،
‫شاید یه مشاور حقوقی ‫خوب لازمتون بشه.
‫من خیلی فراتر از یه ‫وکیل ساده م، می دونین؟
‫یه سگ با یه استخوان، ‫این چیزیه که هستم.
‫و یکی مثل شما دقیقا ‫همچین چیزی لازم داره.
‫اگه من سگ شما بودم با استخوان،
‫120 درصد متعهد می بودم به...
‫میگم...اون...
‫«کلاتو بارادا نیکتو.»
‫- پاتریشا نیل. ‫- کی؟
‫اُه، بی خیال. پاتریشا نیل.
‫ستاره سینمایی بزرگ و ‫خفن آمریکایی.
‫- چه طور اومد این جا؟ ‫- یعنی از نظر حمل و نقل؟
‫نه، نه، این جا چی کار ‫می کنه، وسط این...
‫...مراسم کوچیک رقت انگیز ‫وسط ناکجاآباد؟
‫احتمالا آدرس رو اشتباهی ‫اومده. بازیگرها رو...
‫...می شناسی که، خیلی باهوش ‫نیستن اما خوشگلن.
‫- نسبتا. ‫- خب، اون چیز خاصی نیست.
‫از اون دختراست که راحت ‫رو یه انگشتم می چرخوندم.
‫- تو خواب ببینی، پیرمرد. ‫- اُه، واقعا؟
‫نمی دونم اهل شرط بندی ‫هستین یا نه، آقای پرکینز،
‫اما ده شیلینگ شرط می بندم که ‫من امشب با پاتریشا نیل میرم.
‫باشه. پولت رو می گیرم.
‫گاس می تونه بانک دارمون باشه.
‫خانم نیل، بذارین خودم رو ‫معرفی کنم.
‫من رولد دالم.
‫- خود رولد دال؟ ‫- خودِ خودش.
‫و این دوست خوبم، جری جنکینزه.
‫خب، از آشناییتون خوشوقتم، ‫آقای جنکینز.
‫در واقع پرکینز. ‫پیت پرکینز.
‫ببخشید، می دونستم یه چی ‫تو همون مایه ها بود.
‫و این گاسه. در واقع، ‫آگوستوس.
‫اما گاس رو ترجیح میده، ‫مگه نه، گاس؟
‫- از آشناییت خوشوقتم، گاس. ‫- وای!
‫بذار یه چیز جالب بگم، پاتریشا.
‫پیت همین الان با من ‫ده شیلینگ شرط بسته...
‫...که من امشب همراه تو ‫از این جا نمیرم.
‫همراه من بری یعنی...
‫خب، آقای جنکینز، واقعا؟
‫- قصدم... ‫- اُه، بی خیال.
‫مگه همین الان نگفتی که ‫هیچ کدوم از...
‫...بازیگرهای زن خیلی باهوش ‫نیستن اما خوشگلن؟
‫- نه، تو همین الان گفتی... ‫- خب، نظرت چیه، پت؟
‫من اون طرف آمستردام ‫یه جای خوشگل نقلی دارم.
‫خب، آقای دال، پیشنهادتون ‫باعث افتخار منه،
‫اما خب، مطمئن نیستم ‫شوهرم اجازه بده.
‫اُه، ازدواج کردین. ‫چه قدر حیف.
‫با این که باید بگم نقطه ضعفم ‫مردای قد بلندن.
‫خب، یه ذره شانس آوردم.
‫ویژگی دیگه ای هم ‫هست که دنبالش باشی؟
‫خب، بذار فکر کنم...
‫یه چیزی هست که نمی تونم ‫در برابرش مقاومت کنم.
‫مردی که می تونه یه ‫صبحانه خوش مزه بپزه.
‫خب، خانم نیل، باید بهتون ‫بگم که تو گریت میسندن...
‫...به من میگن پادشاه صبحانه ها.
‫- اُه، واقعا؟ ‫- هی. شوهرتون چی؟
‫اگه تو نگی من هم چیزی ‫بهش نمیگم.
‫از آشناییت خیلی خوشوقت ‫شدم، گاس.
‫- نه، نه. همه ش مال خودت. ‫- آقای جنکینز.
‫جری.
،اقای دال شما یه بچه بزرگی
اینطوره؟
و روزی که دست از این کارت برداری روزیه که من طلاق می‌گیرم
.ما دوتا دختر داشتیم .اسم اولی رو گذاشتیم اولیویا
‫اولیویا توئنتی دال.
‫اولیویا از «شب دوازدهم».
‫توئنتی هم چون تمام پولی که... ‫(توئنتی: در انگلیسی به معنی بیست است)
‫...روز آفتابی و روشن تولدش تو ‫جیبم بود، همین بود.
‫اولیویا. نگهبان باغ وحش ‫کوچولوی ما.
‫بعد هم شانتال سوفیا دال بود.
‫«سوفیا» از روی اسم مادرم.
‫اما متوجه شدیم که اون ‫شانتال دال میشد.
‫برای همین تسا شد.
‫تسایی که همیشه فکر ‫می کرد بهترین رویکرد...
‫...انجام کارها به روش خودشه،
‫من جمله خوابیدن در هر جای...
‫...ممکن، غیر از تخت خوابش.
‫و تئو، پسری که کم بود...
‫...تو یه تصادف جاده ای از دست بره،
‫تو یه جاده خیس زمستونی ‫در نیویورک.
‫بعدش هم که البته، پت، ‫ستاره صحنه و سینما...
‫...که حالا سعی داشت حرفه و ‫خانواده ش رو شناور نگه داره...
‫...تو یه وان زهوار در رفته قدیمی که ‫بهش می گفتیم جیپسی هاوس.
‫و بعد میایم به خشکی.
‫بال گابریل بهتر شده.
‫شده، مگه نه؟
‫اون گابریل نیست. ‫اون یوریله.
‫اسم همه شون رو از روی ‫فرشته ها گذاشتی؟
‫همه شون فرشته ن.
‫فرشته هایی که همه جای خرابکاری ‫می کنن، اینش قطعیه.
‫بیا.
‫و اسم اون چارلی راکته.
‫بابا، عاشق اینم که این طوری ‫صداش می کنی.
‫اون تو یه خونه با مادر و ‫پدرش زندگی می کنه و...
‫...پدر و مادرِ پدرش،
‫و مادر و پدرِ مادرش.
‫- همه تو یه خونه؟ ‫- همه تو یه تخت.
‫اونا خیلی فقیرن، می دونی؟ ‫فقیرن و همه اسمشون بابه.
‫- اسم همه شون بابه؟ ‫- بله.
‫اسم جفت مادربزرگ ها ‫روبرتاست.
‫بعد هم بابابزرگ رابرت و ‫اون یکی بابابزرگ رابرت.
‫- چه بامزه. ‫- چه می دونم، شاید جواب بده.
‫- چه شکلاتایی درست می کنن؟ ‫- اُه، شکلاتای فوق العاده.
‫فاج؟ فاج هم می تونه باشه؟
‫اُه، بله، یه دریاچه ازش ‫خواهد بود.
‫و آب نبات سفت؟
‫اُه، بله، عاشق اونایی، مگه نه؟
‫آره اما اونا هیچ وقت به اندازه ‫کافی دووم نمیارن.
‫این یکی ها میارن.
‫در واقع، اینا تا ابد ‫دووم میارن.
‫اون فینیاس تیلور بارنمِ ‫صنعت شیرینی سازیه.
‫یه بار برای یه مهاراجه ‫یه قصر ساخته،
‫کاملا از جنس شکلات.
‫شاهزاده پیلائو.
‫نه.
‫شاهزاده پیپرپیپو.
‫نه. احتمالا این هم نه.
‫بهم الهام میشه. همم؟
‫مراقب باش.
‫نمی دونم چرا این قدر ‫دوستش داری.
‫یه لبخند لرزونه.
‫یه لبخند لرزون.
‫چیز دیگه ای که مرد تو ‫حرفامون...
‫...دوست داره، اینه که ‫از شکر فواره بسازه.
‫مشکل اینه که یه ذره ‫چسبناک میشه.
‫لیوی کی میاد خونه؟
‫دیگه زیاد طول نمی کشه، عزیزم.
‫برو یه چیزی پیدا کن و باهاش ‫بازی کن تا وقتی برگردن.
‫اما من با همه چیز ‫بازی کرده م.
‫خب، نمیشه که با همه چیز ‫بازی کرده باشی.
‫کرده م. واقعا.
‫یادته مامان درباره این که باید...
‫...کار کنه، چی گفت؟
‫اوهوم و من فقط اگه ‫چیز اضطراری ای پیش اومد...
‫...باید مزاحمت بشم.
‫- درسته. ‫- مثل الان.
‫و الان چه چیز اضطراری ای ‫پیش اومده؟
‫پاهات آتیش گرفته ن. ‫بیا ببینم.
‫پیکسی ها به اندازه مرغای ‫دریایی موذین.
‫همه کار می کنن، وقتی مردم ‫بهشون پشت می کنن این کارا رو می کنن.
‫اما ویژگی پیکسی ها اینه که ‫میگن می می می می می...
‫اما این قدر صداشون کمه که ‫باید گوشت رو...
‫...بچسبونی که بشنویشون.
‫برای چی این طوری ‫حرف می زنی؟
‫- مامان داره تمرین می کنه، عزیزم. ‫- چه خبره؟
‫داریم دنبال پیکسی ها می گردیم.
‫پیکسی؟ تو باکینگهام شر؟
‫عمراً. نه، پیکسی ها رو فقط ‫تو کورن وال پیدا می کنین.
‫- اما مامان گفت... ‫- خب، امان از مامان خنگول.
‫و بابا...بابا درست میگه.
‫تو باکینگهام شر فرشته داریم.
‫- فرشته! فرشته داریم. ‫- خب، آره، درسته.
‫اما مشکل فرشته ها اینه که...
‫...اونا خیلی خجالتین...
‫...و دیدنشون خیلی سخته.
‫بله، البته مگر این که سوم نوامبر باشه.
‫میشه کی؟
‫خب، چه...چه باورنکردنی! ‫اون امروزه.
‫چه قدر احتمال داره؟
‫و امروز روز بابالابادامدام هستش.
‫روز بابالابال چیه؟
‫روز بابالابادامدام روزیه که ‫آپل تاپل،
‫پادشاه فرشته ها،
‫سوار یه خرگوش سیاه ‫بزرگ یه رژه رو رهبری می کنه.
‫- مثل تریلبی. ‫- دقیقا مثل تریلبی.
‫می تونیم ببینیمش؟
‫اُه، خب، بذارین فکر کنم.
‫سلام، عزیزم.
‫- هنوز خبری نشده؟ ‫- اُه، نه.
‫مامان، بابا، بیاین ببینین! ‫بیاین ببینین! سریع!
‫خیلی خوب، خیلی خوب. ‫بابا میاد.
‫مامان باید یه تماس تلفنی مهم ‫درباره یه نقش رو جواب بده.
‫خب، خب.
‫فکر می کنی اپل فلپل ‫ازش خوشش میاد؟
‫آپل تاپل؟ البته که میاد. ‫خارق العاده ست.
‫می تونیم سوار خرگوشش ببینیمش؟
‫خب، تا وقتی از وقت ‫حموم نگذشته باشه...
‫اُه، عزیزم، گذشته.
‫اما بابا گفتی که اگه یه ‫پیشچش درست کنیم، می تونیم.
‫- پیشکش. ‫- خب، می تونیم؟
‫باید صبح ببینیم. همم؟
‫این که یکی از داستان هات ‫نیست، هست؟
‫خواهی دید.
‫بیا. می گیرمت!
‫نه، نمی گیری.
‫نه، بیا این جا!
‫لیوی، گفتم قرمزها نه. ‫مامان باید اونا رو پرداخت کنه.
‫ببخشید.
‫این چیزیه که می خوای؟
‫می خوای پرواز کنن برن، لیوی؟
‫برمیگردن.
‫خب، خوش بینیت رو ‫تحسین می کنم.
‫برمیگردن. خونه شونه دیگه.
‫برید حمومتون رو بکنین، باشه؟
‫دارم یواش یواش نابود میشم.
‫- عزیزم... ‫- نکن.
‫گفتن کی رو انتخاب کردن؟
‫ریچل رابرتس.
‫به گمونم یه جور خوبی ‫خاکیه.
‫و من نیستم؟
‫اونا فقط به دیدن تو با...
‫...خز روباه در حال نوشیدن ‫یه چیز گرون عادت کردن.
‫این یعنی چی؟ فقط ‫به همین درد می خورم؟
‫- این چیزی نیست که دارم میگم. ‫- مهم نیست.
‫من...من هنوز اون چیز ‫مسخره فرودگاهی رو دارم.
‫خب، همون طور که گفتم، اگه ‫نمی خوای، انجامش نده.
‫مردی که آخرین پیش پرداختش ‫نمی تونه حتی جعبه اون نوشیدنی رو...
‫...که عاشق سر کشیدنشی...
‫...پوشش بده، نباید این رو بگه.
‫نویسندگی من پول در میاره.
‫اگه این قدر نجوش نبودی،
‫خیلی بیشتر پول در میاورد.
‫این دیگه یعنی چی؟
‫یعنی بچه ها انید بلایتون رو می خوان.
‫نه چرندیات پیچیده ای که از...
‫- ...کله تو در میاد. ‫- اُه، گور بابات، پت.
‫من فقط سعی داشتم ‫مهربون باشم.
‫می تونین خفه شین.
‫خب...کجا بودیم؟
‫- فصل پنج. ‫- آه.
‫بله، رودخونه مارشمالویی.
‫می خوای همه ش رو بخوری؟
‫کم کم داری مثل مادرت ‫حرف می زنی.
‫♪ شیفتگی بود ♪
‫♪ و شاید تو همون نقطه شروع تموم می شد ♪
‫♪ فقط یه نگاه گذرا ♪
‫♪ فقط یه عشق کوتاه ♪
‫♪ و شاید راهم رو می کشیدم ♪
‫♪ و می رفتم، با دل خالی ♪
‫چی کار داری می کنی؟
‫یه پیامه، برای بچه ها.
‫تو خماری.
‫گفتی اون رو انداختی دور.
‫- خب، دوباره خریدمش. ‫- خودت...خودت بودی چه حسی بهت دست می داد؟
‫- فقط یه آهنگ مسخره ست. ‫- نه.
‫نه، مقایسه شدن با گری کوپر.
‫اون مُرده، رولد.
‫و حتی اگه...
‫...نمرده بود با یه قوطی ‫علف کُش...
‫...تلو تلو نمی خورد که ‫سعی کنه بچه هامون رو...
‫...خوشحال نگه داره، مگه نه؟
‫نه، چون کوپر زنش رو ‫ترک نمی کرد.
‫تو یه احمقی.
‫چی...چی گفتی؟ این...این ‫یه معذرت خواهی بود؟
‫از این بهتر گیرت نمیاد.
‫خب، خب، می پذیرمش.
‫- چی؟ ‫- کمک کن، کمک کن.
‫کجا رفتی؟
بیا اینجا، بیا اینجا - صبر کن، صبر کن -
‫مامان! بابا! ‫بیدار شین!
‫فلافل وافل اومده. ‫فرشته ها وجود دارن!
‫واقعا دارن!
‫مامان، بیدار شو!
‫باید بریم.
‫اولیویا کجاست؟
‫لیوی؟
‫عزیزم؟
‫لیوی؟
‫و می دونی، بعدش هر روز ‫حدود ساعت 2 صبح...
‫...جغدها از راه می رسیدن.
‫- جغدها؟ ‫- بله.
‫به طور خاص آموزش دیده بودن که ‫شکلات درست کنن.
‫خیلی هوشمندانه ست، بابا.
‫نه، نیست.
‫تو چه می دونی؟
‫من می دونم جغدها حلزون می خورن،
‫و هیچ کس شکلاتی که جغدها ‫ساخته باشن نمی خواد،
‫همه پوشیده از ترشحات ‫چندش حلزونی.
‫خب، همه جور حشره ای ‫تو اون هلوئه بود.
‫و هیچ کس نخریدش.
‫مامان گفت.
‫برو بخواب.
‫- این عادلانه نیست. ‫- گفتم برو بخواب.
‫همه این یکی رو می خونن، بابا.
‫دیگه باید بخوابی، لیوی.
‫- خسته نیستم. ‫- مامان درست میگه.
‫به هر حال، تادا.
‫گفتی حیوون واقعی.
‫این یه حیوون واقعیه. یه...
‫یه جابل فلامه.
‫بابایی.
‫بخواب، عزیزم.
‫شب بخیر.
‫دوستت دارم، کوچولو.
‫من هم دوستت دارم، بابا.
‫رولد؟
‫فکر می کنن ممکنه ‫انسفالیت باشه.
‫نمی فهمم. فقط سرخکه دیگه.
‫سرخک که تورم ‫مغزی نمیده.
‫تو موارد نادر میده.
‫ببخشید، اگه ناراحت نمیشین...
‫من جمعشون می کنم. ‫منظورم امضاست.
‫الان می خوابه.
‫نیازی نیست جفتتون بمونین.
.نه، تو برو ... تسا و تئو
.خب، بهت نیاز دارن
‫- مجاری هواش رو باز کنین. ‫- چه اتفاقی داره میفته؟
‫لیوی؟
‫رولد؟
‫نه، نه، نه.
‫نه. نه.
‫نه. نه. نه.
‫ممنون.
‫- مرسی که تشریف آوردین. ‫- البته.
‫پت، اگه چیزی لازم داشتی،
‫اگه یه وقت لازم داشتی ‫من از بچه ها مراقبت کنم،
‫یا خب، خب، هر چی...
‫ممنونم.
‫ببخشید.
‫متأسفم که درباره اولیویا ‫کوچولوی عزیز می شنوم.
‫- تخم مرغ و شاهی. می بخشید. ‫- اُه.
‫پت.
‫تخم مرغ و شاهی تموم کردیم.
‫رولد کجاست؟
‫- رولد؟ ‫- بهتره دست به کار شم.
‫همه هنوز این جان.
‫- لطفا، لطفا بس کن. ‫- یه دقیقه دیگه میام پایین.
‫اون...اون ماتیلداست. ‫اون مال تساست.
‫نه، نه، نه، نیست. ‫اون...اون...
‫- مال اولیویاست. ‫- لطفا نکن.
‫لعنت، رولد، اسمش ‫اولیویاست.
‫حالا دیگه حتی اجازه نداریم ‫اسمش رو بگیم؟
‫چرا نمی تونی مثل یه آدم ‫عادی گریه کنی؟
‫همه دست هم رو می گیرن.
‫چی کار داری می کنی؟
‫کار بدی نیست.
‫چای بازی می کنی؟
‫اون جا جای کیه؟
‫- هیچ کس. ‫- دروغ نگو.
‫- اون... ‫- لعنت، رولد.
‫مامان.
‫چه خبره؟
‫فقط تو نیستی که لیوی رو ‫از دست دادی.
‫- درد داره. ‫- برای همه مون دردناکه.
‫نمی تونی سرش داد ‫بزنی چون...
‫جای اون نیست!
‫برای ماتیلداست. ‫عروسکم.
‫تو گفتی اون مال من ‫نیست، اما هست!
‫ماتیلدا.
‫برگرد پیشمون، رولد.
‫لطفا.
‫بیا. یالا.
‫ماتیلدا.
‫خیلی خوب، عزیزم. ‫باشه.
‫چای کافی برای من هم ‫هست؟ اُه، بیا.
‫می خوای دو تا دختر رو ‫از دست بدی؟
‫تسا.
‫به نظر میاد راحتی.
‫می دونی به چی داشتم فکر می کردم؟ ‫داشتم به سیرک فکر می کردم.
‫سیرک رو یادته؟
‫یادته، مگه نه؟
‫یادته بعد از این که اومدیم ‫بیرون، چی گفتی؟
‫درباره این که شیرها رو ‫از همه بیشتر دوست داری چی گفتی؟
‫من نگفتم، اون گفت.
‫نه، نه، تو بودی، عزیزم. ‫اون عاشق...
‫نه. اون بود.
‫و بعد تو گفتی تو هم اونا رو ‫از همه بیشتر دوست داری...
‫...چون تو فقط چیزایی که اون ‫دوست داشت رو دوست داشتی.
‫گم شو، پرنده احمق!
‫گم شو!
‫برو! بیرون!
‫- فقط برو بیرون! ‫- لعنت بر شیطون.
‫- برو! یالا! ‫- تسا، بس کن!
‫- برو! ‫- نه، تسا، نه!
‫دیدی؟ اون درباره همه چیز ‫حق نداشت!
‫دارن میرن و برنمیگردن! ‫هیچ وقت، هیچ وقت!
‫اونا پرنده های لیوی بودن.
‫- مال لیوی. ‫- رولد.
‫بس کن. چه طور ‫جرئت می کنی؟
‫بیا، عزیزم.
‫فصل هفت.
‫لعنت.
‫صبح بخیر، خانم دال.
‫- بفرمایید. ‫- اُه، ممنون.
‫خانم دال، فقط می خواستم بگم...
‫درباره دخترتون...
‫متأسفم، شما...
‫دو تا دارین. درسته؟
‫بله. دارم. دو تا دارم.
‫تسا و...و اولیویا.
‫اولیویا، اسمش اینه. ‫اسمش همینه.
‫اولیویاست.
‫من...متأسفم. شو...شوهرم ‫نمی ذاره اسمش رو بگیم، پس...
‫خب، این احمقانه ست.
‫بله، احمقانه ست، مگه نه؟
‫آه...خیلی احمقانه ست.
...من، آه
معذرت میخوام، هممون توی اینجا یکم دیوونه شدیم
‫لوبیای عروس. هوس کردم.
‫- الان هیچی در نمیاد. ‫- نمیاد؟
‫- چی کار می خوایم بکنیم؟ ‫- خب...
‫کنسروش رو می گیریم.
‫نه، درباره لوبیاهای ‫عروس کوفتی.
‫درباره خودمون؟
‫- یا برات مهم نیست؟ ‫- این منصفانه نیست.
‫چه ربطی به انصاف داره؟
‫من...من هر روز به لیوی ‫فکر می کنم.
‫- لطفا. ‫- نه، دختر ما اسم داره.
‫و من ازش استفاده می کنم.
‫حتی پست چی هم فکر می کنه مسخره ست.
‫دارم تلاشم رو می کنم.
‫خب، بیشتر تلاش کن.
‫فکر می کنی برای من چه جوریه...
‫...وقتی دو تا بچه دورم...
‫- ...خط خطی... ‫- اُه، تو بچه داری کمک می خوای؟
‫- خب، این شروع خوبیه. ‫- آه.
‫باشه. خیلی خوب.
‫مامان کجاست؟
‫آم، رفته پیاده روی.
‫صبحانه؟
‫آه، فقط انجامش بده، ‫یواش بزن.
‫یالا! باید بریم.
‫رولد؟ تسا!
‫- تسا، مامان برگشته. ‫- تئو.
‫بیا. اُه، خدای من.
‫- یالا. ‫- کمک، مامان! مامان!
‫رولد؟ رولد؟ رولد!
‫رولد، چه فکر لعنتی ای ‫تو سرت بود؟
‫جوابم رو بده. ‫جوابم رو بده!
‫چه خبره؟ جوابم رو بده.
‫- تنهام بذار. ‫- تو چه ت شده؟
‫چه...تو چه ت شده؟
‫تو چه ت شده؟
خودت درستش کن، رولد
.این کاریه که تو می‌کنی
.حالا وقتی که تئو تصادف کرده بود
انقدر این دورو بر بودی تا اینکه درستش کردی
.و منم عاشقت بودم. و منم انجام دادم
...ولی من نمیتونم
.دیگه نمیتونم این کارو کنم
تو باید درستش کنی، رولد
باید درستش کنی
قبل از اینکه انقدر خراب بشه .که دیگه نشه درستش کرد
.باشه
‫این که فکر کنی مدیر قبلیت...
‫...تاج ملکه انگلیس رو براش ‫گذاشته خیلی عجیبه.
‫باهاش ازدواج هم کرده.
‫- خوشحالم که دوباره می بینمت، رئیس. ‫- همم.
‫دیگه مثل قبل نمی درخشی، ‫مگه نه، دال؟
‫با توجه به شرایط ‫کاملا قابل درکه.
‫و شما باید خانم دال باشین.
‫- از صمیم قلب تسلیت میگم. ‫- ممنون.
‫لطفا صدام کنین پت، ‫عالی جناب.
‫شنیده م که بازیگرین.
‫بله، درسته.
‫که این طور. ‫خب، الان که این جایین.
‫ممنون که برای دیدن ما ‫وقت گذاشتین.
‫خواهش می کنم، البته.
‫هر کاری برای کمک می کنم.
‫این مسئله برای پت خیلی ‫سخت بوده. آه...
‫- خب، برای جفتمون. ‫- بله.
‫اما جنس ظریف تر همیشه...
‫...از دست دادن یه فرزند رو ‫عمیق تر احساس می کنه.
‫بله، رولد با همه این قضایا...
‫...خیلی بهتر از من ‫مدارا کرده.
‫حداقل نظر پست چی رو ‫ازش نخواستم.
‫مشکلی ندارین که من...
‫راستش، دارم.
‫پس...
‫- دو تا دختر؟ ‫- اوهوم...و یه پسر.
‫اولیویا، تسا و تئو.
‫می تونین تصور کنین که ‫چی به سر همه مون آورده.
‫داغ دیده.
‫بله، بعضی وقتا عجب ‫کارایی می کنه، مگه نه؟
‫کی؟
‫- خدا. ‫- خدا؟
‫شما...شما یه بار تو مدرسه ‫این رو بهمون گفتین.
‫من؟ به هیچ وجه.
‫- احتمالا اشتباه می کنم. ‫- قطعا.
‫به هر حال...
‫باید خیالتون از این بابت ‫راحت باشه که کوچولوتون...
‫- اولیویا. ‫- اولیویا، بله، بله.
‫اولیویا در قلمروی خداوندمون ‫شاد و خوشحاله.
‫جوری که من دوست دارم به ‫بهشت نگاه کنم اینه که تصور کنم...
‫...اون کجای زمین از همه جا ‫خوشحال تر بود...
‫...و بعد اون حس رو 1000 برابر کنم.
‫خب، میشه باغ، مگه نه؟ ‫اون همیشه...
‫...تو باغچه از همه جا خوشحال تر ‫بود، مگه نه، رولد؟
‫پیش حیووناش.
‫پس الان اون جاست. ‫تو باغ خداوند.
‫شگفت انگیزترین باغی ‫که میشه تصور کرد.
‫البته که بدون حیوانات.
‫- اما زیبا، پر از میوه های رسیده... ‫- من...من متأسفم.
‫ببخشید. منظورتون درباره ‫حیوونا چیه؟
‫مجاز نیستن.
‫حیوانات دنیای پس از ‫مرگ خودشون رو دارن.
‫شوخیتون گرفته؟
‫اصلا چیزی نیست که ‫جای شوخی کردن داشته باشه.
‫اما این طوری که خوشحال نمیشه.
‫ببخشید. من که قوانین رو ‫نمی نویسم.
‫نـ...نه، بدون تریلبی نمیشه. نه.
‫- بدون رولی نمیشه. ‫- نه.
‫خرگوش و سگ.
‫قطعا هیچ سگی اجازه ‫ورود نداره.
‫نه. رولی باید با اون ‫تو باغ بدوه.
‫جفتشون باید وقتی آفتاب به ‫پشتشون می خوره، بدون.
‫که اون خیلی تنها نباشه.
‫- نه. ‫- سگ ها اجازه ورود ندارن؟
‫خداوندا! آخه مگه میشه خدا ‫سگ ها رو دوست نداشته باشه؟
‫ببخشید، یادم رفته بود اون چه ‫عوضی اتوکشیده ایه.
‫سگ تو بهشت ممنوعه.
! اوه، لیوی
لیوی، لیوی
درسته
درسته، لیوی ما
بگو، بگو - وای خدا -
.ممنون
‫سلام، تریلبی. ‫سلام، تریلبی.
‫ماتیلدا.
‫دوباره مال منه؟
‫همیشه مال تو بوده.
‫- متأسفم. ‫- بابا متأسفه؟
‫بله.
‫و متأسفم که به خاطر پرنده ها ‫سرت داد زدم.
‫دوباره متأسفی؟
‫من رو می بخشی؟
‫بله...و من هم دوباره متأسفم.
‫کاش نمی ذاشتم برن.
‫همین الان داشتم فکر می کردم...
‫...شاید بتونیم تو دهکده ‫پرسه بزنیم و...
‫...یه کم شکلات بخریم؟
‫دو تایی با هم؟
‫اگه دوست داری.
‫اسم مسخره ایه.
‫خب، مسخره تر از راک هادسون ‫یا موریس تی پات نیست.
‫هیچ کس موریس تی پات نیست.
‫خب، محض اطلاعت، ‫موریس تی پات...
‫...اتفاقا یکی از دوستای ‫خوب منه.
‫تو ساندیدنو فرش می فروشه.
‫هنوز جغدهایی که شکلات ‫درست می کنن رو داری؟
‫اُه، بله، تو از اونا ‫خوشت نمیومد، نه؟
‫نه. زیادی لزجن.
‫خب، مسئله اینه که ‫بابا نویسنده ست، نه؟
‫نمی تونم چیزی که فکر کردم رو ‫پس بگیرم.
‫اما تو یه بچه ای.
‫پس این داستان بچگونه نیست؟
‫- سلام. ‫- صبح بخیر.
‫دو تا آب نبات سفت، لطفا.
‫باشه.
‫یه دونه هیچ وقت زیاد ‫نمی مونه.
‫کاملا درسته.
‫اون چیه؟
‫یه چیزیه که مارتین ریت ‫داره کارگردانی می کنه.
‫به فکر بازی کردنش ‫نیستی که، هستی؟
‫خب، شاید.
‫خیلی زود نیست؟
‫خب، تو داری کار می کنی.
‫کار کردن من به معنی ول کردن ‫بچه ها نیست، هست؟
‫نه، به گمونم نیست.
‫نه، اما ببین، اگه واقعا فکر می کنی حاضری،
‫اون وقت یه کاریش می کنیم.
‫مثل همیشه.
‫می خوای الان بخونمش؟
‫خب، البته که الان.
‫عزیزم.
‫خوشت اومد؟
‫خوشم اومد؟
‫عاشقشم.
‫کاملا عاشقشم.
.اه، خیلی عصبی شده بودم
.این فوق‌العاده ست ‫بانمکه و...پیچیده ست.
‫- پیچیده؟ ‫- یه جور خوبی.
‫پیچیده ست و اصیله، جوری که ‫فقط رولد دال می تونه باشه.
‫- همین طوری که نمیگی؟ ‫- نه، نه، نه، واقعا.
‫واقعا...واقعا محشره.
‫خب، خوبه. حالا نظری داری؟ ‫هر چه قدر هم کوچیک؟
‫چون من...من می خوام ‫همه چیش درست باشه.
‫- خب... ‫- می دونم. می دونم، بچه ها زیادن.
‫- فکر کردم نُه تا زیاده... ‫- نه، به نظرم هفت تا عالیه.
‫نه، خب، من...به طور غریزی من...
‫من...فکر می کنم که هفت تا ‫هنوز خیلی زیاده.
‫فکر می کنم باید کمتر باشن،
‫اما فقط نمی دونم کدوم رو ‫حذف کنم.
‫- اُه، شاید... ‫- یالا...یالا، بگو.
‫من...بهم برنمیخوره. ‫چون این یکی باید خوب بفروشه.
‫- البته. ‫- می دونم به چی فکر می کنی.
‫قبض ها دارن رو هم تل انبار میشن و...و...
‫آره، این یکی نمی تونه مثل ‫«هلو» گند بزنه.
‫من...من کی گفتم «هلو» ‫گند زده؟
‫خب تو حرفات که نگفتی اما ‫گاهی وقتا چیزایی که گفته نمیشه...
‫...مهم تره.
‫«ببینم، رولد، چند نسخه از ‫هلو فروختی؟»
‫دو هزار و ششصد و سی و سه.
‫لطفا این کار رو با خودت نکن.
‫اُه، خدایا، چی تو فکرم بود؟
‫رولد، بچه ها عاشق این میشن.
‫بچه ها؟ چه ربطی به ‫بچه ها داره؟
‫این...بچـ...بچه ها نیستن که ‫کتاب بچگونه می خرن.
‫بزرگ ها هستن. والدین هستن ‫که برای بچه ها می خرنشون.
‫و والدین چیزای پیچیده نمی خوان.
‫رولد، داری خودت رو سر ‫هیچی اذیت می کنی.
‫هیچی؟ اُه، نه، نه...نه، ‫درست میگی.
‫این...این هیچی نیست. ‫این فقط یه...
‫فقط یه مشت خط خطی ‫بی معنیه.
‫می دونی با یه مشت خط خطی ‫چی کار می کنن؟ این کار رو.
‫بس کن، رولد! ‫نه! نه!
‫رولد، بس کن!
‫نه، رولد! رولد، بس کن!
‫- بس کن! ‫- بسمه.
‫خدایا! تو یه...تو مثل یه ‫بچه زودرنجی!
‫مگه نگفتی روزی که ‫دست بردارم...
‫...درخواست طلاق میدی؟
‫وسوسه م نکن!
‫اُه!
‫خدای من. مارتین!
‫- چی کار... ‫- تو رو پیدا می کردم.
پس اینجا جاییه که تو همه چیزت رو ول کردی؟
،مارتی، روی زمین چه خبره تو اینجا چیکار می‌کنی؟
.فقط داشتم رد میشدم
از باکینگهام شایر؟
.آه، پس من اینجام
.زود باش، بشین .برات یه فنجون چای درست می‌کنم
‫رولد این وراست؟
‫آه...یه جایی هست دیگه.
‫حتی نمی تونم تصور کنم ‫شما دو تا...
‫شما دو تا چی کشیدین.
‫- نکن. ‫- البته.
‫به هر حال، شنیده م که ‫از فیلمنامه خوشت اومد.
‫اُه، اومد. عاشقشم.
‫یکی از بهترین چیزاییه ‫که تا حالا خوندم.
‫فکر می کردم این رو بگی.
‫خب، فکر می کنی کی باید ‫نقش آلما رو بازی کنه؟
‫شرلی مک لین هست.
‫نمی صرفه.
‫- بنکرافت؟ ‫- بنکرافت به عنوان خدمتکار خونه.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- شلی خوب می شد.
‫شاید جذابیت کافی رو ‫نداشته باشه.
‫مارتین.
‫من...باعث افتخارمه. ‫واقعا.
‫بهم بگو که نمی دونی چه طور ‫نقش آلما رو بازی کنی.
‫البته که می دونم چه طور ‫نقش آلما رو بازی کنم.
‫بهم بگو دلت نمی خواد ‫نقش آلما رو بازی کنی.
‫یالا، پت.
‫تو تنها کسی هستی که می تونم تصور ‫کنم انجامش بده...و پُل.
‫اون هم فقط تو رو ‫می تونه تصور کنه.
‫و می دونی که ستاره های مشهور ‫هالیوودی چه طورین دیگه.
‫جدی؟
‫پت، من نشستم پشت ‫میز آشپزخونه ت...
‫...وسط باکینگهام شر.
‫می خوای چه قدر جدی تر ‫از این باشم؟
‫نمی دونم.
‫می دونی، ما...ما داریم ‫درستش می کنیم، اما...
‫اما چی؟
‫خب، اولا بچه ها هستن.
‫با خودت بیارشون. ‫یه پرستار بچه خوب می شناسم.
‫خب، این یه دروغه اما ‫استودیو کمک می کنه...
‫مارتین! مارتین! مارتین!
‫اگه چند ماه دیگه بود...
‫به من نگفتی که مهمون داریم.
‫رولد، مارتین رو یادته؟
‫همین دور و بر بودی، ‫مگه نه، مارتین؟
‫نه. اومدم پت رو قانع کنم که ‫تو فیلمم باشه.
‫اُه، بله، «هاد بنون.»
‫چه عنوان وحشتناکی.
‫باید عوضش کنی.
‫کردم. الان دیگه فقط هاده.
‫پس پت رو به عنوان خدمتکار ‫خونه تصور می کنی، نه؟
‫اُه، خوندیش، ها؟
‫- ورق زدمش. ‫- نظرت چیه؟
‫فکر می کنم 20 صفحه ارزش ‫این همه راه رفتن تا لوس آنجلس رو نداره.
‫خب، می دونی که از قدیم ‫گفتن کیفیت مهمه نه کمیت.
‫تو که با مدیر برنامه بودن ‫شروع نکردی، کردی، مارتی؟
‫اُه، حالا داری بدجنسی می کنی.
‫به من اعتماد کن، هنوز ‫بدجنس ندیدی.
‫اُه. من تو هالیوود کار می کنم، ‫به من اعتماد کن، دیدم.
‫آره، خب، نه، من...من ‫تحسینت می کنم.
‫رولد...
‫قطعا خودم جیگرش رو ‫نداشتم که این همه راه بیام...
‫...که به پت یه چیزی ‫پیشنهاد بدم که این قدر...
‫لعنت، کلمه مناسبش چیه؟
‫در شأنش نیست.
‫این که سه کلمه ست.
‫کافیه، رولد.
‫آقا نظرم رو خواست، عزیزم.
‫درسته.
‫و نظرات مهمن، پس این هم ‫نظر من:
‫من از وقتی لیوی مُرد، ‫هر قدم راه رو...
‫...پشتت بوده م و تو...
‫تو حتی یه بار هم ‫پشت من نبودی.
‫یه چیزی باید عوض شه و من ‫عوضش می کنم،
‫چون بیا قبول کنیم، ‫تو هیچ وقت نمی کنی.
‫تو زیادی سرگرم دلسوزی ‫لعنتیت برای خودتی.
‫پس تو این جا بمون، رولد و ‫دست و پا بزن.
‫برام مهم نیست اگه می خوای ‫سر دنیا داد و بیداد کنی.
‫مارتین...
‫ممنون.
‫من در خدمتتم.
‫تبریک میگم، مارتین.
‫خوشحالم که سفرت برای ‫هیچ و پوچ نبوده.
‫پت، داری مسخره بازی ‫در میاری.
‫تو آماده نیستی و خودت هم می دونی.
‫اُه، رولد مقتدر، تو من رو ‫خیلی بهتر از خودم می شناسی.
‫باشه. اولین نقش جزئی ای که ‫از راه می رسه رو بگیر.
‫- نقش جزئی نیست. ‫- همه ش 20 صفحه ست.
‫حتی متوجه نمیشن که ‫تو اون جا نیستی.
‫ممنون.
‫برای چی؟
‫برای این که رفتن رو برام ‫این قدر آسون کردی.
‫باشه. باشه، خیلی خوب، من... ‫متأسفم، باشه؟
‫من...من عوضی بازی در آوردم. به ‫مارتین زنگ می زنم و معذرت می خوام.
‫فقط فکر می کنم که الان ‫وقتش نیست.
‫هیچ وقت وقتش می رسه؟
‫شاید جفتمون یه کم ‫فضا لازم داریم.
‫فضا؟ تو برای چی فضا لازم داری؟
‫برای فکر کردن.
‫فکر کردن درباره چی؟
‫ببین، پت، من می تونم ‫عوض بشم.
‫می تونم.
‫آره.
‫مردم همیشه آخرش ‫همین رو میگن.
‫چه رانندگی وحشتناکی.
‫لاریز همه ش ما رو تو ‫جاده های تنگ گیر مینداخت.
‫به بیمارستان رسیدیم. آمبولانس ‫به ورودی اشتباهی رفت.
‫من بهش ابراز علاقه کردم.
‫اون گرم بود.
‫«برای چی این قدر گرمه؟»
‫اون گفت «البته». ‫من رفتم.
‫همه در نهایت داستان میشیم.
‫پس فکر نمی کنی اون دوست داره ‫با یه داستان شاد ازش یاد بشه؟
‫خوشحالی که اومدیم؟
‫قشنگه.
‫می دونی، من همیشه این جا ‫حس خونه بودن داشته م.
‫بابا چی؟
‫بابا زیاد نه.
‫این یعنی اون نمیاد؟
‫دوست داری بیاد؟
‫نمی خوام تنها باشه.
‫خب، نگرانی؟
‫خیلی نگران نیستم.
‫نگرانی این جاست.
‫برای...خب، برای من بیشتر این جاست. ‫دارم می لرزم.
‫و این پایین چی؟
‫ته دلم چه احساسی دارم؟
‫من همیشه به صداش گوش میدم.
‫می دونی، نمی تونم بگم ‫تعجب نکردم که...
‫...شنیدم نقش آلما رو ‫بازی می کنی.
‫می دونم.
‫اما به نظر خودم ‫می شناسمش.
‫خب، حداقل فکر می کردم ‫می شناختم.
‫- و حالا نمی شناسی؟ ‫- شاید.
‫من...
‫نمی دونم. شاید به دلایل اشتباهی ‫قبول کردم این کار رو بکنم.
‫این قدر فکر و خیال نکن.
‫این طور فکر کردن باعث ‫میشه کار همه مون تموم شه.
‫گفتنش راحت تر از ‫انجام دادنشه.
‫و پُل می خواد من رو ‫فردا ببینه...
‫...که با مارتین مرورش کنیم.
‫نگرانم که راحت ببینه چه مه.
‫می دونی، این مردای ‫نقش اول...
‫...فقط خودشون رو می بینن.
‫مامان خونه ست!
‫سلام؟
‫خب، چی کار داری می کنی؟
‫هیس. داریم یه خرس شکار می کنیم.
‫اُه! خب، به نظر خیلی ‫خطرناک میاد.
‫اون جاست.
‫آآآآآرررر!
‫چی کار داری می کنی!؟
‫- نه، نه، نه! ‫- اُه، نه، نه! صبر کن!
‫صبر کن، صبر کن، ‫مامان رو ترسوندیم.
‫این جا چی کار می کنی؟
‫خب، من یه خرسم. داشتم ‫به دهکده ش حمله می کردم.
‫و اون یه آپاچی شجاعه که ‫داره شکارم می کنه.
‫تسا، برو تو اتاق خوابت ‫بازی کن.
‫اما من که خرسه رو ‫نکشتم!
‫خب، می تونی...می تونی ‫بعدا من رو بکشی.
‫باشه، اما اگه حتی یه روستایی ‫دیگه رو بخوری،
‫من خیلی عصبانی میشم.
‫اُه، درسته. معلومه که میشی.
‫پس این که جفتمون فضا ‫می خواستیم چی شد؟
‫خب، اگه یادت باشه...
‫...جفتمون نبودیم.
‫من هر چی تو می خوری ‫می خورم.
‫متأسفم، شروع بدی داشتیم، مگه نه؟
‫فیلم چه طوره؟
‫نمی تونست بهتر از این باشه.
‫خب، خوبه.
‫خب، اگه برات فرقی نداره، ‫من می مونم.
‫رخت هات رو می شورم، با ‫بچه ها کمکت می کنم، از این چیزا.
‫از کجا معلوم، شاید ‫به دردت بخورم.
‫به افتخارت.
‫- بابا؟ ‫- بله؟
‫اگه من یه کاری کرده باشم، ‫عصبانی میشی؟
‫کاملا به این بستگی داره که ‫چی کار کرده باشی.
‫فقط این کار رو کردم که ‫مامان برام بخوندش.
‫همیشه داستان هات رو برای ‫لیوی تعریف می کردی، نه من.
‫عصبانی شدی؟
‫نه.
‫- نظرت چیه؟ ‫- هنوز هم جغدها رو دوست ندارم.
‫که این طور. خب، دیگه چی؟
‫خب...شاید رودخونه ‫بتونه به جاش از جنس شکلات باشه.
‫می تونه یه کوه بزرگ ‫مارشمالویی باشه.
‫و شاید یه رودخونه کاراملی.
‫خوشم اومد. ایده خیلی خوبیه.
‫پاتریشا نیل هستم، ‫با پُل نیومن قرار دارم.
‫- بفرمایید تو. ‫- ممنون.
‫- از این طرف. ‫- مرسی.
‫اوناهاش.
‫پُل. خیلی خوشحالم که ‫دوباره می بینمت.
‫پت.
اوه، مارتی
.فک کردیم گم شدی
‫فقط تو این خونه. ‫خیلی بزرگه.
‫از این که بهمون محلق شدی، ‫هیجان زدم، پت.
‫اُه، من هم هیجان زدم که ‫تو هم من رو می خواستی.
‫خب، پت از فیلمنامه خوشش اومد، ‫مگه نه، پت؟
‫کاملا. عاشقشم.
‫خوشحالم که می شنوم. ‫من هم همین طور.
‫عالیه.
‫خب، همون طور که داشتیم ‫قبلا می گفتیم، پُل،
‫فکر می کنم کاری که پت ‫می تونه با این نقش بکنه...
‫پس چه طور این قدر ‫طول کشید که بله رو بدی؟
‫فقط کنجکاوم، مارتین، همین.
‫فیلمنامه های این چنینی ‫هر روز به پست آدم نمی خورن.
‫- قبول نداری، پت؟ ‫- البته.
‫پس طبیعیه که به فکر بیفتیم...
‫...چرا این قدر معطل کردی؟
‫خب، چه طور این قدر طول کشید که ‫بله رو بدی؟
‫شاید شنیده باشی که دخترم، ‫اولیویا، اون...
‫شنیدم.
‫خب، آدم جواب این رو ‫چه طوری میده؟
‫اُه، لازم نیست چیزی بگی.
‫پیش میاد دیگه، نه؟
‫آره. پیش میاد.
‫خب، من یه فکر عجیب دارم. ‫بیاین درباره «هاد» صحبت کنیم.
‫صحنه محبوبی داری، پت؟
‫صحنه محبوب؟ آم...
‫خب، خیلی زیادن.
‫خب، صحنه ماشین هست و ‫خب ایستگاه اتوبوس.
‫من عاشق اون صحنه ام.
‫خیلی خوب نوشته شده.
‫- حفظش کردی؟ ‫- چی؟ البته.
‫حاضری چند تا دیالوگ ‫تمرین کنیم؟
‫پُل، منصف نیستی.
‫هیچ پیش آگهی ای به ‫خانم ندادی.
‫اون گفت حفظش کرده.
‫البته. نه، نه، من حاضرم.
‫خب...
‫به نظر میاد داریم آشپز ‫خوبی رو از دست میدیم.
‫شاید باید یه ذره حقوقت رو ‫زیاد می کردم.
‫نمی خوای بذاری اون ‫آشوب کوچولومون...
‫...فراریت بده که، می خوای؟
‫تا وقتی بتونم بلیت اتوبوس بگیرم...
‫داری ادعا می کنی من ‫اولین مردیم که...
‫...پاش رو از پاشنه درت ‫گذاشته تو؟
‫نه.
‫اولیه سخت پیش رفت، نه؟
‫خب، متأسفم.
‫این سبک من نیست.
‫من معمولا اوضاع رو برای ‫خانمایی که باهاشونم سخت نمی کنم.
‫معمولا مجبور نمیشم.
‫- تو به همه سخت می گیری. ‫- نمی کنم.
‫چی؟
‫درستش «تو برای همه سختش می کنی» ‫بود، نه «می گیری».
‫معلومه دیگه.
‫اُه، باشه، خیلی خوب.
‫من معمولا اوضاع رو برای ‫خانمایی که باهاشونم سخت نمی کنم.
‫معمولا مجبور نمیشم.
‫تو برای همه سختش می کنی.
‫این طور میگن.
‫می خوای یه چیز جالب رو بدونی؟
‫بالاخره اتفاق میفتاد،
‫بدون سختی هاش.
‫می دونی بدون اون پیراهن، ‫خیلی خوش تیپ تری.
‫بدون اون پیراهن خیلی ‫خوش تیپ تری.
‫آه...
‫دیدنش از پنجره آشپزخونه...
‫...باعث شد بیشتر از یه بار ‫کهنه ظرف شوییم رو بذارم زمین.
‫برای چی زودتر چیزی نگفتی؟
‫خب...
‫من تو رو یادمه، عزیزم.
‫تو بودی که گذاشتی رفتی.
میخوای دوباره بری؟
.نه
‫تو...
‫بیلیارد بازی می کنی، پت؟
‫- روزت چه طور بود، عزیزم؟ ‫- اُه، معرکه.
‫- می خوای درباره ش حرف بزنی؟ ‫- واقعا نه.
‫حدس می زنم خیلی خوب پیش نرفته.
‫خب، این جمله اصلا حق مطلب رو ‫ادا نمی کنه.
‫احتمالا همین الان که صحبت ‫می کنیم دارن شلی وینترز رو چک می کنن.
‫اُه، مطمئنم که این طور نیست.
‫متأسفانه، نمی تونم حتی ‫سرزنشش کنم.
‫فکر می کردم دارمش.
‫خب، من که گفتم.
‫چی رو گفتی؟
‫که آلما احتمالا مناسب تو نیست.
‫داری مثلا حمایت می کنی؟
‫خب، منظورم اینه که اون ‫چیزی که تو بهش مشهوری نیست.
‫- هیچ خز روباهی نداره. ‫- قرار بود خنده دار باشه؟
‫خب، منظورم اینه که اون ‫موجود پیچیده ایه.
‫- اون زندگی آسونی نداشته. ‫- و چی؟ من داشتم؟
‫اون جذابه، اعتماد به نفس داره،
‫اما همه جور سختی ای کشیده.
‫ازش سوءاستفاده شده. ‫آسیب پذیره. اون...
‫کم چیزی نیست که از ‫هر بازیگری بخوای.
‫گور بابات، رولد. ‫من درکش می کنم، می کنم.
‫خب، درک کردن یه چیزه، ‫بازی کردنش یه چیز دیگه.
‫منظورم در حال حاضره.
‫با قضیه لیوی و...
‫نه.
‫آلما تمام زندگیش این ‫درد رو می شناخته.
‫تو تک تک صفحات هست. ‫به خاطر لیویه که می تونم بازیش کنم.
‫پس مشکل چیه؟
‫چی کار داری می کنی؟
‫خب، فقط دارم به چیزای ‫بدیهی اشاره می کنم، عزیزم.
‫ای عوضی.
‫نمی دونم درباره چی حرف ‫می زنی، پت.
‫برای چی نیومدی مستقیم بگی؟
‫بهم گوش می دادی؟
‫تو یه احمقی.
.نه
.بوس در کار نیست
چی؟ حتی یه کوچولو؟
.نه، خودشه، حتی یه کوچولو
‫پُل. مارتی.
‫همه چیز مرتبه؟ انتظار نداشتیم ‫ببینیمت.
‫می دونم مشکل چی بود.
‫- مشکل چی؟ ‫- ایستگاه اتوبوس.
‫آه، داشتیم همین الان درباره ش ‫حرف می زدیم، من و پُل یه فکری داریم.
‫- ممکنه از جهت متفاوتی... ‫- صحنه مشکلی نداره.
‫- مشکل من بودم. من اشتباه می کردم. ‫- نه، پت.
‫مارتین.
‫باشه؟
‫به نظر میاد داریم یه آشپز ‫خوب رو از دست میدیم.
‫شاید باید یه ذره به حقوقت ‫اضافه می کردم.
‫نمی خوای بذاری اون ‫آشوب کوچولومون...
‫...فراریت بده که، می خوای؟
‫تا وقتی بتونم بلیت ‫اتوبوس بگیرم...
‫داری ادعا می کنی من ‫اولین مردیم که...
‫...پاش رو از پاشنه درت ‫گذاشته تو؟
‫نه.
‫اولی سخت پیش رفت، ها؟
‫خب، متأسفم. این ‫سبک من نیست.
‫من معمولا اوضاع رو برای ‫خانمایی که باهاشونم سخت نمی کنم.
‫من...معمولا مجبور نمیشم.
‫برای همه سختش می کنی.
‫این طور میگن.
‫می خوای یه چیز جالب رو بدونی؟
‫بالاخره اتفاق میفتاد،
‫بدونی سختی هاش.
‫می دونی بدون اون پیراهن، ‫خیلی خوش تیپ تری.
‫دیدنش از پنجره آشپزخونه،
‫باعث شد بیشتر از یه بار ‫کهنه ظرف شوییم رو بذارم زمین.
‫برای چی زودتر چیزی نگفتی؟
‫خب...
.نه. نه. بوس در کار نیست
‫اون فقط مستقیم میره تو ‫اتوبوس و حتی پشتش رو هم نگاه نمی کنه.
‫آره.
‫این صحنه ایستگاه اتوبوسه.
‫- اون رو خونده؟ ‫- هیس، هیس، هیس.
‫- خونده؟ ‫- هیس، هیس، هیس.
‫آخرین صفحم.
‫چیزی نیست.
‫می دونم این دفعه خوبه.
‫می دونی چه قدر خوب؟
‫نظری داری؟
‫می دونی، یکی دارم.
‫اُه.
‫قول میدی یه خطش رو هم ‫عوض نکنی؟
‫اون بابای باهوشیه، مگه نه؟ ‫بابای باهوشی نیست؟
‫- نیست؟ ‫- چرا!
‫کاندیدهای بهترین اجرای ‫بازیگر زن عبارتند از...
‫لزلی کارون، «اتاق ال شکل»،
‫برای بازی ماهرانه ش در نقش ‫دختری در مضیقه.
‫شرلی مک لین، در «ایرما خوشگله»،
‫که اجازه داد یه نگاهی به یه ‫برنامه دیرهنگام در پاریس بندازیم.
‫ناتالی وود در «عشق با غریبه مطلوب» ‫ثابت می کنه که...
‫...امسال سال بزرگی برای ‫دختران سختی کشیده بود.
‫پاتریشا نیل در «هاد»،
‫برای اجرای خدمتکار ژولیده...
‫...و بامحبت،
‫ریچل رابرتس در «این ‫زندگی ورزشی»،
‫برای بازیش در نقش ‫یه بیوه جوان و سرکوب شده.
‫و برنده کسی نیست جز...
‫«پادشاه صبحانه ها.»
‫حالا یهو فارغ نشی یا چیزی، اما...
‫...پاتریشا نیل.
‫...همین الان یه اسکار لعنتی رو بردی.
‫نه! نه!
‫مگه نگفتم که قطره به قطره ‫عصاره اون 20 صفحه رو می گیری؟
‫این چیزی بود که گفتی؟
‫مامان باهوش نیست؟
.اوه، خدای من
‫آقای دال، اصلا فکر می کردین که...
‫...این کتاب در نهایت چه قدر ‫موفق میشه؟
‫نه، به هیچ وجه. ‫هیچ وقت فکر نمی کردم.
‫فقط امیدوار بودم یکی ‫خوشش بیاد.
‫باید بگم که آدمای زیادی ‫در سراسر جهان...
‫...به طور خاص عاشق ‫«چارلی و کارخانه...
‫...شکلات سازی» شدن.
‫بله، این طور به نظر میاد.
‫در واقع، خیلی ها اون رو یکی از...
‫...بهترین کتاب های بچگونه می دونن.
‫خب، اینش رو مطمئن نیستم،
‫اما خیلی ازش راضیم.
‫بابا! مامان! نگاهشون کن!
‫- مامان، ببین! پرنده های لیوی! ‫- رولد!
‫رولد، بیا بیرون! ‫برگشتن!
‫ببین، حتی دارن پرواز می کنن! ‫نگاه کن!
‫- نگاهش کن. ‫- بابا، بیا ببین!
‫پرنده های لیوی!
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫شاید یه بخشی از من داستان سرا شد...
‫...که بتونم انتخاب کنم بعدش ‫چی پیش میاد.
‫چون البته، زندگی واقعی ‫نمی ذاره این کار رو بکنی.
‫در طول این سال ها، کتاب هایی رو ‫به همه بچه هام تقدیم کردم.
‫به لوسی، به افلیا، به تئو...
‫به تسا.
‫و به اولیویا.
‫20 آوریل 1955،
‫تا 17 نوامبر 1962.
‫(وقتی اولیویا مُرد، هیچ واکسن سرخکی در انگلستان وجود نداشت.)
‫(وقتی واکسن رسید، پاتریشا و رولد حامیان ‫پر و پا قرص کمپین ایمن سازی بچه ها شدند.)