ناین مووی دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال زیرنویس چسبیده بدون سانسور .::9Movie.org::.
Telegram Channel : @ninemovieOfficial
‫موزان یه روزی گیرش میاد.
‫توروخدا، منو به‌عنوان طعمه استفاده کنین تا سر موزان رو بزنید.
‫چرا همچین فکری می‌کنی؟
‫فقط یه حسّیه.
‫هیچ منطقی پشتش نیست. بچه‌های دیگه
‫با طعمه کردن من موافقت نمی‌کنن.
‫این مأموریتیه که فقط به تو می‌تونم بسپرم.
‫اون یارو حتی اگه سرشو قطع کنی، نمی‌میره.
‫فکر کنم تنها چیزی که می‌تونه موزان رو نابود کنه، نور خورشیده.
‫حتی اگه سرشو نابود کنی و نمیره، باید تا طلوع آفتاب بجنگی که نگهش داری.
‫گیو!
‫اگه این خواسته‌ته،
‫مرسی.
‫دعا می‌کنم دیگه هیچ‌کدوم از بچه‌های عزیزم نمیرن.
‫فکر کردین می‌تونین اینجوری منو گیر بندازین؟
‫همتون به درک می‌رین!
‫شماها شیطان‌کش‌های رو مخ!
‫امشب، همه‌تونو شکار می‌کنم!
‫کسایی که به جهنم می‌رن، شماها شیاطینین!
‫نمی‌ذارم در بری!
‫بیا جلو ببینم!
‫اگه زورت می‌رسه.
‫تانجیرو کامادو!
‫لهشون کن!
‫موزان باید نابود بشه!
‫من کجام؟
‫همه‌چیز برعکسه و قاتی پاتیه!
‫آیا قلعه دشمن
‫یه فضای ساختگیه؟
‫نمی‌تونم اوضاع رو بگیرم.
‫تانجیرو داره خیلی تند و تیز می‌جنگه.
‫ولی...
‫نمی‌دونم تا کی می‌تونه ادامه بده.
‫آروم باش، زنیتسو!
‫ب-بله!
‫نزدیکم بمون!
‫اه...
‫آه...
‫آآآآه!
‫اونجاست!
‫له می‌شی!
‫تکنیکتو رها کن و تا هسته ببر!
‫یه چیزی این ساختمونو کنترل می‌کنه!
‫جای پام سُر می‌خوره.
‫نمی‌تونم جلوی سقوطو بگیرم!
‫حالت خوبه؟
‫آره، مرسی!
‫نجاتم دادی!
‫تنفس آب، رقص روان!
‫همه، بیاین!
‫این بازی...
‫همم...
‫گیو-سان عجب آدم خفنیه!
‫کوچک‌ترین حرکتامو می‌خونه و تکنیکامو پیش‌بینی می‌کنه!
‫با تکنیکای خودش جوری مقابله می‌کنه که باهم برخورد نکنیم!
‫این یارو محشره!
‫این قیافه از خود راضی‌ت چیه؟!
‫نننن...
‫این باید...
‫پایگاه شیطانی باشه که شینازوگاوا و ایگورو ازش حرف زدن.
‫اگه اینجوریه، هدف کیبوتسوجی از جمع کردن ما اینجا، نابودی کامل شیطان‌کش‌ها، از جمله هاشیراهاست.
‫از اینجا به بعد، باید حسابی حواسمونو جمع کنیم.
‫آره!
‫بزن بریم!
‫اینجوری...
‫اویاکاتا-ساما کجاست؟
‫یه لحظه غفلت کرد و گیر افتاد.
‫کارش تمومه.
‫اون...
‫باورم نمی‌شه اون یه اشتباه کرده باشه که یه شیطان پیداش کنه.
‫برای اینکه خودشو فدا کنه...
‫دقیقاً.
‫چاره دیگه‌ای نبود.
‫اویاکاتا-ساما همیشه وقتی یه شیطان بهم حمله کرده بود و داشتم از هم می‌پاشیدم، تشویقم می‌کرد.
‫بقیه هاشیراها هم تو اون لحظه همین کارو می‌کردن.
‫مثل یه پدر.
‫آره، می‌دونم.
‫موزان نه‌تنها داداشمو گرفت، بلکه پدرمونم ازمون گرفت.
‫لعنتی تو، موزان!
‫می‌کشمت! می‌فرستمت جهنم!
‫مطمئن باش.
‫همه‌مون همین حسو داریم.
‫اویاکاتا-ساما...
‫نتونستیم ازش محافظت کنیم.
‫احمق!
‫لعنتی!
‫اینجا چه خبره؟
‫نزوکو، من و بقیه...
‫داداش بزرگ...
‫توروخدا، داداش بزرگ، زنده بمون!
‫یه صدایی شنیدم...
‫شاید اون یارو نزدیک باشه.
‫بوی خون میاد.
‫من کجام؟
‫شیطان‌کش‌ها...
‫از سپاه شیطان‌کش بزن بیرون.
‫شماها خیلی دارین زور می‌زنین،
‫واقعاً حسابی دارین خودتونو جر می‌دین،
‫ولی احتمالاً تو جنگ با موزان می‌میرین.
‫یه زندگی معمولی مثل یه دختر ساده داشته باش و خوشبخت شو.
‫دلم می‌خواد تا وقتی پیرزن شدی زنده بمونی.
‫دیگه به اندازه کافی زحمت کشیدی.
‫نه!
‫من عمراً استعفا بدم!
‫من حتماً موزان رو نابود می‌کنم!
‫بهم بگو!
‫چه جور شیطانی بود؟
‫کی کشتش؟
‫هیمجیما-سان! بهم بگو!
‫توروخدا!
‫که همچین چیزی بشه...
‫نمی‌تونم با این بی‌عدالتی زندگی کنم!
‫هیمجیما-سان!
‫یه اهریمن بود که از سر تا پا غرق خون بود.
‫سلام.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫اسمم دوماست.
‫شب قشنگیه، نه؟
‫با یه لبخند گنده و بی‌خیال.
‫با آرامش و نرمی حرف زدن.
‫کمک... کمک!
‫کمک!
‫هیس... دارم حرف می‌زنم، مگه نه؟
‫همم؟
‫حالت خوبه؟
‫واو! چقدر سریع!
‫تو هاشیرا هستی؟
‫اوه، نگران نباش! فقط همونجا ولشون کن؛ بعداً حسابی می‌خورمشون.
‫بفرما.
‫وقتی از اون استخونا استفاده می‌کنی، حسابی تیز و دقیقن.
‫من لیدر فرقه بهشت ابدی‌ام.
‫هدفم اینه که برای همه تو فرقه خوشبختی بیارم.
‫اون بچه رو تمیز می‌خورم، بدون اینکه چیزی ازش بمونه.
‫این همون شیطانیه که خواهرمو کشت!
‫خوشبختی همه رو نابود کردی!
‫اون آدم داشت التماس کمک می‌کرد!
‫خب منم نجاتش دادم، مگه نه؟
‫اون بچه دیگه درد نمی‌کشه،
‫دیگه زجر نمی‌کشه، دیگه نمی‌ترسه.
‫برای همین دارم می‌خورمش.
‫با من زنده می‌مونه.
‫تا ابد.
‫من احساسات مومنا رو می‌گیرم،
‫خون و گوشتشونو، و نجاتشون می‌دم،
‫می‌برمشون به یه سطح بالاتر.
‫عقلت سر جاشه؟
‫مغزت سالمه؟
‫حالم ازت بهم می‌خوره.
‫اه...
‫آها، گرفتم. بیچاره. حتماً یه چیز دردناک تجربه کردی.
‫بذار بشنوم. دربارش بگو.
‫درد؟ همچین چیزی وجود نداره! تو خواهرمو کشتی!
‫هااوری رو نمی‌شناسی؟!
‫نفسم بند اومده.
‫هنوز نمی‌تونم ببینمش.
‫عجب زوری داره.
‫نشد با دستام جلوشو بگیرم.
‫تکنیک دفع!
‫پازل‌های-کان!
‫خیلی قویه...
‫های-لاستک داره می‌شکنه.
‫سریع، خیلی سریع!
‫ولی این فقط زور بی‌حد و حسابه.
‫با زور خام نمی‌تونی خواهرتو نجات بدی.
‫گردن!
‫باید گردنشو ببرم!
‫تو نمی‌تونی فقط با زور بکشی، ولی من چطور؟
‫ببینیم این سم رو یه رتبه بالا کار می‌کنه یا نه.
‫خواهر، توروخدا...
‫خواهر...
‫این سم قوی‌تر از سمیه که تو کوه روی استفاده شد.
‫همون‌طور که فکر می‌کردم، اطلاعات به اشتراک گذاشته شد.
‫سم خیلی قویه.
‫اونا اطلاعاتو برای هر شیطان تطبیق می‌دن.
‫اون یارو هم گم و گور شده بود...
‫این خیلی حال می‌ده!
‫خوردن سم خیلی باحاله!
‫دارم بهش معتاد می‌شم!
‫فکر می‌کنی ترکیب بعدی جواب بده؟
‫بیا امتحان کنیم!
‫دقیقاً.
‫خب به نظر میاد.
‫خب...
‫این تو مایه‌های همون چیزی بود که فکر می‌کردم.
‫حرفت تموم شد؟
‫هر وقت خواستی بزن به من.
‫گفتم امتحانش کن،
‫ولی همون تکنیک خسته‌کننده‌ست.
‫کندتر از قبل شدی، هان؟
‫اینجوری...
‫موهای کاملاً سفید نشونه بی‌گناهیه.
‫این بچه یه چیز خاصیه.
‫باید صدای خدا رو بشنوه.
‫حماقت بابا و مامانم ناامیدکننده بود.
‫وگرنه،
‫اونا همچین فرقه کسل‌کننده‌ای مثل بهشت ابدی درست نمی‌کردن.
‫دلم براشون می‌سوخت،
‫برای همین همیشه باهاشون راه می‌اومدم.
‫من حتی یه بارم صدای خدا رو نشنیدم.
‫اولش،
‫همه منو می‌پرستیدن و برام دعا می‌کردن،
‫و این واقعاً رو مخم بود.
‫بچه‌ها گریه‌کنان پیشم می‌اومدن،
‫می‌گفتن دارن زجر می‌کشن، درد می‌کشن.
‫آدمای بزرگ ازم می‌پرسیدن چیکار کنن،
‫و من نگران بودم که نکنه عقلشون سر جاش نیست.
‫بعد از اینکه داستانای غم‌انگیز زندگیشونو برام تعریف می‌کردن،
‫تعظیم می‌کردن و التماس می‌کردن که ببرمشون بهشت.
‫من گریه‌م گرفت.
‫بیچاره‌ها.
‫بهشت که وجود نداره.
‫این یه افسانه‌ست که آدما تو توهماتشون ساختن.
‫نه خدا هست، نه بودا.
‫این آدما، که چند دهه زندگی می‌کنن،
‫نمی‌تونن این حقیقت ساده رو بگیرن.
‫وقتی می‌میری، هیچی می‌شی.
‫هیچ حسی نداری.
‫قلبت وایمیسته،
‫مغزت خاموش می‌شه،
‫و برمی‌گردی به خاک و می‌پوسی.
‫این سرنوشت همه موجودات زنده‌ست.
‫اونا نمی‌تونن این حقیقت ساده رو قبول کنن.
‫احمق بودن درد داره، نه؟
‫می‌خوام این آدمای بیچاره رو خوشحال کنم.
‫می‌خوام نجاتشون بدم. برای همین من
‫به دنیا اومدم.
‫پنجمین تلاش... فایده نداشت. جواب نداد.
‫تأثیرش داره کم می‌شه. چند بار دیگه می‌تونی سم رو قاطی کنی؟
‫آه، نفست بند اومده. حسابی عرق کردی. خوبی؟
‫این قدرت یه رتبه بالاست.
‫سم اصلاً کار نمی‌کنه.
‫مقاومتش داره خیلی سریع می‌ره بالا!
‫سم داره روت کار می‌کنه.
‫سخته، نه؟ تو قبلاً هنر خون اهریمنی منو استنشاق کردی.
‫آرغ! امکان نداره! تو خیلی کوچولویی!
‫چرا دستام اینقدر کوچیکن؟
‫چرا قد بلندتر نشدم؟
‫اگه فقط یه کم بزرگ‌تر بودم،
‫می‌تونستم سر شیطان رو ببرم و نابودش کنم؟
‫هر چی دست و پاهات بلندتر باشه، ماهیچه بیشتری داری،
‫برتری بهت می‌ده.
‫خواهرم کوچولو بود، ولی از من قوی‌تر بود.
‫هیمجیما-سان عجب آدم خفنیه. اگه بیاد کمک، همه خیالشون راحت می‌شه.
‫حرفایی که خواهرم تو اون لحظه می‌زد...
‫می‌دونمشون.
‫واقعاً این ته خطه؟
‫چاره‌ای نیست، هان؟
‫شیطان‌کشا احتمالاً به اون شیطان می‌بازن.
‫بهم گفت تسلیم شم.
‫خودتو جمع کن!
‫گریه کردنو نمی‌بخشم!
‫خواهر، پاشو!
‫نمی‌تونم وایستم. خسته‌م.
‫گلم بریده شده و به زور نفس می‌کشم.
‫بی‌خیال! پاشو!
‫هاشیرای حشره، شینوبو کوچو!
‫اگه تصمیم گرفتی نابودش کنی، نابودش کن. اگه می‌خوای ببری، ببر!
‫به هر قیمتی، با من و کانائو، ببر.
‫این چیزیه که قول دادیم، مگه نه؟
‫کانائو...
‫ببخشید، ببخشید. چون فقط نصفشو بریدم درد داره، نه؟
‫شیطان‌کشا می‌تونن درست انجامش بدن. ادامه بده!
‫پا شدی؟ واقعاً پا شدی؟ وای!
‫واقعاً آدمیزادی؟
‫ترقوه‌ت، ریه‌هات و چربی‌ت بریده شده،
‫با این جثه و این همه خونریزی، باید تا حالا مرده باشی.
‫گوش کن! خون تو ریه‌هاته و صدای غرغره می‌ده!
‫این باید یه درد وحشتناک باشه!
‫من سریع سرتو می‌برم،
‫پس به خودت فشار نیار.
‫دیگه نمی‌شه نجاتت داد، پس لجبازی نکن.
‫اگه می‌خوای هدف بگیری، برو سراغ نقطه حساس، یعنی گردن.
‫اگه بتونی سم رو به گردنش تزریق کنی، هنوز یه شانسی هست.
‫تنفس حشره،
‫مثل این...
‫ها؟
‫یه آشوب حسابی!
‫"حرکاتی که تو شلیک مرگ غرق شدن."
‫"یه هاله که یه پل رو می‌شکافه."
‫خیلی سریع... نمی‌تونم حملاتو بخونم...
‫خیلی کم...
‫یه راه به سمت خوشبختی...
‫فکر می‌کردم تا ابد و همیشه ادامه داره.
‫فقط وقتی نابود شد فهمیدم خوشبختی رو یه شیشه شکننده‌ست.
‫و درست وقتی نجات پیدا کردیم،
‫می‌خواستم قوی‌تر شم تا از خوشبختی بقیه که نشکنه محافظت کنم.
‫آره، ما قول دادیم.
‫آره، قول دادیم.
‫برای نابود کردن شیاطین.
‫با هم، تا جایی که می‌تونیم اونا رو نابود کنیم.
‫تا هیچ‌کس دیگه مجبور نباشه دردی که ما کشیدیمو حس کنه.
‫حتی اگه قدرتمون ضعیف باشه،
‫حتی اگه نتونیم گردن یه شیطان رو ببریم، نابود کردن یه شیطان می‌تونه ده‌ها نفر رو نجات بده.
‫اگه بتونیم یه رتبه بالا رو نابود کنیم، می‌تونیم صدها نفر رو نجات بدیم.
‫مهم نیست که می‌تونیم این کارو بکنیم یا نه.
‫مهم اینه که باید چیکار کنیم.
‫عصبانی هستی؟
‫آره، عصبانیم.
‫تانجیرو-کون، من خیلی وقته، خیلی وقته عصبانیم.
‫مامان و بابام کشته شدن. خواهرم کشته شد.
‫حتی همکارای تسوگوکو کانائو هم کشته شدن.
‫اون دخترا،
‫اگه هنوز زنده بودن،
‫اگه شیاطین نکشته بودنشون،
‫اونا با خانوادشون خوشبخت زندگی می‌کردن.
‫واقعاً عصبانیم می‌کنه.
‫با من شوخی نکن، حرومزاده!
‫چرا سم رو این یارو کار نمی‌کنه؟!
‫تو احمق لعنتی!
‫لجبازی کردن با وجود بی‌فایده بودن همه‌چیز، حماقته.
‫این شکنندگی آدما و قشنگی آدماست.
‫تو همونی که باعث می‌شی حس سرزندگی کنم.
‫بیا برای همیشه با هم زندگی کنیم.
‫حرف آخری؟
‫گوشم باهاته.
‫برو به جهنم.
‫استاد!
‫اون قطعاً یه جایی این دور و براست.
‫اون یارو باید با من روبرو بشه، هر جور شده.
‫عزیزان و آدمای گرون‌قیمت...
‫تو یه جورایی حس می‌کنی اونا فردا و پس‌فردا زنده‌ان.
‫ولی این فقط یه آرزوست.
‫تنفس گل!
‫هیچ چیزی به اسم قول صددرصدی وجود نداره.
‫فرم چهارم!
‫هانگوروموی زرشکی!
‫اوف، نزدیک بود، نزدیک بود!
‫اونا همیشه کنار من زنده‌ان.
‫نمی‌دونم چرا، ولی آدما دوست دارن اینو باور کنن.
‫وقتی دارم می‌خورمشون، مزاحم نشو.
‫اوه؟
‫طعمه رو نگرفتی.
‫این بچه همین الان از زبون اشاره استفاده کرد؟
‫درباره توانایی‌های من بهت چیزی گفت؟
‫فقط تو یه لحظه، این خیلی باحاله.
‫ولی بی‌فایده‌ست.
‫عجب آدم زحمت‌کشی، هان؟
‫آدم، با این حال،
‫امشب یه شب گنده‌ست.
‫یکی بعد از دیگری ضیافت‌های باحال تو راهه.
‫آه، واقعاً،
‫یه شب فوق‌العاده.
‫اونجایی، مگه نه؟
‫بیا بیرون.
‫می‌دونم اونجایی.
‫باید یاد بگیری چطور با داداشت حرف بزنی.
‫با بزرگترت.
‫یه کم بزرگ شدی؟
‫هنوزم مثل همیشه رقت‌انگیز به نظر می‌رسی، هان؟
‫مدت زیادیه ندیدمت.
‫زنیتسو.
‫کایگاکو... تو که شیطان شدی...
‫دیگه تو رو داداشم حساب نمی‌کنم.
‫آه!
‫تنفس آب... برش باد...
‫جریان آزاد!
‫بزن بره!
‫خون رو بکش!
‫آره!
‫این دنیا دیوونه‌ست.
‫کل ساختمون داره می‌تپه و پیچ و تاب می‌خوره،
‫انگار زنده‌ست.
‫داره سعی می‌کنه من و گیو-سان رو له کنه.
‫باید هرچه سریع‌تر به بقیه هاشیراها ملحق شیم
‫و بدون جدا شدن بریم سمت موزان.
‫مرگ!
‫شینوبو کوچو، مرگ.
‫به خاطر جنگیدن با رتبه دوم بالا.
‫مرگ.
‫آره.
‫وضعیت بقیه هاشیراها و شیطان‌کشای کشته‌شده چطوره؟
‫اونا تو مرکز سپر دوازده لایه‌ان.
‫هاشیراها دارن با شیاطین می‌جنگن، بیشتر از ده‌تا شیطان.
‫پشت اون دیوار، بیشتر از سی‌تا شیطان دارن نزدیک می‌شن.
‫ادامه داره.
‫عجب قدرت خفنی.
‫این...
‫قلعه شیطان بی‌نهایته.
‫فریبمون دادن.
‫ما رو کشیدن به این قلعه شیطان بی‌نهایت.
‫با این حال،
‫ما فقط به اینجا کشیده نشدیم.
‫بابا حسابی برنامه‌ریزی کرده بود
‫برای روبرو شدن با این روز، برای وصل کردن سرنوشتامون.
‫هاشیراها رو جوری ترتیب داد که به هم کمک کنن،
‫و مطمئن شد قوی‌ترین شیطان‌کشا ستون بشن،
‫پیام‌ها رو به کلاغ‌های کاسوگای سپرد و منتظر لحظه مناسب موند.
‫با کمک تامایو-سان و یوشیرو-سان،
‫و برای کامل کردنش،
‫بابا و مامان و خواهرامون هم جونشونو فدا کردن.
‫ما تو این نبرد نمی‌بازیم.
‫تو این فضای گنده، پنج تا نیروی عظیم دارن می‌درخشن، انگار دارن قدرتشونو نشون می‌دن.
‫اینا رتبه‌های بالا هستن؟
‫یکیشون همون جایی فعاله که شینوبو بود.
‫رتبه ششم بالا و آگاتسوما دارن با هم می‌جنگن.
‫رتبه بالا... هاشیراهای دیگه‌ای هم هستن؟
‫نه! فقط آگاتسوما تنهاست!
‫یه قاتل رتبه هینوئه در برابر یه رتبه بالا خیلی سخته.
‫زود برین کمک!
‫اصلاً عوض نشدی، هان؟
‫کوتاه و خنده‌دار.
‫هنوزم یه آدم ضعیف.
‫به هاشیرا بودن عادت کردی؟
‫هی، یاد گرفتی چیزی جز فرم اول استفاده کنی؟
‫تو با پر کردن جای خالی‌ها به رده‌های بالا رسیدی،
‫و به نظر حسابی از این بابت خوشحالی.
‫هه، یاد گرفتی گنده‌گنده حرف بزنی، نه؟
‫چرا لعنتی شیطان شدی؟
‫هاهاها، به تو،
‫کسی که استعداد تنفس تندر رو داره، چرا باید شیطان بشه؟
‫چون تو شیطان شدی، جی-چان...
‫جی-چان با سپوکو مرد.
‫اون تنهایی شکمشو پاره کرد، بدون اینکه کسی بهش کمک کنه.
‫وقتی سپوکو می‌کنی، اگه یکی سرتو نزنه، تا قبل از مرگ کلی زجر می‌کشی!
‫اون با گلو و قلب خودش مرد!
‫اون بعد از تسلط بر تنفس تندر، شیطان شد!
‫کی اهمیت می‌ده؟ خب که چی؟ باید ناراحت شم؟
‫باید توبه کنم؟
‫من به آدمایی که برام ارزش قائل نیستن، اهمیت نمی‌دم.
‫من همیشه
‫فرقی نمی‌کنه کی،
‫طرف کسایی‌ام که درست برام ارزش قائلن.
‫اگه اون پیرمرد با عذاب مرده، به درک.
‫من کلی براش زحمت کشیدم،
‫ولی اون به من احترام نذاشت.
‫اون یه آشغال مثل تو رو کنار من جانشین کرد، اون پیرمرد لعنتی.
‫هاشیرای سابق یا نه، من به یه پیرمرد خرفت نیازی ندارم.
‫جی-چان خرفت نبود. اگه من آشغالم، تو کثافتی.
‫من فقط تونستم فرم اول رو یاد بگیرم، و تو همه فرم‌ها رو جز فرم اول یاد گرفتی.
‫دلم برای جی-چان خیلی می‌سوزه که جانشینای درست و حسابی نداشت.
‫تو و من...
‫جرأت نکن ما رو با هم مقایسه کنی!
‫تنفس رعد...
‫فرم چهارم!
‫نابغه!
‫خیلی کندی، کثافت.
‫بریدمش. این یارو خیلی تنده.
‫حرکاتش انگار مال یه آدم دیگه‌ست.
‫اشتباه نمی‌کنم.
‫زانو زدن جلوی یه حریف خیلی قوی اصلاً خجالت‌آور نیست.
‫تا وقتی زنده بمونی، همیشه یه راهی هست.
‫تا وقتی نمردی، نباختی، حتی اگه التماس کنی یا سرتو به خاک بمالی.
‫حتی اگه خونه‌ت بسوزه، آب گِلی بخوری، یا دزدیت لو بره،
‫تا وقتی زنده‌ای، یه روزی می‌تونی برنده شی. من پیروزی رو بهت نشون می‌دم.
‫این چیزیه که بهش اعتقاد دارم و دنبالش کردم.
‫شیطان شو.
‫قدرت بیشتری می‌خوای؟
‫اگه تأییدشو بگیری،
‫می‌تونی به ما ملحق شی.
‫هرچی شمشیرزن قوی‌تر باشه،
‫بیشتر طول می‌کشه تا شیطان بشه.
‫برای من سه روز طول کشید.
‫برای تبدیل کردن یکی که از تنفس استفاده می‌کنه به شیطان،
‫باید کلی از خون اونو بگیرن.
‫بعضی‌ها هم هستن که بدنشون در برابر شیطان شدن مقاومت می‌کنه،
‫ولی تو چی؟
‫عجب پیشنهاد باحالی.
‫ولی خیانت به اون اعتماد کاملاً ممنوعه.
‫اگه خیانت کنی،
‫سرت کنار سر دوما می‌چرخه.
‫یه وداع اشک‌بار.
‫اون...
‫ترسی که باعث می‌شه همه سلولای بدنم
‫فریاد بزنن و گریه کنن.
‫در مقایسه با اون، این ماهی کوچولو هیچی نیست.
‫حتی با قدرتی که به دست آوردی، نمی‌تونی با یه رتبه بالا رقابت کنی.
‫آگاتسوما، این یارو آشغاله.
‫همیشه داره گریه و زاری می‌کنه.
‫نه مهارتی، نه جرأتی.
‫کمکم کن!
‫اون پیرمرد لعنتی یه ضعیف مثل تو رو کنار من جانشین کرد.
‫کایگاکو،
‫جی-چان...
‫اون یه کم از تو بزرگ‌تر بود،
‫ولی من و تو باهم باشیم؟
‫عمراً!
‫تو لیاقت مرگ داری.
‫هم تو و هم اون پیرمرد لیاقت مرگ دارین.
‫من فقط تونستم فرم اول رو یاد بگیرم،
‫در حالی که تو همه فرم‌ها رو جز فرم اول یاد گرفتی.
‫برای همین جی-چان
‫هر دومونو دید
‫به‌عنوان جانشینای مشترک تنفس تندر.
‫ولی تو،
‫حتی با شیطان شدن می‌خواستی اینو انکار کنی.
‫تنفس تندر، فرم ششم.
‫بزن بریم!
‫پنج ضربه پشت سر هم تو یه نفس.
‫یه ضربه گنده زدی!
‫تو حتی دیگه خوب و بد رو تشخیص نمی‌دی!
‫من خوب و بد رو تشخیص می‌دم.
‫[خالی]
‫تو یکی از موردعلاقه‌های موزانی، مگه نه؟
‫کسی که پنج ویال از موزان گرفته،
‫اون قدرت رو به من نشون بده، ای اژدها!
‫مشکل چیه؟
‫انرژیت تموم شده؟
‫یالا، بیا با اون به من بزن!
‫تنفس تندر،
‫فرم اول.
‫هه!
‫غرش و برق آذرخش.
‫هاهاها!
‫فقط با اون فرم ساده مستقیم حمله می‌کنی؟
‫فکر کردی به من می‌خوره؟!
‫تنفس تندر،
‫فرم سوم.
‫ازدحام تندر!
‫اینجوری، آریا!
‫من کوتاه نمیام!
‫چطور بود؟
‫تیزی شمشیرم که با تکنیکام صیقل داده شده،
‫پوست و گوشت رو می‌بره،
‫و مثل یه زهر کشنده طنین‌انداز می‌شه!
‫کسایی که برام ارزش قائلن و منو به رسمیت می‌شناسن، خوبن.
‫کسایی که منو دست‌کم می‌گیرن و ردم می‌کنن، شیطانن.
‫گرفتی؟ این قدرت منه!
‫من یه شیطان شدم!
‫یه ضربه باشه یا هشت تا ضربه،
‫تو که فقط همینو بلدی، جانشین؟
‫عجب اشتباه مسخره‌ای!
‫یا!
‫این...
‫جوابی که تو بهش رسیدی...
‫می‌دونستم...
‫می‌دونستم، ولی...
‫زنیتسو! این... تمومه!
‫تنفس تندر...
‫فرم ششم!
‫غرش و برق!
‫ضربات انفجاری بدنت رو می‌سوزونن!
‫قدرت منو تو چشما و بدنت حس کن!
‫من با شیطان شدن، از تنفس تندر جلو زدم!
‫من خاصم!
‫من با تو فرق دارم!
‫با همه‌تون فرق دارم!
‫همون‌طور که انتظار می‌رفت، جی-چان اشتباه کرد!
‫کایگاکو، تو حرومزاده!
‫برادری مثل تو؟!
‫فرم اول تنفس تندر پایه همه فرم‌هاست، مگه نه؟
‫اگه نتونی از فرم اول استفاده کنی، مهم نیست چی باشه،
‫تسلط بر فرم‌های دیگه خیلی معنی نداره.
‫با این حال، اون کایگاکو حسابی گنده‌گویی می‌کرد.
‫اون به یه چیز بزرگ تبدیل نشد.
‫احتمالاً به‌زودی می‌میره.
‫اینو بگیر!
‫حتی اگه به یه رده بالا ضربه بزنی،
‫دردسر درست نکن، ای آشغال. داشتن یکی مثل تو دور و بر خیلی دردناکه.
‫من خوب می‌دونستم که کایگاکو از من متنفره،
‫و منم از کایگاکو متنفر بودم.
‫ولی از ته دل بهش احترام می‌ذاشتم.
‫تو حسابی زحمت کشیدی و همیشه رو به جلو نگاه کردی.
‫من همیشه پشت سرتو نگاه می‌کردم. تو خاص بودی.
‫برای جی-چان، تو برام یه آدم خاص و باارزش بودی، ولی...
‫این کافی نبود، مگه نه؟ هر موقع،
‫من می‌تونستم صدای نارضایتی تو رو بشنوم.
‫تو جعبه‌ای که خوشبختی رو تو قلبت نگه می‌داره، یه سوراخه.
‫خوشبختی همش ازش می‌ریزه بیرون.
‫اگه نفهمی و اون سوراخو سریع وصله نکنی، هیچ‌وقت راضی نمی‌شی.
‫جی-چان.
‫متأسفم.
‫راه‌های ما...
‫از هم جدا شده.
‫هنوز یه کم قدرت مونده...
‫چی؟
‫متأسفم،
‫داداش بزرگ.
ناین مووی دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال زیرنویس چسبیده بدون سانسور .::9Movie.org::.
‫اینجا...
‫نغ...
‫تو فرار نکردی...
‫اون تکنیک چی بود...؟
‫خیلی سریع...
‫فرمی که نمی‌شناسم!
‫از چی استفاده کردی؟
‫لعنتی... لعنتی!
‫اون پیرمرد واقعاً تو رو بیشتر دوست داشت، هان!
‫فقط به تو یاد داد و به من نه!
‫نه...
‫اون یه فرم هفتم خلق کرد.
‫اون مرد،
‫که فقط می‌تونست از فرم اول استفاده کنه،
‫از من جلو زد.
‫آخ!
‫نمی‌تونم تحمل کنم.
‫نمی‌تونم اون حقیقت رو قبول کنم.
‫که به یکی مثل اون ببازم...
‫دارم می‌بازم؟
‫این دیوونه‌م می‌کنه.
‫نه،
‫این باخت نیست! اونم می‌افته و می‌میره.
‫اون مرد دیگه قدرتی نداره.
‫اون با من می‌میره!
‫کسایی که به بقیه چیزی نمی‌دن، آخرش چیزی گیرشون نمیاد.
‫کسی که فقط می‌گیره، آخرش هیچی به دست نمیاره.
‫چون خودشون نمی‌تونن چیزی خلق کنن.
‫فقط مرگ براشون مناسبه، مگه نه؟
‫من کجام؟
‫جی-چان!
‫متأسفم.
‫من نتونستم با کایگاکو کنار بیام.
‫حتی براش نامه نوشتم،
‫ولی اون هیچ‌وقت جواب نداد.
‫اگه من اونجا نبودم،
‫شاید کایگاکو این‌جوری نمی‌شد.
‫توروخدا منو ببخش.
‫من اصلاً نتونستم جبران کنم.
‫وقتی جی-چان زنده بود،
‫می‌خواستم هاشیرا بشم،
‫تا تو رو سربلند کنم،
‫متأسفم.
‫جی-چان، متأسفم.
‫تو از من متنفر شدی.
‫یه چیزی بگو، جی-چان.
‫این چیه—؟
‫دور پاهام پیچیده.
‫اینا چین؟
‫لعنتی!
‫زنیتسو.
‫تو باعث افتخار منی.
‫خفه شو، موراتا! طوری رفتار نکن انگار از من سری!
‫هوشیار باش و دور و برتو نگاه کن. اگه یکی ضعیف‌تر از من از بین بره، نمی‌بخشمش!
‫من یه شیطانم، پس چرا باید به کار گروهی اهمیت بدم؟ من از بندآورنده خون استفاده می‌کنم، ولی اگه ترک‌های صورتم خوب نشه، حتی از چیزای فوری هم جاخالی می‌دم.
‫می‌شنوی؟
‫یکی که از قبل ضعیفه رو نترسون.
‫منم از بندآورنده خون استفاده می‌کنم، ولی خونریزی بند نمیاد.
‫بس کن!
‫حالت خوب می‌شه! من حتماً نجاتت می‌دم!
‫نمی‌میری!
‫طاقت بیار، آگاتسوما!
‫بجنگ! ادامه بده!
‫رده بالایی که باهاش جنگیدی هنوز کامل رو تکنیکا و توانایی‌هاش مسلط نشده بود.
‫تو شانس آوردی.
‫اگه این مبارزه یه سال بعد بود، فوری می‌مردی.
‫حرفای ناامیدکننده نزن!
‫من حرف اشتباه نمی‌زنم!
‫اون چیه؟
‫فریاد زدن این‌جوری یه شیطان رو کشید این‌جا!
‫عجب زمان‌بندی‌ای.
‫شینوبو-سان،
‫ما حتماً می‌برم.
‫همه می‌برن،
‫ما می‌برم.
‫این لرزش چیه؟
‫گیو-سان!
‫وایستا!
‫آروم باش!
‫یکی دیگه داره می‌جنگه؟
‫یکی دیگه قراره بمیره؟
‫مدتی بود ندیدمت.
‫خوب کردی تا حالا زنده موندی،
‫یه ضعیف مثل تو.
‫ام...
‫تانجیرو.
‫یاکادا!
‫آآآآه!
‫هان؟
‫اوه...
‫اگه موزان بمیره، بقیه شیطانا هم می‌میرن.
‫پس کیبوتسوجی موزان هنوز زندست.
‫قدرت موزان احتمالاً توسط تامایو-سان سرکوب شده.
‫حتی اگه سرکوب شده باشه، به چشمای یوشیرو-سان واکنشی نشون نمی‌ده.
‫قبل از اینکه قدرت موزان کامل برگرده،
‫باید هرجور شده شکستش بدیم.
‫ولی تو این قلعه بی‌نهایت،
‫واقعاً می‌تونیم کیبوتسوجی موزان رو پیدا کنیم؟
‫عجله نکنید. شما خوب دارین کار می‌کنید.
‫اون خودشو نشون می‌ده. اون اومد سراغ من، مگه نه؟
‫کیبوتسوجی موزان همچین آدميه.
‫گرفتم، بابا.
‫من حتماً این کارو تموم می‌کنم.
‫باید قبل از اینکه قدرت هاشیراها تموم بشه پیداش کنیم
‫و کارو یه‌سره کنیم.
‫حتماً! کیبوتسوجی رو نابود کن!
‫توروخدا!
‫گرفتم.
‫من اینو به شما بچه‌ها می‌سپرم.
‫موفق باشین!
‫حالا وقتشه! به دنیا نشون بدین از چی درست شدین!
‫اورا!
‫مانا... مرسی.
‫همه حسابی دارن می‌جنگن.
‫گریه نکن.
‫هیچ‌وقت از رفتن به جلو دست نکش.
‫ما نمی‌بازیم.
‫آره.
‫ارباب کیریه،
‫شما واقعاً قابل تحسینی.
‫حتی با درد از دست دادن باباتون،
‫شما فرماندهی سپاه شیطان‌کشا رو به عهده می‌گیرین
‫و مأموریتتون رو با جدیت انجام می‌دین.
‫هی، رنگوکو-سان.
‫دقیقاً.
‫برای الهام دادن به بچه‌های سپاه
‫تا این‌جوری محکم وایستن.
‫منم، به‌عنوان یه مربی...
‫باید به دویدن به جلو ادامه بدم.
‫با جونم از جون آدما محافظت کنم.
‫انگار درد داری.
‫دارویی که تامایو، شیطانی که با استاد کار می‌کنه، ساخته...
‫من طبق دستور ازش استفاده کردم، ولی
‫آیا نزوکو واقعاً به انسان برمی‌گرده؟
‫اگه نزوکو دوباره انسان بشه، بزرگ‌ترین آرزوی موزان فرو می‌ریزه.
‫رویای یه موجود کامل که بیشتر از هزار سال دنبالش بوده،
‫غلبه بر خورشید، به هیچی برمی‌گرده.
‫نزوکو تنها کسیه تو این همه سال که زیر نور خورشید نمی‌سوزه.
‫فاز نهایی.
‫این کلمات همش تو ذهنم تکرار می‌شن.
‫تو این سفر،
‫قلبم می‌لرزه.
‫نبضم تند می‌زنه. این نبرد طولانی شاید امشب تموم شه.
‫فکر اینکه زنده می‌مونم تا ببینمش.
‫حسش کن. از وقتی خواهر شیطانتو آوردی،
‫انگار یه چرخ‌دنده گنده شروع به چرخیدن کرد.
‫اگه همه نبردای تا حالا بخشی از یه ماشین غول‌پیکر بوده باشن،
‫تو و نزوکو، دو تا چرخ‌دنده کوچیک، سر جاتون جا افتادین،
‫و وضعیت متوقف‌شده یهو به جلو هجوم آورد.
‫نباز، نزوکو.
‫نباز، تانجیرو.
‫نبازید، همه!
‫هینوکامی کاگورا!
‫شروع می‌کنیم!
‫برو! برو! برو!
‫نمی‌تونم بازوهاشونو ببرم!
‫نمی‌تونم گردنشونو ببرم!
‫از بین رفت.
‫از حمله جاخالی دادم.
‫داره کار می‌کنه.
‫می‌تونم بجنگم.
‫نشد گردن رو هدف بگیرم.
‫هینوکامی کاگورا! ضربه آفتاب‌گردان!
‫هاه... هاه... هاه...
‫هاه... هاه...
‫تانجیرو... تکنیکات حسابی صیقل داده شدن.
‫مهارت تو اگه بگم با یه هاشیرا رقابت می‌کنه، اغراق نیست.
‫روبرو شدن با یه رده بالای سه مثل این...
‫اون روز، تو برف، پر از ناامیدی،
‫در حالی که خواهرتو بغل کرده بودی و گریه می‌کردی،
‫تو که فقط می‌تونستی جون خواهرتو نجات بدی...
‫نیتتو نشون بده.
‫تکنیکو مستقر کن.
‫شروع کنیم؟
‫بیکار.
‫آخ!
‫نابودش کن! اون چیه!
‫تنفس آب، فرم یازدهم.
‫آرامش مرگبار.
‫تکنیکی که هیچ‌وقت ندیدم.
‫هاشیرای آبی که قبلاً کشتم ازش استفاده نکرد!
‫آه! هینوکامی کاگورا، رنگین‌کمان دروغین!
‫از بین رفت! پشت سر! هینوکامی کاگورا، مه گرمای خورشیدی!
‫تنفس آب، فرم دوم، چرخ آب.
‫هینوکامی کاگورا.
‫اخگر!
‫تیغه سرخ، صد صخره!
‫پناهگاه کامورو!
‫نفوذ کردم! باید درست برنده شم!
‫فقط یه خراش...
‫به زور...
‫و با این حال این قدرت...
‫دو تا شمشیر!
‫یه شمشیرزنی ماهرانه و صیقل‌داده!
‫عالیه!
‫اسمتو بگو!
‫اسمت چیه؟
‫می‌خوام یادم بمونه!
‫من اسمی ندارم که ارزش گفتن به یه شیطان رو داشته باشه!
‫از حرف زدن متنفرم، پس باهام گپ نزن!
‫می‌بینم...
‫دوست نداری حرف بزنی؟
‫من عاشق حرف زدنم!
‫اون‌قدر می‌پرسم تا بگی!
‫اسمت!
‫آخ!
‫حالا، مجسمه کریستالی.
‫اتاق مهمان.
‫ارتش نور روان!
‫کییز.
‫این اسمت بود؟
‫هینوکامی کاگورا!
‫دروازه آتش!
‫ضربه از ته دل!
‫بزنش!
‫حرکات خفن! رسیدن به این سطح تو این مدت کوتاه.
‫تو رو تحسین می‌کنم! و تانجیرو کار بزرگی کرد.
‫اون شب، تو یه آدم کاملاً ضعیف بودی که رو زمین افتاده بودی،
‫یه علف هرز بودی و بس.
‫ولی حالا خودتو نگاه کن! رشدت عجیبه!
‫واقعاً هیجان‌زده‌م! قلبم داره می‌رقصه!
‫امروز، جیرو، خوبه که اون شب نمردی.
‫اگه مرده بودی، شاید به این قدرت نمی‌رسیدی.
‫تو به ارزش‌های انسانی بی‌ارزش چسبیده بودی...
‫چی گفتی...
‫تو فقط به همه توهین می‌کنی.
‫اشتباه می‌کنی، تانجیرو.
‫چیزی که من ازش متنفرم، وجود ضعیفاست.
‫من فقط به ضعیفا توهین می‌کنم.
‫آره، ضعیفا حالمو به هم می‌زنن.
‫برابری؟
‫لگدمال شدن فقط نظم طبیعیه.
‫همه‌چیزایی که می‌گی اشتباهه.
‫حضورت این‌جا اینو ثابت می‌کنه.
‫همه به‌عنوان نوزادای ضعیف به دنیا میان.
‫بدون کمک یکی نمی‌تونیم زنده بمونیم.
‫تو هم این‌جوری بودی، آکازا.
‫شاید یادت نیاد،
‫ولی تو هم یکی ازت محافظت کرد و بهت کمک کرد،
‫و برای همینه که حالا زنده‌ای.
‫قویا از ضعیفا محافظت می‌کنن و بهشون کمک می‌کنن.
‫و ضعیفا قوی می‌شن،
‫بعد به کسایی که از خودشون ضعیف‌ترن کمک می‌کنن و ازشون محافظت می‌کنن.
‫این نظم طبیعیه.
‫آکازا، من طرز فکرتو نمی‌بخشم.
‫دیگه نمی‌ذارم به خواسته‌هات برسی.
‫با کمک گرفتن یاد می‌گیری.
‫ماجرا این نیست که خودتو با بقیه مقایسه کنی.
‫حریفی که باهاش می‌جنگی همیشه خودتی.
‫مهم اینه که از دیروز خودت قوی‌تر شی.
‫اگه ده یا بیست سال این کارو ادامه بدی،
‫به یه چیز بزرگ تبدیل می‌شی.
‫و بعد،
‫نوبت توئه که به بقیه کمک کنی.
‫تند، ولی فقط تند نیست.
‫نه، این فراتر از تند بودنه.
‫این یه حسه.
‫این دقت، این...
‫تکنیک شیطان‌کش.
‫استراتژی دقیق.
‫تموم شد.
‫حتی اگه حرکاتشونو پیش‌بینی کنم و حملاتشونو دفع کنم، قدرت اون‌قدر زیاده که نمی‌تونم آسیبو خنثی کنم.
‫تکنیکای دقیق و بی‌نقص، مثل یه سیل خروشان، با اطمینان ضربه می‌زنن.
‫حملاتی که نقاط حیاتی منو هدف گرفتن، انگار به سمت یه هدف کشیده می‌شن.
‫ترسیدم. چی داره می‌شه؟
‫اونا به چی واکنش نشون می‌دن و به سمت چی کشیده می‌شن؟
‫یاد بیار. فکر کن.
‫باید یه چیزی باشه.
‫اگه بتونم شمشیرزنی آکازا رو تا حالا کنار هم بچینم،
‫تچ!
‫آخ!
‫هینوکامی کاگورا، تاکروی تیز!
‫هاهاها، عجب تکنیک باحالی!
‫شمشیری که واضح ازش جاخالی دادم، انگار درازتر شد.
‫اون چه جور چرخشی بود؟
‫نوک اون شمشیر مثل سایه لرزید.
‫شگفت‌انگیز!
‫هینوکامی کاگورا.
‫پایان نمک!
‫لعنتی.
‫داره می‌رسه!
‫عجب برشی زدی!
‫جاخالی بده! فرار کن! دور شو!
‫فایده نداره، نمی‌تونم ولش کنم!
‫گیو-سان!
‫حسابی عصبانیم.
‫یه مدته کمرم داره درد می‌کنه.
‫تو حسابی منو پرت کردی اون‌ور، هه!
‫رده بالای سه.
‫من...
‫اگه بتونم، دوست ندارم شمشیرمو بکشم،
‫و نه حالشو دارم با هر کسی مثل یه تازه‌کار تمرین کنم.
‫ولی حالا که با یه حریف درست و حسابی روبرو شدم که بعد از مدت‌ها منو تحت تأثیر قرار داده،
‫فهمیدم حواسم تو یه لحظه کوتاه حسابی تیز شده.
‫حواسم که انگار خوابیده بود، یهو بیدار شد و به سمت این حریف کشیده شد.
‫متوجه شدم یه مبارزه مرگ و زندگی چطور می‌تونه پتانسیل آدمو به اوج برسونه.
‫حالا گرفتم چی به چیه.
‫...کییسا...
‫حمله آساکائو... تندتر شده!
‫تنفس آب، آماده‌ام برای ضربه با فرم مرگ.
‫تندن، هر دوتاشون.
‫ولی سرعت گیو-سان که زیاد شده بود، فوری توسط آکازا جبران شد.
‫یه زخم!
‫همینه همه قدرتی که داری؟
‫بیشتر! محکم‌تر بزن منو!
‫[موسیقی]
‫فرم زمین!
‫ضربه سه‌تایی!
‫فرم زمین!
‫سنگ موج‌دار!
‫فریاد تخریب لحظه‌ای!
‫گیو!
‫آکازا!
‫آروم باش!
‫فکر کن... نترس...
‫هرگز از جنگیدن دست نکش!
‫طبیعیه!
‫چرا حملات آکازا این‌قدر دقیقن، انگار تو خونه خودشونه؟
‫چرا همیشه به حملات از پشت یا هر زاویه‌ای واکنش نشون می‌ده؟
‫فکر کن!
‫مهارتای مبارزه‌ش خیلی دقیقن.
‫نزدیک به قلمرو استادیه.
‫تو مبارزه با رنگوکو-سان،
‫آکازا از اصطلاح "روح مبارزه" استفاده کرد.
‫روح مبارزه چیه؟
‫همون‌جوری که من می‌تونم چیزا رو با بو حس کنم،
‫آکازا یه چیزی رو با روح مبارزه حس می‌کنه.
‫درد داره، نه؟ جاهایی که دشمن هدف می‌گیره.
‫برای همین اینوسکه حمله گیوتارو رو فهمید.
‫با اینکه از پشت بود، عجب چیزیه.
‫چون حواس بدنم خیلی تیزه.
‫چه از پشت باشه چه نه، می‌فهمم کی داره منو نگاه می‌کنه.
‫نشونم بده.
‫باشه.
‫داری به شونه راستم نگاه می‌کنی، نه؟
‫دقیقاً، خیلی خفنه.
‫خصوصاً وقتی یکی با نیت خاصی بهم زل می‌زنه، فوری می‌فهمم.
‫چیزایی که غریزمو تحریک می‌کنه خطرناکن.
‫اون نیت رو حس می‌کنم که از پوستم رد می‌شه.
‫دقیقاً، اینوسکه چیزای نامرئی رو با پوست تیز خودش حس کرد.
‫چیزایی که دیده نمی‌شدن رو حس کرد.
‫بعدش در مورد چی حرف زدیم؟
‫اون موقع،
‫اینجوری می‌شه، نه، اون بچه‌کوچولو؟
‫پیرزن تو خونه گل‌دار ما ترسناک بود، یهو...
‫پشت من نشسته بود و یه گلوله برنجو له می‌کرد.
‫بهش نگو "پیرزن"، بگو مادربزرگ. با خودم فکر کردم،
‫اگه بدون نیت نزدیک شی، نمی‌فهمن.
‫اون موقع هیچ‌کس غیرقابل کشتن نیست.
‫هوم، هوم.
‫ولی این به این خاطره که مادربزرگ قصدی برای آسیب زدن به اینوسکه نداشت، درسته؟
‫فکر کنم شکست دادن یه شیطان بدون نیت غیرممکنه.
‫آره، همین‌طوره.
‫یه ضربه ضعیف بدون نیت
‫نمی‌تونه گردن یه شیطان رو ببره، درسته؟
‫این یه گفت‌وگوی ساده بود،
‫ولی حس می‌کنم به یه چیز مهم رسیدم.
‫قدرت آکازا تو حس کردن روح مبارزه‌ست.
‫روح مبارزه چیه؟
‫با نیت فرق داره؟
‫اراده برای جنگیدن که تو زمان تیز شده؟
‫یا یه جور کمیته؟
‫یه چیزی مثل توانایی من برای پیش‌بینی حرکات با بو.
‫قطب‌نمای نبرد آکازا.
‫راهی برای به‌هم‌ریختنش هست؟
‫این بازی...
‫هان؟
‫وقتی هینوکامی کاگورا رو اجرا می‌کنی به چی فکر می‌کنی، بابا؟
‫اگه برات سخته، سال دیگه من جاتو می‌گیرم.
‫نگران سلامتیتم.
‫مرسی، تانجیرو.
‫ولی این چند سال اخیر، کاگورا برام دردناک نبوده.
‫عجیبه، ولی وقتی کاگورا رو از بابابزرگ یاد می‌گرفتم،
‫جوان‌تر، سالم‌تر و قوی‌تر بودم، ولی نفسم بند می‌اومد و سخت بود.
‫یه بار تو سال، اول سال، کاگورایی که اجرا می‌کردیم
‫از غروب تا سحر یه کار طاقت‌فرسا و بی‌پایان بود.
‫تکرار دوازده فرم تا سحر، صدها، هزاران، ده‌ها هزار بار.
‫فکر کنم اون موقع کلی حرکت اضافی داشتم.
‫کلیدش، تنفس درست و حرکات صحیحه.
‫استفاده از کمترین حرکت برای زدن بیشترین قدرت.
‫وقتی این کارو می‌کنی، ذهنت کم‌کم شفاف می‌شه.
‫شفاف؟
‫اولش باید حرکاتو حفظ کنی و حسا رو بگیری.
‫خودتو به روی بقیه باز می‌کنی، هر جزئیات بدنت رو، تا هر رگ خونی، می‌شناسی.
‫اون موقع واقعاً دردناکه، حس می‌کنی تلاش بی‌پایان فقط به بن‌بست می‌رسه.
‫بعد از کلی یادگیری و جذب، چیزای اضافی رو دور می‌ریزی.
‫فقط چیزی که برای حرکت لازمه نگه می‌داری و بقیه رو می‌بندی.
‫می‌بندی؟
‫وقتی آدما سعی می‌کنن دقیق گوش بدن، معمولاً چشماشونو می‌بندن، نه؟
‫تو اون لحظه، فقط چیزی که از همه مهم‌تره انتخاب می‌کنی.
‫آخرش، می‌تونی رگ‌های خونی و عضلات بدنت رو باز و بسته کنی
‫به همون سرعت و راحتی پلک زدن.
‫تو اون لحظه، یه مسیر از نور باز می‌شه.
‫وقتی ذهنت شفاف می‌شه، شروع می‌کنی به دیدن یه دنیای شفاف.
‫ولی این قلمروییه که فقط با تلاش و رنج بی‌وقفه به دست می‌آد.
‫منم می‌تونم به اونجا برسم؟
‫اگه به تلاشات ادامه بدی، تانجیرو.
‫ببین، تموم شد.
‫مرسی.
‫قبل از اینکه بابام از بیماری بمیره،
‫یه اتفاق افتاد که یه خرس تو کوه کنارمون به یکی حمله کرد و خوردش.
‫ما دور خونه آتیش روشن کردیم
‫و طنابایی با زنگوله دورش کشیدیم.
‫تانجیرو،
‫بله.
‫بیا دنبالم.
‫باشه.
‫کشتن یه حیوون حیفه، ولی نمی‌ذارم نزدیک‌تر بیاد.
‫هر کی بخواد به خانوادم آسیب بزنه، مهم نیست کی باشه، هیچ رحمی نمی‌بینم.
‫اگه این هشدارو نادیده بگیری،
‫جونت رو می‌گیرم.
‫گردن خرس، به کلفتی تنه آدم،
‫با صدای زنگوله افتاد، تمیز بریده شد.
‫نشد با چشام دنبالش کنم،
‫ولی فکر کنم بابام
‫احتمالاً تو یه چشم به هم زدن دو بار ضربه زد.
‫وگرنه،
‫بریدن اون گردن با اون تبر غیرممکن بود.
‫بوی بابام اصلاً عوض نشد.
‫قبل و بعد از بریدن گردن خرس، هیچ ترسی،
‫بدون تردید، بدون نیت کشتن.
‫واضح دیدی؟
‫چیزی که همین الان دیدی یادت نره.
‫بابام کسی نبود که بیخودی قدرتشو به رخ بکشه.
‫بعداً فهمیدم
‫که اون بهم اجازه داد ببینم و یاد بگیرم.
‫تا بتونم از مهارت بزرگش یاد بگیرم، با دیدن دنیای شفاف.
‫بابام، بابابزرگ و بابابزرگ بزرگم حتماً همین کارو کردن.
‫هرگز تسلیم نشو. به فکر کردن ادامه بده.
‫مهم نیست مانع چی باشه، با تلاش بی‌وقفه ازش رد می‌شی.
‫من مامانمو ندیدم،
‫ولی به دلایلی، فکر نمی‌کردم غیرممکن باشه.
‫فقط برای یه لحظه، حسش کردم.
‫فقط برای یه لحظه، واردش شدم.
‫اون دنیا.
‫جهان شفاف.
‫انگار بدنم شفاف به نظر می‌رسید.
‫همون‌جور بود که هانتنگو تو قلب خودش قایم شده بود.
‫نمی‌دونم دیدمش یا حسش کردم.
‫تمرکز کن.
‫فقط روش تمرکز کردم و حواس دیگمو بستم.
‫بدنم سریع‌تر از همیشه برای بردن حرکت کرد.
‫وقتی وارد دنیای شفافی که بابام یادم داده بود شدم،
‫پیش‌بینی حرکاتم و سرعت حملم حسابی زیاد شد.
‫می‌تونستم حرکات عضلانی، جریان خون و انقباضات دشمن رو واضح ببینم.
‫انقباضات عضلانی خودمو هم سریع‌تر و دقیق‌تر فهمیدم.
‫آکازا احتمالاً روح مبارزه رو حس می‌کنه.
‫اگه بتونم ذهنمو ببندم، شاید بتونم گردنشو هدف بگیرم.
‫هنوز تسلیم نشدم.
‫من شب رو به زیر می‌کشم.
‫ضربه زدن از بغل و فراتر از اون.
‫تا بازوشونو تو حمله قطع کنم و متوقفش کنم.
‫صدای نفس کشیدنش فرق داره.
‫مو و چشاش هم...
‫تانجیرو منو نجات داد.
‫همه سلولای بدنم،
‫تا عمق وجودم،
‫فریاد می‌زنن که همین حالا این یارو رو بکشم.
‫یه چیزی توش عوض شده.
‫خطرناکه.
‫تمرکزش رو تانجیروعه.
‫پشت.
‫آگاهی کامل از فاصله نزدیک.
‫درخشش نقره‌ای گنده.
‫سرعت حملش دوباره داره زیاد می‌شه.
‫قدرتش داره شدیدتر می‌شه.
‫می‌تونم جلوشو بگیرم؟
‫داره می‌آد.
‫حتی «آرامش مرگبار» هم نتونست همه حملاتو کامل دفع کنه.
‫عجب چیزیه. همون‌طور که فکر می‌کردم هنوز زنده‌ای.
‫یه جوری تونستی از ضربه کشنده جاخالی بدی؟
‫تو مثل کیوجورو یا تانجیرو نمی‌میری.
‫شیطان شو، گیو.
‫اوه... نفهمیدی؟
‫هیچ روح مبارزه‌ای پشت سرت نیست... از طرف تانجیرو؟
‫برای جنگیدن با همه قوتت، شکست‌ناپذیری به دست می‌آری،
‫و لذتش قابل اندازه‌گیری نیست.
‫اگه هنوز می‌تونی حرکت کنی، دنبالش برو.
‫قبل از اینکه بفهمه گردنشو بزن.
‫آکازا! من الان گردنتو می‌زنم!
‫حرکاتمو این‌قدر واضح می‌خونی؟
‫زنده‌ست...
‫غیرممکنه، این یارو از اون حمله جون سالم به در برد!
‫نه، مشکلی نیست.
‫مهم نیست حمله چی باشه، ساتسوی ویرانگر من همه‌چیزو زیر نظر داره.
‫هرچی تیغه حریف قوی‌تر باشه، قطب‌نمای من قوی‌تر واکنش نشون می‌ده!
‫چی...
‫این حضور عجیب چیه؟
‫انگار به یه موجود دیگه تبدیل شده.
‫این یارو...
‫روح مبارزه‌ش غیبش زده؟ هیچ روح مبارزه‌ای!
‫می‌آد! داره می‌آد؟
‫هینوکامی کاگورا، گذار فعال.
‫احمق!
‫تو این چند صد سال هیچ‌وقت انسانی بدون روح مبارزه ندیدم.
‫حتی خود آکازا همیشه روح مبارزه داشت.
‫ولی تو اون لحظه، این یارو اصلاً روح مبارزه نداشت.
‫انگار با چیزی روبرو شدی که نباید باشه، حواستو پرت می‌کنه.
‫حواسم حسابی به‌هم ریخت.
‫قطب‌نمام هیچ واکنشی نشون نداد.
‫ولی مشکل این نیست.
‫تو میدون نبرد،
‫نباید شک کنی.
‫وقتی با چیز جدیدی روبرو می‌شی،
‫باید فوری بفهمیش
‫و باهاش مقابله کنی.
‫من می‌تونم این کارو بکنم.
‫فکر می‌کردم می‌تونم.
‫ولی
‫اون یه چیزی رو گرفت و از سرعت من جلو زد.
‫قرن‌ها استادی تو هنرای رزمی رو تو یه لحظه خرد کرد.
‫تو اون چشما، هیچ نفرتی، هیچ خشمی، هیچ نیتی، هیچ روح مبارزه‌ای نبود.
‫چیزی که اون چشما احتمالاً می‌دیدن، قلمرو نور مرگ بود که من دنبالش بودم.
‫یه چیزی کمتر از حالت بی‌خودتنی نبود.
‫من یه جورایی حس می‌کردم همچین حالتی وجود داره.
‫ولی هنوز بهش نرسیدم.
‫هنوز نه!
‫هنوز می‌تونم بجنگم!
‫قوی‌تر می‌شم!
‫اون هنوز داره سعی می‌کنه گردنمو بگیره!
‫نمی‌تونم بذارم تموم شه!
‫نه تو همچین جایی...
‫من قوی‌تر می‌شم.
‫باید از هر کی دیگه قوی‌تر شم، قوی‌تر!
‫حتی قوی‌تر...
‫داره فرو می‌ریزه. تموم شد.
‫ما بردیم.
‫سرم گیج می‌ره.
‫خستگی عضلانی؟
‫بدنم به ته خط رسیده.
‫حالت خوبه، تانجیرو؟
‫بدنم داره از هم می‌پاشه.
‫این...
‫سه!
‫هنوز داره تکون می‌خوره... بدنم هنوز نریخته!
‫بریدگی گردن داره بسته می‌شه!
‫داره بازسازی می‌شه!
‫بوم!
‫غیرممکنه... غیرممکنه...
‫حتی بعد از بریدن گردنش هم نمی‌میره!
‫یه شرطی چیزی هست،
‫مثل گیوتارو؟
‫نه، فرق داره. سرش داره فرو می‌ریزه و بریده می‌شه.
‫دار تو یه چیز دیگه تغییر می‌کنه.
‫یه چیزی مثل موزان.
‫مثل موزان،
‫گردنش دیگه نقطه ضعفش نیست.
‫مبارزه تموم نشده! ادامه بدین!
‫بیشتر...
‫تانجیرو!
‫شینیگامی...
‫البته!
‫این فراتر از یه مبارزه ساده‌ست!
‫تنفس آب! فرم مرگ!
‫بزن!
‫داره بازسازی می‌شه!
‫حتی بدون سر!
‫با این سرعت!
‫گوش چپم اصلاً نمی‌شنوه.
‫سمت راستم هیچ حسی نداره.
‫هنوز می‌تونم حرکت کنم، ولی چقدر فایده داره؟
‫صبر کن!
‫من... هنوز زنده‌م!
‫اگه می‌خوای تانجیرو رو بکشی، اول باید منو نابود کنی!
‫مزاحم...
‫بس کن.
‫تو کی هستی؟
‫هاکوجی-سان، توروخدا بس کن.
‫دستمو ول کن، دستمو ول کن.
‫تو کی هستی؟
‫بیا اینو تموم کنیم.
‫بیا بریم اون‌ور.
‫غیرممکنه.
‫باید این آدما رو بکشم.
‫باید اونا رو نابود کنم.
‫چرا؟
‫باید قوی‌تر شم.
‫هر کی جلوم وایسه رو می‌کشم.
‫چرا؟
‫چرا باید قوی‌تر شی؟
‫چون اگه قوی نباشم،
‫نمی‌تونم برای بدنم دارو بگیرم.
‫دارو برای بابام.
‫باید قوی‌تر شم.
‫اگه قوی نباشم، نمی‌تونم با یه کیف پول دزدیده‌شده فرار کنم.
‫باید قوی‌تر شم.
‫اگه قوی نباشم، نمی‌تونم تو خونه با دشمنام پیروز شم.
‫باید قوی‌تر شم.
‫اگه مأمورا منو بگیرن، با مجازات سختی روبرو می‌شم.
‫من قبلاً سه تا خالکوبی دزدی رو هر دو دستم دارم.
‫دفعه بعد، مچ‌هامو می‌برن.
‫از جلوی راهم برو کنار! گمشو!
‫اگه می‌خوای ببری، تمومش کن!
‫حتی اگه هر دو مچمو ببرن، هنوز پاهامو دارم.
‫با دندونام گاز می‌گیرم!
‫هر چی باشه، دفعه بعد گیر نمی‌افتم!
‫جرم کردن تو یازده سالگی،
‫حتی مردای بزرگسال هم ایمانشونو از دست می‌دن.
‫صدها ضربه شلاق خوردن و هنوز سرپا وایستادن!
‫تو یه شیطانی!
‫هر چی دلت می‌خواد بگو!
‫دقیقاً! من یه شیطانم!
‫می‌گن من با دندون به دنیا اومدم!
‫قرض گرفته‌شده!
‫این بدن!
‫به من بگو شیطان، ای حرومزاده!
‫هاکوجی!
‫شنیدم دوباره گرفتنت،
‫و بابات از ناامیدی خودشو حلق‌آویز کرد!
‫اون مُرد!
‫ها!
‫هاکوجی...
‫درست زندگی کن.
‫هنوز می‌تونی از نو شروع کنی.
‫آیا فقرا
‫حتی اجازه زندگی ندارن؟
‫بابا...
‫این دنیا یه آشغال‌دونی کاملاً مزخرفه.
‫بذار همه بمیرن.
‫چرا این آدمای بی‌ارزش اجازه زندگی دارن،
‫وقتی بابام مجبور شد بمیره؟
‫اون باری رو دوش نبود.
‫برای چی باید عذرخواهی می‌کرد؟
‫بابام هیچ کار اشتباهی نکرده بود، مگه نه؟
‫حتی تحمل مجازات دخترش
‫دردناک نبود.
‫حتی اگه تو نادانی کتک می‌خورد،
‫یا استخوناش می‌شکست،
‫من می‌تونستم به خاطر بابام تحمل کنم.
‫برای صدها سال.
‫حس.
‫صادقانه کار کن.
‫خفه شو، لعنتی.
‫کافی نیست.
‫دارو خیلی گرونه.
‫مدام بدتر می‌شد.
‫بابام...
‫کمرش شروع به خم شدن کرده بود، استخوناش زده بود بیرون.
‫می‌خواستم بهش یه چیز مقوی بدم.
‫من مشکلی نداشتم که بمیرم.
‫برای بابام.
‫عجب چیزیه.
‫اومدم چون یه بچه داشت کشته می‌شد،
‫و تو قبلاً هفت تا مرد بالغ رو از پا درآورده بودی. جرأت داریا!
‫با دست خالی بزرگسالا رو زدن—تو عجب آدمی هستی.
‫این کیه؟ چی دارم می‌بینم؟ این خاطره منه؟
‫چرا نمی‌آی به دوجوی من؟ من هیچ شاگردی ندارم.
‫خفه شو، پیرمرد، می‌کشمت!
‫اون خالکوبی...
‫تو یه دزد از ادو هستی، هه؟
‫با ضرب و شتم عمومی از ادو تبعید شدی و رسیدی اینجا، درسته؟
‫خب که چی؟
‫به تو چه ربطی داره؟
‫خب، اول، بیا از نو شروع کنیم.
‫یالا!
‫نزدیک من نشو، ای پیرمرد حرومزاده!
‫پسر، تو حسابی سرسختی.
‫این همه ضربه رو تحمل کردی و بدون غش کردن بیدار شدی.
‫من کیزوام، استاد سوریو، یه هنر رزمی که با دست خالی می‌جنگن.
‫شاگردی ندارم، واسه همین با کارای عجیب و غریب مثل این زندگی می‌کنم.
‫اولین چیزی که ازت می‌خوام اینه که از دختر بیمارم مراقبت کنی.
‫من کار دارم، پس اونو به تو می‌سپرم.
‫زنم به‌تازگی به خاطر بیماری کویوکی خودکشی کرد.
‫سخت بوده.
‫تقصیر منه که بی‌فایده‌م و برای زن و دخترم دردسر درست کردم.
‫اشکالی نداره یه دزد مثل منو با دخترت تنها بذاری؟
‫یه دزد مثل تو اون اراذلو تا حد مرگ کتک زده، پس اشکالی نداره.
‫شبیهه.
‫می‌فهمم.
‫همینه.
‫هاکوجی، متأسفم.
‫کویوکی چطوره؟
‫اشکالی نداره بیدار باشه؟
‫قطعاً از صبح بهتر به نظر می‌رسه.
‫تبش یه کم پایین اومده.
‫اوه، این یارو...
‫اسمش...
‫هرچقدرم بپرسم اسمشو نمی‌گه.
‫هی، همون‌جا واینستا!
‫اینجا بشین.
‫قبل از اینکه برگردم اسمشو پیدا کن.
‫ام...
‫اشکالی نداره.
‫من حتماً خوبش می‌کنم، نجاتش می‌دم، ازش مراقبت می‌کنم.
‫زندگیم فقط یه آشوب بی‌ارزش از کثافت بود.
‫آشغال.
‫هان؟
‫مرسی.
‫لازم نیست هی تشکر کنی. فقط بدون نگرانی استراحت کن.
‫ببخشید که برات دردسر درست کردم.
‫عیبی نداره.
‫اینو ببندم؟
‫همین‌جوری خوبه.
‫کویوکی واقعاً ضعیف بود.
‫من باید تمام شب بیدار می‌موندم، حوله‌ها یا بانداژای بدنشو عوض می‌کردم،
‫بهش آب می‌دادم و معلومه که وقتی می‌خواستیم بریم دکتر، بغلش می‌کردم.
‫من به پرستاری از بیماری بابام عادت داشتم و بدنم یه جورایی خیلی مقاوم بود،
‫واسه همین زیاد برام سخت نبود.
‫من همیشه شرمندم.
‫چرا آدمای مریض همیشه عذرخواهی می‌کنن؟
‫ببخشید که دردسر درست کردم.
‫ببخشید که سرفه‌هام پر سر و صداست.
‫ببخشید که نمی‌تونم درست کار کنم.
‫خودشون باید انتخاب کنن که بمیرن.
‫سرفه‌ام بند نمی‌آد.
‫اگه می‌تونستن درست نفس بکشن، انتخابش می‌کردن.
‫اونی که از همه بیشتر زجر می‌کشه، باید خودش باشه.
‫من همیشه شرمندم.
‫به خاطر من، تو حتی نمی‌تونی درست تمرین کنی.
‫یا بری یه کم خوش بگذرونی.
‫نمی‌خوام برم خوش بگذرونم.
‫از بچگی،
‫من تو وقتای بیکاریم اون بیرون تمرین می‌کردم،
‫پس نگرانش نباش.
‫می‌گن امشب آتیش‌بازی داره،
‫پس برو ببین.
‫آره.
‫اگه تبت پایین اومده باشه،
‫با هم بریم روی پل؟
‫آره.
‫حتی اگه امروز نتونیم بریم،
‫سال دیگه و سال بعدش هم آتیش‌بازی هست.
‫امشب آتیش‌بازی داره.
‫اون موقع می‌تونی بری و ببینیشون.
‫تنها چیزی که تو بیماری کویوکی اذیتم می‌کرد، فریادای دردی بود که وسط حرف زدنمون می‌زد.
‫حالش باید بدتر می‌شد، ولی گریه‌هاش همیشه دلمو به درد می‌آورد.
‫چی به چیه؟
‫برای یه آدم معمولی، حتی سامورایی نه، داشتن همچین زمین گنده و یه دوجو،
‫می‌گن یه پیرمردی که کیزو از دست راهزنا نجاتش داد، از مهارتای سوریوش انقدر کف کرد
‫که یه زمین و یه دوجوی قدیمی بدون وارث رو بهش داد.
‫ولی کسایی که اون زمین و دوجو رو برای خودشون می‌خواستن، حسابی شاکی بودن.
‫دوجوی شمشیرزنی بغلی، دوجوی سوریو رو اذیت می‌کرد.
‫واسه همین هیچ شاگردی به دوجوی سوریو نمی‌اومد.
‫ولی با تمرین کردن اینجا و مراقبت از کویوکی،
‫قلبم نجات پیدا کرد.
‫سه سال بعد، من ۱۸ سالم شد.
‫کویوکی ۱۶ سالش بود و بیماریش دیگه خیلی کم عود می‌کرد،
‫و می‌تونست یه زندگی معمولی داشته باشه.
‫یه کم تندتر بیا.
‫آره.
‫هی، هاکوجی، این دوجو رو خودت می‌چرخونی؟
‫کویوکی هم می‌گه که دوستت داره.
‫ها!
‫با خالکوبیای دزدی رو بازوهام، نمی‌تونستم به راحتی آینده‌ای برای خودم تصور کنم.
‫چه برسه به آینده‌ای که یکی منو این‌جوری قبول کنه.
‫شاید، همون‌جور که بابام گفت،
‫می‌تونستم از این به بعد یه زندگی درست و حسابی داشته باشم.
‫یه امید کوچولو که می‌تونستم از نو شروع کنم
‫یهو خیلی گنده شد.
‫اون موقع،
‫حتی تو خوابم نمی‌دیدم دو نفری که جونمو براشون می‌دادم، این‌جوری وحشیانه کشته بشن.
‫برای خبر دادن نامزدیم رفتم سر قبر بابام.
‫قبل غروب برگشتم به دوجو،
‫ولی حتی قبل اینکه چیزی بشنوم حالم بد شد.
‫غریزم داشت فریاد می‌زد.
‫یه حس بد پوستمو مور مور کرد.
‫یکی چاه رو مسموم کرده بود.
‫اونا می‌دونستن تو یه مبارزه درست نمی‌تونن تورو شکست بدن، کیزو،
‫واسه همین به این کار دست زدن.
‫این خیلی زیاده، خیلی بی‌رحمه!
‫حتی کویوکی-چان هم کشته شد!
‫هر وقت یکی که برام مهمه تو خطره،
‫من هیچ‌وقت اونجا نیستم.
‫من قول داده بودم،
‫ولی واقعاً با من مشکلی نداره؟
‫یادت می‌آد وقتی بچه بودیم درباره رفتن به آتیش‌بازی حرف زدیم؟
‫آه، آره...
‫چی؟
‫اون گپای کوتاه با تو، هاکوجی،
‫برای من کلی خوشبختی آورد.
‫حتی اگه امسال نتونستیم آتیش‌بازی رو ببینیم،
‫تو گفتی می‌تونیم سال دیگه یا سال بعدش بریم.
‫من نمی‌تونستم آینده‌ای رو تصور کنم که سال دیگه یا سال بعدش زنده باشم.
‫مامانم هم همین‌طور بود. واسه همین خودشو کشت، نمی‌خواست مرگ منو ببینه.
‫اون خودشو کشت.
‫من ته دلم می‌دونستم بابام هم تسلیم شده.
‫من خیلی ضعیف بودم.
‫ولی تو، هاکوجی، می‌تونستی آینده منو ببینی.
‫انگار که طبیعی‌ترین چیز دنیا بود.
‫تو از سال دیگه و سال بعدش حرف زدی.
‫این منو حسابی خوشحال کرد.
‫من تورو می‌خوام، هاکوجی.
‫باهام ازدواج می‌کنی؟
‫ها؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫این تیغ نیست!
‫از اونم بدتره!
‫آه!
‫۶۷ نفر رو کشت.
‫روش: له کردن سر با زور وحشیانه.
‫انداما نابود شدن.
‫درد زیادی،
‫له شده بودن و هیچ اثری از شکلشون نمونده بود،
‫و تکه‌های گنده‌ای از بدنشون غیبشون زده بود.
‫خون، فک، مغز، کره چشم،
‫انداما و اعضای داخلی،
‫رو سقف و دیوارا پاشیده شده بود، یه جهنم واقعی.
‫قربانیا از دوجو نبودن.
‫من این همه راه رو اومدم،
‫و این فقط یه آدمه.
‫چقدر حوصله‌سربر.
‫برو کنار.
‫تو...
‫حدود دوازده،
‫من می‌خوام شیطانای قوی درست کنم.
‫می‌تونی خونی که بهت می‌دم رو تحمل کنی؟
‫خب...
‫هر چی... مهم نیست...
‫همه‌چیز...
‫من شیطان شدم، خاطراتمو گم کردم و باز دنبال قدرت گشتم.
‫بیشتر! محکم‌تر بزن منو!
‫فکر کردن به اینکه حتی یه چیزی برای محافظت کردن نمونده؟
‫تو دنیایی که خانوادمو از دست دادم، حتی نمی‌خواستم زنده بمونم.
‫تکرار کشتار بی‌معنی برای بیشتر از صد سال،
‫چه داستان غم‌انگیز، شرم‌آور و حوصله‌سربری.
‫چه داستان بی‌معنی‌ای.
‫حتی اگه بمیرم، نمی‌رم اونجایی که اونا سه تا هستن.
‫چطور جرأت کردی اون گذشته رو یادم بیاری؟
‫زندگی آدما،
‫ضعیف، شکننده، ناتوان.
‫اونا زود می‌میرن.
‫اونا می‌شکنن.
‫اونا غیبشون می‌زنه.
‫هنوز نمرده.
‫امکان نداره.
‫حالا...
‫باید این کارو بکنم.
‫اگه اینجا بازسازی بشه،
‫دیگه راه برگشتی نیست.
‫دروغ شیطانیه.
‫این یارو هنوز داره تکون می‌خوره؟
‫چند بار که لازم باشه گردنشو می‌زنم!
‫ما می‌بریم!
‫من و گیو-سان، با هم، جلوی تو!
‫شونم...
‫دررفته...
‫قدرتم...
‫از نو شروع کن.
‫پسر.
‫من از ضعیفا متنفرم.
‫ضعیفا
‫عادلانه و رو در رو نمی‌جنگن.
‫اونا تو چاه سم می‌ریزن.
‫پست.
‫ضعیفا
‫اراده ندارن.
‫اونا زود تسلیم می‌شن.
‫اونا با ضعفی که می‌خواستم ازش محافظت کنم، آدما رو کشتن.
‫اونا دوجوی گرون‌بهای سوریومو با خون کثیف کردن.
‫من حتی نتونستم از آخرین آرزوی بابام محافظت کنم.
‫درسته.
‫کسایی که می‌خواستم بکشم...
‫افتضاح، افتضاح، افتضاح! شمشیرم پرید!
‫نمی‌خوام مشت بزنم، ول نمی‌کنه!
‫آکازا داره همون تکنیکی رو می‌خواد بزنه که رو رنگوکو-سان زد.
‫اون گیو-سان رو می‌کشونه تو محدوده حمله.
‫بی‌خیال! رو من تمرکز کن!
‫باید بکشم...
‫ضعیفا رو...
‫متنفرم!
‫این خودمم.
‫خودم...
‫چرا به خودم حمله کردم؟
‫چرا...
‫برای یه لحظه،
‫بوی قدردانی از آکازا به مشامم رسید.
‫چرا لبخند زد؟
‫کافیه! بس کن!
‫بازسازی نکن!
‫مبارزه تموم شد! من باختم!
‫تو اون لحظه، من گند زدم!
‫یه تکنیک درست و حسابی و پرشکوه!
‫خوندن کامل حرکتای دشمن، ضربه زدن تو آخرین ثانیه!
‫بریدن قبل اینکه دشمن حمله‌شو تموم کنه!
‫تموم شد!
‫می‌خوام با افتخار برم جهنم.
‫کجا می‌خوام برم؟
‫پاهام وایستاد.
‫بابا...
‫حالا خوبی؟
‫دیگه درد نداری؟
‫عیبی نداره، هاکوجی.
‫مرسی.
‫ببخشید، بابا.
‫ببخشید، نتونستم از نو شروع کنم.
‫من گند زدم.
‫بی‌خیال.
‫مهم نیست چی بشی، پسر پسره.
‫شاگرد شاگرده.
‫من حتی تو مرگ هم ولت نمی‌کنم.
‫به بهشت،
‫نمی‌تونم ببرمت.
‫ها...
‫موضوع قوی شدن نبود.
‫این آخر خط توئه، آکازا؟
‫آکازا...
‫درسته.
‫می‌خوام قوی‌تر شم، قوی‌تر.
‫که چی گردنم بریده شد؟
‫مبارزه؟ بی‌خیال.
‫من همه‌شونو می‌کشم.
‫هنوز می‌تونم قوی‌تر شم.
‫باید به قولم عمل کنم.
‫ها...
‫هاکوجی-سان...
‫مرسی.
‫کافیه.
‫ها...
‫عیبی نداره.
‫حالا دیگه همه‌چیز روبراهه.
‫آکازا...
‫خوشحالم که مارو یادت اومد.
‫خوشحالم که به هاکوجی قدیم برگشتی.
‫خوش اومدی، هاکوجی.
‫هی، هاکوجی!
‫خوش اومدی!
‫برگشتم... خونه‌م...
‫خوش اومدی خونه... عشقم...
‫اون غیبش زده.
‫تموم شد.
‫زود باش.
‫بعدی...
‫تامایو...
‫مکان.
‫تانجیرو، گیو، رده بالای سه، مبارزه حسابی، مبارزه حسابی.
‫حضور آکازا غیبش زده.
‫وقتی گند زد،
‫آکازا...
‫مگه قرار نبود منو له کنی؟
‫ول کردن راه به سمت قله‌های بالاتر؟
‫چرا تسلیم شدی؟
‫چه ضعیف.
‫اگه فقط اونجا بود، آکازا...
‫واقعاً مُرد؟
‫یه حس عجیب بهم دست داد، ولی فکر کنم خیالمه.
‫آکازا احتمالاً داشت به یه چیز دیگه تبدیل می‌شد.
‫حالا که مُرده، هیچ‌وقت نمی‌فهمیم.
‫اوه، چی بود؟
‫آها، درسته، درسته.
‫داشتم اسمتو می‌پرسیدم، مگه نه؟
‫زودتر بمیر، حرومزاده!
‫گوش کن!
‫اونا رو به جایی که بیشترین شتاب داره هدایت کن!
‫گرفتی؟
‫یه کم درد بهشون یاد بده!
‫تو، کارت تمومه!
‫من حتماً تورو از پا درمی‌آرم!
‫مرسی، میتسوری!
‫غیبش زده.
‫۱۲۷ لایه.
‫موزان غایبه.
‫کجاست؟ کجاست؟
‫لایه‌های ۹۰ تا ۱۰۰ هم
‫هر کدوم بدون موزانن.
‫۱۳۳ لایه.
‫لایه شکسته شد! موزان غایبه.
‫کلاغای ما حتماً پیدات می‌کنن.
‫ما این قلعه رو تکه‌تکه می‌کنیم
‫و هر جا قایم شی، شکارت می‌کنیم.
‫یه جسم چندساختاری داره به سمت شمال شرقی می‌ره.
‫شویچی، یه ساختار جدید داره به سمت خورشید می‌ره.
‫نذار فرار کنه.
‫ما یکی می‌شیم.
‫تا این حد...
‫نه... ولی...
‫من نمی‌بازم.
‫برو سمت کلاغا!
‫برو سمت نزوکو!
‫دیگه هیچ شیطان مزاحمی نمونده!
‫شما هیچ‌وقت به من نمی‌رسین.
‫شاید از له کردن رده‌های بالا حس خوبی داشته باشین،
‫ولی تا وقتی منو نابود نکنین، همه‌چیز همونه!
‫شما بیخودی می‌میرین بدون اینکه حتی یه بار صورتمو ببینین!
‫من کاری می‌کنم که از زندگی پشیمون بشین، ای گروه احمق و بی‌فایده!
‫تو عذاب بپیچین و زجر بکشین!
‫و تو این دنیا، استعدادای شیطان‌کشیتون با مرگ لکه‌دار می‌شه!
‫نمیر.
‫جرأت نکن بمیری!
‫سی...
ناین مووی دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال زیرنویس چسبیده بدون سانسور .::9Movie.org::.
Telegram Channel : @ninemovieOfficial
‫خواب دیدم که تو کنارمی،
‫و به آسمون آبی نوستالژیک نگاه می‌کنی.
‫زندگی به خودی خود قشنگه،
‫تو با لبخند گفتی، همین کافیه.
‫اعتمادی که تو قلبم مونده، به اون مسیر دردناک می‌بره.
‫دویدن تو تاریکی تو.
‫گرفتار تو یه شب غم‌انگیز.
‫مثل آرزوی تو و من،
‫با یه جهش از پرواز اون روز فراتر رفتن.
‫تو می‌تونی...