‫♪ یک، دو، بیا وسط، آره ♪
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
‫♪ آره، آره ♪
‫♪ خب، خب، حالا ♪
‫♪ تا حالا با اون شیطون‌هاش بودی ♪
‫♪ که ببرت شهر و لی‌لی به لالات بذاره؟ ♪
‫♪ بعد برین خونه‌ش و ببرت طبقه‌ی بالا؟ ♪
‫♪ مگه طبقه‌ی بالا چه خبره؟ ♪ ‫♪ بعداً بهت نشون می‌دم ♪
‫♪ کفگیر نمی‌خواد ♪
‫♪ غذا سلف‌سرویسـه با طعم‌های مختلف ♪
‫♪ یه‌کم قارچ بریز روی پوره‌ی سیب‌زمینی‌ت ♪
‫♪ دارم بهت عشق می‌دم ♪
‫[ محموله ]
‫♪ نمی‌خوای جبران کنی؟ ♪
‫♪ از قدیم گفتن ♪
‫♪ دنیا بده‌بستونـه ♪
‫♪ ببین، عزیزم ♪
‫♪ چیز زیادی ازت نمی‌خوام ♪
‫♪ خوب می‌دونی دنبال چی‌ام ♪
‫♪ فقط حقم رو می‌خوام ♪
‫♪ آره ♪
‫♪ زندگی‌ت رو زیرورو می‌کنم، عشقم ♪
‫♪ فقط کافیـه همراهم باشی ♪
‫♪ حق من اینـه که ♪
‫♪ یکی عین خودم باهام باشه ♪
‫♪ مثل خودم خفن باشه ♪
‫♪ و لیاقت تو اینـه که ♪
‫♪ با یه آدم خفن مثل من باشی ♪
‫♪ یکی مثل من ♪
‫♪ نه، بدون شوخی می‌گم ♪
‫♪ خوب گوش کنین ♪
‫♪ اگه نمی‌فهمین چی می‌گم ♪
‫♪ از اراذل می‌خوام من رو همراهی کنن ♪
‫♪ آره، اگه نمی‌فهمین چی می‌گیم ♪
‫♪ حواس‌ها جمع باشه که واضح‌تر بگیم ♪
‫♪ - خـ... ـفـ... ـن ♪ ‫♪ - خـ... ـفـ... ـن ♪
‫♪ عمراً یکی مثل من ندیدی ♪
‫♪ انگار برگشتیم به دوران مدرسه ♪
‫♪ با من تکرار کنین، بچه‌ها ♪
‫♪ - خـ... ـفـ... ـن ♪ ‫♪ - خـ... ـفـ... ـن ♪
‫♪ عمراً یکی مثل من رو ندیدی ♪
‫♪ اوف! ما رفتیم... ♪
‫♪ آره! ♪
‫چطوری، مایکی؟
‫کله رو صفا دادی؟
‫آره، زنم داره آرایشگری یاد می‌گیره.
‫- بهت می‌آد. ‫- فدات، تراویس.
‫کَت ویلیامز باید لُنگ بندازه.
‫(کَت ویلیامز: کمدین معروف آمریکایی)
‫اون رو قرض می‌دین؟
‫خودکار رو می‌گم.
‫حتماً.
‫زبون وا کن، تراویس.
‫می‌دینش یا نه؟
‫عع.
‫بله، شرمنده.
‫مرسی.
‫جل‌الخالق.
‫- از قفس پرید، پسر جان. ‫- بار سنگینیـه.
‫تو هم که با بار سنگین ‫آشنایـی، مگه نه مایکی؟
‫(«بار سنگین»: حجم زیاد مایع منی)
‫- آره؟ ‫- سربه‌سرم نذار، تراویس.
‫پیست.
‫این رو بخون.
‫ای وای.
‫- دست‌ها بالا! ‫- بله؟
‫می‌گم دست‌ها بالا!
‫بخواب زمین! ‫مایکی!
‫معذرت! ‫مایکی!
‫آژیر رو بزن!
‫این خیلی پرخاشگره!
‫نمی‌ذارم از اینجا دزدی کنی!
‫تراویس و مایکی حواس‌شون هست۱
‫من نگهبانِ...
‫- بانک آتلانتیک. ‫- بانک آتلانتیک‌ـم!
‫دست‌ها بالا! ‫بالاتر!
‫- دست‌هام بالاست! ‫- پس بخواب زمین!
‫- نمی‌تونم بخوابم! ‫- چرا؟
‫شلوارم جای زانوهاش
‫- تنگـه! ‫- برام مهم نیست!
‫- کامل بخواب! ‫- من روی این زمین نمی‌خوابم.
‫قراره قهرمان بشیم، مایکی!
‫- می‌شه این رو بخونی؟ ‫- چی؟
‫آروم بگیر و کاغذ رو بخون.
‫♪ می‌دونم که خبر نداشتی ♪
‫♪ می‌دونم که خبر نداشتی... ♪
‫آخه یه یادداشت توی بانک؟
‫[ بهم زنگ بزن - زویی ]
‫به نظر من که بامزه بود.
‫آره، جالب بود.
‫راستی ممنون که گزارشم رو ندادی
‫وگرنه اخراج می‌شدم.
‫آره، شانست گرفت
‫که زیاد از تفنگ نمی‌ترسم.
‫جداً؟ بیشتر از همه از چی می‌ترسی؟
‫همم...
‫باید پنج پیک دیگه بخورم ‫تا جوابت رو بدم.
‫شرمنده... من...
‫توی قرارگذاشتن و این‌کارها وارد نیستم.
‫اصلاً قرار بود بهت شلیک کنم.
‫خودت یه‌هو آوردیم سر قرار.
‫الان هم دارن اینجا رو می‌بندن ‫و باید از هم خدافظی کنیم...
‫به من که داره خوش می‌گذره.
‫فقط ای کاش این‌قدر...
‫آها.
‫فکر کردی قرارمون تموم شده؟
‫چه بامزه.
‫هنوز ادامه داره؟
‫تا وقتی لباس‌فرمت رو
‫توی اتاق هتل درنیاورده باشی، ‫تموم نمی‌شه.
‫دارم خواب می‌بینم؟
‫چطوری، عشقم؟
‫همم. ساعت چنده؟
‫رأس چهار.
‫سالگردمون مبارک.
‫وای. سالگردمون مبارک.
‫مبارک. مبارک.
‫صد سال به این سال‌ها.
‫این ۲۵امین سالگردمونـه، درستـه؟
‫آره. فکر کنم می‌شه سالگرد چوبی.
‫نه‌خیر. سالگرد نقره‌ایـه.
‫(سالگرد چوبی و نقره‌ای به‌ترتیب به پنجمین و ۲۵امین سالگرد ‫ازدواج گفته می‌شه که هرکدوم فلسفه‌ی متفاوتی داره.)
‫مطمئنـی؟
‫مطمئنـم نقره‌ایـه.
‫خب، هدیه‌م چیـه؟
‫ایشالا بازنشسته شدی؟
‫دیگه ۴ صبح از خواب پا نمی‌شی؟
‫دیگه آخرین روزهاییـه ‫که ۴ صبح بیدار می‌شم.
‫بهت قول می‌دم.
‫نه، عزیزم. ‫به خودت دروغ نگو.
‫دروغم چیـه؟
‫تا شیش ماه دیگه
‫با پول‌های پس‌اندازی‌مون
‫دوتایی می‌ریم عشق‌وحال.
‫- پس برنامه ریختی. ‫- بله.
‫بخش دیگه‌ی برنامه‌م اینـه که
‫امشب قراره بریم
‫به اولین رستورانی که ‫توش با هم قرار گذاشتیم.
‫الهی.
‫- رستوران دراتوریو بود؟ ‫- آره.
‫به مناسب ۲۵امین ساگردمون.
‫چقدر شما مهربونـی.
‫رأس ساعت ۸. ‫دیر نکنی.
‫- دیر نمی‌کنم. ‫- بگو «دیر نمی‌آم».
‫- دیر نمی‌آم. ‫- دیر نمـ...
‫به اسپانیایی هم بگو که مطمئن بشم.
‫نو وویه الیگار تارد.
‫چی‌چی؟ فحش دادی؟
‫- نو وویه الیگار تارد. ‫- نو وویه الیگار تارد.
‫- دیگه گفتی‌ها. ‫- آره.
‫خیلی خوب.
‫- آپاگا لا لوز. ‫- آها.
‫می‌دونم... این یعنی...
‫- یعنی «چراغ رو خاموش کن»؟ ‫- آره.
‫ولی معمولاً می‌گی ‫«آپاگا لا لوز، لاشی».
‫- دوستت دارم. ‫- من هم دوستت دارم.
‫♪ همه‌ش گوشتـه ♪
‫♪ مغزم توی کیرمـه ♪
‫♪ من خیلی کسخلـم ♪
‫♪ مغزم توی کیرمـه ♪
‫♪ من خیلی کسخلـم ♪
‫♪ مغزم توی کیرمـه ♪
‫♪ باید سرش کیسه بِکشی ♪ ‫♪ ولی به‌جاش همه‌ش گوشتـه ♪
‫♪ مغزم توی کیرمـه ♪
‫ای ریدم.
‫ریدم. ‫آخ!
‫♪ عشق تو... عشق تو... ♪
‫♪ فراتر از این دنیاست ♪
‫♪ عشق تو... عشق تو... ♪
‫♪ فراتر از این دنیاست ♪
‫کون لق‌تون.
‫باشه. میمون رو ‫امروز براتون می‌فرستم.
‫ریدم توی این موزه.
‫شیفت سوییدس‌بورو؟
‫بیخیال، کلارک. ‫امروز نمی‌تونم.
‫اونجا وسط ناکجاآباده.
‫تو بهترین نگهبانمـی.
‫امروز ۲۵امین ‫سالگرد ازدواجمـه، داداش.
‫- یه شیفت کوتاه‌تر بده. ‫- شدنی نیست.
‫هفته‌ی پیش درخواست دادم که.
‫باید تلگراف می‌فرستادی ‫یا با پِیجر خبر می‌دادی.
‫بده من.
‫می‌دونی چیـه؟
‫درخواست رو بیخیال.
‫دیشب نصف‌شب کلاً جاده‌ها بسته بودن.
‫تقصیر خودتـه که ‫به گوشی‌ت نگاه ننداختی.
‫هروقت تو و ناتالی
‫اون مسافرخونه‌ی ‫گوگولی‌تون رو راه انداختین
‫هرجور دلت خواست، ‫برای زندگی‌ت برنامه بریز.
‫ولی الان وظیفه‌ت اینـه.
‫اگه راضی نیستی، گورت رو گم کن.
‫باشه بابا. ‫اون شیفت با من.
‫عالی. ‫بسیار خوش‌حالم کردی.
‫دمت گرم.
‫حالا قراره با کی برم؟
‫تراویس کجاست؟ ‫همون لاشی‌صفت.
‫لاشی‌صفت؟
‫قیافه‌ش یه‌جورهایی ‫شبیه آدم‌های لاشیـه.
‫سام‌علیک!
‫چطورین، اراذل؟
‫آخر هفته فقط کمر خالی کردم.
‫این هم از همکار جدیدت.
‫همین تازه‌کار رواعصاب؟
‫آره. لاشی‌صفت.
‫خوش بگذره.
‫طرف خیلی سکسی بود...
‫حسابی ترکوندیم.
‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫از بهشت اومده بود!
‫رؤیایی بود. ‫چهار دقیقه دََووم آوردم.
‫برام یه رکورد جدیده.
‫داستان هپاتیت‌گرفتنت رو ول کن.
‫دو دقیقه دیر کردی.
‫باید الان توی کامیون باشی.
‫این‌قدر هم لبخند نزن. ‫لبخند مال آخر کاره.
‫فعلاً، بچه‌ها.
‫باعث افتخاره با شما کار می‌کنم.
‫می‌گن شما اسطوره‌ی اینجایـین.
‫اسطوره کیلو چنده؟
‫نمی‌دونم تا الان با کی کار می‌کردی
‫ولی اگه قراره همکار من باشی، ‫باید قوانین رو رعایت کنی
‫مثلاً قبل‌از رسیدن ‫به اینجا، لباس‌فرم نپوش.
‫لباست اینجا عوض می‌شه.
‫اگه با یه دختر سکسی بوده باشی
‫و وقت برای لباس عوض‌کردن نباشه چی؟
‫پس باید کون‌لخت بیای اینجا.
‫ببین، امشب ۲۵امین سالگرد ازدواجمـه.
‫اگه به‌خاطر بی‌برنامگی
‫و دلقک‌بازی‌های تو
‫به شام امشب با زنم نرسم
‫با پا می‌آم توت.
‫- فهمیدی؟ ‫- بله، قربان.
‫- «قربان» نداریم. فقط «راس». ‫- شرمنده.
‫- بیا طبق برنامه پیش بریم. ‫- بله، قربان.
‫راستی سالگرد ازدواج‌تون مبارک.
‫- حتماً خیلی افتخار می‌کنین. ‫- کُسشعر نگو، پسر.
‫سوار شو.
‫براش سورپرایز آماده کردی؟ ‫کیک یا آتیش‌بازی؟
‫به تو ربطی نداره.
‫اگه کارمون توی نُه ساعت ‫تموم بشه، می‌رسم.
‫نُه ساعت؟
‫من توی آموزشکده‌ی رانندگی ‫پلیس ایالتی نفر اول شدم.
‫اگه این حقیقت داشت، ‫الان پلیس شده بودی.
‫درستـه.
‫بقیه‌ی آزمون‌ها رو خراب کردم.
‫ولی آزمون رانندگی رو ترکوندم.
‫بزرگراه ۶ که عملاً خلوتـه.
‫نُه ساعت تازه زیاده.
‫تازه وسط راه نمی‌خواد وایستیم.
‫چون ناهارم رو آماده کردم.
‫- حال کن. ‫- این چه کُسشعریـه؟
‫ببند لامصب رو! ‫چی ریختی اون‌تو؟
‫ساندویچ گوشتـه. ‫خودم درستش کردم.
‫بوی عَن می‌ده.
‫هیچی بهت نمی‌دم.
‫یا خدا.
‫ساندویچ لازم نداری. حموم‌لازمـی.
‫از جمعه نرفتی خونه؟
‫نه.
‫دست‌شویی هم رفتی دیگه؟ ‫وسط راه نگه نمی‌داریم.
‫اصلاً اگه شاشم گرفت، ‫توی قسفه‌ی تفنگ‌ها می‌شاشم.
‫هرجا شما بگی، می‌شاشم.
‫هر کار بگی، می‌کنم تا ‫به‌موقع برسی به نات، خوبـه؟
‫سالگردتون مبارک.
‫آرام بگیر. آرام...
‫لازم نکرده اسم زنم رو ‫کوتاه کنی و جفتک بندازی.
‫- تو چتـه؟ ‫- شرمنده‌ام.
‫اصلاً اسم زنم رو از کجا می‌دونی؟
‫من پسرتـم.
‫شوخی کردم. ‫پای تلفن اسمش رو گفتی.
‫- صبر کن بینم. ‫- شرمنده.
‫از همین اول داری اشتباه پیش می‌ری.
‫پای تلفن که بودی، صدات رو شنیدم.
‫خب سعی کن نشنیده بگیری.
‫به‌نطرت عجیب نیست
‫که یکی با تلفن حرف می‌زنه ‫و تو یواشکی بهش گوش می‌دی؟
‫بعدش می‌گی «وای، اسم زنش ناتالی‌ـه!»
‫وقتی این‌جوری می‌گی، می‌شم شبیه...
‫- خب همینـه دیگه... ‫- داشتم رد می‌شدم.
‫شما هم پشت تلفن بودی.
‫دنبال اسم زنت که نبودم.
‫والا به نظر بودی.
‫اسم زنم رو از ذهنت
‫- و دهنت... ‫- جاده‌ی پنج!
‫به چی نگاه می‌کنین؟ ‫راه بیُفتین.
‫بیا کونم رو بلیس، کلارک.
‫- ذهن‌مون به هم وصلـه. ‫- آره.
‫آخه طرف لاشیـه.
‫کاملاً موافقـم.
‫تو دیگه کی‌ای؟
‫کایل کجاست؟
‫کایل نمی‌شناسم.
‫بهم زنگ زدن و اومدم.
‫در خدمتـم. ‫جناب‌عالی؟
‫امیدوارم سلاح گرم نباشه.
‫بیخیال، داداش.
‫آخرش که می‌ندازیمشون دور.
‫حسودیت می‌شه که ماشینم
‫از لگن تو بهتره؟
‫فشن شو که نیومدیم، بچه‌خوشگل.
‫بس کنین.
‫این چه وضعشـه؟
‫کایل کجاست؟
‫آره...
‫کایل...
‫چجوری بگم...؟
‫- کایل تیر خورد. ‫- کایل تیر خورد؟
‫آره.
‫توی شلوارش تفنگ بود ‫و اتفاقی شلیک شد.
‫پاش تیر خورد. ‫نه راه می‌ره و نه رانندگی می‌کنه.
‫مجبور شدم یکی دیگه بیارم.
‫بَنر، این میگل‌ـه. ‫میگل، این بَنرـه.
‫خوش‌وقتـم، داداش.
‫باهاش حال نمی‌کنم.
‫الهی بمیرم.
‫دوستش نداری؟ ‫بگو ببینم چه احساسی داری؟
‫قضیه رو جدی بگیر.
‫حرفه‌ای رفتار کنین.
‫تا یه ساعت دیگه، ‫کامیون خدمات زرهی گاردیَن ۱۴۲۶
‫از سوییدس‌بورو به‌سمت شرق می‌ره.
‫یعنی ۱۶۰ کیلومتر به‌سمت پلزنت‌ویل.
‫مأموریت رو بهش نگفتی؟
‫نه آنتن هست و نه اینترنت. ‫جاده هم خالیـه.
‫۷۰ دقیقه با کامیون ‫تنها می‌شیم تا بگیریمش
‫و ۶۰میلیون رو برداریم.
‫پشمام!
‫نگهبان‌ها چی؟
‫کار سختی نیست.
‫باهاشون درگیر می‌شیم ‫و اون‌ها هم می‌شن قهرمان.
‫البته اگه نمی‌ترسی.
‫من؟ ‫نه بابا.
‫من از درگیری نمی‌ترسم، پسر جون.
‫وای، چقدر شماها نترسـین.
‫دارم می‌گم امروز درگیری واجب نیست.
‫این قضیه شخصیـه. ‫نمی‌خوام شما دوتا برینین توش.
‫یه‌جوری حرف می‌زنی انگار ما احمقـیم.
‫من هم خوشم نمی‌آد.
‫ولی هیچ‌کدوم چاره‌ای نداریم.
‫همه رو هستم.
‫از اصطلاح بازی پوکر استفاده می‌کنی؟
‫باریکلا.
‫چه اصطلاحی؟
‫آها.
‫بَنر؟
‫- هستم. ‫- خوبـه.
‫باهوش‌تر از چیزی هستین ‫که فکر می‌کردم.
‫پنج دقیقه‌ی دیگه راه می‌افتیم. ‫آماده شین!
‫کلوچه‌ی لاهیجان!
‫پروتئین برادران اکبری!
‫♪ من مثل وانیل سفیدم، عزیزم ♪
‫♪ خفه‌ت می‌کنم، ولی قاتل نیستم ♪
‫♪ ۲۸ سالشـه و هنوز می‌گه بچه‌ست ♪
‫♪ همه دیترویتی‌ها عاشق منـن ♪
‫♪ داستان حاجی‌ت اینـه که ♪
‫♪ من توی فاز زنجیر و شلاق نیستم ♪
‫♪ و تو هم نمی‌تونی رامم کنی ♪
‫♪ ولی می‌تونی عاشقانه بهم شلاق بزنی، عزیزم ♪
‫♪ شلاقم بزن، عزیزم ♪
‫♪ یانگ جک، همون ریکوی سابقـم ♪
‫♪ مثل سویاوه‌ام، ♪ ‫♪ بهم می‌گن اِنریکه‌ی جوان ♪
‫♪ زیدم واسه خودش مَردیـه ♪
‫♪ ولی وقتی پیش منـه، خودش رو لوس می‌کنه ♪
‫♪ نمی‌دونم درباره‌ی حاجی‌ت چی شنیدی ♪
‫♪ ولی الکی می‌گن کسخل شدم ♪
‫♪ دختره لباس پلنگی پوشیده ♪
‫♪ خیلی زده بالا... ♪
‫معذرت، راس.
‫شرمنده‌ام.
‫♪ عاشقانه شلاقم بزن، عزیزم ♪
‫باید هوای من رو داشته باشی.
‫آها. راست می‌گی.
‫شرمنده.
‫♪ همه دیترویتی‌ها عاشق منـن ♪
‫♪ داستان حاجی‌ت اینـه که ♪
‫♪ من توی فاز زنجیر و شلاق نیستم ♪
‫♪ و تو هم نمی‌تونی رامم کنی ♪
‫♪ ولی می‌تونی عاشقانه بهم شلاق بزنی، عزیزم ♪
‫♪ شلاقم بزن، عزیزم. ♪
‫♪ پیامبر نسل جدید منـم ♪
‫♪ خودتون رو... ♪
‫♪ دارم از شدت رقصیدن، محو می‌شم ♪
‫باعث افتخاره با تو همکار شدم، داداش.
‫فکر نمی‌کردم شدنی باشه
‫آخه قرار بود شیش ماه ‫پیش بازنشسته بشی، نه؟
‫- بازنشسته؟ ‫- آره.
‫کی گفته می‌خوام بازنشسته بشم؟
‫- می‌خوام برم به یه شغل دیگه. ‫- تغییر شغل؟
‫یه‌کم دیر نیست؟
‫ولی ایول.
‫حرکت شجاعانه‌ایـه. ‫حتماً ترسیدی.
‫کی گفته من ترسیدم؟
‫ترسیدن برای نسل شما طبیعیـه.
‫الان چند سالتـه؟
‫خودت فکر می‌کنی چند سالمـه؟
‫خب سیاه‌پوست‌ها توی ۹۰سالگی
‫شبیه ۴۰ساله‌هائـن.
‫تراویس لاشی، جواب بده.
‫سراپا گوشـم.
‫جمعه توی بانک فِرست آتلانتیک روی کسی
‫اسلحه کشیدی؟
‫اون قضیه ختم‌به‌خیر شد، قربان.
‫ختم‌به‌خیر نشده!
‫همه‌ی قراردادهامون با ‫شعبه‌های اون بانک لغو شد.
‫تموم شد.
‫می‌شنوی چی می‌گم، کُس‌مغز؟
‫بذار توضیح بدم، کلارک.
‫توضیح نمی‌خواد! تو اخراجـی!
‫تفنگ و نشانت رو تحویل بده. ‫فهمیدی؟
‫تفنگ و نشان؟
‫چرا فاز رئیس‌پلیس گرفتی؟
‫تازه بازرس‌ها نشان و تفنگم رو گرفتن
‫- پس به ته‌دیگ رسیدی. ‫- می‌دونی چیـه؟
‫این‌که یه احمقی مثل تو ‫آرزوی پلیس‌شدن داره، خودش خنده‌داره.
‫وقتی اخراج شدی
‫حتی نمی‌ذارن مأمور پارکومتر بشی.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫می‌فهمی؟
‫- همین‌طور حرف بزن، کلارک! ‫- بله، حرف می‌زنم!
‫مأمور پارکومتر هم که باشم، ‫موفق می‌شم!
‫شاید تهِ تهش
‫بذارن نگهبان طویله بشی...
‫حالت خوبـه؟
‫نه. ‫اصلاً.
‫من خیلی بی‌عرضه‌ام.
‫به کُسشعرهای کلارک توجه نکن.
‫نه، حق با اونـه.
‫اگه باز آزمون افسری بدم
‫مثل همیشه باز مردود می‌شم.
‫بَد به دلت راه نده.
‫چرا راه ندم؟
‫کدوم احمقی توی وضعیت ‫بحرانی گروگان می‌گیره؟
‫اون هم یه زن بی‌گناه رو؟
‫من خیلی کسخلـم. ‫شَم پلیسی‌م ریده.
‫حالا فعلاً گازش رو بگیر.
‫این واجب‌تره.
‫هیچ وقت نمی‌تونم پلیس بشم.
‫بابام پلیس بود. ‫عمه و عموم هم پلیس بودن.
‫کل فامیلم پلیسـن. ‫حتی خواهر دوقلوم پلیسـه.
‫مادربزرگت هم پلیس بود؟
‫نه، اون نبود.
‫- داری آهسته می‌ری. ‫- باشه.
‫هیچ‌قوت نمی‌تونم ‫۲۵امین سالگرد داشته باشم.
‫هیشکی حاضر نیست با من باشه!
‫هیشکی!
‫آماده باش، میگِل.
‫تو هم این رو می‌بینی؟
‫دارم خودم رو پاره می‌کنم
‫که بیشتر از پنج هفته ‫توی یه شغل بمونم.
‫چه غلطی می‌کنه؟
‫آروم! آروم!
‫- دورش بزن. ‫- پسر جان.
‫به خودت بیا.
‫اوه!
‫از جاده انداختیش بیرون!
‫شرمنده. معذرت.
‫- حال کردی، داداش؟ ‫- خفه شو، اُسگل.
‫چرا همه‌ش پشت‌سرمونـن؟
‫نمی‌دونم.
‫این‌قدر اشک ریختی و خِل دماغ پاک کردی
‫حواسم از این‌ها پرت شد.
‫احساساتم رو مسخره نکن، حاجی.
‫مسخره نمی‌کنم.
‫آخه وقتی یه مَرد دیگه ‫کنارت داره عذاب می‌کِشه
‫سختـه که به چیز دیگه‌ای توجه کنی.
‫شروع می‌کنیم، پسرها.
‫همین فرمون رو نگه دار.
‫می‌بینی چی نوشته؟
‫«بزنین کنار تا آسیب نبینین»؟
‫امروز روز مرگ‌مونـه. ‫می‌دونستم.
‫آروم باش. ‫تمریناتت رو یادت نره.
‫کلاً ۱۵ ساعت کلاس آنلاین داشتم. ‫کدوم تمرین؟
‫دَه-۳۳. دَه-۳۳. ‫صدام رو می‌شنوی؟
‫توی منطقه‌ی مُرده‌ایـم.
‫[ منطقه‌ی مُرده ]
‫این‌ها رو از قبل نوشتن؟
‫[ اینجا تنهایـین ]
‫این‌ها مسیر رو می‌شناسن!
‫از کجا مسیر رو می‌شناسن؟
‫نمی‌دونم. شاید کار کلارک لاشیـه.
‫[ یا ترمز می‌گیری یا می‌میرین ]
‫«ترمز» رو اشتباه نوشتن.
‫نه، نه. درست نوشتن.
‫بیخیال. قهرمان‌بازی درنیارین.
‫می‌گم...
‫اگه بزنیم کنار و پول رو بهشون بدیم
‫چقدر احتمال داره که بمیریم؟
‫صددرصد می‌میریم.
‫[ آخرین فرصتـه! ]
‫انتخاب با خودتونـه، دوستان.
‫پس راه سخت رو انتخاب کردین.
‫چَشم، خانوم رئیس.
‫اوه!
‫ای ریدم!
‫اشک‌آوره!
‫لاشی‌ها!
‫هیچی نمی‌بینم!
‫بزن کنار دیگه.
‫اون پشت چه خبره؟
‫- برگرد به مسیر! ‫- دارم همین کار رو می‌کنم!
‫جشم‌هام!
‫هیچی نمی‌بینم!
‫نمی‌بینم.
‫اوه! یا خدا!
‫انرژی‌زاست؟
‫مارک مانسترـه؟
‫لاستیک رو بزن، میگِل.
‫زدم تو خال!
‫ای لامصب!
‫چه غلطی می‌کنی، میگِل؟
‫فکر کردی عمداً ‫دارم این کار رو می‌کنم؟
‫سفت بچسب!
‫گاییدمت!
‫- چه مرگشـه؟ ‫- مراقب باش!
‫مطمئنـی این‌ها ‫نمی‌دونستن داریم می‌آیم؟
‫فعلاً اوضاع خوبـه.
‫ایول!
‫ترکوندیم، داداش!
‫باورم نمی‌شه فکر کردی ‫خایه می‌کنم و می‌زنم کنار.
‫باز برمی‌گردن.
‫خواستن گنده بیان، ‫ولی گوز شدن و رفتن.
‫اوضاع ردیفـه.
‫هنوز ۱۳۰ کیلومتر تا پلزنت‌ویل مونده
‫و خبری از نیروی پشتیبانی نیست.
‫توی این مسیر فقط مایـیم و اون‌ها.
‫فعلاً بیخیال شدن، ولی برمی‌گردن.
‫الان با ۱۶۰تا می‌رم ‫که یعنی ۴۸دقیقه‌ای می‌رسیم.
‫اگه ۱۸۰تا برم
‫۴۰‌دقیقه‌ای می‌رسونمت.
‫بیا لامصب!
‫ای وای.
‫مثل خر توی گِل گیر کردین.
‫مگه نگفتی کار نگهبان‌ها راحتـه؟
‫آدم‌ها همیشه غیرقابل‌پیش‌بینی‌ان.
‫مثلاً رانندگی میگِل رو ببین.
‫چه بی‌ادب.
‫داریم فرصت رو از دست می‌دیم.
‫می‌ریم سراغ نقشه‌ی «ب».
‫ای گاییدمت.
‫الان نه، جون مادرت.
‫نه. نه...
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫این ماشین با پنچری هم می‌ره.
‫ولی نه با ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت.
‫چقدر سریع می‌تونیم بریم؟
‫زیاد نیست.
‫باید از این جاده خارج بشیم.
‫جعبه‌ابزار رو بیار.
‫اگه با ۱۸۰تا بریم
‫چقدر طول می‌کِشه بهمون برسن؟
‫بذار ببینم...
‫۱۱ کیلومتر بین‌مون فاصله‌ست ‫و با ۱۸۰تا می‌آن، پس چهار دقیقه.
‫عالیـه، پسر. ‫چرا می‌خوای پلیس بشی؟
‫یعنی توی یه خونواده ‫پُر از پلیس برم استاد ریاضی بشم؟
‫خودم که دوست ندارم.
‫فقط می‌خوام خونواده‌م عاشقم باشن
‫و بهم افتخار کنن.
‫اوه اوه. یکی داره می‌آد.
‫بهشون بگو وایستن.
‫حلـه.
‫شستت رو بالا گرفتی ‫و توقع داری طرف برات وایسته؟
‫بله، وایمی‌ستن. ‫من سفیدپوستـم.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫طرف کمک لازم داره.
‫- ولش کن. ‫- باشه. باشه.
‫خجالت بِکشین!
‫از دید اون‌ها
‫همچین سفید هم نبودی.
‫شاید اگه من اینجا می‌دیدمت، ‫فکر می‌کردم دورگه‌ای و می‌رفتم.
‫با لاستیک پنچر تا اینجا نمی‌رسن.
‫چی شده؟
‫پیچیدن.
‫مسیر رو عوض کردن!
‫خب، سریع پنچری رو بگیر.
‫چَشم.
‫همینـه؟
‫پنچرگیری هم بلد نیستی؟
‫دقیقاً چی بهت یاد دادن؟ ‫بده من.
‫حاجی بدو بریم.
‫آره.
‫برگرد به جاده‌ی اصلی.
‫ناسلامتی توی ماشین زرهی هستی! ‫گاز بده!
‫باریکلا، پسر شجاع.
‫چی‌کار می‌کنی، بَنر؟
‫بیاین کنارم.
‫بکوب بهش، پسر!
‫خودش می زنه کنار! ‫- باشه.
‫- ای ریدم. ‫- لاشی‌ها.
‫دیگه وقتشـه.
‫- مانور مهار خودرو. ‫- چی‌چی؟
‫مال راننده‌های حرفه‌ایـه.
‫توی این بخش از آزمون نفر اول شدم.
‫- الان حال‌شون رو می‌گیرم. ‫- می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫- یا خدا! ‫- حاجی!
‫درست پیش نرفت.
‫- خیر سرت اول شدی؟ ‫- شرمنده.
‫۲۵ کیلومتر دیگه ‫از منطقه‌ی مُرده خارج می‌شن.
‫ببین چه غلطی کردی! ‫بین‌شون گیر افتادیم!
‫شروع می‌کنیم، میگِل.
‫چه عجب!
‫باز اومد روی سقف ماشین.
‫باز هم یادداشت داره؟
‫روی کامیونـه!
‫بندازش پایین.
‫کُسکش!
‫تکون نخورین، لاشی‌ها!
‫- ازش جلو بزن! ‫- می‌خوام همین کار رو بکنم!
‫ولی اون چسبیده به عقب!
‫- ولی نمی‌کنه! ‫- لاشی!
‫یه کاری بکن!
‫بلرزون! عقب رو بلرزون!
‫بلرزونم؟
‫سرعتش رو کم کن، بَنر!
‫باشه.
‫شروع کن!
‫داره می‌آد داخل!
‫- هُلش بده، پسر! ‫- زود باش!
‫بیشتر از این نمی‌تونم.
‫چیزی نمونده.
‫هُل بده. هُل بده.
‫خیلی سنگینـن. دیگه نمی‌تونم.
‫می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫می‌خوام زنده بمونم.
‫سنگین گفتی.
‫از دَر بغل دراومد، میگِل.
‫چطوری، اُسگل؟
‫- خوبـی؟ ‫- نه، خوب نیستم.
‫برگرد سراغ دَر.
‫خودش شروع کرد.
‫وقتی دوباره خم شد، بگو.
‫اومد!
‫ای لاشی!
‫چه خبره...
‫مادرجنده!
‫تفنگم افتاد!
‫می‌شه دیگه شلیک نکنین؟
‫نگران نباش. بگیر.
‫اسپری فلفل.
‫الان شیاف می‌کنم توی کونم. مرسی.
‫یه دقیقه وقت داریم.
‫با این وضع قراره ‫پول‌ها رو هم بسوزونه.
‫فکر کنم حق با تو بود.
‫باید پول رو بهشون بدیم و خلاص.
‫عع؟ حالا به این نتیجه رسیدی؟
‫کلاً همین یه قانون رو ‫باید رعایت کنیم!
‫- حالا صحبت از قانون می‌کنی؟ ‫- نه!
‫کیرم توی قانون! ‫پول رو بهشون بده!
‫پول کجاست؟
‫اسکناس‌ها کجائـن؟
‫یعنی چی...؟
‫اون میمون سنجابی‌ـه.
‫از کاستاریکا قاچاقی می‌آرنش.
‫تخم‌های بزرگی دارن.
‫میمون رو بگا بره!
‫بچه‌های خوبی باشین که اومدم!
‫زود باش، حاجی!
‫صداتون رو می‌شنوم!
‫چه مرگتـه، حاجی؟
‫حلالت!
‫این‌ها چرا این‌طوری‌ان؟
‫مرتیکه بی‌عرضه.
‫چی‌کار می‌کنی، بَنر؟ ‫سر جات بمون!
‫نه! نه...!
‫بیا این هم پول!
‫لاشی‌ها!
‫این چه وضعشـه؟
‫بارون پول! ‫ایول!
‫♪ خدا را شکر ♪
‫♪ بارانِ... ♪ ‫نخونم؟ باشه.
‫مراقب باش!
‫برگردین به نقشه‌ی خودمون!
‫اوف! دمت گرم!
‫هیچی نمی‌بینم!
‫هنوز داره می‌آد.
‫سقفش باز شد.
‫دیدم.
‫دارن اعصابم رو به هم می‌ریزن.
‫خیلی خوب.
‫ای لاشی‌ها.
‫- گاییدمتون. ‫- بَنر، چی‌کار...
‫یا خدا!
‫کوبی!
‫- رِجی میلر! ‫- کی؟
‫(دونفر از بسکتبالیست‌های معروف)
‫پشمام.
‫کون لقش.
‫کُسکش پیر!
‫یا خدا!
‫زورت زیاده، پیری!
‫داری می‌زنیش، راس؟
‫لاشی‌صفت، جواب بده.
‫کلارک! کلارک!
‫- الو؟ ‫- صدات نمی‌آد.
‫توی دردسر افتادیم، حاجی!
‫بله، می‌دونم.
‫منظورم اون نیست. ‫یه‌لحظه گوش کن.
‫- گوش بده... ‫- کلارک.
‫تراویس؟
‫- کلارک! ‫- چی... تراو...
‫یه کاری بکن! برش‌گردون!
‫گاییدمت!
‫پشمام! خیلی خفن بود!
‫نمی‌ذارم سالگردم رو خراب کنین!
‫ریدم.
‫پشمام!
‫ایول!
‫یا خدا.
‫- همینـه، داداش! همینـه! ‫- آره! آره!
‫کارِت درستـه، حاجی!
‫خیلی هم عالی.
‫- ای لاشی. ‫- ای بابا.
‫هنوز ول‌کن نیستن.
‫برو سراغ شون.
‫تو این‌کاره‌ای.
‫پاره‌شون کن.
‫بوم!
‫یا خدا.
‫تموم شد. آره.
‫ایول!
‫تغییر شغل یعنی این!
‫گفتی تغییر شغل برای نسل من سختـه؟
‫بنازم!
‫حلالت، حاجی.
‫جِیسون استاتهام جلوت لُنگ می‌ندازه.
‫(بازیگر معروف انگلیسی)
‫همه‌چی تو دوربین ضبط شد ‫و می‌فرستیم برای پلیس.
‫بهشون نشون می‌دم کی پلیسـه. ‫می‌دم فیلم رو شیاف کنن.
‫ولی پام به گا رفت.
‫پام، انگشت‌های پام، ‫قوزک پام و زانوم...
‫فکر کنم مهره‌هام هم آسیب دیده...
‫کُس‌وکونم تاب برداشته...
‫فقط به‌خاطر اون درگیری؟
‫منظورت چیـه «فقط»؟
‫می‌فهمی من چی‌کار کردم؟
‫حتی قبلش گرم نکردم.
‫کُسکش رو با لگد پرت کردم بیرون.
‫- پشم‌ریزون بود! ‫- کلاً ۲۰ ثانیه شد.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- توی این سن
‫یه ثانیه کافیـه ‫تا بالا و پایینت یکی بشه.
‫همه‌جام به گا رفته.
‫الان هم توی شوکـم ‫که دارم حرکت می‌کنم.
‫ولی خدایی ترکوندی.
‫فردا که از کمر فلج بشم، ‫دیگه خفن نیست.
‫سام‌علیک.
‫خوش‌حال شدم همکارت بودم، راس.
‫به کلارک بگو توی جهنم می‌بینیمش!
‫و حالا که می‌خوای بُکشیمون
‫حداقل قیافه‌ت رو نشون بده!
‫کی ما رو فروخت؟ ‫بگو کی ما رو فروخت؟
‫بعضی‌وقت‌ها می‌دونی همکارت کیـه ‫و بعضی‌وقت‌ها تصادفیـه.
‫آها. بزرگراه سوییدس‌بورو؟
‫مسیرش دقیقاً از اینجاست.
‫حدوداً یه‌ساعت هیشکی رو نمی‌بینیم.
‫آره، منطقه‌ی مُرده هم ‫۹۰ دقیقه زمان می‌بره.
‫ما پنج‌تا دوربین داریم. ‫نه، شیش‌تا!
‫حدوداً ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت می‌ره...
‫این‌ها رئیس‌جمهورهای موردعلاقه‌مـن.
‫عجب.
‫- جورج بوش. ‫- آره.
‫الان بالا می‌آرم.
‫آروم بگیر. ‫مَرد باش.
‫نذار عذابت رو ببینه.
‫نه. نه. جداً حالم بَده.
‫ای وای!
‫اگه بالا بیاری، چیزی لای پات نداری.
‫قورتش بده.
‫کار کلارک نبود.
‫اصلاً دیگه مهم نیست چی می‌گی.
‫چون تو یه خلافکاری ‫و خلافکارها همیشه دروغ می‌گن.
‫حتماً می‌خواد بگه کار یکی از ما بوده
‫ولی ما می‌دونیم دروغ می‌گه، مگه نه؟
‫نمی‌تونی بین‌مون جدایی بندازی. ‫ما راس و تراویس‌ـیم.
‫- ما شکست‌ناپذیریـم. ‫- خفه شو و بلند شو.
‫- باشه. ‫- تو هم پا شو.
‫بچرخین.
‫بچرخین!
‫چرا کونت این‌قدر عرق کرده؟
‫عصبی شدم.
‫شب مهمی داری؟
‫نگران نباش.
‫کارمون تموم شد، بهت پس می‌دم.
‫چی؟ کارمون؟
‫چه کاری؟
‫قراره تصمیم بگیریم ‫که امشب جشن می‌گیرین
‫یا قراره بمیرین.
‫من که دوست دارم جشن بگیرم.
‫- مگه نه، راس؟ ‫- خوبـه.
‫من هم این رو ترجیح می‌دم.
‫دوست ندارم بُکشمتون، ‫مگه این‌که مجبورم کنین.
‫آدم‌های من رو کُشتین ‫و اوضاع رو برام سخت کردین.
‫حالا یا باید بیخیال ۶۰میلیون بشم
‫و البته نقشه‌ی بی‌نقصی که ‫دو سال براش زحمت کشیدم
‫و یا با شما لاشی‌ها هم‌دست بشم.
‫چی؟ با ما؟
‫پس رفیق‌هات چی؟
‫همون‌هایی که با هم مسابقه می‌دادن.
‫برو ببین اگه حال‌شون خوبـه
‫بذار ما بریم...
‫یا این‌که به حرف تو ‫گوش می‌دیم. باشه.
‫به نظرت آدمی که با ۱۳۰تا ‫از شیشه‌ی جلوی ماشین پرت شد
‫و اون یکی که ماشینش ‫بندری رفت، حال‌شون خوبـه؟
‫اون‌ها دیگه به دردم نمی‌خورن ‫و مقصرش شمایـین.
‫ما که پول رو انداختیم دور.
‫نمی‌دونم کی این اطلاعات رو بهت داده
‫ولی توی کامیون ‫فقط ۳۰۰هزارتا بود، نه ۶۰میلیون.
‫آره.
‫میمون سنجابی چی؟
‫شاید اون‌قدر بیارزه.
‫چرا باید اون میمون ۶۰میلیون بیارزه؟
‫خب توی ویترینـه.
‫به تخمم که...
‫آخه چطور ممکنـه یه میمون
‫- ۶۰میلیون بیارزه؟ ‫- کامیون.
‫تا حالا ندیدم یه میمون سنجابی...
‫دنبال خود کامیونـم.
‫- کامیون؟ ‫- کامیون خودمون؟
‫- کامیون ما؟ ‫- فقط کافی بود
‫ازش پیاده بشین، ‫ولی حالا گیرِ هم افتادیم
‫و باید بدونم.
‫هستین یا نه؟
‫اگه باشیم یعنی زنده می‌مونیم؟
‫و اگه نباشیم، می‌میریم؟
‫انتخاب سختیـه.
‫ممنون می‌شم به راس چیزی نگی...
‫درباره‌ی سکس ‫و این‌که همه‌چی رو لو دادی؟
‫- آره. همون. ‫- من هیولا که نیستم، تراویس.
‫جداً؟ الان که ما رو گروگان گرفتی.
‫چاره‌ای نداشتم.
‫پس شماره‌تلفنت...
‫قلابیـه.
‫نگو که...
‫باهاش تماس گرفتی؟
‫معلومـه که تماس گرفتم.
‫با هم مقعدی زدیم.
‫بعداز رابطه‌ی مقعدی، ‫زنگ می‌زنن دیگه.
‫رسم مَردونگی نیست.
‫یه نصیحت برات دارم.
‫وقتی یه دختر بهت شماره می‌ده، ‫چند روز صبر کن.
‫خب نکته همینـه دیگه.
‫گفتی اهل اداواطوار نیستی.
‫با هم جور شدیم.
‫گفتی از این کار خوشت نمی‌آد
‫و من هم همین رو گفتم.
‫من جدی گفتم
‫ولی بقیه‌ی دخترها ناز می‌آرن. ‫پس حواست باشه.
‫ممنون.
‫درضمن اون روز بهم خوش گذشت.
‫خب دیگه. راه بیُفتیم.
‫امر، امر شماست، خانوم‌دزده.
‫فقط سعی کن راسل رو ‫به‌موقع به جشن برسونی.
‫اولویت اینـه.
‫فقط همین مهمـه.
‫گاییدمش.
‫مثل اُسگل‌ها شدی.
‫زویی کجاست؟
‫پیچوندمون.
‫رفته، داداش.
‫خودم اون جنده رو می‌کُشم.
‫ولی قبلش ماشین لازم داریم.
‫از منطقه‌ی مُرده خارج شدیم.
‫تماس بگیر.
‫حواست باشه عادی رفتار کنی.
‫واحد ۱۴۲۶ صحبت می‌کنه.
‫دنبال یه آشغال به نام ‫«کلارک دول‌موشی» می‌گردیم.
‫چی...؟
‫این رفتار عادی‌شـه.
‫سیگنال مکان‌یابت قطع شد، تراویس.
‫کجایـین؟
‫نمی‌دونم.
‫احتمالاً به‌خاطر کامیون تخمی‌تـه.
‫کاش چند ماه پیش اخراجت می‌کردم.
‫کاش تو هم الان قیافه‌م رو می‌دیدی.
‫- عع؟ چطور مگه؟ ‫- آخه الان ساعت ۱۰:۳۰ـه.
‫پس داری معجون ‫پروتئین می‌خوری، درستـه؟
‫همونی که توی یخچال گذاشتی.
‫چرا کُسشعر می‌گی؟
‫پس داری می‌خوریش.
‫خیلی شدید مک نزن، کلارکی.
‫از نوشیدنی لذت ببر.
‫یعنی چی؟
‫با نوشیدنی‌م کاری کرده؟
‫با نوشیدنی‌ش چی‌کار کردی؟
‫چیزی نریخته توش.
‫اتفاقاً یه‌چیزی ریختم توش.
‫تعجبی نداره اخراج شدی.
‫آره، اخراج شدم.
‫داستان جالبی هم داره. ‫فکر کنم خوشت بیاد.
‫اون‌روز توی بانک بودم و فکر کردم
‫یه زن می‌خواد سرقت کنه ‫و روش اسلحه کشیدم.
‫پس چه گندی زدی.
‫آره، بعدش هم غیبش زد، ‫ولی این آقا عاشقش شد.
‫اصلاً هم عاشقش نشدم.
‫- می‌فهمی؟ ‫- آره، تو راست می‌گی.
‫- عاشق نشدم. ‫- شدی.
‫نه‌خیر.
‫اتفاقاً اون عاشقم شد.
‫برای همین من رو پیچوند
‫- چون نمی‌تونست... ‫- فکر نکنم عاشقت شده باشه.
‫- مطمئنـی؟ ‫- گوشی‌ت هیچ تماسی نداره.
‫پیامکی هم نداره.
‫شماره‌م رو عوض کردم. ‫همه ندارنش.
‫راس دوتا تماس بی‌پاسخ ‫و سه‌تا پیام داره.
‫آفرین.
‫ناتالی اهل حالـه.
‫«بی‌صبرانه منتظر امشبـم».
‫«الو؟»
‫«نگفتی نظرت درباره‌ی عکس‌هام چیـه؟» ‫شکلک اخمو.
‫یه‌چیزی بهش بگو.
‫می‌خوای یه‌چیزی بنویسم ‫یا عکس می‌فرستی؟
‫هیچ کاری نکن.
‫زنگ زد. ‫اوه اوه.
‫باریکلا، راس.
‫جواب بده.
‫نه. بهتره جواب ندم.
‫حس ششم قوی‌ای داره
‫و سریع می‌فهمه صدام یه‌جوریـه.
‫اگه محلش نذاری، بَدتره.
‫بهش بگو رئیست گفته ‫یه جای دیگه هم بری
‫و شام رو یه روز دیگه می‌خورین.
‫باشه.
‫سلام، عزیزم. چطوری؟
‫شرمنده، تازه از ‫منطقه‌ی مُرده دراومدم.
‫عکسم رو دیدی؟
‫آره. عالی بود.
‫توی همچین روزی ‫لازم بود یه‌چیز قشنگ ببینم.
‫وای، عزیزم. ‫روز بَدیـه؟
‫آره، من رو با یه تازه‌وارد انداختن.
‫اوه اوه. پس داره خوش می‌گذره.
‫راستی امروز حلقه‌م رو ندیدی؟
‫همه‌جا دنبالش گشتم.
‫نه، شرمنده. ندیدمش.
‫درضمن امشب شام منتفیـه
‫چون کلارک بهم یه مأموریت جدید داد.
‫عجب. ‫مأموریت جدید؟
‫کلارک رو می‌شناسی دیگه.
‫آره.
‫- دوستت دارم. ‫- باشه.
‫خوش بگذره.
‫قربونت.
‫فاجعه بود.
‫آره، ولی وقتی امشب ببینیش
‫و بهش بگی یه تفنگ ‫روی کله‌ت بوده، می‌بخشت.
‫سلام. جنوب نیوجرسی، خیابون ۴۳۰۰.
‫ناتالی پیرس.
‫باشه. اگه مشکلی پیش اومد، بهت می‌گم.
‫محض اطمینان.
‫اگه هر نیم‌ساعت زنگ نزنم، می‌میره.
‫اینجا بپیچ.
‫- آخه اینجا... ‫- بپیچ.
‫برمی‌گردی به آتلانتیک؟
‫می‌خوایم چی‌کار کنیم؟
‫[ ۳۲کیلومتری شهر آتلانتیک ]
‫[ ۳۰کیلومتری شهر آتلانتیک ]
‫بیاین بیرون سریع.
‫ای بابا.
‫باز چه خبره؟
‫- این‌ها کی‌ان؟ ‫- گروگانـیم.
‫دو مَرد بالغ که گروگان گرفته شدن.
‫ببند. ‫نه، گروگان نیستن.
‫شاید باشن. ‫ببین، برنامه عوض شده.
‫بقیه‌ی بچه‌ها دیگه نیستن
‫و کامیون خیلی آسیب دیده.
‫می‌تونی تعمیرش کنی؟
‫همین‌الان جوابم رو بده.
‫- نمی‌کنه. بگو «نمی‌کنی». ‫- نکن.
‫هستی یا نه؟
‫ما رو نمی‌بینی اینجا وایستادیم؟
‫من هیچی نمی‌بینم.
‫- یعنی صدام رو هم نمی‌شنوی؟ ‫- خیر.
‫- چه لاشیـه. ‫- ببین.
‫این انسان‌های نامرئی رو بردار
‫و گورت رو از اینجا گم کن.
‫این‌ها چیزی نمی‌گن. خیالت راحت.
‫داریم می‌شنویم‌ها.
‫ترجیحاً درگوشی بگین.
‫پشمام.
‫اینجا اون‌قدر ساکتـه که ‫صدای افتادن پیچ‌ومُهره رو می‌شنوم.
‫اگه بذاری بریم، ‫می‌دم خواهرم رو بُکنی.
‫شبیه منـه، ولی موهاش بلنده.
‫می‌خوای آبکِشت کنن؟
‫تصمیم گرفتی؟
‫یه‌ساعته تمومـه.
‫- حلش می‌کنم. ‫- ایول.
‫فکر کنم از پس هر دوشون برمی‌آیم.
‫می‌تونم این مادرجنده رو ‫هم از روزگار حذف کنم.
‫یی!
‫شما چه مرگ‌تونـه؟
‫تو هم شریک جُرمش شدی، آقای یی!
‫صبر کنین.
‫می‌دونم پسرهای خوبی هستین ‫و شیطونی نمی‌کنین
‫ولی جهت یادآوری...
‫آها.
‫حلـه؟
‫- آره. ‫- خب پس.
‫خیلی گرسنه‌مـه.
‫بریم یه‌چیزی بخوریم.
‫همم... همم...
‫ممم...
‫آروم باشین.
‫همه‌چی طبق برنامه پیش می‌ره.
‫پن‌کیک نمی‌خورین؟
‫سلف‌سرویسـه.
‫نه‌خیر. این‌ها با پول حروم تهیه شده.
‫نه، ممنون.
‫امروز به همه سخت گذشته.
‫هم کامیون‌تون دزدیده شد ‫و هم دارین جلوی خودتون رو می‌گیرین
‫که پن‌کیک نخورین. ‫همه پن‌کیک دوست دارن.
‫تو هم می‌زنی توی مربا؟
‫فکر کردم فقط خودم این کار رو می‌کنم.
‫آره.
‫- آره خب. ‫- اگه بریزی روی پن‌کیک
‫- خیلی شُل می‌شه. ‫- خیلی شُل می‌شه.
‫خیلی عجیبـه.
‫تو تا حالا زدی توی مربا، راس؟
‫نه. من پن‌کیک توی مربا نمی‌زنم.
‫من پن‌کیکم رو این‌جوری دوست دارم.
‫این‌طوری درستشون می‌کنم.
‫دوست دارم قشنگ له بشن.
‫بعدش بذارم توی بشقاب.
‫عالی شد.
‫حالا مربا رو برمی‌دارم
‫و یه عالمه می‌ریزم روش.
‫بابابزرگم این‌جوری برام درست می‌کرد.
‫اسمش رو گذاشته بود ‫«کیرم دهن جفت‌تون».
‫شُل‌مغزهای اُسگل.
‫می‌دونی که اون یاروها ‫می‌خواستن بُکشنتون.
‫ولی من یه نقشه دارم ‫که توش زنده می‌مونین.
‫- همه‌مون می‌ریم، زندان. ‫- نه، حاجی. نمی‌ریم.
‫اگه گیر بیُفتیم، ‫می‌گیم مجبورمون کردن.
‫نگران نباش، راس.
‫اگه به‌جاش تیر بخوریم و بمیریم چی؟
‫دوستان، کسی قرار نیست بُکشتون، ‫مگه این‌که همکاری نکنین.
‫ولی تا الان راه اومدین، پس خوبـه.
‫احیاناً اوسی‌دی داری؟
‫(اوسی‌دی: اختلال وسواس فکری‌عملی)
‫دیگه خفه شین و خوب گوش کنین.
‫فقط یه‌بار می‌گم. ‫این مایـیم.
‫این هم قمارخونه‌ای که ‫قراره ازش دزدی کنیم.
‫قمارخونه‌ی سورنتو.
‫[ شهر آتلانتیک ]
‫ساعت ۲:۴۵ بعدازظهر ‫می‌ریم توی سورنتو.
‫یعنی ۱۵ دقیقه قبل‌از ‫رسیدن کامیون حمل پول.
‫جلوی دوربین وارد ‫پارکینگ زیرزمینی می‌شیم
‫ولی جای ایست‌بازرسی یه رفیق دارم
‫که الان داره شماره‌ی ‫کامیون‌ها رو تغییر می‌ده
‫و قراره یه دستگاه رادیویی ‫توی کامیون نصب کنه
‫که سیستم رو دست‌کاری کنه.
‫بذار برن.
‫چراغ سبز داده می‌شه ‫و ما وراد می‌شیم.
‫فکر می‌کنن کامیون واقعی مایـیم.
‫بعدش چی؟
‫هر دوشنبه
‫یه کامیون ۶۰میلیون دلار حمل می‌کنه.
‫درآمد آخر هفته‌شونـه.
‫امروز ما این کار رو می‌کنیم.
‫ولی قرار نیست ببریمش انبار.
‫الان ما نمکـیم یا شکر؟
‫(نمک: قراره مستقیماً دخیل باشیم؟ ‫شکر: قراره غیرمستقیم پشتیبانی کنیم؟)
‫ما نمکـیم.
‫نقشه‌ی خیلی خوبیـه، راس.
‫سخت‌ترین قسمتش ‫دزدیدن یه کامیون زرهی بود
‫که از پس اون هم براومدم.
‫حالا قسمت آسونشـه. ‫می‌ریم داخل و می‌آیم بیرون.
‫نقشه‌ی هوشمندانه‌ایـه
‫ولی جواب نمی‌ده.
‫مطمئنـم جواب می‌ده.
‫ببین، همه‌ی پول‌های ‫قمارخونه‌ها یه انبار مرکزی داره.
‫ما سریع لو می‌ریم، چون غریبه‌ایـم.
‫اگه نگهبان‌های قمارخونه شک کنن
‫کار تمومـه.
‫یه‌بار اونجا یه عطر جدید به خودم زدم
‫و تا دو هفته‌ی بعدش ‫داشتن درباره‌ش حرف می‌زدن.
‫این نقشه جواب نمی‌ده.
‫پس سعی کن اون‌قدر خوب نقش بازی کنی
‫که هیشکی ازت بازجویی نکنه.
‫اون مهم نیست.
‫فقط می‌خوام کسی الکی تیر نخوره.
‫چون قطعاً این اتفاق می‌افته.
‫اگه این کار رو بکنیم، ‫حتماً بهمون شلیک می‌شه.
‫- ارزشش رو داره؟ ‫- آره، داره.
‫برای من داره.
‫کامیون حاضره.
‫سریع کار می‌کنه.
‫گوشی‌ت اندرویده؟
‫اصلاً پوله مال خودت. ‫لازمت می‌شه.
‫سیم‌کارت یک‌بارمصرفـه.
‫من باشم، یه گوشی ‫تاشو می‌خرم، نه اندروید.
‫باشه، بامزه بود. ‫این رو بگیر.
‫مهمـه.
‫لازمت می‌شه.
‫تو با من بیا.
‫زود برمی‌گردیم.
‫اگه بخوام بشاشم چی؟
‫- اگه حرفی بزنی... ‫- می‌دونم...
‫من رو می‌کُشی... ناتالی رو می‌کُشی...
‫کل رستوران رو می‌کُشی.
‫- و هرکی که زنده می‌مونه. ‫- آفرین.
‫چون فکر کردی خیلی کاردرستـی... ‫برو دَرت رو بذار.
‫فقط گنده می‌گوزی.
‫آخ. باشه بابا. آروم.
‫اون رو کجا می‌بری؟
‫اگه به خودم برینم، ‫باید یکی کمکم کنه!
‫ها؟
‫به چی نگاه می‌کنین؟
‫ای بابا.
‫لخت کن.
‫می‌خوای قبل‌از دزدی، بزنیم توش؟
‫لباس‌فرمت رو می‌خوام.
‫آها.
‫بذار کمکت کنم.
‫آخ. تخم‌هام.
‫عع، ببخشین، خانوم.
‫شرمنده، عزیزم. ‫یه مورد فوری پیش اومده.
‫مورد من هم اضطراریـه، عزیزم.
‫- توی یه‌روز عاشق شدی؟ ‫- چی؟
‫همچین حرفی نزدم.
‫به من که خوش گذشت. ‫به تو چی؟
‫آره خب.
‫به من هم خوش گذشت.
‫امروز قراره یه‌کم ‫با زندگی من آشنا بشی.
‫دارم می‌بینم که دیوونه‌ای.
‫کل نقشه‌ت دیوونگیـه.
‫توی شغل خودت هم ممکنـه ‫هرروز بهت شلیک بشه.
‫این چه فرقی داره؟
‫آره، ولی حداقل مجرم نیستم...
‫اون کسایی که ‫پول‌هاشون رو جابه‌جا می‌کنی...
‫فکر کردی چطوری پول‌دار شدن؟
‫از قانون پیروی کردن؟
‫شلوارت رو دربیار.
‫باشه... بذار...
‫داری من هم دیوونه می‌کنی.
‫- خودت کار رو سخت کردی. ‫- مگه چی‌کار کردم؟
‫آخه فکر نمی‌کردم این‌طوری بشه.
‫آهای.
‫یه‌کم صبر کن دیگه!
‫این همون شورتِ جمعه‌شبـه؟
‫مطمئنـم نیتش خیره.
‫گاییدمش!
‫- راه بیُفت. ‫- باشه.
‫رفته به کامیون سر بزنه. ‫آروم باش.
‫نگران نباش.
‫- راه برو. ‫- باشه.
‫- به کونم خیره شدی؟ ‫- خفه شو. راه برو.
‫- ای بابا. ‫- برو چپ.
‫آروم، حاجی!
‫- تفنگش رو بگیر! ‫- ولم کن!
‫- گرفتی؟ ‫- گرفتم.
‫اوه اوه!
‫به آدمت زنگ بزن و بگو ‫قضیه تمومـه و از زنم دور شه.
‫حالت خوبـه، زو؟ ‫چیزیت نشد؟
‫- کاریت نشد؟ ‫- چرا کُسشعر می‌گی، پسر؟
‫احوالش رو می‌پرسی؟
‫- با هم رفیقـین؟ ‫- اطلاعی ندارم.
‫- تفنگ رو بده! ‫- چی؟
‫تفنگ لامصب رو بده!
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫یعنی کار تو بود؟
‫تو... تو جاسوسش بودی؟
‫ای لاشـ... تو؟
‫- نه. نه. ‫- آره. آره!
‫- نه. نه! ‫- آره.
‫- آره، جاسوس اونـی! ‫- نه، نیستم!
‫- نه! ‫- تو جاسوسشـی!
‫دارم می‌گم...
‫- ای بابا. ‫- آره، هر دومون رو بزن.
‫- نزن. ‫- می‌دونم نمی‌زنی.
‫چون این پسره زیدتـه.
‫- حدس می‌زدم. ‫- آروم بگیر، راسل.
‫کل زندگی‌ت ریدی ‫و حالا می‌خوای میون‌بُر بزنی، آره؟
‫- همینـه؟ ‫- من هیچ‌کاره‌ام.
‫بهش بگم؟
‫نه.
‫تراویس جاسوس من بود، ‫ولی خودش خبر نداشت.
‫من همون دختری‌ام ‫که روم اسلحه کشید.
‫همونی که عاشقش شد.
‫شرمنده، حاجی. ‫باور کن نمی‌دونستم.
‫- بازیچه‌ش شدی! ‫- تقصیر اون نیست.
‫من بازی‌م رو خوب بلدم.
‫نمی‌خوام الکی بهونه بیارم
‫از وقتی توی آزمون مردود شدم، ‫یه آدم دیگه شدم.
‫این‌جوری‌هاست؟
‫آره، این‌جوری‌هاست.
‫لاشی‌بازی درنیار.
‫خداوکیلی یه‌ذره شک نکردی
‫چرا کسی که روش اسلحه کشیدی، ‫می‌خواد بهت بده؟
‫مگه وقتی می‌خوای سکس کنی، ‫قبلش طرف رو سؤال‌پیچ می‌کنی؟
‫اگه من روی کسی اسلحه بِکشم
‫و طرف بخواد درجا بهم بده...
‫با خودم می‌گم «طرف کسخلـه!».
‫فازمون با هم جور بود.
‫حق با راس‌ـه.
‫اون‌وقت در ادامه ‫سفره‌ی دلت رو باز کردی
‫- و از شغلت گفتی؟ ‫- آره.
‫آدم سر قرار همچین کاری می‌کنه.
‫از خودش و زندگی‌ش تعریف می‌کنه.
‫شما جَوون‌ها دوست دارین ‫همه‌چی رو بریزین وسط
‫و از بالا و پایین ‫زندگی‌تون تعریف کنین، نه؟
‫- می‌خواین همه‌چی رو... ‫- خب من مستش کردم.
‫ولی واقعاً همه‌چی رو گفت.
‫از آرزوهاش و خونواده‌ش گفت.
‫گفت دوست داره بهش افتخار کنن.
‫حداقل امیدوارم خوش گذشته باشه.
‫تو که تن به این کار نمی‌دادی، راس.
‫- من هم تراویس رو انتخاب کردم. ‫- شنیدی چی گفت؟
‫من رو انتخاب کرد.
‫به هر دومون نگاه کرده ‫و فهمیده من خاصـم.
‫نه، وقتی تو رو دیده، با خودش گفته
‫«این همون کسخلیـه که ‫می‌تونم باهاش نقشه رو عملی کنم.»
‫«نژاد جدیدی از کسخل‌ها»
‫- منظورم تویـی. ‫- من نژاد جدیدم؟
‫اگه یه جدول از انواع ‫کسخل‌ها درست کنن
‫اسم تو می‌ره توی یه ردیف جدید.
‫از این به بعد ‫به کسخل‌ها می‌گیم «تراویس».
‫فقط چون ریسک کردم؟
‫حداقل من از روی ترس
‫یه‌عمر توی این ماشین نمی‌مونم.
‫من از چیزی نمی‌ترسم.
‫جهت اطلاعت.
‫♪ توی خیابون‌های اینجا ♪
‫♪ آدم‌کُشی زیاده ♪
‫♪ به جَم‌راک خوش اومدین... ♪
‫گفتم که دارم پول‌شویی می‌کنم ‫و سرم شلوغـه.
‫بعداً بیاین.
‫بذارین آهنگ تموم بشه.
‫به‌به. از این‌ورها؟
‫چه خوشگل شدین امشب.
‫رنگارنگ شدین. ‫دارین تغییر جنسیت می‌دین؟
‫حالا روت رو اون‌ور کن ‫تا رمز گاوصندوق رو عوض کنم.
‫اشتباه نکن.
‫اگه جات بودم، این کار رو نمی‌کردم.
‫زنیکه کجاست؟
‫زنیکه؟
‫نمی‌دونم کی رو می‌گی.
‫دقیق‌تر بهش اشاره کن.
‫مادرتو!
‫ببین، داداش.
‫خودش گفت شماها مُردین.
‫- کجا رفتن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫جون تو راست می‌گم.
‫باور کن، حاجی!
‫صحیح.
‫باورت کردم.
‫[ ۳۰ دقیقه قبل‌از سرقت ]
‫[ ۲۹ دقیقه قبل‌از سرقت ]
‫از یه سوراخ دوبار نیش نمی‌خورم.
‫راسل با من می‌آد و تو اینجا می‌مونی.
‫فکر کردی نمی‌تونم دست‌بند رو باز کنم
‫و نقشه‌ت رو به هم بریزم؟
‫مطمئنـم عشقت رو به خطر نمی‌ندازی.
‫اون دیگه عشقم نیست.
‫عع؟ دیگه زیدت نیستم؟
‫هنوز تصمیم نگرفتم.
‫بعداز این ماجرا ‫می‌تونیم بریم ماه‌عسل.
‫خب بیا بریم.
‫بریم ماه‌عسل
‫و بیخیال این ماجرای دزدی بشیم.
‫چون مسخره‌ست.
‫دیگه دزدی‌ش رو کرده.
‫ببین، من آدم‌بَده نیستم.
‫از دید من هستی.
‫هی می‌گی قضیه پول نیست
‫ولی توی کت من نمی‌ره.
‫همه‌ش سر پولـه.
‫بابام ۱۷ سال ‫نگهبان اون قمارخونه بود.
‫یه‌بار توی یه رستورانش ‫آتیش‌سوزی راه افتاد
‫و کلاً هروقت آتیش‌سوزی می‌شه، ‫سیستم اضطراری گاوصندوق هم فعال می‌شه.
‫دَرش بسته می‌شه ‫تا از پول‌ها محافظت کنه.
‫ولی نگهبان‌های اونجا
‫گیر می‌افتن و اکسیژن هم ندارن.
‫بابام شیفت راهرو بود
‫و سریع دویید تا دَر رو ‫برای بقیه نگه داره که رد بشن.
‫ولی خودش نتونست فرار کنه.
‫آخرش خفه شد.
‫و مدیرهای قمارخونه ‫به‌جای این‌که دیه‌ش رو بدن
‫گفتن اگه اون آدم‌ها رو نجات نمی‌داد
‫الان زنده بود.
‫اگه سر شفیتش می‌موند، چیزیش نمی‌شد.
‫ولی درهرصورت مُرد
‫و من و مامانم هیچی نداشتیم.
‫۱۲ سالم بود.
‫بابام مُرد چون ‫پول‌شون براشون مهم‌تر بود.
‫حالا من هم باارزش‌ترین ‫چیزشون رو ازشون می‌گیرم.
‫پول‌شون رو.
‫انتقامت به‌خاطر عشق به پدرت بود؟
‫یعنی تیراندازی و رانندگی رو ‫برای این روز یاد گرفتی؟
‫آره.
‫چقدر...
‫جذاب.
‫بابت پدرت هم متأسفـم.
‫آماده شین که بریم.
‫آهای!
‫راسل!
‫می‌دونم من رو می‌بینی!
‫آره. دَر رو باز کن.
‫باز کن دَر رو!
‫- سلام، ناتالی! ‫- راسل!
‫باید بری، خانوم‌خوشگله.
‫پس قرار شام منتفیـه، آره؟
‫- نه، ببین... ‫- ولی برگشتی شهر که.
‫- آره، ولی ببین. ‫- دروغ نگو.
‫یادت رفته با یه لاتین‌تبار ازدواج کردی؟
‫من یه ردیاب گذاشتم ‫توی گردنت، مرتیکه‌ی...
‫سلام، ناتالی.
‫این همون تازه‌کار احمقـه؟
‫- نه. نه... ‫- خوب جَوونم هست!
‫- نه، اشتباه متوجه شدی. ‫- تو فعلاً برو...
‫من هم بودم، ناراحت می‌شدم، ‫ولی این تقصیر منـه.
‫- بذار توضیح بدم. ‫- تو برگرد داخل...
‫راسل خیلی ازت تعریف کرده.
‫من رئیس جدیدش هستم.
‫تا حالا توی این کامیون‌ها بودی؟
‫نه، اتفاقاً نبودم.
‫- نه. نه... ‫- نه، برو کنار.
‫- بفرما. خیلی هم عالی. ‫- سلام.
‫- دیگه دیدی اینجا چه شکلیـه. ‫- من تراویس‌ـم.
‫گفتم که همه‌ش تقصیر منـه.
‫- پناه بر خدا! ‫- آره.
‫آره، عزیزم. ‫ماشین رو دزد زده.
‫ولی چیزی نیست. ‫ما خوبـیم.
‫سعی کن به حرفش گوش کنی.
‫معلومـه که گوش می‌دم.
‫فکر کردی برای پول مردم ‫قهرمان‌بازی درمی‌آرم؟
‫تفنگ دستشـه‌ها!
‫کاش زنت راننده‌ی این کامیون بود.
‫نگو که این‌ها داشتن ‫قهرمان‌بازی درمی‌آوردن.
‫چجورم، دختر.
‫این چه مرضیـه؟ ‫مخصوص مَردهاست؟
‫- نمی‌دونم. ‫- یعنی تو
‫سالگردمون رو به‌خاطر ‫قهرمان‌بازی‌ت به هم زدی؟
‫من خراب نکردم... اون...
‫این شیطان خراب کرد.
‫ناراحتم کردی، راس.
‫- باید دست‌هات رو ببندم. ‫- زن پلیدیـه.
‫- خود شیطانـه. ‫- باشه. صبر کن...
‫- اگه راسل رو اذیت کنی... ‫- کارم رو می‌سازی.
‫کارِت رو می‌سازم... ‫یعنی تلاشم رو می‌کنم.
‫چجوری یارو رو پیچوندی؟
‫کدوم یارو؟
‫کسی دنبالش نبود؟
‫در واقع بود...
‫پسرخاله‌م بود. ‫بهش ۱۰۰ دلار دادم.
‫حالا بچرخ.
‫زود باش.
‫گفتم کارش درستـه، داداش.
‫مسابقه‌ی این هفته
‫بی‌شک سروصدا خواهد کرد!
‫کامیون ۱۵۳۰ توی مسیره.
‫کلارک هستم. ادامه بده.
‫زمان رسیدن تا سورنتو: ۱۵ دقیقه.
‫دریافت شد، کامیون ۱۵۳۰.
‫با این فرکانس آمار ‫کامیون اصلی رو می‌گیریم
‫تا بفهمیم چه خبره.
‫کامیون انبار مرکزی، ساعت سه.
‫صبر کنین تا بررسی کنم.
‫زود اومدن.
‫نگهشون دارم؟
‫صبر کنین.
‫حاجی، می‌خوای پنج دقیقه منتظر باشیم؟
‫مشکلی ندارن.
‫دریافت شد. ‫بذار رد بشن.
‫خسته نباشی.
‫♪ برو بریم ♪
‫آروم باش.
‫۱۳ دقیقه وقت داریم. ‫راه بیُفت.
‫نمی‌خوای دهنم رو ببندی ‫یا یه‌چیزی توش بذاری؟
‫واجب نیست.
‫اگه آژیر رو بزنی یا درخواست کمک کنی
‫دیگه من و راسل رو نمی‌بینی.
‫مطمئن باش.
‫- دوستت دارم. ‫- من هم دوستت دارم.
‫کار احمقانه‌ای نکنی، باشه؟
‫تمومش کن تا از اینجا بریم.
‫بریم.
‫چقدر قشنگ بود.
‫من رو نمی‌بوسی؟
‫مارک و جَکس کجائـن؟
‫جامون عوض شد.
‫- خب... ‫- مگه نشنیدین چی شده؟
‫نه، چی شده؟
‫زخمی شدن.
‫چندتا اُسگل می‌خواستن ‫کامیون‌شون رو خالی کنن.
‫آره.
‫خوشبختانه، حواس‌شون جمع بوده. ‫اصل کاری تیر خورده ولی در رفته.
‫همیشه تیر می‌خورن و در می‌رن.
‫کدوم ابلهی می‌ره سرقت کامیون زرهی؟
‫کسی که کسخلش در رفته.
‫♪ آره... آره... ♪
‫کجا رسیدین، کسخل‌ها؟
‫دَه دقیقه تا سورنتو فاصله داریم.
‫خیلی طول کشید.
‫می‌رم ببینم چه خبره.
‫آروم بگیر، پسر!
‫هیچ‌کار نکن. ‫راسل گروگانـه.
‫نمی‌خوام خرابش کنی.
‫خراب نمی‌کنم.
‫هیچ‌وقت کاری نمی‌کنم ‫که جون زو به خطر بیُفته.
‫زو دیگه کیـه؟
‫زویی دیگه. ‫دختری که ما رو دزدیده...
‫فکر کنم اسم واقعی‌ش همینـه. ‫مطمئنـم.
‫دیگه اسمش رو الکی نمی‌گه، نه؟
‫خودم هم نمی‌دونم.
‫- بَدجور ریدم. ‫- آره.
‫حالا از این‌طرف.
‫ای بابا. هنوز اینجائـن.
‫شرمنده، قرار بود نیم‌ساعت پیش
‫- رفته باشن. ‫- آفرین. کارم رو راحت کردین.
‫ایول، پهلوون. ‫همینـه. حالا از این‌طرف.
‫این‌طرف، خانم‌ها. ‫کمر صاف.
‫با اعتمادبه‌نفس.
‫خب محموله رو برمی‌داریم و می‌ریم.
‫آخه روش نشستن.
‫یارو داره روزم رو خراب می‌کنه.
‫می‌دونی چی بیشتر عذابم می‌ده؟
‫دارم عاشقش می‌شم.
‫عاشقش شدم. دیوونه‌شـم.
‫می‌فهمی چقدر حرفت احمقانه‌ست؟
‫- آره، ولی خب... ‫- ما قراره
‫از اینجا بریم و تو دیگه نمی‌بینیش.
‫- از کجا معلوم؟ ‫- اتفاقاً معلومـه.
‫- نمی‌شه جلوی عشق رو گرفت. ‫- تراویس.
‫شدنی نیست.
‫- چه مرگتـه؟ ‫- دیگه داغون شدم.
‫امروز افتضاح بود.
‫پلیس نیستم، باعث شدم دستگیر بشیم ‫و حالا گروگانـیم.
‫حلقه‌ی ازدواج‌تون هم گم کردم.
‫حلقه‌ی من؟
‫ها؟
‫حلقه‌م چی؟
‫چی شده؟
‫اینجا رو ببین، پهلوون.
‫لبخند بزنین، خانوم‌ها.
‫پنج یا دَه دقیقه دیگه تمومـه.
‫ای‌طرف، خانوم‌ها. ‫آفرین.
‫این زاویه عالیـه.
‫بسپرش به من.
‫برام فرقی نداره.
‫آفرین، خانوم‌ها.
‫چطوری، پهلوون؟
‫من طرف‌دارتـم، حاجی.
‫می‌خواستم بگم ‫من باهاشون موافق نیستم.
‫تو خایه‌مال هیشکی نیستی.
‫چی گفتی؟
‫کورتز گفت.
‫آره، الان بالاست
‫و داره همین‌طور بهت توهین می‌کنه.
‫با خبرنگارهاست.
‫حتی داره از خونواده‌ت بَد می‌گه.
‫بحث مامانت هم کشید وسط ‫و واقعاً جا خوردم.
‫مگه کنفرانس خبری داره؟
‫تو می‌ذاری درباره‌ی ‫مامانت اون حرف‌ها رو بزنن؟
‫- عع... ‫- همین دیگه.
‫واجب شد پاره‌ش کنیم.
‫- من هم همین رو می‌گم. ‫- بریم.
‫از اون‌موقع این پایین ‫چی‌کار می‌کردین؟
‫بیا.
‫اهای. صبر کنین.
‫یه‌لحظه وایستین.
‫ببخشید.
‫من تو رو می‌شناسم.
‫تو بچه‌ی مایکل‌ـی، نه؟
‫من با مایک رفیق بودم. ‫برای همین شناختمت.
‫فقط می‌خواستم بگم ‫پدرت یه قهرمان بود.
‫اون ماجرا واقعاً داغون بود.
‫آره، ممنون.
‫و ممنون بابت زحمت‌هایی ‫که برامون کشیدین.
‫این چه حرفیـه. ‫مایک سرور ما بود.
‫دیگه برین.
‫خوش‌حال شدم دیدمت.
‫بذار برات بازش کنم.
‫- نه، نیازی نیست. ‫- صبر کن. صبر کن...
‫بازش می‌کنیم، داداش. ‫ممنون.
‫ما دوست داریم اصولی پیش بریم.
‫باشه. ‫می‌خواستم زحمتت کم بشه.
‫کامیون ۱۵۳۰. ‫گزارش وضعیت.
‫صدات رو داریم، کامیون ۱۵۳۰.
‫قراره زودتر برسیم.
‫یک دقیقه تا سورنتو.
‫خوبـه. زود برگردین.
‫برو. برو...
‫چرا دوتا کامیون اومد؟
‫اینجا بپیچ.
‫اینجا خوراک دفن‌کردن جسده.
‫دقیقاً.
‫اینجا از هم جدا می‌شیم.
‫از هم؟
‫- چی؟ ‫- آروم باشین.
‫یه ماشین کش رفتم.
‫در واقع دوتا کش رفتم.
‫شماها ماشین بَنر و میگِل رو بردارین.
‫من باید برم اون‌ور آب.
‫یعنی همین؟ ‫تموم شد؟
‫من آدم بَدی نیستم.
‫اونجاست.
‫عشقم اونجاست.
‫راس، بیدارشو.
‫راسل.
‫راسل، بیدار شو، عزیزم.
‫بیدار شو.
‫بالاخره بیدار شد.
‫راسل.
‫نه. نه!
‫- آروم باش! ‫- با توام!
‫چه گُهی می‌خوری؟
‫تو هم آروم باش.
‫خیلی خوب.
‫آهای، تراویس.
‫- بیدار شو، تراویس! ‫- چیـه؟
‫گاییدمش!
‫لامصب.
‫زو کجاست؟
‫ای وای. اوضاع خیتـه.
‫ممنون که همه‌ی زحمت‌ها رو کشیدی.
‫هنوز عوض نشدی، نه؟
‫من رو که گرفتی.
‫پول‌ها هم دستتـه.
‫بذار اون‌ها برن.
‫پس شریک‌های جدیدت رو ‫بیشتر دوست داری، آره؟
‫چه حیف.
‫راس، اینجا انبردست هست.
‫صبر کن.
‫- چی؟ ‫- پشت‌سرت انبردستـه.
‫- همینـه؟ ‫- آره.
‫همه‌چی رو می‌برم.
‫آره.
‫حتی این حلقه‌ی قلابی رو.
‫اون حلقه‌ی منـه؟
‫ترویس، دستت به دنده می‌رسه؟
‫آره، فکر کنم.
‫بذارش روی دنده‌عقب.
‫- زو چی می‌شه؟ ‫- تو بذار!
‫پول توی ماشینـه. ‫تمومش کن.
‫قراره جزغاله بشن.
‫- بزن! ‫- زود باش، راس.
‫ببُرش.
‫وایستا. وایستا!
‫پشمام.
‫حالت خوبـه، راس؟
‫نه!
‫آره خب.
‫اول به اون کمک کن.
‫یا خدا!
‫زود باش.
‫گاییدمت!
‫- راسل! راسل! ‫- ای لامصب!
‫- تو می‌شی گروگان من! ‫- نه
‫راسل!
‫- راس! ‫- راسل!
‫- خفه شو. ‫- راسل رو زدی!
‫می‌کُشمت. ولم کن.
‫بَنر لاشی!
‫اوه اوه. ‫راس، حالت خوبـه؟
‫نه.
‫بیا.
‫- تیر خوردی، حاجی. ‫- می‌دونم.
‫راه بیُفت. برو.
‫مواظب باش!
‫پشمام!
‫- یا خدا. ‫- اوه اوه.
‫به نظرت چیزیش شد؟
‫لاشی.
‫مراقب باش، پسر.
‫ایول! مأموران زحمتکش اومدن.
‫ما سوار کامیونـیم.
‫کامیونی که از سورنتو دزدی کرد.
‫فکر می‌کنن ما مجرمـیم.
‫اون‌ها از اون جلویی‌ها خبر ندارن.
‫دنبال مائـن.
‫- ای وای! ‫- کُسکش‌ها دنبال ما افتادن!
‫کُسشعرتر از این نداریم!
‫بیا یه معامله کنیم، زویی.
‫اگه پول رو بهم بدی
‫من هم عشق شریکت رو بهش پس می‌دم.
‫هستی؟
‫فوراً بزن کنار و تسلیم شو!
‫- آره! ‫- چه مرگتـه؟ ناتالی توشـه.
‫آخ. شرمنده.
‫جواب بدین، لاشی‌ها.
‫- کجایـین؟ ‫- چی؟
‫یه ساعت پیش قرار بود برسین.
‫مشتری شاکی زنگ زده ‫می‌گه میمونش کجاست.
‫اخبار رو دیدین؟
‫چه لاشی‌هایی پیدا می‌شن.
‫یه کامیون دزدیدن ‫و باهاش پول‌های سورنتو رو کش رفتن.
‫فکر کردن قسر در می‌رن.
‫صبر کن بینم. اون کامیون منـه؟
‫... و با ۶۰میلیون دلار ‫پول نقد فرار کرده‌اند.
‫خدا وکیلی؟
‫اون لاشی‌ها شمایـین؟
‫کونم رو بلیس، کلارک!
‫گاییدمتون!
‫کُسکش‌ها!
‫- یا خدا! ‫- پشمام!
‫خیلی آسیب دیدیم!
‫بِکشین عقب! بِکشین عقب!
‫- مراقب باش. ‫- بهم اعتماد کن.
‫با توجه به وزن و سرعت‌مون...
‫می‌تونیم درست فرود بیایم.
‫احتمالاً.
‫زیدم رو ول کن!
‫ها ها.
‫- مانور مهار خودرو! ‫- الان نمی‌شه، حاجی!
‫ناتالی آسیب می‌بینه!
‫نه، تو می‌تونی. ‫لهش کن.
‫زود باش!
‫ایول!
‫آتیش گرفتیم!
‫(جمله‌ی دومعنایی: «داریم می‌ترکونیم!»)
‫لاستیک‌ها داغ شدن.
‫ترمز بگیر.
‫کار نمی‌کنن!
‫- برو! برو! ‫- کجا بریم؟
‫- بریم بیرون! ‫- چی؟
‫یعنی بپریم؟
‫بریم سراغ ناتالی!
‫حاجی، گیر افتادم!
‫راس، گیر اتفادم.
‫- چی؟ ‫- گیر افتادم!
‫- تحمل کن! ‫- یعنی چی تحمل کن؟
‫- راه بیُفت! ‫- نـه!
‫آروم‌تر!
‫- گاز بده! ‫- آروم‌تر!
‫این‌قدر خودخواه نباش!
‫- نمی‌بینم! برو کنار! ‫- شرمنده‌تونـم.
‫این‌ها گلوله‌ست؟
‫سفت بچسب!
‫تیرم خالی شد.
‫چی‌کار کنیم؟
‫مادرتو...
‫گفتم که.
‫اگه شوهرم رو اذیت کنی، می‌کُشمت.
‫برو، راس.
‫بده کیرت رو بخوره.
‫عزیزم.
‫نجاتت دادم‌ها.
‫حالت خوبـه؟
‫- من خوبـم. تو خوبـی؟ ‫- آره.
‫سالگردمون مبارک.
‫ممنون.
‫راستی، شما هم...
‫دفعه‌ی بعدی که مشکلی داشتی
‫یه وکیل بگیرو و برو پیش مشاور.
‫فقط از این کارها نکن.
‫الان هم از من و همسرم دور شو
‫- که دوباره تیر نخوریم. ‫- باشه.
‫می‌خوای بریم ماه‌عسل؟
‫نه.
‫ولی اگه اصرار داری، بریم.
‫مطمئنـی نمی‌خوای بری...
‫خب اگه اصرار داره...
‫دیگه نمی‌خواد دو روز منتظر باشی.
‫- الان مشکلی نداری؟ ‫- نه، خوبـم.
‫فقط یه‌کم گیج شدم.
‫و حشری‌ام.
‫و تنها.
‫عع، راستی.
‫- داشت یادم می‌رفت. ‫- همم؟
‫کیف‌پولش رو می‌خوای؟
‫وای، بهش دست نزن.
‫نه، بهش دست نمی‌زنم.
‫می‌خوام این رو بردارم.
‫آها.
‫عزیزم، حلقه‌م.
‫- حال کردی؟ ‫- وای.
‫چه سورپرایزی.
‫ترمیمش کردی.
‫خیلی قشنگـه.
‫نظرت چیـه برنامه‌ریزی‌مون رو ‫از همین امروز شروع کنیم؟
‫واقعاً؟
‫- همین‌الان. ‫- آره. آره.
‫حالا دیگه همه‌ش پیش خودمـی.
‫خیلی خوش‌حالـم.
‫این هم رفت.
‫دست‌ها بالا
‫که ما بتونیم ببینیم.
‫آخ.
‫ای مادرتو.
‫راسل همه‌چی رو بهم گفت.
‫امروز حسابی گُل کاشتی، تازه‌کار.
‫آفرین.
‫ممـ... ممنون.
‫یه روزه ترکوندم.
‫ازت ممنونـم.
‫بهشون دروغ گفتی.
‫- خب... ‫- دوستت دارم، داداش.
‫نیازی به عشق‌وعلاقه نیست.
‫تو هم من رو دوست داری.
‫من قطعاً تو رو دوست ندارم.
‫- آدم باید با خودش روراست باشه. ‫- عزیزم...
‫- بهت کمک می‌کنه... ‫- اتفاقاً با خودم روراستـم.
‫اتفاقاً خیلی احساساتیـه. ‫خیلی.
‫آره، فقط از تو خوشش نمی‌آد.
‫- از تو خوشم نمی‌آد. ‫- آها.
‫فکر کنم بهتر بود ‫باهاش می‌رفتی ماه‌عسل...
‫اصلاً یه کاری کن. ‫شماره‌ت رو بهم بده.
‫- تا بتونیم... ‫- نه. نه...
‫- نمی‌خوام... ‫- در ارتباط باشیم.
‫- اصلاً. ‫- قراره هنوز همدیگه رو ببینیم.
‫فکرش هم نکن.
‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم، راس.
‫- فکر نکنم... ‫- آدرس خونه‌ت رو بلدم.
‫اگه سمت خونه‌م... ‫ببین...
‫مطمئن باش می‌آم.
‫کونت پاره‌ست، داداش. ‫دیگه رفیق شدیم.
‫[ پنج ماه بعد ]
‫[ شش ماه بعد ]
‫بالاخره زنگ زدی.
‫وای، خدا رو شکر.
‫داشتم شماره‌های ‫مختلف رو امتحان می‌کردم.
‫آخه سه رقم آخر یادم نبود.
‫چی؟
‫چه خوب که بالاخره بهت وصل شدم.
‫این چندوقت یه‌کم فکر کردم.
‫ببین، می‌دونم جالب نیست بپرسم
‫ولی می‌خوام بدونم ‫رابطه‌مون واقعی بود؟
‫دوست داری دوباره با هم باشیم؟
‫بیا بالی تا جوابت رو بگیری.
‫بیام بالی؟ ‫فکر کردی من کی‌ام؟
‫من تراویس استالی‌ام، نه دی‌جی خالد.
‫نمی‌تونم یه‌هو...
‫حواست اینجاست، آقای استالی؟
‫دیگه نیست. ‫کون لق‌تون، قربان!
‫[ مسافرخانه‌ی راسل و ناتالی ]
‫- سلام‌علیکم. ‫- سلام.
‫می‌دونم دیگه لازم نیست ‫۴ صبح بلند شی، ولی دیگه ۱۱؟
‫بعله.
‫حالت خوبـه، عزیزم؟
‫آره! ما عالی‌ایـم!
‫از عالی اون‌ورتر!
‫هم من عالی‌ام و هم تو!
‫خدای من! نه!
‫مدیر موزه خیلی شاکیـه!
‫یه نژاد بسیار کمیاب رو نابود کردین!
‫مدیر موزه؟
‫توی این حرفه رودست ما نیست، رفیق.
‫آدم‌هام با نهایت دقت ‫بسته رو برات حمل کردن.
‫اگه نژاد میمونت مشکل داره
‫برو سراغ اُسگل‌هایی که ازشون خریدیش.
‫با اجازه قطع می‌کنم. ‫سرم خیلی شلوغـه. متوجهـی؟
‫روزت به‌خیر، کُس‌مشنگ.
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]