« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫.::: مترجم مرتضی راکی :::.
(قاتل روح)
‫این چیه؟
‫مامان، نگاه کن!
‫به چیزای کثیف دست نزن.
‫دو تا سیخ جوجه و...
‫نمکی یا سس‌دار؟
‫سس‌دار!
‫با طعم سس!
‫خب، یه نمکی برام بیار... نه، سس‌دار.
‫یه کم کوفته هم می‌خوام.
‫دو تا سیخ دم نمکی و...
‫یه کم دل جوجه هم بده. ‫کی دل جوجه می‌خواد؟
‫بی‌خیال، دل نمی‌خوام.
‫یه لیوان شراب آلو برام بیار.
‫شراب آلو با یخ!
‫اونو خط بزن! شراب آلو نمی‌خوام!
‫ببخشید. اونی که قرار بود ‫بهمون کمک کنه، نیومد.
‫آره؟
‫ببخشید!
‫یه لحظه!
‫باشه!
‫آماده‌ام.
‫بوی دارچینو دوست دارم.
‫خوبه.
‫می‌خوای بو کنی؟
‫خوبه.
‫این مغزتو تکون می‌ده، می‌دونی.
‫اوه، اینو می‌جوی؟ ها؟
‫نباید اینو بجوی. برای بوئه...
‫ها؟
‫قطعاً می‌تونی اینو بجوی. ‫نمی‌دونستی؟
‫اون نمی‌دونه!
‫اوه، ببخشید.
‫اینو می‌خوای، مگه نه؟
‫نه، ممنون!
‫می‌خواستم همه‌چیزو ‫درباره کارتون بشنوم، آقای کاتایاما.
‫فکر کردم خیلی باحاله که
‫شما تو شبکه‌های اجتماعی این‌قدر فعالید.
‫برای همین می‌خواستم درباره کارتون ‫به‌عنوان برنامه‌ریز رویداد بپرسم.
‫واقعاً به این حوزه کاری علاقه دارم.
‫دوست دارید درباره‌ش بگید؟
‫وای خدایا.
‫بی‌خیال کار و سیاست بشیم.
‫درسته؟ یالا.
‫هی.
‫دوست‌پسر داری؟
‫فقط می‌خواستم...
‫اول اینو بدونم.
‫ممنون که صبر کردید.
‫خواهش می‌کنم.
‫مرسی.
‫بفرما. آخ!
‫حالت خوبه؟
‫بی‌خیال. دیروز ورزش کردم ‫و حالا شونم درد می‌کنه.
‫ماهیچه‌هام حسابی پُر شدن. ‫می‌خوای لمسشون کنی؟
‫واقعاً پُر شدن.
‫می‌بینی؟ چی؟
‫ممنون.
‫حس خواب‌آلودگی دارم.
‫چرا این‌قدر خوابم می‌گیره؟
‫از شیبویا تا کیو ناگایاما
‫خوابم می‌گیره.
‫بذار برم دستشویی.
‫باشه.
‫این خیلی بی‌ادبیه.
‫[ نتایج جستجو. آخرین قطار ]
‫ببخشید که منتظر موندید.
‫هی.
‫می‌تونی خودتو به آخرین قطار برسونی؟
‫می‌تونی؟
‫نه، نمی‌تونم.
‫جدی؟
‫خب، پس تا صبح بزنیم!
‫یه نوشیدنی دیگه برام بیار!
‫باشه...
‫تو هم یه کم می‌خوای؟
‫نه، مرسی.
‫اوه، رژیم داری؟
‫ما کارائوکه خوندیم، ‫پس عملاً کالریش صفره!
‫تئوری کالری صفر رو نمی‌دونی؟
‫نه، نمی‌دونم.
‫خیلی خسته‌ام.
‫خیلی خوابم می‌گیره.
‫می‌خوام برم خونه،
‫ولی خیلی خسته‌ام که برم خونه.
‫فکر کنم باید شب بمونم.
‫تو چی فکر می‌کنی باید...
‫تو خیلی کسل‌کننده‌ای!
‫فومیکا، قراره چیکار کنی؟
‫می‌رم.
‫مرسی بابت نوشیدنی.
‫باشه!
‫مواظب باش!
‫عجب دردسری.
‫این یارو چی‌چیش بود؟
‫چی؟
‫اون چی بود؟
‫ماهو.
‫امروز نمی‌تونم برم خونه.
‫بیخیال
‫باز؟
‫بهتره با اون کات کنی.
‫هی، گوش میدی؟
‫چته؟
‫اون کیه؟
‫داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫هیچ‌کس دیگه اینجا نیست.
‫این خوابه؟
‫این خواب نیست.
‫چته؟
‫اون دوست‌پسرته؟
‫ریو؟
‫اون اینجا نیست.
‫چیزی مصرف کردی؟
‫نه، نه، نه...
‫اون پر از خونه...
‫تو حالت خوب نیست.
‫یکی حتماً بهت مواد داده.
‫یه تست ادرار بده.
‫نه، نه، نه! ‫منم که یه چیزی‌م شده؟
‫نه، نه، نه... بیا دیگه... بیا...
‫شبحه یا چی؟
‫شبح...
‫اوه، شبحه.
‫فقط یه شبحه.
‫شبح؟
‫شبحه!
‫ازش رد شد...
‫آروم باش. آروم باش.
‫تو آروم باش.
‫ما اینجاییم. امنیم.
‫شبحی نیست. همچین چیزی وجود نداره.
‫می‌بینی؟ چیزی نمی‌بینی. ‫شبحی نیست.
‫می‌بینی؟
‫حالا چیزی نمی‌بینی.
‫ممنون.
‫خیالم راحت شد.
‫باید برم.
‫برو دکتر.
‫تست ادرار بده.
‫باشه. مرسی.
‫اشکالی نداشت که گذاشتیم بره؟
‫تو حرف زدی.
‫هی.
‫آخ...
‫می‌تونم لمسش کنم؟
‫این چیه؟
‫قوانینو نمی‌فهمم.
‫غیبش زد.
‫یه لحظه صبر کن.
‫این چیه؟ این دیگه چیه؟
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫این...
‫منم؟
‫نه، امکان نداره!
‫اون تو منه؟
‫شبح پیداش شد و رفت تو من...
‫چیزای زیادی که نمی‌فهمم داره اتفاق می‌افته.
‫باحاله.
‫می‌تونم بدنمو حرکت بدم.
‫می‌تونم حرکت کنم.
‫آه، لعنتی. از بدنم بیا بیرون.
‫نمی‌تونم بدنمو حرکت بدم.
‫ولی چرا می‌تونم حرف بزنم؟
‫خب...
‫این اولین باره که شبح شدم، ‫نمی‌دونم چطور کار می‌کنه.
‫از بدنم گمشو بیرون!
‫بیا بیرون! بیا بیرون! بیا بیرون! بیا...
‫باشه. کافیه.
‫بذار امتحان کنم.
‫اومد بیرون.
‫دارم دیوونه می‌شم. خدا رو شکر زنده‌ام.
‫تسخیر کردن یکی ‫اون‌قدر که فکر می‌کردم حال نمی‌ده.
‫تو هنوز اینجایی!
‫هی!
‫آه، لعنتی!
‫باید به پلیس زنگ بزنم...
‫یا جن‌گیری کنم...
‫هی.
‫هی!
‫فرار نکن!
‫بیا دیگه!
‫نمی‌تونم پرواز کنم؟
‫انگار هر وقت از شعاع ۱۵ متری تو دور می‌شم، ‫دوباره جلوت پیدام می‌شه.
‫هی!
‫گوش کن!
‫دیشب کجا بودی؟ خونه دوستم.
‫- این مزخرفه. ‫- نه، نیست.
‫بس کن. فقط پولمو بده.
‫نمی‌تونم...
‫پول!
‫- چیزی ندارم... ‫- فقط پول بده
‫- هر چی الان داری. ‫- ماهو.
‫وِلم کن!
‫زودباش
‫جلوی چشمم نباش، عجق وجق.
‫یه ثانیه صبر کن.
‫چی؟
‫ببخشید، هیچی.
‫خب...
‫شاید یه چیزی دیدی،
‫ولی این یه چیز بین من و اونه.
‫ما رو تنها بذار، می‌شه؟
‫ممنون.
‫حالا واقعاً خسته‌ام.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم. خوبم.
‫تو خوبی؟
‫ماهو.
‫الان زمین خوردی، مگه نه؟
‫به هر حال، بریم خونه!
‫ببخشید که اذیتتون کردم.
‫با اون قراره چیکار کنی؟
‫چی...
‫چی می‌خوای؟
‫باشه.
‫می‌خوای تنبیهش کنی؟
‫داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫اینو بگیر.
‫چی؟ چیو باید بگیرم؟
‫قدرت می‌خوای، مگه نه؟
‫دستمو بگیر.
‫چی؟
‫نه، امکان نداره.
‫دوباره نه.
‫به هیچ وجه.
‫چرا دارم باهات عادی حرف می‌زنم؟
‫نمی‌خوای حسابشو برسی؟
‫کبودی‌شو دیدی.
‫کتکش زده.
‫ولی...
‫با تسخیر من چه نقشه‌ای داری؟
‫تنبیه.
‫نه.
‫نمی‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫حتی نمی‌دونم تو کی هستی.
‫نیازی به کمک یه شبح ندارم...
‫با آدمای عجق وجق نپَر.
‫چی؟
‫بس کن.
‫ببخشید.
‫چی؟ ببخشید.
‫هی! آخ!
‫باشه، من این کارو می‌کنم.
‫دیگه اینجور لباسا نپوش. ‫بهت نمی‌آن.
‫چیه؟
‫لباسای ماهو خیلی بهش می‌آن! ‫تو گاو!
‫اه! اه!
‫اه!
‫لعنتی چرا ماتت برده؟
‫بیخیال، نگفتی قراره بهش لگدش بزنی.
‫دستمو گرفتی که حسابشو برسی، ‫مگه نه؟
‫فومیکا، خوبی؟ چی شده؟
‫یهو لگدم زدی...
‫فکر کردی به زن جماعت دست نمی‌زنم؟
‫به فومیکا دست نزن. ها؟
‫تو دهنتو ببند!
‫می‌کشمت.
‫آخ. درد گرفت!
‫می‌تونستی بگی قراره بزنیش.
‫کی می‌گه "قراره بزنمت"؟
‫نمی‌تونم فکرامو بهت بگم.
‫عادت کن.
‫چطور قراره عادت کنم؟
‫مستی یا چی؟
‫حالا واقعاً می‌کشمت.
‫حسابشو رسیدم.
‫کارشو ساختم.
‫فومیکا! تو محشری!
‫حالا حال و هوات بهتره؟
‫فومیکا، پشت سرت!
‫بمیر، جنده!
‫صبر کن.
‫دستمو بگیر!
‫بیا دیگه!
‫تو باید بمیری!
‫خوبی؟ خوبی؟
‫به هر حال، بریم خونه!
‫بی‌خیالش شو.
‫حالا حالم جا اومد.
‫بالاخره؟ یه مدته نگرانت بودم.
‫ببخشید.
‫مرده که نیست؟ ‫می‌تونی همین‌جور ولش کنی؟
‫با آجر زدن؟ زیادی تند رفتی.
‫داری چیزی می‌بینی؟
‫آره.
‫اون...
‫اینجاست، مگه نه؟
‫بفرما. مرسی.
‫دو تا قهوه مخلوط.
‫باشه.
‫الان برمی‌گردم با نوشیدنی‌هاتون.
‫هیچ‌کس دیگه این یارو رو نمی‌بینه.
‫بهت گفتم.
‫من یه شبح واقعیم.
‫چی داره می‌گه؟
‫خب...
‫این یارو یه روح واقعیه.
‫آها، فهمیدم.
‫خب، تو تسخیر شده بودی
‫وقتی ریوسوکه رو اینجوری زدی؟
‫وای.
‫زود یاد می‌گیریا.
‫درسته.
‫دستشو گرفتم،
‫بعد...
‫دقیق نمی‌فهمم چی به چیه،
‫ولی اون می‌تونه با بدن من هماهنگ بشه...
‫به خاطر همین تونستم ‫اونجوری مشت و لگد بزنم.
‫واقعا درد داشت.
‫باید اول از من می‌پرسیدی.
‫یه همچین آدمی لیاقتش یه مشته.
‫گفتم که این تنبیه بود.
‫تنبیه...
‫ممکنه ازم کینه به دل بگیره... ‫و دنبالم کنه.
‫اینقدرا هم ساده نیست.
‫خب، پس بکشش.
‫بکش...
‫ها؟
‫این یارو چش شده؟ ‫اصلا معنی نداره.
‫چی داره می‌گه؟
‫چطور جن‌گیری کنیم...
‫نمک...
‫نمک!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- بس کن، بس کن. ‫- دارم این یارو رو جن‌گیری می‌کنم.
‫بشین.
‫بشین پایین!
‫ببخشید!
‫بیا، ایناهاش.
‫قهوه چه بوی خوبی داره.
‫مرسی.
‫قهوه‌تو نوش کن.
‫می‌دونی چیه؟
‫تو بودی که اول لباسای اون یارو رو گرفتی.
‫اون لحظه ما هماهنگ نبودیم.
‫راست می‌گی، ولی...
‫و...
‫چیزایی که به اون یارو گفتی، ‫حرفای واقعی خودت بود، مگه نه؟
‫شماها راجع به چی حرف می‌زنید؟
‫ولی حرصم می‌گیره.
‫یه غریبه منو تسخیر کرده ‫و بدنمو کنترل کرده.
‫این دعوا بین تو و اون نیست.
‫مربوط به منه، ماهو، و اون.
‫آها، درسته.
‫من این کارو به خاطر تو کردم.
‫من مشکلی ندارم تا وقتی جن‌گیری بشم.
‫راهی برای جن‌گیری تو هست؟
‫آره.
‫تو یه فشنگ پیدا کردی، مگه نه؟
‫فشنگ چیه؟
‫تقریبا این اندازه.
‫همون چیزی که وقتی گلوله درمیاد، ‫می‌پره بیرون، می‌دونی.
‫توپ؟ داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫گلوله!
‫گلوله...
‫از تفنگ؟
‫داری درباره این حرف می‌زنی؟
‫چی؟ این همون چیزیه که ‫تو تفنگا استفاده می‌شه؟ می‌ترسم.
‫درسته.
‫حافظه‌ام از درست قبل از مرگم گنگه، ولی...
‫این باید فشنگ گلوله‌ای باشه ‫که برای کشتن من استفاده شده.
‫این گلوله انگار پر از کینه من بوده.
‫و این چیز با کینه یا عصبانیت تو هماهنگ شده ‫و من تونستم...
‫تو رو تسخیر کنم.
‫صبر کن! یه لحظه وایسا.
‫کشتن... تو کشته شدی؟
‫این دیگه چیه... نمی‌فهمم.
‫اسم من هیدئو کودوئه.
‫من یه آدمکش بودم.
‫آدم...
‫آدمکش؟!
‫به طور کلی،
‫من برای یه سازمان خاص کار می‌کردم
‫و توسط یکی اونجا کشته شدم.
‫یه گروه جنایی سازمان‌یافته...
‫برای اینکه جن‌گیری بشم، ‫باید کینه‌مو عملی کنی.
‫برای این کار، ‫باید اون یارو که منو کشته رو بکشی.
‫خب...
‫انتقام کینه‌مو عملی می‌کنه، می‌دونی.
‫کشته شدی؟
‫یکی رو بکشم؟
‫انتقام...؟
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم!
‫کمکم کن پیداش کنم کی این کارو باهام کرده.
‫کمکم کن کینه‌مو عملی کنم.
‫می‌تونی؟
‫وایسا برام.
‫بای.
‫حالت خوبه؟
‫برام مهم نیست. ‫تصمیم گرفتم بی‌خیالش بشم.
‫بی‌خیالش بشی؟ مگه کنار تو نیست؟
‫آره، هست.
‫گوش کن،
‫ضربه با کف دست کار نکرد ‫چون تو خیلی سبک‌وزنی.
‫یه چیز دیگه.
‫یه چندتا سلاح با خودت داشته باش. ‫مشت زدن به یکی استخونای دستتو می‌شکنه.
‫چون اون بهم گفت...
‫ازم خواستن با انتقام یه آدمکش ‫همراهی کنم! این غیرممکنه!
‫منظورم اینه،
‫این یارو فقط یه دیوونه‌ست که ‫عاشق اینجور فیلما و کمیکاست.
‫من که نخواستم تو رو تسخیر کنم!
‫گندشو درآوردم! کاش می‌تونستم ‫یه سرباز یا همچین چیزی رو تسخیر کنم.
‫بیا بی‌خیالت بشیم. تو وجود نداری!
‫شنیدم بوگیر برای روحا کار می‌کنه. ‫بیا یکی بخریم.
‫بوگیر؟
‫اگه اون یارو دوباره پیداش شد، ‫فوری بهم زنگ بزن.
‫به پلیس و وکیلم زنگ بزن.
‫نگران نباش، ولی مرسی.
‫مطمئن می‌شم که از شرش خلاص بشم.
‫مرسی بابت آژیر شخصی!
‫خواهش می‌کنم.
‫مواظب خودت باش.
‫مواظب خودت باش!
‫حتما.
‫در رو قفل کن!
‫حتما.
‫مواظب باش!
‫حتما.
‫کجا داری می‌ری؟
‫جن‌گیری!
‫خب...
‫می‌شه این روح رو از سرم بندازی؟
‫من متخصص نیستم، ولی فکر نکنم ‫جن‌گیری اینجوری کار کنه.
‫خفه شو! خفه شو!
‫آقای نارومیه؟!
‫امروز؟
‫نارومی کیه؟
‫چرا انقدر ذوق کردی؟
‫اون فوق‌العاده‌ست. ‫بیش از هفتاد هزار فالوئر داره.
‫می‌شه باهام حرف نزنی؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫این نارومیه؟
‫این به درد نمی‌خوره.
‫چی؟ چرا؟
‫- اون... ‫- اوه، یادم رفت!
‫تصمیم گرفتم بی‌خیالت بشم. ‫فراموشش کن! تو اونجا نیستی!
‫برم؟
‫من از ماساکی خوشم نمیاد، ‫ولی تا وقتی نارومی اونجاست.
‫هی!
‫گوش کن!
‫هی!
‫سلام!
‫آقای نارومی همراهت نیست؟
‫تو دستشوییه.
‫امروز خیلی بوی خوبی می‌دی!
‫وای.
‫چی می‌خوای بنوشی؟
‫آردبگ با یخ.
‫چه انتخاب باحالی.
‫هی.
‫سلام، من فومیکا ماتسوکا هستم.
‫سلام، من نارومی‌ام.
‫خیلی خواب‌آلودم.
‫داری کار می‌کردی؟
‫نه، هیچ کاری نمی‌کردم.
‫نتفلیکس نگاه می‌کردم.
‫باز با سرعت دو برابر؟
‫چون اینجوری بهینه‌تره.
‫این دشمن خالقاست! مگه نه؟
‫بیا، ایناهاش.
‫آردبگ با یخ.
‫مرسی!
‫باشه.
‫به سلامتی!
‫به سلامتی.
‫خوب می‌نوشی‌ها.
‫یه لیوان دیگه چی؟
‫دنبال کار می‌گردی؟
‫سال دیگه.
‫همونو می‌خوام.
‫وای، قراره کلی سختی بکشی! ‫موفق باشی!
‫به یه صنعت خاص فکر کردی؟
‫عاشق تماشای برنامه‌های تلویزیونی ‫و گوش دادن به رادیوام،
‫برای همین دوست دارم تو همچین چیزی کار کنم.
‫هنوز چیزی مشخص ندارم.
‫هی، ماساکی، باز گنده‌تر شدی؟
‫عضله‌هام گنده‌تر شدن ‫چون ورزش می‌کنم. برای همینه.
‫چیزای خوب زیاد می‌خوری، نه؟
‫پول خوبی درمیاری؟
‫هفته‌ای دو بار می‌رم باشگاه!
‫وای، حسودیم می‌شه. ‫تو کلی وقت اضافی داری.
‫فومیکا، یوگا می‌کنی؟
‫تا حالا نکردم.
‫خیلی خوشحال شدم اینو شنیدم!
‫اون زنا که یوگا می‌کنن ‫واقعا رو مخن.
‫واقعا؟
‫مادربزرگم که مرده بهم گفت ‫هیچ‌وقت با زنایی که یوگا می‌کنن
‫یا تنها زندگی می‌کنن و گربه دارن، قرار نذارم.
‫درسته؟
‫این گوش نمی‌ده.
‫هی!
‫- آی! درد گرفت! ‫- هی!
‫این داره منو اذیت می‌کنه! دیدی؟
‫بیا دیگه، چرا می‌خندی؟
‫بیخیال دیگه نزنم!
‫آدمای خوشتیپ ‫هر کاری دلشون بخواد می‌کنن؟
‫- خفه شو! ‫- فومیکا، کمکم کن!
‫ناخن آرایی.
‫آره.
‫دخترا هر ماه این کارو می‌کنن.
‫واقعا نمی‌فهمم. ‫چرا این کارو می‌کنن؟
‫فکر می‌کنن هنرمندن یا همچین چیزی.
‫هی، فومیکا.
‫چرا دیگه نمی‌نوشی؟
‫نگران پولش نباش.
‫همه‌ش روی حساب آقای نارومیه!
‫باشه. زیاده‌روی نکن!
‫ببخشید، ولی من...
‫فکر کنم حالم خوب نیست.
‫بهتره برم خونه.
‫اینو بگیر.
‫تو نوشیدنیم چیزی ریختن؟
‫حالت خوبه؟ عقب برو...
‫ولم کن!
‫زودتر از چیزی که فکر می‌کردم اثر کرد.
‫این دارو مگه اینقدر سریع اثر می‌کنه؟
‫معمولا بیشتر طول می‌کشه.
‫خب...
‫می‌تونم ناراحتی از ‫همه این چیزای احمقانه رو تحمل کنم...
‫با شماها کلی سختی کشیدم، ولی...
‫چی؟ نمی‌شنوم!
‫نمی‌خوام...
‫دیگه آدما آسیب ببینن.
‫بیا دیگه، ماساکی.
‫یه آدم رو مخ آوردی.
‫از اونا که سر و صدا راه می‌ندازن بهتره، نه؟
‫چرا باید احساساتمو بکشم...
‫به خاطر آدمایی مثل شماها؟
‫کودو؟ درسته؟
‫آره، این اسممه.
‫مرسی که...
‫بهم گفتی چیز خورم کردن.
‫گوش بده!
‫چی می‌خوای؟
‫من اون یارو که می‌خوای ببینی رو می‌شناسم. ‫نارومی، درسته؟
‫و ماساکی کاتایاما.
‫تو که می‌گی آدمکشی، ‫چطور اونا رو می‌شناسی؟
‫من واقعا آدمکشم.
‫به هر حال، گوش کن.
‫آدمایی که قراره ببینی...
‫اونا به دخترایی که باهاشون می‌نوشن ‫دارو می‌دن برای...
‫می‌دونی...
‫برای آزار دادن.
‫جدی می‌گی؟
‫از کجا اینا رو می‌شناسی؟
‫خب، چون...
‫سازمانی که براش کار می‌کردم ‫اینجور قرصا می‌فروخت.
‫من دیدمشون که قبلا چندتا خریدن.
‫این دیگه چیه...
‫چرا من؟
‫سازمان تو افتضاحه! بهتره بمیری!
‫گفتم که مردم.
‫خفه شو!
‫وای خدای من...
‫لعنتی...
‫این دنیا پر از مردای گند دماغه!
‫نصیحتمو گوش کن. نرو اونا رو ببین.
‫گرفتی؟
‫می‌دونی، من حرفتو باور نمی‌کنم،
‫ولی اگه...
‫اگه این درست باشه، واقعا افتضاحه.
‫واقعا افتضاحه.
‫برای اینکه بفهمم ‫حرفایی که می‌گی درسته،
‫می‌رم اونا رو ببینم.
‫چی؟
‫می‌ری اونا رو ببینی و چیکار کنی؟
‫می‌زنمشون.
‫نمی‌خوام بذارم همچین آدمای مزخرفی ‫راحت دربرن.
‫تو دیگه چه غلطی می‌تونی بکنی؟
‫می‌تونم تو رو تو بدنم راه بدم.
‫یه "غریبه" نباید منو تسخیر کنه، درسته؟
‫انتقام کینه‌تو عملی می‌کنه، مگه نه؟
‫شما جوونا این روزا ‫دارید تو مغالطه کردن خیلی خوب می‌شید.
‫فکر کنم متصدی بار و بقیه پرسنل ‫هم باهاشون همکاری می‌کنن.
‫مبارزه با همه‌شون سخت می‌شه.
‫مگه تو آدمکش حرفه‌ای نیستی؟
‫نمی‌تونی یه مشت آماتور رو بزنی؟
‫تو هستی که ممکنه استخونات بشکنه ‫یا یه زخم پاک‌نشدنی رو صورتت بیفته.
‫هر چی داری رو کن.
‫باشه.
‫یه نوشیدنی دیگه برای خودت بگیر.
‫دنبال کار می‌گردی؟
‫سال دیگه. همونو می‌خوام.
‫چشم، خانم.
‫وای، قراره کلی سختی بکشی! ‫موفق باشی!
‫شوخی کردن و زدنم اشکالی نداره، ‫ولی محکم نزن!
‫تو واقعا رو مخی، مرد!
‫درد گرفت! می‌دونی.
‫غر نزن!
‫- تو یه پسر گنده‌ای! ‫- مرسی!
‫فقط شوخیه، می‌دونی.
‫اوف، به عضلم نزن، ‫تمرینم خراب می‌شه!
‫یه جورایی داره با خودش حرف می‌زنه.
‫هی، هی، تو چت شده یا چی؟
‫باشه.
‫- دستمو بگیر! ‫- هنوز نه.
‫باید یه چیزی بگم.
‫می‌دونم شماها تو نوشیدنیم دارو ریختید!
‫پس...
‫خودتونو به پلیس تحویل بدید!
‫منم دنبال دعوا نیستم.
‫پس...
‫فقط خودتونو تحویل بدید!
‫نمی‌فهمی، نه؟
‫پلیس بهت می‌گه
‫نمی‌تونن ما رو متهم کنن، ‫چون هنوز کاری نکردیم.
‫احمق!
‫این همون مدل دخترای ساده‌لوحه که ‫فکر می‌کنن پلیس همه‌چیزو حل می‌کنه!
‫هر دوی شماها خیلی بی‌عرضه‌اید.
‫برای پشیمونی خیلی دیره.
‫این سری چته؟
‫کمدی بازی می‌کنی یا چی؟
‫عجب آدم عجیبی.
‫غذا پرت نکن.
‫یه دختری مثل این بود ‫که یهو عصبانی شد!
‫تو راهنمایی اذیتت می‌کردن، نه؟
‫چی، چی، چی؟
‫من؟
‫واقعا رو مخی!
‫هی، فقط برو خونه.
‫تو حال به‌هم زنی و ‫دیگه نمی‌خوایم باهات سروکله بزنیم.
‫واقعا حالمو به‌هم زدی.
‫بامزه بازی درنیار، لعنتی!
‫وای خدای من!
‫بعدش چی؟!
‫خفه شو وگرنه زبونت رو گاز می‌گیری.
‫نه، نه، یه لحظه صبر کن!
‫نمی‌تونیم بکشیمش.
‫بهتره امتحان کنیم.
‫نه، نباید.
‫منم که دستگیر می‌شم!
‫این لعنتی چش شده؟
‫این چطوره؟
‫آره، این جواب می‌ده.
‫بمیر!
‫آقای کاتسوشیگه، می‌تونم این لعنتی رو بکشم؟
‫بمیر! لعنتی!
‫نمی‌تونم نفس بکشم...
‫وای خدای من! اینا آماتور نیستن.
‫باید می‌فهمیدی!
‫مشتم اصلا کار نکرد!
‫دهنتو ببند.
‫باید همه‌چیزو رو کنیم ‫وگرنه کشته می‌شیم.
‫گفتم که نمی‌خوام کسی رو بکشم.
‫ها؟ این کسی رو نمی‌کشه.
‫آخ!
‫اه، نمی‌خوام اینجوری نگهش دارم.
‫صبوری کن.
‫هی، این خوابش برد؟
‫مرده نیست، نه؟
‫هنوز نه.
‫با بازوهای نازکت، ‫حدود سی ثانیه طول می‌کشه.
‫براش لالایی بخون.
‫بستگی به ضخامت بازوهام داره؟
‫انقدر طول می‌کشه؟!
‫باشه، حالا می‌تونی ولش کنی.
‫الان آدرنالینت بالاست،
‫ولی به زودی شروع می‌کنه به درد گرفتن، ‫پس آروم باش.
‫ترسیدم!
‫خیلی ترسیدم!
‫هی...
‫نمی‌دونم چی بگم...
‫منم اولش فکر کنم اینجوری بودم...
‫ولی تو، برعکس من، اوم...
‫کارای خوبی کردی.
‫درسته؟
‫به هر حال...
‫باید بفهمیم ‫با اینا چیکار کنیم.
‫واقعا.
‫اصلا به بعدش فکر نکرده بودم.
‫به پلیس زنگ بزنیم؟
‫نه، امکان نداره.
‫آخرش به خاطر دفاع بیش از حد ‫یا همچین چیزی می‌ری زندان.
‫تازه،
‫انتقام نصفه‌نیمه فایده نداره.
‫باید دلشونو بشکنی.
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫من به یکی که از محل کارم ‫می‌شناسم زنگ می‌زنم.
‫از محل کارت؟
‫اونم آدمکشه؟
‫آره.
‫البته آدم خیلی خوبی نیست.
‫یه آدمکش دیگه؟
‫پس این یارو برای همون سازمان بدی ‫که تو براش کار می‌کردی، کار می‌کنه؟
‫دیگه نمی‌خوام با نیروهای ضداجتماعی ‫درگیر بشم.
‫ولی با اینا چیکار می‌کنی؟
‫چه بخوای چه نخوای، ‫بدون کمک اون گیر می‌افتی.
‫آره.
‫من کودو رو می‌شناسم.
‫آره.
‫کودو مرده...
‫حق با توئه، مطمئنم.
‫پیچیده‌ست...
‫من؟
‫تو حرف بزن!
‫آره.
‫اوه...
‫آره.
‫آره، لطفاً.
‫میاد؟
‫آره.
‫اتفاقاً همین دور و براست.
‫این خیلی داغونه.
‫باید باز با یه آدمکش دیگه قاطی شم.
‫خب...
‫چی؟
‫این یارو چه جور آدمیه؟
‫خب...
‫فکر کنم...
‫یه آدمه که اصلاً لبخند نمی‌زنه.
‫شب بخیر،
‫من کاگه‌هام.
‫آقای کودو،
‫ساعت کاری من خیلی وقته تموم شده.
‫مگه تو نباید تا حالا مُرده باشی؟
‫سلام، سلام.
‫خب...
‫تنهایی؟
‫آقای کودو کجاست؟
‫آه...
‫تو ریکو کاگه‌هاری، درسته؟
‫من فومیکا ماتسوئوکام.
‫اسمتو نپرسیدم.
‫آقای کودو اصلاً کجاست؟
‫در واقع، اوم...
‫من جدی می‌گم که...
‫چیه؟ زود بگو.
‫آقای کودو روحش اومده تو وجود من.
‫چیزی که تو این دنیا از همه بیشتر متنفرم، ‫آدمیه که جوکای بی‌مزه می‌گه.
‫چی؟
‫اووه، این می‌تونه بد بشه.
‫این یارو اصلاً معطل نمی‌کنه!
‫چی؟ من راست می‌گم!
‫باورم کن! راست می‌گم!
‫هنوزم نمی‌تونی منو شکست بدی،
‫کاگه‌هانا
‫این یارو چه مرگشه؟
‫بیخیال!
‫آها، پس اینجوریه.
‫هوم.
‫نمی‌خوام قبول کنم، ‫ولی آقای کودو واقعاً تو وجودته.
‫زود یاد می‌گیری.
‫چطور؟
‫نمی‌خوام با چیزایی که ‫ از دستم خارجه درگیر شم.
‫خب، فقط حس می‌کنم ‫بعضی چیزا تو زندگی ما هستن.
‫می‌فهمم.
‫اونایی که تو گروهای خلافکارن، ‫اون‌قدر دیوونه‌ان که این چیزا رو قبول می‌کنن.
‫من یهو غافلگیر شدم و به خاطر این دختره باختم.
‫اگه اینجوری نبود، من برده بودم.
‫حتی به‌عنوان یه روح، ‫این یارو هنوزم حرصم می‌ده.
‫منم از این یارو خوشم نمیاد.
‫هی، کاگه‌هانه
‫وقتی غافلگیر شدی، باختی.
‫ضرب‌المثل همیشه ‫ آماده جنگ باش رو یادت رفت؟
‫اینو به کاگه هاری بگو.
‫چرا من؟
‫تو تنها کسی هستی که می‌تونی حرف بزنی. ‫زود باش!
‫چی؟
‫زودباش!
‫باشه.
‫هوم...
‫خب...
‫آقای کودو می‌گه...
‫هوم...
‫چی بود؟
‫لحظه‌ای که حواست پرت شد،
‫- تو دعوا باختی. ‫- تو دعوا باختی.
‫اینو می‌گه.
‫کیه که این ضرب‌المثل رو یادش رفت ‫و کشته شد، آقای کودو؟
‫گوش می‌ده.
‫تو یه جوون پررو هستی ‫که دست از بهونه آوردن برنمی‌داره.
‫بگو چند بار جونتو نجات دادم.
‫بگو!
‫بس کنین از طریق من دعوا کردنو!
‫حرفمو بگو!
‫بسه دیگه.
‫حداقل می‌دونم که از اول به من تکیه کرده.
‫این یارو واقعاً داره حرصم می‌ده!
‫بیا بریم یه جای دیگه فعلاً.
‫باید با اینا روبه‌رو شیم.
‫وای، شما چه گندی زدین.
‫اگه من اینجا نبودم چی می‌شد؟
‫واقعاً رو مخمه.
‫این فقط یه پاک‌کنه.
‫مگه نمی‌گه، ‫«حرصم دراومده، این فقط یه پاک‌کنه»؟
‫تو از کجا اینو فهمیدی؟
‫واقعاً دوسش داری، نه؟
‫بی‌خیال! می‌کشمت، بچه.
‫نمی‌تونم این یارو رو تحمل کنم. ‫واقعاً نمی‌تونم.
‫بهم گفتن نمی‌تونم جن‌گیریش کنم ‫مگه اینکه انتقام مرگش رو بگیرم.
‫چیزی درباره مرگش می‌دونی؟
‫تو برای یه گروه خلافکار کار می‌کنی، درسته؟
‫دیگه نگو به شرکت من «گروه خلافکار».
‫موضوع اینه...
‫صاحبمون تازه عوض شده ‫و من چیز زیادی دربارش نمی‌دونم.
‫راستی،
‫می‌دونم که کودو تو وجودته.
‫تو کی هستی؟
‫بچه حرامزاده کودو یا همچین چیزی...؟
‫چی؟
‫نه بابا! ‫نمی‌تونی اینجوری حدسای الکی بزنی؟
‫من فقط یه دانشجوی ساده‌ام.
‫دیروز اتفاقی روحش اومد تو وجودم.
‫برای یه دختر دانشجو خیلی پررویی.
‫به هر حال...
‫آدمکش یا
‫گروه خلافکارا...
‫اونا کارای بد می‌کنن؟
‫یا یه گروه خوبن که کارای بد می‌کنن؟
‫ همچین چیزی وجود نداره...
‫که یه گروه خوب باشه و کارای بد بکنه.
‫ما آدم می‌کشیم. ‫چطور می‌تونیم خوب باشیم؟
‫خب، این درسته.
‫آقای کودو چیزی درباره صاحب نگفته؟
‫صاحب؟
‫«صاحب» یعنی چی؟
‫ما فقط یه سری سگ هستیم که اونا مالکشن.
‫آدمای که به دلایل مختلف نمی‌تونستن ‫زندگی معمولی داشته باشن،
‫نگه داشته شدن و قاتل شدن.
‫آها؟ کار سختی به نظر میاد.
‫صاحب،
‫رئیس سازمان، به خاطر بیماری مرد،
‫و پسرش تازه کارو دستش گرفته.
‫آقای کودو با روش کارش موافق نبود.
‫آها... پس...
‫اون بود که کودو رو کشت!
‫به این سادگیا نیست.
‫یاروی جدید
‫همون «کارای بد» که گفتی رو می‌کنه.
‫راستی،
‫ما رتبه‌های متفاوتی داریم.
‫من چوپانم و آقای کودو دوبرمنه.
‫دوبرمنا بالاتران؟
‫نمی‌فهمم.
‫باید اعتماد به نفس بیشتری داشته باشی. ‫چرا می‌گی سگم؟
‫اگه خودتو تحقیر کنی، عادت می‌شه.
‫من قبلاً اینجوری بودم.
‫خب...
‫یه دنیایی هست که آدمای معمولی ‫مثل تو نمی‌تونن بفهمنش.
‫من اصلاً نمی‌خوام بفهمم کسی رو
‫که اولین بار که می‌بینتش ‫به شکمش لگد می‌زنه.
‫خیلی ضایعست.
‫حال من خوب نیست.
‫بذار برم دستشویی!
‫لطفاً!
‫فقط بذار برم دستشویی.
‫اینجا برام خیلی نوستالژیکه.
‫زیاد اینجا میومدی؟
‫یه جای خاطره‌انگیز یا همچین چیزی؟
‫برای اعدام و شکنجه، ‫اینجا جای اصلی بود.
‫این که خاطره خوبی نیست.
‫لطفاً کمکم کن!
‫زودباش، ولمون کن!
‫به کسی نمی‌گم.
‫نه، نمی‌گیم!
‫نمی‌گیم...
‫هرکی از 50 متری به سرشون شلیک کنه برنده‌ست.
‫آقای کودو، بیا باهامون.
‫چی؟
‫من همچین کاری نمی‌کنم!
‫می‌دونم اینا آشغالایی هستن ‫که لیاقتشون همینه.
‫برخلاف شماها،
‫من آدمکش نیستم!
‫فقط دارم باهاش همکاری می‌کنم ‫که جن‌گیریش کنم.
‫یا بهتر بگم،
‫فقط وقتی منفعت مشترک داریم، ‫می‌ذارم تو وجودم باشه.
‫پس...
‫این کارو نکن.
‫نمی‌خوام بیشتر از این باهاتون قاطی شم.
‫تا حالا همش داشتم بهتون کمک می‌کردم.
‫خفه شو.
‫به هر حال،
‫نمی‌خوام برای تفریح آدم بکشم...
‫یا هر چی که اسمشو می‌ذاری.
‫منو قاطیش نکن.
‫می‌دونی چیه؟
‫نمی‌خوام سوءتفاهم بشه،
‫ولی فقط می‌خوام با آقای کودو رقابت کنم.
‫نمی‌تونی باهام مثل یه قاتل رفتار نکنی؟
‫برام مهم نیست.
‫تا حالا درسشونو یاد گرفتن.
‫چرا ولشون نمی‌کنی؟
‫آقای کودو گفته ‫انتقام نصفه‌نیمه فایده نداره.
‫ها؟ همش از آقای کودو حرف می‌زنی. ‫عاشقشی یا چی؟
‫اصلاً همچین چیزی ممکن نیست.
‫تو مسابقه شکنجه، من همیشه بردم.
‫آه، فومیکا...
‫فکر نکنم بخوای اینو ببینی.
‫لطفاً ولمون کن!
‫نباید قاطی این ماجرا می‌شدم.
‫مرسی.
‫یه بار دیگه می‌پرسم.
‫مطمئنی که کودو تو وجودته؟
‫آره، متأسفانه.
‫می‌فهمم.
‫دیگه همدیگه رو نمی‌بینیم.
‫خیلی خوشحالم.
‫وای خدای من.
‫دیگه کاملاً داغون شدم.
‫چیزای زیادی اتفاق افتاد.
‫نیاز به یه خواب حسابی دارم.
‫آره، کمتر از 20 ساعته ‫که من تو وجودت اومدم.
‫خب...
‫باید تشکرمو نشون بدم.
‫مرسی.
‫نمی‌دونم اگه تو نبودی ‫اونا باهام چی کار می‌کردن.
‫برای کمک به ماهو،
‫من...
‫مرسی.
‫فکر کنم...
‫راستشو می‌گی.
‫خب،
‫قصدم کمک به تو نبود،
‫فقط می‌خوام جن‌گیری بشم.
‫خب،
‫تو زندگی قبلیم فقط آدم می‌کشتم.
‫انجام یه سری کارای خوب ‫تو این دنیای پس از مرگ بد نیست.
‫آره.
‫هی.
‫برام مهم نیست و نمی‌خوام بدونم
‫تو زندگی قبلیت چه جور قاتلی بودی.
‫ولی از حالا به بعد...
‫باید یه قهرمان باشی که به آدما کمک می‌کنه.
‫این بهت میاد.
‫داری چه چرت و پرتی می‌گی؟
‫قول بده.
‫قول؟
‫قول بده.
‫باشه.
‫وای خدای من...
‫خیلی خوابم میاد.
‫50 بار اینو تحمل کن، می‌بخشمش.
‫خیلی متأسفم!
‫ببخشید!
‫واو! اولین شلیکم شاید بهترین باشه!
‫باور کن. من بدن کودو رو ‫مطمئن نابود کردم.
‫بدنشو تیکه‌تیکه کردم و دور ریختم.
‫مطمئنم مرده!
‫چی می‌گه؟
‫می‌گه بدن کودو رو مطمئن نابود کرده.
‫برام مهم نیست.
‫موضوع اینه که ‫آیا می‌تونه 50 بار اینو تحمل کنه!
‫ببخشید.
‫آقای کاگه هاری.
‫سلطان وقت‌نشناسی.
‫داری حال و هوامو خراب می‌کنی. خاموش شدم.
‫این موقع شب اینجا چی کار می‌کنی؟
‫درباره آقای کودوئه.
‫آهان،
‫ازش تماس داشتی، نه؟
‫خب...
‫- فقط اینه که... ‫- چی؟
‫چیه؟ چی شده؟
‫خب،
‫روح کودو یه دختر دانشجو رو تسخیر کرده.
‫می‌دونی چیه؟
‫بعد از مرگ ناگهانی بابام ‫مجبور شدم جاشو بگیرم،
‫و خیلی دارم زحمت می‌کشم.
‫می‌دونم شماها بهم اعتماد ندارین.
‫ولی، بی‌خیال.
‫این چه چرت و پرتیه؟
‫داری زیادی باهام شوخی می‌کنی!
‫نه،
‫جدی می‌گم.
‫خودم هنوز نفهمیدمش...
‫ولی واقعاً باورکردنی بود.
‫می‌خوای منو بکشی؟
‫برام مهم نیست بابام چقدر تو رو دوست داشت.
‫برای من تو از یه سگم بدتری، خاکی.
‫کودو هنوز زنده‌ست و تو داری ‫ازش محافظت می‌کنی، نه؟
‫حرامزاده.
‫شونگو هوندا!
‫چطور جرأت کردی آدمای منو بکشی.
‫هی، آروم باش!
‫آروم باش!
‫ما آرومیم.
‫درسته، آنتون؟
‫بیا دیگه.
‫مدرکی داری که ما این کارو کردیم؟
‫نیازی به مدرک نداریم، حرامزاده.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫بریم تو اتاق بغلی حرف بزنیم؟
‫چی؟
‫بریم تو اتاق بغلی حرف بزنیم؟
‫بریم؟
‫فکر کنم بیشتر از ده ثانیه طول بکشه.
‫ده،
‫نه،
‫هشت،
‫هفت،
‫شش،
‫پنج...
‫ببخشید که مزاحمتون شدم.
‫لطفاً ادامه بدین.
‫این کیه؟
‫کاگه هاری،
‫دیگه بهت اعتماد ندارم.
‫سگای جدیدم رو می‌فرستم سراغ کودو،
‫پس بگو اون دختری که کودو ‫تو وجودشه کجا زندگی می‌کنه.
‫آدمای معمولی رو قاطی نکن.
‫چی؟ چی گفتی؟
‫دوباره بگو.
‫آدمای معمولی رو قاطی نکن.
‫باز بگو.
‫زبونتو قیچی کردی؟
‫نکردی؟
‫چه پررویی...
‫زود بگو، لعنتی.
‫هی، بیدار شو!
‫بیدار شو!
‫اووه لعنتی... چی...؟
‫زود پاشو!
‫سرم درد می‌کنه.
‫واقعاً درد می‌کنه...
‫خواب می‌بینم؟
‫نه، نمی‌بینم...
‫وقت شوخی نیست!
‫صدای پاست
‫حداقل چهار نفرن.
‫چی؟
‫منظورت چیه؟
‫از صدای پاشون می‌فهمم...
‫اونا آدمکشن.
‫انگار مارو پیدا کردن.
‫چرا؟
‫تنها کسی که از این جا خبر داره
‫کاگه‌هاراست...
‫مگه نه؟
‫چرا اینا منو می‌خوان؟
‫اگه از اول یکی از سازمان منو کشته باشه،
‫حتماً به یه دلیلی ازم کینه دارن.
‫اه...
‫چرا حالا اینو بهم می‌گی؟
‫اینجا مثل بار کار نمی‌کنه.
‫گند زدم.
‫باید مین کار می‌ذاشتم...
‫نه، نمی‌تونی!
‫اگه یکی از همسایه‌ها روش بره چی؟
‫آه...
‫خب، فقط باید گازو منفجر کنیم.
‫داری یه کار خطرناک می‌کنی!
‫با آپارتمان من کاری نداشته باش!
‫اووه نه، در شکسته شد.
‫زود دستمو بگیر!
‫دستت!
‫یالا
‫باید...
‫واقعاً افتضاحی!
‫توی اتاق من تیراندازی کردی؟
‫همه وسایلمو نابود کردی، ‫مثل عکسای من با ماهو.
‫چرا باید اینو تحمل کنم؟
‫متأسفم.
‫فقط کیف پول و گوشیم مونده.
‫حالا چی کار کنم؟
‫می‌دونستم اینجایی.
‫من بودم که بهشون گفتم کجایی.
‫حرومزاده...
‫می‌دونستم کار توئه!
‫می‌دونستم همچین کاری می‌کنی!
‫خانم ماتسوئوکا.
‫همه جا دنبالتن.
‫چرا؟ من هیچ ربطی به این ندارم.
‫نمی‌تونی قسر در بری.
‫بزرگسالا مسئولن...
‫من بزرگسال نیستم!
‫همش جواب می‌دی...
‫از اول،
‫لطفاً این مسئولیت رو ننداز گردنم.
‫من هیچ ربطی به این گندکاری ندارم ‫و مسئولش نیستم.
‫من عصبانیم چون خونه‌مو خراب کردی.
‫تو باید پولشو بدی!
‫جرات داری.
‫خفه شو! تقصیر توئه!
‫خانم ماتسوئوکا.
‫اینو می‌گم که نجاتت بدم.
‫بیا با من.
‫بسه دیگه!
‫دیگه لازم نیست چیزی بگی.
‫چیه؟
‫گور بابات، احمق.
‫این یارو رو تحریک نکن!
‫بسه دیگه.
‫من واقعاً اهل این چیزا نیستم.
‫داری بهش عادت می‌کنی.
‫برخلاف میلم.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونی منو شکست بدی.
‫کودو!
‫من بودم که تو رو کشتم.
‫چرا؟
‫صاحب مرد و پسرش جاشو گرفت.
‫تو با روش‌هاش مخالف بودی،
‫و تو لحظه آخر کارتو ول کردی.
‫دستور دادن تو رو بکشم.
‫منم همون کارو کردم.
‫همینه.
‫آها، می‌فهمم.
‫اینو انداختی.
‫ما سگیم.
‫کاملاً از دستورای صاحبمون اطاعت می‌کنیم.
‫چرا همچین کاری کردی و بهمون خیانت کردی؟
‫ببخشید.
‫فکر نکنم بتونم با روشای ‫آدم جدید کنار بیام.
‫چطور بگم؟
‫زمان زود می‌گذره.
‫یهو به خودم اومدم،
‫دیدم خیلی پیر شدم، می‌دونی.
‫یه کم خسته شدم از...
‫کار کردن برای پول.
‫نمی‌خوام تو رو بکشم...
‫اگه منو نکشی،
‫خودت کشته می‌شی.
‫بکن.
‫ما این همه وقت با هم کار کردیم.
‫می‌گفتیم این تنها کاریه که می‌تونیم بکنیم.
‫مگه نه؟
‫منو تنها نذار، آقای کودو.
‫تو جهنم با شیاطین تمرین می‌کنم.
‫حالا فهمیدم چی شد.
‫فکر کردم قلبم وایمیسته!
‫هیچ‌وقت به این عادت نمی‌کنم.
‫این خیلی سنگینه!
‫اه!
‫خیلی می‌ترسم.
‫آقای کودو...
‫تو عوض شدی.
‫به خاطر یه نفر.
‫مچ دستم درد می‌کنه!
‫هیچ‌وقت به این عادت نمی‌کنم.
‫تو...
‫واقعاً برام یه چیزی هستی.
‫برگرد پیش من...
‫چی؟
‫گریه می‌کنه؟
‫می‌کنه؟
‫بیخیال، جدی؟
‫واقعاً داری گریه می‌کنی.
‫باشه، گریه کن، گریه کن!
‫گریه کردن خوبه
‫وقتی می‌تونی.
‫نمی‌دونم چه کوفتی داره می‌گذره، ولی...
‫اینقدر خوبه؟!
‫کودو واقعاً تو وجودشه یا چی؟
‫اون حرکتا اصلاً آماتور نبود!
‫به هر حال...
‫چهار تا آدم بزرگ کافی نیست ‫یه دخترو بیارن؟
‫مشکل چی بود؟ ها؟
‫تو اصلاً اونجا چی کار می‌کردی؟
‫تو تنها کسی هستی که سالمی!
‫چه کوفتی...
‫بهت نشون دادم چطور درست شلیک کنی.
‫آه... آقای کاتسورا؟
‫از این فاصله نمی‌تونی تیرت خطا بره.
‫نه، اوم...
‫نه...
‫بس کن، احمق!
‫لعنتی!
‫همتون دیوونه‌این!
‫من می‌خوام تجارت کنم!
‫برخلاف شماهای دیوونه!
‫حالا شماها گند زدین و ‫ممکنه برگرده مارو نابود کنه.
‫امنیتمونو تقویت کنین.
‫بله قربان!
‫نه، مرسی.
‫حالا چی کار می‌کنی؟
‫من می‌تونم از خودم مراقبت کنم،
‫ولی تو رو دارن تعقیب می‌کنن.
‫من باید چی کار کنم؟
‫می‌تونم بهشون بگم از این شهر فرار کردی،
‫و واقعاً باید این کارو بکنی.
‫خب، با حرفایی که می‌گی،
‫صاحبتون...
‫صاحب بود؟
‫چی بود؟
‫صاحب.
‫اگه اون سازمان خلافکار نابود بشه...
‫خیلیا نجات پیدا می‌کنن، درسته؟
‫خب، این درسته، ولی...
‫صبر کن.
‫داری به همون چیزی که من فکر می‌کنم ‫فکر می‌کنی ؟
‫صاحب کلی سگ داره.
‫نمی‌تونی همشونو به این راحتی نابود کنی.
‫من...
‫می‌خوام برای بقیه زندگی کنم،
‫و اگه این انتقام کودو باشه،
‫و کمکم کنه جن‌گیریش کنم...
‫احمق!
‫حتی اگه با کودو باشی،
‫نمی‌تونی باهاشون روبه‌رو شی.
‫آخرش کشته می‌شی!
‫همش می‌گی کودو، کودو...!
‫خب، این کار برای خیر بقیه‌ست،
‫و انتقام کودوئه،
‫ولی من عصبانیم چون از اول ‫خونه عزیزم خراب شد!
‫این انتقام منه!
‫فقط مال شماها نیست!
‫من...
‫فومیکا ماتسوئوکام، نه کودو.
‫گرفتی؟
‫آره...
‫بریم.
‫لعنتی!
‫چیه؟
‫این کار برای فقط شما دو تا زیادیه.
‫گوش کن.
‫قول بده
‫کسی رو نکشی.
‫اون کار منه.
‫باشه.
‫خب، پس طبق نقشه عمل کن.
‫تو و کودو برید چند تا اسلحه بردارید.
‫من اول می‌رم تو.
‫شاید به این نیاز داشته باشی.
‫مرسی.
‫قبل از اینکه بریم...
‫چی؟
‫خب...
‫واقعاً برای همه‌چیز متأسفم.
‫چطور بگم؟
‫چی؟
‫همتون تو ارتباط کلامی افتضاحید.
‫قدردانم.
‫تو زندگی قبلیم، ‫هیچ‌وقت با بقیه مهربون نبودم...
‫باشه.
‫به هر حال، باید یه چیزی قول بدی.
‫نه،
‫من بهت قول می‌دم...
‫نمی‌ذارم بمیری.
‫باشه.
‫باشه، بیا.
‫قایم شو! بچسب به دیوار.
‫باشه، می‌تونیم بریم.
‫تو خیلی باهوشی.
‫بیا تو.
‫گلاک، برتا، سیگما!
‫کدوم؟
‫اونا که بالایین.
‫سه تا از سمت راست بردار.
‫سه تا از راست...
‫و از اون یکی زیرش هر کدوم.
‫یه کم فشنگم بیار.
‫فشنگ؟
‫نه، نه، نه، نه!
‫این یکی!
‫نمی‌تونم همه رو بردارم.
‫از جیبات استفاده کن!
‫کلاً بیست تا هستن.
‫همه‌شون تفنگ دستی دارن.
‫با هم می‌ریم، باشه؟
‫این منو یاد مافیای چینی می‌ندازه ‫که سه سال پیش باهاشون درگیر شدیم.
‫آه، چه روزای خوبی!
‫هی! نذارید در برن!
‫چی؟
‫می‌رم جاشو چک کنم.
‫همون‌طور که می‌گم بهش نزدیک شو.
‫وقتی پشتش رسیدی،
‫دوباره میام تو وجودت.
‫اینجا صبر کن.
‫اون اینجاست.
‫هنوز تکون نخور.
‫آروم اون‌طرفو نگاه کن.
‫بیخیال!
‫برگرد به جهت دیگه.
‫باشه، حالا دستمو بگیر!
‫پاشو، کودو!
‫مگه روح نیستی؟ چطور غش کردی؟
‫پاشو!
‫کودو!
‫فکر کردم مردم.
‫بیا فقط بریم.
‫چه روان‌پریش بی‌فایده‌ای.
‫بمیر، لعنتی!
‫حرامزاده!
‫آقای کودو.
‫چرا؟
‫چرا شلیک نمی‌کنه؟!
‫تو کی هستی، لعنتی؟
‫اسمم...
‫فومیکا ماتسوئوکاست.
‫یه دانشجوی معمولی.
‫پول آپارتمانمو بده، حرامزاده!
‫نگاه نکن!
‫تموم شد.
‫واقعاً؟
‫دردم می‌گیره!
‫واقعاً درد می‌کنه!
‫دیگه اینو نمی‌خوام
‫دیگه بسه!
‫دیگه بسمه!
‫این یارو با مسلسل بهم شلیک کرد!
‫باور می‌کنی؟
‫دیگه کاری با سازمان خلافکار ندارم! ‫دیگه بسه!
‫واقعاً دیگه کافیه.
‫زیادی جوگیر شدم!
‫این واقعاً افتضاحه.
‫می‌خوام برم خونه.
‫این بار...
‫فکر کردم مردم.
‫دیگه این کارو نمی‌کنم.
‫واقعاً بدترین روز عمرم بود.
‫فقط یه روز گذشته؟
‫این حسمه.
‫خب...
‫می‌دونی...
‫با اینکه افتضاح بود،
‫یه جورایی...
‫حس می‌کنم
‫خیلی عوض شدم.
‫اگه تو رو ندیده بودم، ‫این اتفاقا نمی‌افتاد.
‫مرسی.
‫فقط می‌خواستم بهت بگم.
‫ولی هنوز برای خراب کردن خونم نبخشیدمت.
‫گرفتی؟
‫کودو چی می‌گه؟
‫کودو؟
‫آقای کاگه‌هاما.
‫کودو غیبش زده.
‫می‌فهمم.
‫حالا می‌رم این سازمان رو تموم کنم.
‫وگرنه تو کشته می‌شی.
‫این هنوز تموم نشده.
‫می‌فهمم.
‫مرسی.
‫فکر نکنم دیگه ببینمت.
‫لطفاً...
‫برگرد به زندگی معمولیت.
‫یه چیز دیگه.
‫پول تعمیر آپارتمان رو واریز می‌کنم.
‫این آخرین ارتباط من باهاته.
‫واقعاً ممنونم.
‫خداحافظ.
‫چی؟
‫فومیکا!
‫ماهو!
‫ترسوندیم!
‫بلند حرف می‌زنی!
‫صدامم بلنده.
‫چی دیدی؟
‫هیچی.
‫چی ببینیم؟
‫بیا اون سه تا فیلم افتضاح که ‫دربارشون حرف زدیمو ببینیم.
‫باید زودتر با هم همخونه می‌شدیم، نه؟
‫راست می‌گی!
‫باز ازت ممنونم که کمک کردی!
‫خواهش می‌کنم.
‫برام تنقلات بخر!
‫باشه!
تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]