« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫« ترجمه از نیک و سحر »
‫من این همه راه نیومدم که
‫صبح اولین روزم تو انگلیس
‫با یه دختری که مال نیوجرسیـه ‫و فکر می‌کنه عقل کُلـه حرف بزنم
‫این‌جا رو ببینید! ‫ساختمونشو نگاه کنید!
‫پسره رو نمیگم، ‫ پشت سرشو ببینید
‫نمای پشتشو نگاه کنید...
‫قراره بره این‌جا درس بخونه
‫بیل کلینتون هم رفت آکسفورد
‫تازه، وقتی که درسش تموم بشه، ‫توی گلدمن ساکس بهش کار میدن
‫کسایی که از آکسفورد فارغ‌التحصیل میشن ‫ ٢۵ درصد بیشتر از بقیه درآمد دارن
‫تو گوگل بزنی آکسفورد که ‫ زحمتش کمتره، مامان
‫این هم دختر من!
‫- دلمون خیلی برات تنگ میشه، آنا ‫- چشم به‌هم بزنی برگشتم
‫وای، فکرشو بکن
‫انگستان به اون قشنگی
‫البته میگن اون‌جا همه‌ش بارون میاد
‫شاعری به اسم هنری دیوید ثورو، ‫ به دل طبیعت رفت
‫تا به گفته‌ی خودش، ‫ «آگاهانه زندگی کنه»
‫با الهام گرفتن از ایده‌ی زندگی ‫ کردن طبق یه برنامه‌ی مشخص،
‫من سخت درس خوندم و با ‫ بالاترین نمرات فارغ‌التحصیل ‌شدم
‫و بعدش توی خیابون وال یه کار پیدا ‫ کردم، اما اونو عقب انداختم
‫تا بتونم یک سال برای خودم باشم
‫و برم دانشگاه آکسفورد، ‫شعر ویکتوریایی بخونم
‫من یک سال وقت داشتم تا ‫رویامو زندگی کنم
‫همه‌چیز درست طبق ‫ برنامه‌ام پیش می‌رفت
‫تا این‌که ورق برگشت
‫خیلی‌خب
‫همیشه انقدر خوشگل نمی‌مونی، ‫علاقه‌ی من هم کم‌کم از بین میره
‫سلام
‫- من آنا د لا وگا هستم ‫- با کدوم خری حرف می‌زنی؟
‫با یه آمریکایی
‫چهره‌ش جالبـه، ‫ ولی کفشاش عجیبن
‫« بازدید از بنای کلارندون » ‫« انجام شد »
‫احمق بیشعور
‫بارون شدیدیـه، نه؟
‫فکر نکنم
‫من...
‫من یه پرس ماهی و سیب‌زمینی ‫ سرخ‌کرده بهم بدید، لطفاً
‫هادوک باشه؟
‫اردک؟ نه اردک نه
‫من ماهی می‌خوام
‫می‌دونم، ماهی هادوک، کاد ‫ یا ماهی ساولوی؟
‫من نمی‌دونم...
‫فقط ماهی باشه با سیب‌زمینی
‫- بزرگ؟ ‫- آره! بزرگ!
‫- میشه هشت دلار، پنج دقیقه‌ی دیگه حاضره ‫- عالیـه
‫جیمی، این‌جا بهترین ‫ رستوران آکسفورد نیستا
‫جزو سه‌تا رستورانِ برتر این‌جاست. ‫سلام، داداش
‫دوتا ماهی کاد بزرگ، پوره نخود، ‫ پیاز ترشی و سیب‌زمینی سرخ‌کرده لطفاً
‫سیب‌زمینی سرخ‌کرده؟
‫مطمئنی خوردنشون اشکالی نداره؟
‫وای خدای من، راست میگی. آدم الان رعایت ‫ نکنه، چندسال بعد از پا میفته، مگه نه؟
‫میشه سیب‌زمینی‌ها ‫ رو بزرگ بزنید؟
‫خانمو نادیده بگیرید، هنوز مونده تا ‫ یاد بگیره چطوری آگاهانه زندگی کنه
‫من نمیگم که، تو نباید...
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫وای خدای من، قایم شدی؟
‫نه، دارم با بند کفشم سروکله می‌زنم
‫قایم شدی جسیکا بورن نبینتت!
‫واقعاً جای تعجب داره، ‫این‌همه زنو شیفته‌ی خودت کردی،
‫اصلاً چطوری از خونه بیرون میای؟
‫بیا بالا دیگه رفت، ‫ولی فکر کنم ماشینتو شناخت
‫آره دیگه، ماشین خاص ‫ داشتن دردسر داره، مرکز توجهی
‫اشتباه باند هم همین‌جا بود، ‫باید یه فورس فوکوس می‌گرفت
‫وای خدای من، پس تو بودی!
‫من؟
‫همون احمق بیشعوری که با ‫ماشینت خیسم کردی
‫خب من... گندش بزنن!
‫ماهی و سیب‌زمینیت آماده‌ست، عزیزم
‫من واقعاً معذرت می‌خوام
‫جدی میگم
‫می‌دونم، من هم معذرت می‌خوام
‫- آهای! ‫- نه. نه!
‫اون این‌جاست!
‫این‌جا قایم شدی نبینیش!
‫نه. نه، نه
‫جسیکا، عزیزم
‫- عـه وا، سلام ‫- چخبرا؟ من... داشتم...
‫به دانشگاه آکسفورد
‫خوش آمدید
‫موسسه‌ای که صدها سالـه پابرجاست
‫و هر سال،
‫پذیرای گروه جدیدی از جوانان بوده
‫بزرگان رهبری، نوابغ علمی و پیشگامان ادبی،
‫همه قبل از شما، از این ‫ در ها عبور کردن
‫شاید خاطرات جشن و مهمونی‌ها
‫و دوستی‌های این‌جا رو یادتون بره
‫اما دانش و بینشی که این‌جا کسب کردید ‫تا همیشه در وجود شما ماندگاره
‫این‌جا، وقت طلاست
‫به سرعت برق و باد می‌گذره
‫ازش درست استفاده کنید
‫به موقع رسیدی، آروم باش
‫آره، خوبـه، من...
‫من اون‌جا بودم که این...
‫- من مگی تیمبزم ‫- من هم آنا د لا وگام
‫- آمریکایی هستی؟ ‫- آره، اهل کویینزم. نیویورک
‫صبحتون بخیر، من رسیدم
‫چارلی! تابستونت چطور بود؟
‫هیچ عشقی توش پیدا نشد
‫داشتم اون قایقران خوشگله رو دید می‌زدم، ‫سینه‌ها‌ی سفتی داره، چشماش گیراست
‫این آنائـه
‫- سلام، دختر جدیده ‫- راستش قبلاً همو دیدیم
‫همسایه‌ایم، بهم گفتی کفشام عجیبـه
‫عجیبـه، چطور یکی مثل تو ‫ نتونسته تو تابستون عشقی پیدا کنه؟
‫گفتم عشقی پیدا نکردم، ‫نگفتم سکس نداشتم
‫درضمن، اون لبخند خوشگلت عجیب ‫ بودنِ کفشاتو می‌شوره می‌بره
‫سلام سلام، سلام به همگی
‫وای اون پرفسور استاینـه. ‫اون اسطوره‌ی منـه
‫بخاطر اون اومدم این‌جا
‫متأسفانه خبرای بدی دارم
‫من رئیس تحصیلات تکمیلی شدم
‫یعنی الان خیلی آدم مهمی شدم، در شأنِ ‫ من نیست که این ترم بهتون درس بدم
‫اما جایگزین من وقتش آزاده، دانشجوی ‫ دکتری‌ست، رو مخـه ولی نابغه‌ست
‫اون درس میده من نمره میدم، ‫این‌جوری برای من بهتره
‫این سوءاستفاده از نیروی کار جوون نیست
‫خواست خودش بود، خودش ‫ می‌خواست درس بده
‫همین دیگه... می‌بینمتون
‫می‌سپارمش به خودت، جیمی
‫ممنونم. سلام
‫وای خدایا، باورم نمیشه
‫این یکی دیگه واقعاً جذابـه
‫خب، از اونجایی که این ‫ اولین کلاس منـه،
‫گفتم بیام جو کلاسو عوض کنم ‫و بهتون یه چیز...
‫وسوسه‌انگیز پیشنهاد بدم
‫این...
‫یه کیک بزرگـه
‫دیگه...
‫از خودتون پذیرایی کنید
‫لازم به زحمت نبود، ‫می‌تونستم خودشو بخورم
‫آره
‫پنج سال پیش، من هم روی ‫ همین صندلیا نشستم
‫پروفسور استاین که اومد تو، ‫با خودم گفتم
‫«پس این زنیـه که قراره تا ‫چند ماه آینده پدرمو دربیاره»
‫سلام
‫می‌بینم که این‌جایی
‫سلام
‫خانم‌ها و آقایون، ما اینجا یه دانشجو داریم که ‫ از راه دوری اومده، از...
‫- نیویورک ‫- نیویورک! عجب، خوش اومدی
‫می‌بینم که کیک نداری. ‫باید یه کاری کنیم که احساس راحتی کنی
‫من شنیدم میگن همه‌چیز توی نیویورک
‫بزرگتر از حالت عادیشـه
‫راستش اینو راجع‌به تگزاس میگن
‫هرچی
‫- راستش من کیک نمی‌خورم ‫- نمی‌خوری؟
‫- نه ‫- باشه. خیلی‌خب
‫فقط بدون که اینو خانم مکنزی
‫تو آشپزخونه‌ی همین‌جا درست کرده پس
‫نخوردنش توهین به ‫ دانشگاه آکسفورد...
‫- می‌خورمش ‫- نه، نمی‌خوام مجبورت کنم
‫- یه‌کم عجیب میشه که... ‫- خودم می‌خوام بخورمش
‫- می‌دونم که می‌خوای ولی... ‫- اصرار دارم
‫واقعاً خوشمزه‌ست
‫خیلی‌خب، بریم سر شعر و شاعری
‫من شعر دوست داشتم، ولی مثلاً ‫شعر ویکتوریایی به درد سن بابام می‌خوره
‫پیرمردهای از کارافتاده با کلاه‌های بلند که ‫ از شکوه جنگ‌های خارجی حرف می‌زنن
‫شاید اینا هیجان‌انگیز ترین چیز دنیا نباشن
‫اما من هرگز تو خوابم هم نمی‌دیدم که
‫بتونم چنین ناامیدی، خردو زیبایی،
‫چنین وحشتی
‫و چنین شهوتی رو
‫توی آثار ویکتوریایی پیدا کنم
‫اگر مایلی
‫من ازت می‌خوام که این ‫ شعرو برای ما بخونی
‫شاعرش آمریکاییـه
‫فکر کنم همه‌مون دوست داریم با ‫لحن و لهجه اصلیش بشنویمش
‫« شمعِ من از دو طرف می‌سوزد
‫تا صبح دوام نمی‌آورد
‫اما آه، دشمنان من و ای دوستان من
‫چه دلنشین است نورِ این شمع »
‫متشکرم
‫این شعر از ادنا سنت وینسنت میلی بود
‫تفسیرهای مختلفی از این شعر وجود داره،
‫ولی این یکی نظر شخصی منـه
‫به نظرم می‌خواد بگه که یک ‫ زندگیِ خوب ممکنه هزینه داشته باشه
‫اما این هزینه ارزشش رو داره
‫هیچ‌چیز همیشگی نیست
‫شور و اشتیاق ما، عشقِ ما ‫و حتی زندگی ما
‫همه زودگذرن
‫اما، ما تنها در صورتی می‌تونیم ‫ بگیم واقعاً زندگی کردیم که
‫تا وقتی فرصتش هست، ‫ از اونا استفاده کنیم
‫شعر رو میشه به آدما یاد داد، ‫اما درواقع، باید اونو تجربه‌ کرد
‫شعر باید آزموده شـه. ‫باید باهاش درگیر شد.
‫اونو بپذیرید و بذارید ‫زندگیتونو عوض کنه
‫بنابراین، توی این کلاس، من فقط ‫ یک چیز بهتون یاد میدم
‫کسی می‌تونه بگه اون چیـه؟
‫این‌که کیک بخوریم؟
‫از هر فرصتی که گیرت اومد استفاده کنی
‫بهشون خبر بده و بهم ایمیل بده، ‫تا واسه کلاس خصوصی هماهنگ شیم
‫داشتم می‌گفتم...
‫می‌تونم باهات تنها حرف بزنم؟
‫پس تو دانشجوی ارشد آمریکایی منی
‫ولی تو اون استادی نیستی که ‫ بخاطرش اومدم این‌جا
‫نه من فقط جایگزین استاد استاینم
‫واسه وقتایی که دل و دماغ ‫ تدریس نداره
‫ببخشید که می‌زنم تو ذوقت ‫ ولی اون خیلی تنبلـه
‫واقعاً خورد تو ذوقم
‫می‌دونی اون روز...
‫- کم پیش میاد تو فست‌قودی قایم بشم ‫- حتماً می‌خوای بگی رو مردم هم آب نمی‌ریزی
‫اون واقعاً اشتباه ناجوری بود
‫من اصلاً... قصد نداشتم که
‫قصد نداشتم مسابقه ‫ تیشرت خیس راه بندازم
‫اما اگه راه می‌انداختم تو برنده می‌شدی
‫فکر کنم جاش نیست از مسابقه‌ی ‫ تیشرت خیس حرف بزنم
‫اصلاً تاحالا توش شرکت نکردم
‫مشخصـه دیگه
‫یه بار...
‫راستش من خیلی عاقلم
‫چه جالب. خیالم راحت شد
‫- من هم همینطور ‫- تبریک میگم استاد داونپورت
‫- اولین کلاست بود ‫- کیک می‌خوری؟
‫معلومـه که نه، اصلاً تاحالا ‫ دیدی من کیک بخورم؟
‫آره، شب تولدم
‫آنا!
‫سلام
‫روز اولی داری با استاد ‫ خوشگله لاس می‌زنی؟
‫- چی؟ نه، من... ‫- نترس، عالیـه. عاشقشم
‫دوچرخه گرفتی؟
‫نه راستش
‫نمیشه که تو آکسفورد باشی و ‫ دوچرخه نداشته باشی
‫بپر بالا، یکیو می‌شناسم دوچرخه داره
‫- امنـه؟ ‫- فکر نکنم
‫نیست
‫خب پس... من پشت سرت راه میرم
‫باشه، امیدوارم سرعتت زیاد باشه
‫موفق باشی
‫مگی!
‫اومدم!
‫وای یاخدا
‫اه، دوباره نه
‫وای یا...
‫سلام، تام. همه‌چیز مرتبـه؟
‫یه نسخه از کتاب بیماری‌های ‫ پزشکی هارگریوز افتاد رو قلم پام
‫اوه، چه بدبختی
‫این آنائـه، آمریکاییـه
‫به نظرت سرنوشت ما چیـه، آنا؟ ‫قراره دوستم باشی یا دوست‌دخترم؟
‫- دوست ‫- مطمئنی؟
‫- مطمئنم ‫- شکی درش نیست؟
‫- دوست می‌مونیم ‫- چه سرد جواب دادی
‫همین بداخلاقا از همه بهترن، نه؟
‫- همیشه این‌طور نیست ‫- بیاید تو
‫- میگم اون کتابی که... ‫- نه!
‫ایناهاش
‫این هم دوشیزه
‫عالیـه... چقدر... بریتانیاییـه
‫- این خوبـه دیگه؟ ‫- آره بابا
‫اگر دنبال یه چیز بریتانیایی هستی، ‫من یه چیز خیلی خوب واست دارم
‫به «جاذبه‌ی عریان» خوش آمدید
‫جایی که باید همه‌چیزو بریزید بیرون
‫جالبـه، کلاسیکـه، واقعاً ساختارشکنـه
‫راست میگه، «جاذبه‌ی عریان» واقعا ساختارشکنـه
‫نه، شعر «ملزومات یک مرد» ‫از الیزابت برت براونینگ رو میگم
‫گوش کنید
‫«اگر می‌خوای من را بیازمایی، ‫ عشق زن افسانه‌ای نیست
‫من تو را نیم‌سال دوست خواهم داشت. ‫به قدر توان یک مرد»
‫این کجاش ساختارشکنـه؟
‫با این شعرش مردای زن‌بازِ قرن نوزدهم رو
‫رسوا کرده
‫عالیـه. قشنگ درخور استاد داونپورتـه
‫میرم براش بفرستمش
‫چه باهوش. قبل از این‌که ‫کیرشونو نشون بدن رفت
‫عه ایناهاش، نشون دادن
‫- ازت می‌خوام از این‌جا بری ‫- خیلی‌خب!
‫ولی بهتره که بیای، شنیدی چی گفتم؟
‫- معذرت می‌خوام... می‌تونم برگردم ‫- نه
‫نه، بیا تو. بیا بشین
‫برداشتت از شعرت چی بود؟
‫یک سری بینش و تحلیل‌های خوب داشتم
‫نظرت راجع‌به کارم چی بود؟
‫کار؟ دقیقاً همین حسو بهم القا کرد
‫تو توی ۳۰۰۰ کلمه تونستی به موضوعاتِ ‫ سافرجت‌ها، تولد فمینیسم
‫و شکار جادوگرهای سلیم بپردازی
‫کار فوق‌العاده‌ایـه. تو همه کار کردی ‫جز اون چیزی که باید انجام می دادی
‫خب...
‫میرم بیشتر روش کار می‌کنم...
‫نه، وایسا... وایسا
‫ببخشید
‫بیا از اول شروع کنیم، ببخشید
‫صبحمو خیلی عجیب شروع کردم
‫انی همه شعر توی کتابـه، ‫ چرا اینو انتخاب کردی؟
‫چون به نظرم حقیقتو راجع‌به مردا میگه
‫فکر می‌کنی مردها فقط شیش‌ماه می‌تونن ‫ یه زنو دوست داشته باشن؟
‫بعضیاشون آره
‫ولی اگه تو اون مدت
‫عمیقاً عاشق بشن چی؟
‫فکر می‌کنی ارزش ‫هرچیزی به ابدیتشـه؟
‫معلومـه
‫من میگم تو این شعرو ‫ انتخاب کردی چون
‫فکر می‌کنی راجع‌به من حرف می‌زنه
‫که خب واقعاً ناامید کننده‌ست
‫چون من می‌خواستم راجع‌به ‫ خودت یه چیزهایی بفهمم
‫الان ازت می‌خوام یه شعر دیگه انتخاب کنی. ‫اولین شعری که باهاش ارتباط گرفتی
‫پیدا کردی؟
‫عالیـه
‫«آه، ای عشق، بیا با هم ‫ یکدل و یک‌زبان باشیم،
‫زیرا این جهان که در برابر ما گسترده است، ‫چونان سرزمینی رویایی‌ست؛
‫بس گوناگون، بس دلنشین و بس نوخاسته»
‫«تهی از هرگونه سرور، مهر و روشنایی»
‫«نه قطعیت، نه آرامش،
‫نه یاری برای رنج
‫و ما این‌جا چون دشتی ‫ در خاموشی هستیم»
‫«درگیر هشدارهای آشفته ‫ از کشمکش و گریز»
‫«جایی که لشکرهای ناآگاه ‫ در تاریکی شب با هم می‌جنگند»
‫سریع بگو، منظور متیو آرنولد چیـه؟ ‫روش فکر نکن
‫فکر می‌کنم واقعیت زندگی اینـه که سختـه
‫اما ما همدیگه رو داریم
‫خوشم اومد
‫تو توی بدبینانه ترین ‫ شعر دوران ویکتوریا،
‫امید رو پیدا کردی
‫خب، الان دیگه یه چیزی هم ‫ راجع‌به من می‌دونی
‫- بابات بهم زنگ زد... ‫- وای خدای من
‫- تقصیر من بود ببخشید ‫- واقعاً معذرت می‌خوام
‫- سلام، سیسیلیا ‫- سلام
‫- دیگه داشتیم تموم می‌کردیم ‫- آره
‫- بازم ممنون، من... ممنونم ‫- آره، تشکر، آره
‫- سرکلاس می‌بینمت، باز هم ببخشید ‫- مشکلی نیست
‫آنا
‫به گوشمون رسیده که ‫ تو تاحالا میخونه نرفتی
‫درستـه
‫خجالت‌آوره. کفشاتو بپوش بزن بریم
‫اونا رو نپوش
‫میخونه‌ها مثل کلیساها هستن
‫با این تفاوت که کلیسا یه‌جای مذهبیـه ‫و مردم روش تعصب دارن
‫به سلامتی دوست جدیدمون آنا،
‫کسی که ۵.۵٠٠ کیلومتر راهو اومده تا ‫تو دانشگاه ٩٢٩ ساله درس بخونه
‫به سلامتی
‫- به سلامتی! ‫- بزن حالشو ببر!
‫وای خدایا، همه‌جام می‌خاره. ‫بگیر اینو یه لحظه
‫خیلی‌خب، تو...
‫اصلاً نمی‌تونی روش حساب کنی
‫اولین باره پلیور می‌پوشی؟
‫لازمـه راجع‌به تام حرف بزنیم؟
‫- درش بیار دیگه ‫- ازش خوشت میاد؟
‫نه، ولی تو ازش خوشت میاد
‫می‌دونی، به نظرم طرف کیری خفنـه
‫فکر می‌کنی کیری خفنـه؟
‫نه نه، ببین این یعنی خیلی خفنـه
‫سلام به همگی
‫همه از اومدنت به آکسفورد ‫ خیلی هیجان‌زده‌ان، یه چیز جدیدی
‫بذار چند تا پسر خوب ‫ بهت معرفی کنم
‫بعید می‌دونم تو رابطه باشی
‫بیا، بیا بریم
‫پسرای آکسفورد نابغه‌ان
‫- منظورمو اشتباه گرفتی ‫- نه، خیلی هم درست گرفتم
‫داری میگی آمریکایی ها کلاً نفهمن
‫نه! میگم تو... رک و ساده‌ای، گیج می‌زنی
‫اصلاً قشنگیش به همینـه
‫حالا چرا فکر می‌کنی ما ساده‌ایم؟ ‫کجا گیج زدیم؟
‫خیلی جاها
‫تو جغرافی، تو تاریخ
‫تو فرهنگ استفاده از اسلحه‌تون
‫تاثیر شما روی کشورهای دیگه، ‫این نادونی عمدی شماست
‫مخت داغ کرده، ایان، برو خونه
‫تازه شما هیچ درکی از ‫ کنایه و طعنه ندارید
‫اینو خوب اومدی، قبول دارم
‫شاید بتونی یه‌کم طعنه زدن یادم بدی
‫مطمئنم خیلی معلم خوبی هستی
‫آخه واقعاً هستم
‫می‌تونم کمکت کنم
‫هی، مگز، من میرم دستشویی
‫برو مستراح
‫- همون، مستراح ‫- رید بهت، داداش
‫آهای، خانم مکزیکی
‫خانمِ سهمیه نژادی
‫حرفی داری؟
‫همه می‌دونیم که تو ‫این‌جا سیاهی لشکری
‫جای یکی بهتر از خودتو گرفتی، ‫ولی اگه واسم نوشیدنی بخری
‫می‌بخشمت، کاری به کارت ندارم
‫چطوره از نوشیدنی من بخوری؟
‫وای خدایا...
‫هی، مگز. من میرم
‫- نرو... وایسا! ‫- این‌جا جای من نیست
‫وایسا، داداش، نرو
‫نمی‌خوام کسی نجاتم بده، ممنون
‫معلومـه که نمی‌خوای. به اندازه کافی ترسناک ‫ هستی، الان داشتم اونو نجات می‌دادم
‫اشکال نداره تا خوابگاه باهات بیام؟
‫فکر کنم بتونم از پس خیابونای ‫ خطرناک آکسفورد بربیام
‫یه چیزایی می‌بینی که پرات می‌ریزه
‫این شیرهای سنگی ‫ شبا وحشی میشن
‫آمریکایی‌ها رو می‌خورن
‫شاید رک حرف زدم ازم ترسیدن
‫آره، واقعاً جوابـه. نقطه ضعف ‫ انگلیسی‌ها همینـه
‫حتی شیرهای سنگی رو هم می‌ترسونه
‫نمی‌خواستم از جمع دخترای ‫ دورت بکشمت بیرون
‫اونا هیچی هم نباشن ‫حداقل عجول نیستن
‫بریم؟
‫حداقلش اولین بارم توی میخونه‌ی ‫ انگلیسی رو همیشه یادم می‌مونه
‫اولین بارت بود؟
‫باورم نمیشه
‫خب، آنا. چرا آکسفوردو انتخاب کردی؟
‫فتیش کتابخونه دارم
‫چه جالب
‫عاشق اینم که دورم کتاب باشه
‫هیچ بویی برام بهتر از بوی ‫ کتابای قدیمی نیست
‫وقتی ده سالم بود، تموم ‫ رمان‌های فیلیپ پولمن رو خوندم
‫داستان اون دختری جوونی که
‫توی شهر جادویی و باستانیش ‫ می‌دوید، توی ذهنم حک شد
‫و تصمیم گرفتم هرطور که شده
‫یه روزی بین اون کتابای چاپ اولی ‫ و خاک گرفته بشینم
‫یعنی از ده سالگی واسه ‫ اومدن به این‌جا نقشه کشیدی؟
‫ده سال و چهار ماه، درواقع
‫عالی شد. عالیـه
‫مامان بابام همیشه بهم می‌گفتن ‫ من از پس همه‌چیز برمیام
‫پس هیچ‌وقت دست از ‫ تلاش کردن برنداشتم
‫حتماً خیلی بهت افتخار می‌کنن
‫بیشتر به این افتخار می‌کنن که ‫ وقتی برگردم
‫تو گلدن ساکس تحلیلگر مالیم
‫و یه شغلی دارم
‫چی...
‫به عنوان یه آدم عادی می‌پرسم، ‫تحلیلگر چیکار می‌کنه؟
‫بیشترش تحقیقاتـه. ‫کندوکاو تو شرکت‌ها، حساباشون
‫و جمع‌آوری اون اطلاعات تو ‫گزارش‌ها برای مشتری‌های شرکتی
‫خیلی هیجان‌انگیز به نظر می‌رسه
‫همه که با حقوق معلمی نمی‌تونن ‫ یه ماشین قدیمی بخرن
‫جالبـه، الان می‌خواستم بگمش
‫داشتم فکر می‌کردم که چه بلایی سر ‫اون دختر ده ساله‌ی رویاباف اومد
‫یه رویای جدید پیدا کرد
‫که پول توش بود و دیگه ‫ نگران خرجش نبود
‫پول که چاره‌ی همه‌چیز نیست
‫همه‌ی آدم پولدارا همینو میگن
‫می‌دونی، من هیچ پشتوانه‌ای ندارم، ‫پس فقط کالج، آکسفورد، گلدمن و تمام
‫- همه‌ش هم برنامه‌ریزی کردی ‫- مجبوری دیگه، می‌دونی؟
‫اگه بخوای آگاهانـه زندگی کنی، مجبوری
‫فکر می‌کنم زندگی یه جوریـه که حتی ‫ بهترین برنامه‌ها رو هم خراب می‌کنه
‫جدی؟
‫به نظر من
‫بهترین قسمت زندگیِ آدم، ‫آشفته‌ترین قسمتشـه
‫اگه بدون برنامه پیش رفتی، ‫پس چطوری به این‌جا رسیدی؟
‫نه، وایسا. بذار حدس بزنم
‫پیش دبستانی رفتی
‫معلمای خصوصی داشتی
‫بعد ایتون بعد هم آکسفورد
‫- از کجا فهمیدی معلم خصوصی داشتم؟ ‫- گفتم معلمای خصوصی
‫امشب تا صبح کارائوکه داریم، ‫ بزن بریم بخونیم!
‫- به نظرت می‌تونی بهتر بخونی؟ ‫-♪ یه چیزی اون‌جا اشتباه بود ♪
‫مطمئنم که می‌تونم از اون بهتر بخونم، آره
‫پس تو می‌خونی، استاد داونپورت
‫خب من توی یه گروه موسیقی بودم
‫-♪ حالا که غیبت زده... ♪ ‫- طغیان باکتریایی
‫ما دو بار اجرا داشتیم، این… ‫این یه موفقیت خیلی بزرگ بود
‫اون هم تو این شهر... می‌دونی دیگه
‫این یعنی اگه برات نوشیدنی ‫بگیرم طرفدارت حساب میشم؟
‫- ♪ حالا بدونم که... ♪ ‫- آره، طرفدارم حساب میشی
‫- میرم دوتا نوشیدنی بگیرم ‫-♪ تنهاییم داره منو به کشتن میده ♪
‫خیلی‌خب، راستش افتضاح بود
‫ممنون
‫نفر بعدی، آهنگ «زرد» از کلدپلی
‫جیمی داونپورت!
‫- چی؟ ‫- کجایی جیمی؟
‫ببخشید یه لحظه، آنا، چیکار کردی؟
‫اجرای سومتو واست رزرو کردم
‫- جیمی این‌جایی؟ ‫- آنا، من وقتی ١٢ سالم بود اجرا کردم
‫- جیمی تویی؟ ‫- کلی وقت داشتی تا تمرین کنی
‫آنا، من اصلاً بیس می‌زدم
‫همینـه که هست، موفق باشی
‫کجایی جیمی
‫جیمی! جیمی!
‫- نه، نه آنا، جدی... ‫- جیمی! جیمی!
‫- توروخدا... ببین... ‫- جیمی! جیمی!
‫جیمی! جیمی!
‫جیمی! جیمی! جیمی!
‫خجالت نکش
‫♪ به ستاره‌ها نگاه کن ♪
‫♪ ببین چطور برات می‌درخشن ♪
‫♪ برای هر کاری که می‌کنی ♪
‫♪ آره، همشون به رنگ زرد بودن ♪
‫♪ من کنار اومدم ♪
‫♪ و برات یه آهنگ نوشتم ♪
‫♪ برای همه کارهایی که می‌کنی ♪
‫♪ آره، به رنگ زرد بود ♪
‫♪ و بعد… ♪
‫- نه ‫- اصلاً تاحالا آهنگو شنیدی؟
‫♪ بعدش نوبت من شد ♪
‫♪ عجب کاری کردم ♪
‫♪ و همش به رنگ زرد بود ♪
‫♪ پوست تو ♪
‫♪ پوست و استخونت ♪
‫♪ تبدیل شدن به... ♪
‫♪ یه چیز زیبا ♪
‫♪ می‌دونی که ♪
‫♪ می‌دونی که چقدر دوستت دارم ♪
‫♪ می‌دونی که چقدر... دوستت دارم ♪
‫ببین، به نظرم آدم هیچوقت نباید ‫ از کارهایی که کرده پشیمون بشه
‫فقط باید بخاطر انجام ندادنِ ‫ کارها پشیمون بشی
‫درستـه ولی تو واقعاً باید ‫بخاطر کارائوکه پشیمون باشی
‫تنها چیزی که ازش پشیمونم اینـه که ‫چرا سلین دیون نخوندم
‫حالا، اینجا رسمـه، بعد از ‫کارائوکه باید غذا بخوری
‫الان می‌خوام با یکی از نماد‌های ‫ واقعی آکسفورد آشنات کنم
‫پای فیلـه؟
‫بفرمایید
‫متشکرم
‫جانم، رئیس؟
‫سفارش بعدی چیـه؟
‫بهم اعتماد کن
‫برنج ببرم؟
‫خوشمزه‌ست
‫واقعاً خوشمزه‌ست
‫بفرما، رفیق
‫ممنون، دیمیتری
‫- خیلی خیلی خوشمزه‌ست ‫- می‌دونم
‫نوبت توئـه
‫من تو این کار حرفه‌ایم
‫- بزن بریم ‫- آماده‌ای؟
‫ای وای
‫- باید برم دستمال بگیرم ‫- نه، نمی‌خواد
‫- چرا می‌خواد ‫- تحمل کن
‫این همون لحظه‌ست که گفتم
‫تو هم انجامش بده
‫خیلی خوبـه
‫خیلی عالیـه، نه؟
‫راستش همچین کارائوکه‌ی ‫ افتضاحی و کباب خوردنِ بعدش
‫تو لیست آرزوهام واسه آکسفورد نبود
‫ولی...
‫خیلی بهم خوش گذشت
‫پس...
‫میای بالا؟ با چای و کلوچه ‫ در خدمت باشیم
‫نیام بهتره
‫شبت بخیر، آنا
‫خودتو کوچیک کردی، ‫ولی باید بیخیالش بشی دیگه
‫همه از این تجربه‌ها دارن
‫- تو هم داری؟ ‫- نه، بلانسبت من. همین‌جوری گفتم
‫شاید جیمی داونپورت ردت کرده باشه
‫ولی با این لباسی که پوشیدی، قراره ‫ توجه‌‌ی همه رو به خودت جلب کنی
‫یا این، یا روث بیدر گینزبرگ
‫- همون روث بیدر سکسی تو دهه ۶٠؟ ‫- نه
‫خب پس، همین خوبـه
‫آمریکاییـه. قدرتو نشون میده
‫حسابی همه رو غافلگیر می‌کنه
‫ممنون. لباس دراکولای تو هم خیلی باحالـه
‫دراکولا؟ من آنتونی بریجرتونم!
‫سلام، سلام
‫- مگه مهمونی لباس مبدل نیست؟
‫سلام واندر وومن. میشه منو ‫ از دست اون یارو نجات بدی
‫چیشده، تایپت نیست؟
‫جدی گفتم، نیومدم از زیستِ ‫ مولکولی حرف بزنم
‫برات نوشیدنی بگیرم؟ ‫البته اگه لـرد بریجرتون مشکلی ندارن
‫معلومـه. صاحب اختیارید
‫نمی‌فهمم. این چجوری هالووینیـه؟
‫جدی کسی تو این مملکت ‫ واسه چیزی تلاش نمی‌کنه؟
‫بهم بر خورد
‫تو رو نمیگم، تو خیلی عجیب و ‫ فوق‌العاده‌ شدی
‫و تو شبیه ناجیِ ‫ فاحشه‌ی بشریت شدی
‫آفرین، آنتونی
‫می‌دونی، بدم نمیاد سوارِ ‫ هواپیمای نامرئیت بشم
‫- چی؟ ‫- هواپیمای نامرئی
‫واندر وومن... یه هواپیمای نامرئی داره
‫نمی‌تونی ببینیش. یه ‫ هواپیماست که نامرئیـه
‫درستـه
‫آره، آره
‫هی، می‌خوای برقصیم؟
‫بزن بریم
‫اشتباه فاحش اینـه که موقع ‫ کشیدن، خودتو زیادی بندازی عقب
‫چون هماهنگی به هم می‌ریزه
‫اکثرا واسه کسایی اتفاق می‌افته ‫که بالاتنه‌شون سنگینـه
‫- مسابقه‌ت نزدیکـه؟ ‫- نه بابا!
‫اگه بود که از خونه بیرون نمی‌اومدم
‫میشه یه مسابقه رو با ‫ کمترین اختلاف باخت
‫حالت خوبـه؟
‫بیا این‌جا
‫من گشنمه
‫به چی می‌خندی؟
‫وای خدایا. الان جدیی؟
‫من عمراً اونو بخورم
‫مثل اینـه که به‌جای بنزین سوپر،
‫تو رولزرویس گازوئیل بریزی
‫- راست میگی ‫- دیدی؟
‫نمی‌دونم چی فکر کردم با خودم
‫شبت بخیر
‫- شبت بخیر دیمیتری ‫- شب بخیر
‫وایلد از طرفدارانِ ‫ پر و پا قرص کیتس بود
‫از این‌که نامه‌های عاشقونه‌ش رو ‫ برای پول می‌فروختن متنفر بود
‫«شاید آن چشمان کوچک و بیمار ‫ خیره شوند یا با لذت نگاه کنند»
‫برای امروز کافیـه. ‫ ممنون از همگی
‫خیلی‌خب، باید برم لباسمو پس بدم
‫لباس جک قاتل؟
‫نه. آنا، مگه نمیای؟
‫آنا، دو دقیقه وقت داری؟
‫اگه وقت داری بیا، می‌خوام ‫ یه چیزی نشونت بدم
‫به نظرت خیلی خاصـه
‫نمی‌دونستی من رفتم بادلیان؟
‫این دومین چیز توی لیستم بود
‫- قبلش چی بود؟ ‫- ماهی و سیب‌زمینی سرخ‌کرده
‫اما تاحالا رفتی توی کتابخونه‌ای ‫ که داخل کتابخونه‌شـه؟
‫به کتابخونه‌ی دوک هامفری خوش اومدی
‫دست نزن، روشون آلارم گذاشتن
‫سلام، لورا
‫برات آماده‌ش کردم، جیمی
‫متشکرم
‫ممنون
‫به خلوتگاه درون بنگر
‫شعر میلیـه
‫چاپ اول
‫خیلی بوش خوبـه
‫دیشب تو کلاب دیدمت
‫جدی؟
‫خواستم بیام سلام کنم، ‫گفتم شاید رفتی
‫نه تو رو پیدا کردم، نه اون ‫ غول بیابونی که همراهت بود
‫شاید چون باهم رفتیم
‫تو متوجه نشدی، ‫سرگرمِ سیسیلیا بودی
‫- چندتا کپی از این وجود داره؟ ‫- باهاش رفتی خونه؟
‫نه
‫عالی شد
‫رفتی باهاش کلوچه خوردی؟
‫نه
‫- رفتیم پیش دیمیتری ‫- چیکار...
‫بیشتریا نمی‌دونن که ١٢۶ کپی ‫ ازش وجود داره
‫دیمیتری پاتوق خودمونـه
‫خودمون؟
‫یعنی من و تو؟
‫اینو کی چاپ کردن؟
‫استاد؟
‫این...
‫خب، این...
‫نه...
‫نهصدو...
‫سال ١٩١٧
‫آره
‫١٩١٧
‫- ممنون، لورا. من یه‌کم عجله دارم ‫- خیلی کتاب خوبی بود
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫یه جایی
‫خونه‌ خودت؟
‫نه
‫اون خیلی دوره
‫چقدر طول میکشه ‫ سقفو بیاری بالا؟
‫ممنون که رسوندیم...
‫رسوندیم خونه
‫...واسه یه سال تو دانشگاه...
‫نمی‌خوام خیلی رک باشم، ‫ولی این فقط واسه سرگرمیـه دیگه، نه؟
‫معلومـه
‫- سرگرمیـه ‫- فقط سرگرمیـه
‫- سرگرمیـه ‫- سرگرمیـه
‫- واقعاً سرگرمیـه ‫- واقعاً
‫این تنها چیزیـه که می‌تونیم داشته باشیم، ‫پس تا وقتی هست حالشو ببر
‫می‌تونم این‌جا بشینم؟
‫حتماً
‫خنده داره. ما به خاطرش معروفیم،
‫ولی مطمئنم که فقط توریستا و ‫ مامان‌بزرگم بعدازظهرها چایی می‌خورن
‫مثل این‌که تو و جیمی ‫ خیلی باهم جور شدید
‫اون‌طوری جور نشدیم، ‫ فقط محض سرگرمیـه
‫آره، جیمی کلاً همینـه
‫اما سوال اینـه که، تو هم همینطوری؟
‫ببین، می‌دونم که به خودمون ‫ میگیم خانم‌های امروزی
‫ولی تهش، سختـه آدم از نظرِ ‫ احساسی وابسته نشه
‫باور کن، آنا
‫به زجر آخرش نمی‌ارزه
‫از چاییت لذت ببر
‫قرار شد این رابطه‌مون فقط ‫ واسه سرگرمی باشه
‫سرگرمی؟ خیلی خوبـه که. ‫خیلی باحالـه
‫نباید بگی باحالـه
‫ولی خیلی باحالـه!
‫و می‌دونی، چون داری میری، ‫ پایانتون از پیش تعیین شده
‫دقیقاً. شاید کلاً یکی ‫ دو ماه باهم باشیم
‫خیلی‌خب. بیاید بگید به نظرتون ‫ کدومشون شبیه اکسمـه
‫- آنا ‫- نه، اول تو
‫باعث افتخارمـه، آنا
‫ببین، دارن میرن مهمونی. ‫منم می‌خوام برم مهمونی
‫« بابا »
‫نه، من...
‫یه جشن ٧۵٠ ساله‌ست ‫بعد تو میگی نمی‌خوای بری؟
‫چقدر حوصله‌سربری
‫باور کن آنا، این مهمونی‌ها ‫ خسته‌‌کننده‌ان
‫هرجا بگی می‌برمت، هرجا جز این‌جا
‫هرجا؟
‫مثلاً خونه‌ی خودت؟
‫درحال حاضر یه عالمه ‫ پیچک کشنده توشـه
‫- آره جون خودت ‫- اونا یه جورایی...
‫« می‌خوای ولنتاین من باشی؟ »
‫« ولی نه مثل سنت ولنتاین، چون کلادیوس گوتیکوس دوم سرشو برید »
‫آنا! داری واسه گلدمن ساکس ‫ درس می‌خونی دیگه؟
‫سرتو گرم چیزای الکی نکنیا!
‫آینده‌ت خیلی مهمـه
‫بخور! بخور! 676
‫« خوردن یه صبحونه‌ی انگلیسی، انجام شد »
‫آدمای دیگه هم هستن از...
‫هنوز هم مثل یه توریست هرچی ‫ می‌بینم دهنم باز می‌مونه
‫باورم نمیشه که شلی و ‫ تالکین و وایلد
‫همه‌شون توی این باغ‌ها قدم زدن
‫تو نیویورک هیچی این شکلی نیست. ‫اینا همش... تاریخـه
‫آره، ولی نیویورک به جاش ‫چیزهای دیگه داره
‫بیسبال داره
‫ماشینای خیلی بزرگ
‫ببین، اگه از این‌جا خوشت اومده
‫پس حتماً باید تو یه تورِ ‫ اروپا گردی شرکت کنی
‫قبل از این‌که برگردی
‫تور اروپا؟
‫آره، مثل بایرون. ‫باید از پاریس شروع کنی
‫کنار رود سن مست کنی
‫معلومـه که می‌کنم
‫بعد جات بودم می‌رفتم ونیز، کل شبو ‫تو گوندولا می‌گذرونم
‫بعد می‌رفتم یونان، معبد ‫ پوزیدون رو می‌دیدم
‫بالای یک دماغه بلند ‫ بالای دریای اژه‌ست
‫بعد می‌رفتم لب ساحل می‌نشستم،
‫به قول تنیسون،
‫«غروب و ستاره‌های شامگاهی» ‫ رو نگاه می‌کردم
‫مثل این‌که تو هم خیلی برنامه ریختیا
‫آره، فکر کنم راست میگی
‫و حتماً...
‫حتماً باید منطقه‌ی ‫سرخ آمستردامو ببینی
‫من از اوناش نیستم
‫نه، اون‌جا یه
‫...یه کلیساست
‫خدای ما توی زیر شیروونی
‫در مخفیش تورو می‌بره به یه... محراب
‫خیلی...
‫خیلی قشنگـه
‫به طرز نفس‌گیری قشنگه
‫می‌تونیم باهم بریم
‫باهم؟
‫نمی‌دونم استاد، ‫ خیلی جدی به نظر میاد
‫آخه من فقط دنبال سرگرمیم
‫یه‌کم دیگه برمی‌گردم نیویورک
‫آره
‫به‌جای تور اروپا، می‌تونیم ‫ بریم یه تور کوچیکتر
‫تو خونه‌ی من
‫خونه‌ی تو؟
‫- تو خونه هم داری؟ ‫- آره
‫کل این مدت فکر می‌کردم ‫ تو ماشینت زندگی می‌کنی
‫قضاوتم نکن، تازه دارم ‫ سروسامون می‌گیرم
‫یه یک سالیـه از کالج اومدم بیرون
‫و خاله‌م رفت و خونه‌ رو داد به من
‫گفتم رفت نگفتم مرده
‫حوصله بازسازی نداشت،
‫رفت کرواسی
‫این ماشینای اسباب‌بازی ‫ رو خودت ساختی؟
‫ماکت ماشینن
‫ولی آره، بچه که بودم با ‫ بابام و ادی، برادرم، ساختمشون
‫ساختنش خیلی سخت تر از ‫ چیزیـه که به نظر میاد
‫هر کدوم چند روز زمان برد، ‫سه نفری روشون کار کردیم
‫تا نصفه شبا درگیرشون بودیم
‫بزرگتر که شدم رفتم ‫ سراغ ماشین‌های واقعی
‫مثل جگوار؟
‫آره، اون...
‫این آخرین کاری بود که با ادی ‫ انجام دادم. قبل از این‌که بمیره
‫- وای خدایا، واقعاً متأسفم... ‫- خیلی جالبـه
‫هرکی تو خانواده یه نقشی داره دیگه
‫بعد از این‌که اون رفت ‫ فهمیدم من...
‫فقط برادرمو از دست ندادم
‫بلکه راه ارتباطیم با بابامو ‫ هم از دست دادم
‫- باهاش حرف نزدی؟ ‫- نه
‫نه، آنا. ما مردای انگلیسی راجع‌به ‫ احساساتمون حرف نمی‌زنیم
‫درستـه
‫درواقع فکر کنم این اولین باریـه که...
‫به یه نفر گفتم که با ‫ بابام حرف نمی‌زنم
‫- برادرت چطور فوت کرد؟ ‫- بیا به تورمون ادامه بدیم
‫هنوز اتاق خوابمو ندیدی، ‫بهترین منظره رو داره
‫مراقب باش، تازه فرش انداختم
‫صبح بخیر
‫کجا میری؟
‫آره، یه چیزی یادم رفته بود،
‫استاین یه مسئولیت ‫دیگه هم بهم داده
‫خب منم یه‌جورایی مسئولیتی‌ام که
‫استاین روی دوشت گذاشته
‫ببخشید
‫راستی مگی راجع‌به مسابقه ‫قایقرانیِ آخرهفته‌ی آینده بهم پیام داد
‫تو هم می‌خوای بیای؟
‫شرمنده، چی گفتی؟
‫مسابقه‌ی قایقرانیِ آخرهفته‌ی آینده
‫میای؟
‫نه، بعید می‌دونم بتونم بیام
‫چند هفته‌ی آینده حسابی گرفتارم
‫باید تمامِ تمرکزم رو بذارم روی تز دکترام
‫صحیح. البته
‫من میرم لباس بپوشم
‫باشه، عالی. مرسی
‫- آکسفورد ‫- یوهو
‫تندتر پارو بزنین!
‫کارشون رو بساز آکسفورد! ‫کارشون رو بساز آکسفورد!
‫« جیمی داونپورت: ببخشید بازم توی ‫کتابخونه‌ام. خوش بگذره. حسابی مست کن »
‫میاد یا نه؟
‫نه، نمی‌تونه بیاد. داره درس می‌خونه. ‫این هفته اصلاً ندیدمش
‫مطمئنم اگه می‌تونست میومد
‫تزش مهمه. درک می‌کنم
‫- لورا! سلام ‫- سلام! چه استقبالی شد!
‫آره، ظاهراً همه‌ اینجان
‫به‌جز جیمی
‫البته حتماً از بس هر روز ‫توی کتابخونه دیدیش، کلافه شدی
‫نه بابا. چند هفته‌ست جیمی رو ندیدم
‫میرم ببینم توی این شلوغی آبجو ‫گیرم میاد یا نه. شما چیزی می‌خواین؟
‫- نه، داریم. مرسی ‫- باشه
‫احتمالاً یه سوءتفاهمِ ساده بوده
‫جیمی آدمِ هرزه‌ای نیست
‫خب خودت می‌دونستی زن‌بازه
‫گفتی دنبالِ رابطه‌ی جدی نیستی ‫و اینم دقیقاً همون چیزیه که می‌خواستی
‫سیسیلیا بهم اخطار داده بود که بیخیالش بشم
‫اخطارش این‌جوری بود که ‫«امیدوارم همه‌چی خوب پیش بره»
‫یا «بکش کنار وگرنه ‫هرچی دیدی از چشم خودت دیدی»؟
‫وای پشمام! واقعاً دومیش بود
‫سیسیلیا هم اینجاست؟
‫دنبالِ من می‌گردی؟
‫سلام ریدلی. سیسیلیا هم ‫امروز همراهتون اومده؟
‫نه، این چند هفته‌ی اخیر رو می‌خواست به کارهاش برسه
‫ولی حکمِ غیبت توی مسابقه‌ی قایقرانی ‫دیگه باید اخراج باشه
‫مسیر دخترها همون‌قدری شد ‫که من شرط بسته بودم، ۱۴۰ متر
‫۵۰۰ پوند زدم به جیب!
‫- وای خداجون! ‫- آبجو مهمونِ من
‫- یالا ‫- پیش به سوی بار
‫خیلی‌خب. چی می‌خورین؟
‫ببین، اگه می‌خواد با یکی ‫دیگه باشه، برام مهم نیست
‫- مشخصـه ‫- ولی دروغگویی رو تحمل نمی‌کنم
‫- نه ‫- نه
‫نه. گور باباش. ‫برو درخونه‌ش رو با لگد باز کن
‫- رمزش رو بلدم ‫- پس منتظر چی هستی؟ برو سراغش
‫آره!
‫گور بابای این مزخرفات
‫- گور باباش دیگه؟ گور باباش ‫- آره
‫گور بابای این مزخرفات
‫جیمی؟
‫میرم قهوه بگیرم
‫تو هم می‌خوای؟
‫لابد خسته‌ای
‫وای خدایا!
‫نه. آنا، صبر کن. آنا...
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- برو بیرون
‫- جیمی... ‫- گفتم برو بیرون
‫« آریـل اثر سیلویا پلات »
‫ادی سرطان داشت
‫هر راهی رو امتحان کردن
‫هر شیوه‌ی درمانی که فکرش رو بکنی
‫حتی آزمایش‌های بالینی
‫و آخرش فقط می‌خواست خلاص بشه
‫چون وقتِ اضافه‌ای که به‌دست آورده بود رو ‫توی بیمارستان و با دردکشیدن گذروند
‫این‌جوری عمرت طولانی‌تر نمیشه. ‫صرفاً مرگت کمی به تأخیر میفته
‫آم... پدرم
‫اینقدر مصممه که خودش رو نبازه
‫که نمی‌تونست بفهمه چرا یکی ‫تا آخرین نفس نمی‌جنگه
‫ولی چیزهایی توی زندگی هست که...
‫نمیشه باهاشون جنگید. ‫مثل وقتی که بدنت علیه‌ت میشه
‫اصلاً...
‫نمی‌فهمم چطور با این همه سختی کنار اومدی
‫راستش سیسیلیا رو داشتم
‫که قبلاً دوست‌دختر ادی بود
‫و توی تمامِ مراحل کنارش بود
‫الان عملاً جزو خانواده‌م حساب میشه
‫حالِ مامانت چطوره؟
‫تعریفی نداره ولی زنِ سرسختیه
‫هیچ‌وقت خودش رو مرکز جهان نمی‌دونه، ‫برخلاف پدرم
‫حتی وقتی ادی در حال مرگ بود هم...
‫فقط بلد بود بهش فشار بیاره، ‫سر همین دعوامون شد
‫و یه حرفایی زده شد
‫آم...
‫بگذریم...
‫الان منم گرفتار همون وضع شدم
‫ارثیـه
‫اون چیزی که دیدی، ‫آخرین جلسه‌ی درمانم بود
‫شاید یکم برام زمان بخره، شاید هم نه
‫ولی موثر باشه یا نه، ‫دیگه ادامه نمیدم
‫و پدرمم هم نمی‌تونه ‫به تصمیمم احترام بذاره
‫« کبابی دیمیتری »
‫فکر کنم این آخرین وعده‌ی غذاییم باشه
‫تو چی؟
‫کجای این قضیه برات خنده‌داره؟
‫خنده‌داره چون
‫دوتا آدمی که توی این شهر بیشتر از همه ‫به یه رابطه‌ی غیرجدی نیاز داشتن،
‫سر از اینجا درآوردن
‫ وقت کوتاهت توی آکسفورد رو با من حروم نکن
‫خودم شاهد بودم سیسیلیا پای ادی ‫نابود شد
‫نمی‌ذارم اون بلا سرِ تو هم بیاد
‫قرار بود صرفاً خوش بگذرونیم و خوش گذروندیم
‫حسابی خوش گذشت
‫ولی بیماری من اصلاً چیزِ باحالی نیست ‫پس همین‌جا تمومش می‌کنیم
‫با کباب
‫گذرا بودن یه چیز به ‫معنیِ بی‌اهمیت بودنش نیست
‫نمیگم حس و حالت رو می‌فهمم
‫ولی می‌دونم که لزومی نداره ‫تنهایی باهاش بجنگی
‫این همون آشفتگی زندگیـه
‫و به قول یه مرد نابغه‌ی رواعصاب...
‫بهترین قسمت زندگی همینـه
‫انگار نه انگار اتفاقی افتاده
‫به خوش‌گذرونی ادامه بده
‫آره
‫- به خوش گذرونی ادامه میدیم ‫- اوهوم
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه
‫« این به نظر باحاله » ‫« تکمیل ظرفیت »
‫- پروفسور استاین ‫- بله؟
‫ببخشید، شما از اعضای کمیته‌ی
‫جشنِ هفتصد و پنجاه‌مین سالگرد هستین، درسته؟
‫بله
‫و می‌دونم چقدر از این چیزها بدت میاد
‫چی می‌گفتی اون موقع؟
‫آدمای جلف، بی‌سلیقه و بی‌کلاسی که ‫خودشون رو سطح بالا جا می‌زنن؟
‫آره. شبیه حرف‌های خودمه
‫آم، ولی...
‫« هفتصد و پنجاه‌مین سالگرد »
‫فقط چندتا سوال داشتم ‫راجع‌به نحوه‌ی گرفتن...
‫چـ...
‫ببخشیدها!
‫وای خداجون! وای خداجون!
‫وایسا ببینم، همه‌مون میریم جشن؟
‫ببین منو
‫خودم کنارتم
‫باشه
‫- سلام مامان ‫- سلام پسرم
‫- چقدر جذاب شدی! ‫- مرسی
‫می‌خوام مست کنم و سوارِ اون ‫چرخ‌وفلک کوفتی بشم
‫دوست دارم با دوستم، آنا آشنا بشین
‫آره، شنیدم پسرم با یه دخترِ ‫آمریکاییِ خوشگل رابطه داره
‫بله، منم شنیدم آقا ولی نذاشتم جلوم رو بگیره
‫ببخشید. میشه یه صحبت کوتاهی ‫داشته باشیم، بانو داونپورت؟
‫بله، حتماً
‫ببخشید، چقدر کسل‌کننده
‫جیمی، گفتم شاید بتونیم...
به نظرت سرنوشت ما چیـه؟ قراره دوستم باشی
یا دوست‌دخترم؟
‫هیچ‌کدوم
‫- تام! ‫- گزینه‌ی سوم هم داشتیم‌ها
‫سلام آنا. چقدر...
‫زیباست، قبول داری؟
‫حیف که مردها تا لباس مجلسی و ‫کفش پاشنه بلند نبینن، متوجه نمیشن
‫چی؟ فکر کردی دارم مگی رو دید می‌زنم؟
‫آخه چطوری؟! نه، نه، من و مگی صرفاً
‫دوستیم
‫بهترین کار همینه رفیق. ‫خودتو درگیر نکن که بعداً آسیب نبینی
‫سلام آنا
‫یه نوشیدنی مهمونت کنم؟
‫حتماً. چرا که نه!
‫خلاصه مادرم دست‌خالی از آرژانتین اومد
‫و پدرم هم مهاجر کوبایی بود
‫حالا دخترشون دانشجوی ارشدِ آکسفورده
‫و به زودی توی گلدمن مشغول‌به‌کار میشه
‫مشخصه آمارم رو در آوردین
‫آره، درسته جیمی باهام در ارتباط نیست
‫ولی خوشبختانه هنوز با مادرش ‫در ارتباطه
‫آنا، بذار بی‌رودروایسی بهت بگم
‫دنبالِ اینم که بهترین راهِ ‫درمان رو برای جیمی پیدا کنم
‫ولی خودشم باید بجنگه
‫فعلاً هم که باهام قهره پس نمی‌تونم ‫جزئیات رو بهش بگم
‫جیمی خودش شاهد بود چه بلایی سر ادی اومد
‫پس فکر کنم از روند درمان باخبره
‫نه کامل. چطور ممکنه بدونه؟
‫بیماری اون و ادی خیلی نادره
‫با چند نفری مشورت کردم،
‫کمک مالی کردم، حامی تحقیقات شدم
‫نمی‌تونم تصور کنم این ‫شرایط چقدر براتون سخته
‫جیمی فکر می‌کنه خودش بهتر می‌دونه ولی...
‫در اشتباهـه
‫به نظر سالم و سرحاله ولی نیست
‫باید برگرده خونه‌مون ‫تا درمان ادامه پیدا کنه...
‫ازت می‌خوام کمک‌مون کنی ‫راضیش کنیم
‫خیلی خوشحالم که به تفاهم رسیدیم
‫جیمی گفته بود موقع مرگ ادوارد ‫یه حرفایی بین‌تون رد و بدل شده
‫چی بهش گفته بودین؟
‫چطور به خودت اجازه میدی قضاوتم کنی؟
‫تا حالا شاهد مرگ جگرگوشه‌ت بودی؟
‫آخه تو چه می‌دونی از دست دادن بچه‌ات ‫چه حسی داره
‫اونم وقتی که می‌دونی ممکنه اون یکیش رو ‫هم به زودی از دست بدی
‫باز چه دسته گلی به آب دادی؟
‫نکنه اسمم رو برای همخوانی با گروه نوشتی؟
‫- داشتم با بابات حرف می‌زدم ‫- خب؟
‫جیمی، باید یه فکری به حال این قضیه بکنی
‫آنا. می‌دونم توی زندگیت همه‌چی ‫طبق برنامه‌ست
‫ولی سعی نکن زندگیِ منو درست کنی. ‫یه چیزهای درست‌بشو نیست
‫باشه. من به عنوان دوستت فکر می‌کنم...
‫مشروب می‌خوای؟ چون من می‌خوام
‫ببخشید
‫نه. من قبلاً عاشقِ فوتبال ‫بودم و بازیکنِ ماهری هم بودم
اگه اون حرف‌های همجنسگراستیزانه‌ی ‫توی رختکن نبود...
‫مثلاً بهم لقبِ «بدلِ گی بکهام»،
‫«کریستیانو نانازو»،
‫و «سابرینا ملکه‌ی ناز و ادا» داده بودن ‫که اصلاً نمی‌دونم چه ربطی به فوتبال داره
‫پس بیا توی تیم فوتبال همجنس‌گرایان دانشگاه
‫بچه‌ها واقعاً درجه یکن
‫خیلی خوشحال میشم
‫و بعد مسابقه، شاید بتونیم ‫بریم شام یا فیلم ببینیم؟
‫چی؟ با من؟
‫نه
‫نه، ببین...
‫الان برمی‌گردم. یه لحظه...
‫وای خداجون! ‫تا حالا کسی این‌جوری تحقیرم نکرده بود
‫ده دقیقه اومدم باهاش صحبت کنم ‫که فاز ازدواج برداشت
‫من شبیه کسایی‌ام که آمادگی متعهد شدن دارن؟
‫من اصلاً نمی‌دونم تو کی هستی!
‫آره، والا خودمم مطمئن نیستم
‫سیسیلیا، سلام
‫جیمی بهم گفت که...
‫آخیش!
‫انگار داشتم تصادف ماشین رو ‫با صحنه آهسته می‌دیدم
‫خیلی شجاع بود ولی...
‫منو نیست و نابود کرد
‫و دیگه حالم خوب نمیشه
‫یه روزایی میرم بیرون ‫و با مردها لاس می‌زنم
‫ولی فقط در همین حد
‫گمونم سرنوشتم پیردختریه
‫- چی شده تام؟ ‫- می‌خواستم بدونم میشه یه لحظه...
‫فقط...
‫آره، دستت رو می‌گیرم و...
‫قراره باهم برقصیم؟
‫- خودت که می‌دونی رقصیدن بلد نیستم ‫- چه مرگته؟ یه کیس خوب گیر ما اومده بود!
‫آره ولی قضیه همینه، درسته؟
‫چون تو داشتی با تونی خالکوبی‌دار می‌رقصیدی
‫درحالی‌که من و تو می‌تونستیم...
‫می‌تونم یک‌چرخه سواری یادت بدم
‫- تام، داری مخم رو می‌زنی؟ ‫- بله دقیقاً
‫حرفی، صحبتی؟
‫معذرت می‌خوام
‫- نمی‌خواستم... ‫- لاشی‌بازی در بیاری؟
‫اشکالی نداره
‫مردهای انگلیسی ابراز احساسات بلد نیستن
‫بریم برقصیم؟
‫اون‌جوری؟
‫نه بابا
‫خیلی بدتر از اون
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫مامانت خیلی عزیزه
‫شماره‌ش رو بهم داد تا فک بزنیم
‫و مگی گفت منظورش صرفاً گفتگوی دوستانه‌ست
‫میشه لطفاً زیپِ لباسم رو باز کنی؟
‫آره حتماً. فقط یه ذره...
‫جیمی!
‫جیمی! جیمـ...
‫از اون گل‌ها خوشت میاد؟
‫مصنوعی‌ان
‫نگی به کسی!
‫نیمه‌ی پر لیوان اینه که
‫حداقل آخر مهمونی کدوتنبل نشدم
‫نمیشه یه بار جدی باشی؟
‫نه
‫آنا، حالم خوبه. یکم زیاده‌روی کردم
‫فکر کنم وضعم از تو بهتر باشه
‫شاید بتونیم از پرستارها یه ‫چیزی برای خماریت بگیریم
‫- بفرما. این حالت رو بهتر می‌کنه ‫- مرسی
‫جیمی، تو یه چیزِ قوی‌تر نیاز داری
‫ویسکی؟
‫اخیراً شراب باک‌فست می‌خورم، اسمش رو شنیدی؟
‫- وای جدی؟ ‫- آره
‫میگم شاید ترکیبش ‫با مسکال جواب باشه
‫فکر کنم لاته بخورم بهتره
‫پروفسور استاین ازم خواستن دوباره ‫کلاس رو اداره کنم، با عرض پوزش
‫تا شعر «گذر از «بار»» تنیسون رو ‫(گذر از آب‌تل)
‫که شاید بشه گفت یکی از بهترین ‫شعرها درباره‌ی زندگی و مرگه، تحلیل کنیم
‫و مرگ رو به یه سفر دریایی تشبیه می‌کنه
‫تنها چیزی که در آخرین لحظات عمرش می‌خواد ‫اینه که آوای دلنشین ناقوسی رو بشنوه
‫و بعد در تاریکی فرو بره
‫و به‌جای ترس از مرگ، اون رو پذیرفته
‫منم میگم خب چرا که نه؟
‫چون مرگ پایانِ همه‌چیزه
‫یعنی دیگه فرصتی برای ‫کارهای نیمه‌تمومت نداری
‫آره ولی...
‫شاید طول عمر مهم نباشه، مگی
‫مهم اینه که با زندگیت چیکار کنی
‫منم امیدوارم موقع مرگم توی «بار» باشم
‫نه یه مرگِ غم‌انگیز. بلکه بامزه و باحال
‫مثلاً وسطِ خنده، از روی صندلی بیفتم پایین
‫ولی نه به خاطر اینکه زیاد خورده باشم
‫البته شاید یکی‌دوتا نوشیدنی خورده باشم
‫ولی یه نوشیدنی باحال با نی. ‫مثلاً یه چیزی تو مایه‌های پیناکولادا
‫دوست‌پسرمم کنارمه و حسابی داره حال می‌کنه
‫به آرومی گونه‌م رو می‌بوسه
‫فقط در حدی که نشون بدیم ‫هنوز به همدیگه علاقه داریم
‫اون موقع من درگیر کارهای بشردوستانه هستم
‫و مردم هم اینو می‌دونن
‫از برقِ نگاهم معلومه که اهمیت میدم
‫خلاصه وقتی بمیرم، بخش خیریه ‫یه آدم مهم رو از دست میده
‫مردم هم البته عزادار میشن
‫میگن آکسفورد یکی از زیباترین چهره‌هاش رو ‫از دست داد
‫ولی خب آخرش می‌میرم و وقت مناسبی هم هست
‫ولی آره، توی بار اتفاق میفته
‫منظور تنیسون از «بار»، آب‌تل‌ـه
‫آم...
‫آنا!
‫مامان، حالت چطوره؟
‫همین الان شیفت شبم تموم شد
‫اضافه‌کاریه. می‌دونی که نمی‌تونم ‫این فرصت رو از دست بدم
‫خلاصه الان بیدارم
‫و می‌تونم باهات صحبت کنم
‫به زودی برمی‌گردی پیش‌مون!
‫می‌دونم. خیلی زود گذشت
‫نه بابا، خیلی هم دیر گذشت
‫راستی مادرِ استفن دلگادو رو دیدم
‫عه، حالش چطوره؟
‫همین الانشم درآمد شش رقمی داره
‫آنا، باید یه موضوع مهمی ‫رو باهات درمیون بذارم
‫خب؟
‫- آخرهفته‌ی آینده تولدتـه ‫- وای از دستِ تو، جیمی
‫خب کدومش بهتره؟ ‫بریم لب رود سن مست کنیم
‫یا واسه شنا بریم دریای اژه؟ یا جفتش؟
‫هر کاری بخوای می‌کنیم. ‫هرجا دلت بخواد میریم.
‫- هرجایی؟ ‫- هرجایی!
‫- هرکاری؟ ‫- هرکاری!
‫- یوهو! ‫- یا خدا! حواست به جاده باشه
‫جمع کن اون لبخند موذیانه رو!
‫آروم‌تر
‫آروم‌تر! پیچـه! یا خدا!
‫آنا، من یه بار این ماشین رو بازسازی کردم. ‫تو رو جون عزیزت، مراقب باش
‫بیخیال دیگه! داریم خوش می‌گذرونیم
‫لطفاً حواست به جاده باشه
‫حس می‌کنم الیزابت بنت‌ام و دارم میرم ‫پمبرلی
‫یه ساعتی طول می‌کشه از اون محوطه رد شه
‫بعد یهو یه پیچ رو رد می‌کنن و...
‫یا خودِ خدا!
‫اینجا خونه‌ی بچگی‌هاته؟
‫آره
‫- اینجا؟ ‫- آره
‫- این خونه دیگه؟ ‫- آره
‫یه پا گوه‌دونیه واسه خودش!
‫آروم برو! آروم!
‫یوهو!
‫- بالاخره اومدین ‫- سلام
‫آنا هر بار می‌بینمت، زیباتر از قبل شدی
‫اگه همین‌جوری پیش بری، ‫دوستی‌مون بهم می‌خوره
‫چطوری؟
انگلیس‌دوست‌تر از این نمیشه
‫سلام پسرم
‫بابات هنوز مشغول مطالعه‌ست
‫بیا. بهت نشون میدم الیرابت ‫ماری رو کجا زندونی کرده بود
‫- نه... ‫- چرا
‫- نه! ‫- چرا!
‫اگه یه روزی خیلی به خودش مغرور شد
‫بهش یادآوری کن هفت جد قبلش
‫خدمتکار مخصوص قضای حاجت شاه بوده
‫یعنی کونِ شاه رو تمیز می‌کرده
‫سلام. همین الان فهمیدم جد هفتمت ‫چیکاره بوده
‫باشه ولی اون یه‌جوری تعریفش می‌کنه ‫که انگار چیزِ بدیه
‫اما لُرد نوریس آدم بانفوذی بود
‫و گوش شاه در خدمتش بود ‫(از مشاوران نزدیک شاه بود)
‫البته فقط گوشش نه!
‫بیا، اتاق فرشینه رو نشونت بدم. تو اول برو
‫سورپرایز!
‫- شوخی می‌کنی دیگه؟! ‫- متأسفانه نه
‫سورپرایز!
‫جیمی، من از سورپرایز خوشم نمیاد
‫ای وای! اشتباه از من بود. الان ‫تولد رو کنسل می‌کنم و همه رو...
‫میشه...
‫- صحیح ‫- بله. بله
‫سورپرایز؟
‫- آره ‫- هورا!
‫- سلام ‫- سلام
‫به سلامتی آنا
‫ایول!
‫چارلی، بازیت خوبه‌ها!
‫من کاپیتان تیم کروکتِ مدرسه‌مون بودم
‫تمام بازی‌ها رو باختیم!
‫خب، نفر بعدی کیه؟ ‫نوبت صاحب‌مجلس‌مونه؟
‫آره!
‫تا حالا کروکت بازی نکردم
‫جدی؟ باز خوبه یه لیست از
‫کارهایی که تا حالا نکردی ‫و الان داری می‌کنی، داری
‫راستش دیگه لیست ندارم
‫تکمیل شد؟
‫نه، فقط دارم با جریان زندگی پیش میرم
‫خوشم اومد!
‫خیلی‌خب حالا...
‫- خم شم؟ ‫- آره
‫ای بابا! برین توی اتاق خلوت کنین
‫اتفاقاً اتاق داریم. ‫اتاق خواب ملکه الیزابت بوده
‫اوهو!
‫- آخی ‫- خب
‫در واقع طبق قوانین بازی کروکت،
افتضاح بود
‫پس گمونم مربیِ خوبی نداشتم
‫جدی؟ که اینطور، باشه. ‫دلم شکست
‫بعدی کیه؟
‫راستی یه بطری کافیه؟
‫- چارلی ‫- اوهوم
‫میرم یکی دیگه بیارم
‫- باشه ‫- زودی برمی‌گردم
‫- ببخشید. نه، خواهش می‌کنم. تو... ‫- ببخشید. اول شما بفرما
‫- اینو می‌برم ‫- قراره بیف ولینگتن بخوریم
‫آره. این برای بیرونه
‫جیمی، میشه صحبت کنیم؟
‫واجبه؟
‫اونم امروز؟
‫باشه
‫- میرم جارو بیارم ‫- ولش کن. لوک تمیزش می‌کنه
‫- نیاز نیست ‫- گفتم ولش کن
‫میشه حرفم رو گوش کنی؟
‫فقط همین یه بار
‫من با دکتر پاتل صحبت کردم و میگه ‫یه داروی جدید اومده...
‫من دیگه دارو نمی‌خورم. بهت گفته بودم. ‫دیگه خسته شدم
‫- نباید به این راحتی تسلیم بشی! ‫- وای اصلاً حرف تو کله‌ت نمیره!
‫نمی‌خوام باقی‌مونده‌ی عمرم ‫رو توی بیمارستان بگذرونم
‫می‌خوام توی آکسفورد بگذرونمش. با کاری که ‫عاشقشم و در کنار آدمایی که دوست‌شون دارم
‫نمی‌تونم باهاش کنار بیام
‫نمی‌تونم بشینم تماشات کنم که...
‫حداقل داداشت امتحان‌‌شون کرد
‫آره
‫از نظر تو ادوارد هیچ‌وقت اشتباهی نکرد
‫- هیچ‌وقت اون رو به تو ترجیح ندادم ‫- یادته چی گفتی؟
‫من یادمه
‫وضعیتِ خوبی نداشتم
‫عزادارِ پسرم بودم
‫برادرِ منم بود
‫جیمز
‫خواهش می‌کنم
‫من فقط می‌خوام زنده بمونی
‫تصمیمش با تو نیست
‫جیمی؟
‫تولد خوش می‌گذره؟
‫هنوزم میشه اوضاع رو بهتر کرد
‫- یا بدتر ‫- خیلی خوش‌خیالی
‫شرایط مزخرفیه، نیست؟
‫چرا
‫البته اگه دو نفر یه فکری ‫به حال رفتارشون بکنن،
‫اوضاع یکم قابل‌تحمل‌تر میشه
‫وای همینو بگو. تام و مگی یه‌سره ‫دارم همدیگه رو ماچ می‌کنن
‫میره روی مخِ آدم
‫می‌دونی که باید به ساز ‫من برقصی. آخه ماهِ تولدمه
‫ماه؟
‫الحق که آمریکایی هستی
‫آره
‫و به عنوان یه آمریکایی
‫میشه رک حرف بزنم؟
‫گمونم قراره همین کار رو بکنی
‫ادی اینجا مُرد؟
‫بله، همین‌جا مُرد
‫گفتی ادی توی زندگی‌تون نقش داشته
‫چرا یادش نمی‌تونه همون نقش رو بازی کنه؟
‫تو متوجه نیستی
‫البته
‫من اهل اینجا نیستم
‫میرم داخل به کارهام برسم
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫براتون هدیه آوردم
‫ممنون
‫نیازی به این کار نبود
‫قابل‌تون رو نداره
‫سر شام می‌بینم‌تون
‫« درنگ کن و بیندیش، زندگی دَمی بیش نیست »
‫« قطره‌ی شبنمی ظریف، در گذرگاهی پر مخاطره » ‫« جان کیتس »
‫خب. بعدیش مال منه
‫بس کن!
‫قابل پیش بینی بود، ولی هرچی ‫کفش خوب داشته باشی کمه
‫هر بار بپوشم‌شون، یادت میفتم. ‫و قراره زیاد یادت بیفتم!
‫هدف‌مون اینه یه کاری کنیم اینقدر ‫دلتنگ‌مون بشی که مجبور بشی برگردی
‫به این فکر کردی که اصلاً برنگردی؟
‫کالج، آکسفورد، گلدمن
‫برنامه‌م از اول همین بود
‫خب ورا ونگ می‌خواسته اسکیت‌باز بشه
‫جورجو آرمانی رفت دانشکده پزشکی
‫و ویکتوریا بکام می‌خواست
‫خواننده بشه
‫خب، دیگه کی مونده؟ آهان، تام
‫- نمی‌دونستم باید کادو بیاریم ‫- تام، جشن تولدش بود دیگه!
‫باشه. به‌جاش براش آهنگ بخون. یالا
‫صحیح. آم...
‫وای، زیباست
‫آنتونیا می‌گفت جیمی و ادی
‫کفش‌های دست‌دوز باباشون رو می‌دزدیدن ‫و پاشون می‌کردن
‫ظاهراً...
‫ظاهراً ویلیام خبر داشته ولی
‫ته دلش از اینکه بچه‌هاش استایلش رو ‫دوست داشتن، احساس غرور می‌کرده
‫کاش می‌تونستم ادی رو ببینم
‫ادی واقعاً ازت خوشش میومد
‫- آره ‫- دور و برم رو شلوغ نکنین
‫تا حالا شده احساس پشیمونی کنی؟
‫- دی؟ ‫- آره خودشه
‫سیسیلیا
‫پیانو می‌زنی؟ کمک‌لازمیم
‫آره. الان میام
‫- ناجور بود ‫- آره واقعاً
‫- آره ‫- نمی‌تونم
‫هیچ‌وقت پشیمون نمیشم
‫یه آکورد...
‫- والا... ‫- خب، قراره چه آهنگی بزنیم؟
‫- میشه؟ ‫- آره. باشه
‫خیلی‌خب
‫♪ می‌تونستیم هرچیزی که می‌خوایم باشیم ♪
‫♪ و تصمیمش با ما بود ♪
‫آره!
‫♪ تصمیم‌مون رو گرفتیم ♪
‫♪ وقتی جدا باشیم، ضعیف‌تریم ♪
‫♪ با رفاقت قوی‌تر میشیم ♪
‫ببخشید
‫آنا؟
‫چطوری روت میشه؟
‫- جیمی؟ ‫- ویلیام؟
‫برو بابا! من اصلاً...
‫چی؟ نه! بگیر که اومد
‫وای شرمنده!
‫نتونستم موقع بازکردن کادوهات پیشت باشم
‫ما...
‫یکم حرف زدیم
‫- بعدشم مشروب خوردیم ‫- آره
‫و بعد اینو درستش کردیم
‫آره. نگاهش کن
‫- عه! ‫- در واقع...
‫آم...
‫خب چرخ‌هاش کو؟
‫- چرخ‌هاش کو؟ ‫- فکر کنم...
‫گمونم دستِ تو بودن
‫- می‌تونی، آره ‫- به نظرم عاشق تایپه میشی
‫- امکان نداره! ‫- چرا
‫من که باورم نمیشه
‫می‌خوام همگی یه پیک بزنیم
‫به سلامتی آنا
‫تولدت مبارک
‫ممنون که با ترکیب کیتس، ماشین و ادی
‫این شب رو برامون ساختی
‫- نوش! ‫- نوش!
‫نوش، نوش، نوش!
‫و...
‫به سلامتی جیمی
‫پسـرم
‫پسر عزیزم
‫و عشقِ...
‫زندگیم
‫من
‫مایلم... می‌خوام که...
‫من...
شرمنده
‫- آره! آره، آره، آره. به سلامتی جیمی! ‫- به سلامتی جیمی!
‫نوش. حالا می‌خوام به عنوان قیم آنا
‫از استاد داونپورت سوالی بپرسم
‫نیت‌تون چیه جناب؟
‫چون راستش رو بخوای قبلاً زن‌باز بودی
‫ببخشید. ببخشید. واقعاً عذر می‌خوام ‫ولی مادرت هم می‌دونه. البته امیدوارم
‫- معلومه که می‌دونستم ‫- بله قطعاً
‫با هر کی دم دستت بود می‌خوابیدی
‫هر چی که در حال دویدن دنبال اتوبوس نبود، ‫برات گزینه بود. یه وقتایی اونا هم بودن
‫ولی ظاهراً الان سربه‌راه شدی
‫با این حال تضمین می‌خوام که
‫آنا شش ماه آینده
‫تنها نمی‌مونه
‫آم...
‫ببخشیدها! کجاش خنده‌داره؟
‫چارلی، متأسفم که باید ناامیدت کنم
‫ولی اگه یه چیز کاملاً قطعی وجود داشته باشه،
‫اینه که من آنا رو ترک می‌کنم
‫یه سال دیگه از پزشکی ‫مونده و به خاطر تو ادامه میدم
‫درمان بیماری‌های لاعلاج ‫نباید اونقدرا سخت باشه!
‫تام، دیگه از من گذشته ‫ولی ممنون که به فکرمی
‫میگما، دورهمی آخرشبی‌مون کجا برگزار میشه؟
‫دیگه وقتِ خوابه!
‫تو فقط دنبال یه چیز هستی و ‫از این به بعد دیگه کوتاه نمیام
‫- چون من لیاقتم بیشتر از ایناست ‫- ممنون
‫- بیا بریم ‫- محشر بود
‫- شب خوش سیسی ‫- شبت بخیر پسرم
‫- فردا می‌بینمت ‫- می‌بینمت. شب بخیر
‫آم...
‫من و بابا می‌خوایم دوباره ‫یه نگاهی به ماشین بندازیم
‫البته اگه اشکالی نداشته باشه
‫نداره
‫نداره؟
‫ممنون
‫منم دوستت دارم
‫- کجا بودیم؟ ‫- آها. تو
‫- ماشین! ‫- مسخره‌بازی هم کافیه!
‫- مسخره‌بازی کافیه ‫- چون تقصیر تو بود که...
‫تولدت مبارک آنا
‫تولدت مبارک، دخترم
‫دو هفته‌ی دیگه برمی‌گردی پیش‌مون، قشنگم
‫آره
‫چی شده؟
‫خیلی‌خب. می‌خواد با من ‫صحبت کنه. برو. برو بیرون
‫خیلی‌خب
‫بابات رفت
‫همه‌چیز رو برام تعریف کن
‫والا نمی‌دونم مامان...
‫اصلاً نمی‌دونم چطوری...
‫فقط....
‫دیگه اون چیزهایی که ‫قبلاً می‌خواستم رو نمی‌خوام
‫و می‌‌دونم که جا برای اشتباه ندارم ولی...
‫می‌خوام همین‌جا بمونم
‫چی؟
‫چی؟ نه! نه، نه
‫واسه چی؟ نه، آنا! چرا می‌خوای ‫آینده‌ی خودت رو تباه کنی؟
‫نه! نه!
‫می‌دونستم این‌جوری میشه
‫- می‌دونستی؟ ‫- آره بابا
‫چون تو... رویاپردازی، آنا
‫منو ببخش مامان
‫نمی‌تونم برگردم
‫آدم تا تصمیمی نگیره
‫نمی‌فهمه اشتباه بوده یا درست
‫حتی بعدش هم نمیشه فهمید...
‫ولی مهم اینه که
‫تصمیمش
‫با خودته
‫نمی‌خوام ناامیدت کنم
‫آنا
‫همیشه بهت گفتم که هرکاری بخوای می‌تونی بکنی
‫و منظورم صرفاً این نبود ‫که از پس هرچیزی برمیای
‫منظورم این بوده که هر تصمیمی بگیری
‫ما پشتتیم
‫خب فوق‌العاده نشد ولی ما...
‫ممنون مامان
‫فردا بهشون میگم که
‫کار رو قبول نمی‌کنم
‫دوستت دارم
‫- دوستت دارم ‫- دوستت دارم
‫خداحافظ
‫عمراً بذارم اینجا بمونی
‫- جیمی ‫- نه، آنا
‫مگه با سیسیلیا حرف ‫نزدی؟ اینجا آینده‌ای نداری
‫آینده‌ هیچ‌جا تضمین‌شده نیست ولی ‫اینجا تو رو دارم
‫یه قراری داشتیم‌ها، یادت رفته؟
‫نه، یادم نرفته. خوش‌گذرونی، ولی...
‫ولی فراتر از اون رفتیم، مگه نه؟
‫نمی‌تونی اینجا بمونی آنا. ‫من بهت اجازه نمیدم
‫- داری مسخره‌بازی در میاری ‫- اینقدر بهم نگو باید چیکار کنم
‫وای، خیال می‌کنی من مالِ توام که طبق ایدئال‌هات شکلش بدی
‫ولی این‌جوری نیست جیمی
‫آره، خودم می‌دونم
‫چون عمراً نمی‌ذاشتم همچین ‫تصمیم احمقانه‌ای بگیری
‫چیکار می‌کنی؟
‫کجا میری؟ کجا...
‫هزارتا اتاق توی این خونه هست
‫مطمئنم می‌تونم یه اتاق ‫دیگه برای خودم پیدا کنم
‫- با کمال میل ‫- خدانگهدار. آره، حتماً
‫- عزیزم... ‫- مرسی
‫امیدوارم بهترین‌ها توی ‫آمریکا در انتظارت باشه
‫خب، یه لبخند گنده بزنین
‫- دارم فیلم می‌گیرم بچه‌ها ‫- وای چقدر زشت!
‫- تام! ‫- نه، ولی خوبه
‫سیسیلیا کجاست؟
‫- همیشه این‌جوری میشه که... ‫- آره
‫گمونم قرارِ امشبم جور شد
‫وای خدایا!
‫من و تام هم میاییم و ‫قرار چهار نفره می‌ذاریم
‫- خوشحال میشم ‫- خیلی هم عالی
‫آنا، شما هم میایین شش نفره‌ش کنیم؟
‫آم، نه
‫نه
‫هنوز باهاش قهری؟
‫آخه اصلاً مگه میشه؟ نمی‌تونی ‫بعد این همه اتفاق برگردی نیویورک
‫خیلی واضح گفت نمی‌خواد اینجا بمونم
‫اون عاشقتـه و حالیش نیست داره چی میگه
‫نیمی در روشنایی، نیمی در تاریکی ‫بگذار روحم بیاساید
‫آنکه گریستن نیاموخت، ‫هرگز عشق را نشناخت
‫از تنیسون بود
‫خب من که یه چیزی یاد گرفتم. ‫اینجا الکی مدرک نمیدن
‫خب وقت مشروب‌خوردنه. کی پیمز می‌خوره؟ پیمز؟
‫ببخشید، نمی‌تونم بیام ‫میرم بازی آکسفورد یونایتد رو ببینم
‫مسابقه فوتبال؟
‫قرار دارم. بعداً می‌بینم‌تون
‫خب با یک‌چرخه بریم میخونه؟
‫نه. بیا تام. بیا بریم آنا
‫سلام
‫- سلام لورا ‫- ببخشید
‫یکی از دانشجوها گفت این کتاب ‫رو براش آماده کنم. اجازه هست؟
‫بله، بفرما
‫« والدن؛ زندگی در جنگل ‫اثر هنری دیوید ثورو »
‫معنیش برام عوض شده
‫تازه فهمیدم که
‫برداشتم کاملاً اشتباه بوده
‫همونطور که سر قرار اولمون ‫مودبانه خواستی بهم حالی کنی
‫منظور ثورو از عامدانه زیستن
‫این نبود که همه‌چیز رو ‫از قبل برنامه‌ریزی کنیم
‫بلکه اینه که بدونی هر ‫لحظه رو چطور زندگی کنی
‫چون زندگی همین لحظات پشت‌سرهمـه
‫و من می‌خوام این لحظات رو با تو بگذرونم
‫هرچقدر که ازشون مونده باشه
‫می‌دونی ثورو موقع نوشتن این کتاب، ‫فروپاشی روانی رو تجربه می‌کرده؟
‫آره، اینو هم فهمیدم
‫آنا، من از ته دلم می‌خوام با تو باشم
‫ولی این دیوونگیه
‫می‌ترسم...
‫می‌ترسم پشیمون بشی
‫ببین، به نظرم آدم هیچوقت نباید ‫ از کارهایی که کرده پشیمون بشه
‫فقط باید بخاطر انجام ندادنِ ‫ کارها پشیمون بشی
‫- می‌خوای برات آواز بخونم؟ ‫- صددرصد!
‫هنوز منتظرم اون آهنگِ ‫سیلن دیون رو برام بخونی
‫آره
‫جیمی
‫جیمی؟ جیمی!
‫جیمی! جیمی!
‫جیمی؟
‫جیمی!
‫لعنتی
‫وای خدایا
‫خیلی‌خب. من همین‌جام
‫من همین‌جام. من همین‌جام
‫من پیشتم
‫چه عجب بالاخره پیدات شد!
‫متأسفم اشوین. چیزه...
‫حالش چطوره؟
‫نتیجه‌ش اونی نشد که انتظار داشتیم
‫فعلاً درگیر یه نوع خطرناک ذات‌الریه شده
‫به خاطر سرطان، سیستم ‫ایمنی بدنش به شدت ضعیف شده
‫الان وقتِ خوبیه که درباره‌ی ‫ادامه‌ی درمان صحبت کنیم
‫نه. جیمی خودش باید تصمیم بگیره
‫فکر کنم خودش ترجیح بده ‫همه‌چیز به شکل طبیعی پیش بره
‫و ما هم باید به خواسته‌ش احترام بذاریم
‫ممنونم
‫حالا که موندی، وقت داری تور اروپات رو بری
‫باید با هم بریم
‫ایستگاه اول،
‫آمستردام
‫درست وسط منطقه سرخ
‫من از اوناش نیستم
‫یه کلیسا اونجا هست
‫یه در مخفی تو رو به یه محراب می‌رسونه
‫خیلی قشنگـه
‫به طرز نفس‌گیری قشنگه
‫« ابدیت ترکیبی از لحظات اکنون است » ‫« امیلی دیکنسون »
‫بعدش میریم پاریس
‫لب رود سن مست می‌کنیم
‫زیباست، مگه نه؟
‫و بعد ونیز
‫شب رو توی گوندولا می‌گذرونیم
‫خیلی ممنون
‫و بعد میریم معبد پوزئیدون
‫بالای دماغه
‫و توی دریای اژه شنا می‌کنیم
‫و عامدانه زندگی می‌کنیم
‫جوهر حیات رو سر می‌کشیم
‫فرقی نداره چقدر آشوب بشه
‫« ترجمه از نیک و سحر »
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
شعر رو میشه به آدما یاد داد
‫ولی واقعاً باید زندگیش کرد
‫امتحانش کرد، سنجیدش و باهاش درگیر شد
‫بپذیریدش
‫و بذارین زندگیتونو تغییر بده
خب از اونجایی که این اولین کلاس منـه
‫می‌خوام یه چیزِ وسوسه‌انگیز بهتون پیشنهاد بدم
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]