« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫بیاین بچه‌ها و گوش کنید
‫برای داستانی که یه پند داره
‫داستانی که ممکنه یه روزی ‫جون‌تون رو نجات بده
‫پس کنار هم جمع بشید ‫و خوب به حرفام گوش کنید
‫این داستانِ یه بچه زیبا ...
‫با یه کلاه صورتیه.
‫به دنیا اومدن اون ‫تو زمان قحطی و رنج بزرگ ...
‫برای پدر و مادرش یه نعمت بود
‫تمام مردم دهکده موافق بودن ...
‫که اون زیباترین بچه‌ی اونجاست
‫اما اون گرفتار یه مریضی شد
‫و پیشبینی می‌شد
‫که زمستان اول اون زمستان آخرش باشه
‫پدرش آدمی نبود که بتونه ‫همچین خبر بدی رو تحمل کنه
‫و مردم در مورد یه جادوگر به اون گفته بودن
‫که می‌تونه هر مریضی رو شفا بده
‫فقط کافی بود پدرش شجاع باشه
‫و به نیروی تاریکی اعتماد کنه
‫و اون شجاع بود
‫و این کارو کرد.
‫اما وقتی که جادوگر ‫بیماری رو از بین برد
‫یه موهبت در اون به جا گذاشت
‫اون بچه می‌تونست آینده رو ببینه
‫اول همه فکر می‌کردن خوب میشه ‫اگه آینده‌شون رو بهشون بگه
‫اما بعد، هیچکس نمی‌خواست ‫چیزی که اون دیده رو بشنوه.
‫بهرحال در آخر ...
‫مرگ به سراغ همه میومد
‫و اون از این قضیه مطمئن بود
‫خیلی زود معلوم شد ...
‫که اون در چیزهای دیگه‌ای هم قدرت داره
‫بنظر میومد به هیچکس رحم نمیکنه
‫حتی پدر خودش،
‫کسی که فداکاری‌های زیادی براش کرده بود
‫پس دستور داده شد ...
‫که اون بچه به نیروی تاریکی که ‫اون رو ساخته بود برگرده
‫اون تنها و بدون اینکه کسی رو ...
‫واسه بازی کردن داشته باشه
‫در اعماق جنگل پنهان شد
‫اما بازم اون راه خودش رو ...
‫برای دوست پیدا کردن داشت
‫پس، بچه‌ها، خواهش می‌کنم ‫از هدیه‌ها بترسید
‫بترسید از اونایی که ‫می‌خوان بهتون هدیه بدن
‫و بترسید از اونایی که ‫از پذیرفتن هدیه‌ها خوشحال میشن
زیرنویس از عرفان مرادی و علیرضا ابراهیمی
‫افسانه‌ها راه جالبی ...
‫برای وارد شدن به ذهن آدما دارن
‫یادم نمیاد کِی یا کجا بودم
‫که واسه اولین بار ...
‫داستان بچه زیبا با یه کلاه صورتی رو شنیدم
‫حس می‌کنم همیشه برام آشنا بوده
‫واسم سواله که چرا یه نفر دوست داره
‫در موردش یه افسانه وجود داشته باشه
‫و حتی اگرم اینو بخوام
‫باید کلی دردسر بکشم
‫بهرحال اکثر مواقع یه شاهزاده میاد
‫و تو رو بیدار می‌کنه.
‫ولی من اینجا شاهزاده‌ی نمی‌بینم
‫فقط برادر کوچیکم هست
‫هر جا برم منو دنبال می‌کنه
‫و منم مجبورم همچی رو باهاش تقسیم کنم
‫ولی حداقل اون مال منه
‫چرا اینو پوشیدی؟
‫باید برم «جان استریپ» رو ببینیم
‫و همسرش، اگه داشته باشه
‫مادر فکر می‌کنه ‫اون به یه خدمتکار نیاز داره
‫ولی چرا لب‌هات ‫رنگ عجیبی پیدا کردن؟
‫خیلی‌خب
‫اگه کیک‌های زیادی اونجا ببینم
‫اول نفر به تو خبر میدم
‫باشه؟
‫خوندن بلدی؟
‫آه... نه. ‫ولی آشپزی و لباس شستن بلدم
‫پدرت کشاورز بود. درسته؟
‫بود، بله
‫رفته دنبال پاداش کُشتن یه نفر
‫مادرم الآن تنهاست ‫و هر کاری بتونه می‌کنه
‫مطمئنم می‌تونه تا از بین رفتن این طاعون ...
‫یه کاری بکنه
‫بعضی‌ها میگن زمین‌ها نفرین شدن
‫اگه در دست آدمای بی‌کفایت،
‫هر چیزی می‌تونه اتفاق بیوفته
‫واقعاً کل سیستم پوچه
‫ما مقداری پول به اسقف بدهکاریم
‫ولی حتی اجازه نداریم ...
‫باید حرفای که از دهنت بیرون میاد رو ‫محدود کنی
‫بله، آقا
‫در حق این پیرمرد یه لطفی بکن. باشه؟
‫سعی کن به جاش بگی "سرورم"
‫بله ...
‫سرورم
‫آفرین دختر خوب
‫به گمانم خودت می‌فهمی ‫که مهمان‌های ما اینو ترجیح میدن
‫حالا باید یه چیزی ازت بپرسم
‫باکره هستی؟
‫ببخشید؟
‫هر چی می‌خوای تفره برو
اما سوال من باقی می‌مونه
‫تو ...
‫باکره هستی؟
‫اگه می‌رفتم جلو و بهش سیلی میزدم چی؟
‫باعث میشد احساس غرور کنم؟
‫یا هیچی؟
‫میمردی اگه به اون مرد لبخند میزدی؟
‫یا فقط بهش بگی "ممنون"؟
‫اون خدمتکار نمی‌خواست
‫تو نمی‌تونی اینجا بمونی، گرتل
‫چرا؟
‫چون اتاق کافی نداریم
‫این خونه با ارواح پُر شده
‫ارواح گرسنه
‫یه چیزایی که از بین رفتن
‫پدرت دقیقاً اونجا نشسته
‫و منم به زودی میمیرم
‫نباید اینطوری حرف بزنی
‫برادرت رو بردار ‫و به سرعت به سمت صومعه برو
‫خودتو روی پای خواهران بنداز
‫و ازشون خواهش کن ‫که شما رو قبول کنن
‫صومعه هیچوقت هانسل رو قبول نمی‌کنن
‫و منم هیچوقت نمی‌خوام عضو صومعه بشم
‫پس شما دوتا می‌تونین عجله کنین
‫و قبرهای کوچیک و خوشگل‌تون رو بِکنید
‫گرتل
‫وقتی تو و برادرت بیل رو برداشتین
‫یه قبر بزرگ هم واسه‌ مامان‌تون بِکنید
‫از اینجا برین!
‫وگرنه شما رو تیکه تیکه می‌کنم
‫برادرم رو از خواب بیدار کردم
‫و باهم از تنها خونه‌ای که می‌شناختیم، رفتیم
‫دَر پشت سرمون بسته شد
‫و دَر یه دنیای بزرگ و بد روبرومون باز شد
‫مثل یه دهن وحشتناک
‫همم. باید با مرد توی خونه راه میومدی
‫در مورد چیزایی که نمی‌دونی حرف نزن
‫چرا همیشه این کارو می‌کنی؟
‫من کاری نمی‌کنم. ‫یه ساعت که نیستم
‫دردسر درست می‌کنی
‫صاحب اتاق خودت می‌شدی
‫و دیر یا زود ‫از اون کیک‌های بزرگ می‌دیدی
‫هیچوقت بدون اینکه چیزی ازت نگیرن ‫چیزی بهت نمیدن
‫کی می‌تونیم برگردیم پیش مامان؟
‫اون بیوه، «هیز» رو یادته ...
‫که قبل از اینکه مرغ‌هاش مریض بشن ‫به پدر تخم مرغ میداد؟
‫اون جلو زندگی می‌کنه
‫شاید بتونه یه اتاق بهمون بده
‫چشمات اونو چقدر دور می‌بینه؟
‫لازم نیست واسه وجود یه چیزی ‫حتماً اونو ببینم
‫مطمئنی یه زن اینجا زندگی می‌کنه؟
‫مطمئنم یه زن قبلاً اینجا زندگی می‌کرده
‫با این بو بنظر نمیرسه ‫که یه زن اینجا زندگی کنه
‫ساکت باش
‫و خوشحال باش که یه سقف بالا سرته
‫خب، به اون سفتی که فکر می‌کردم نیست
‫یالا
‫بنظرت حال مامان خوبه؟
‫بنظرم تا زمانی که ما خوب باشیم ‫حال اونم خوبه
‫گرتل،
‫مشکلی واسه ما پیش نمیاد؟
‫تا زمانی که زنده باشم نمیذارم مشکلی پیش بیاد
‫برادر!
‫گرتل! کمک! ‫ولم کن!
‫هی!
‫اوه، تو واقعی نیستی
‫شرط می‌بندم از خونه‌تون دور شدین
‫سعی کردین با لباس و پوست حیوانات ...
‫از خودتون محافظت کنین
‫که چیز زیادی نیست
‫من یه تبر دارم
‫اوه
‫باید بگم که خیلی خوب ‫توی سایه‌ت مخفی شده، مرد جوان
‫منظورم اینه که یه تبر توی خونه دارم
‫ساکت باش
‫خوشحال میشم شما رو به سمت جنگل راهنمایی کنم
‫آدمای خوبی اونجان
‫درآمد بالا. ‫غذا، اگه بتونین بدستش بیارین
‫یه تبر جدید بهت میدن
‫و بهت نشون میدن ‫چطوری باهاش کار کنی
‫تو، دختر
‫راه کشت و کار رو یاد میگیری
‫مردان کمی هستن ‫که همچین لطفی رو در حقت بکنن
‫پدر، باید در عوض این غذا ‫بهت چی بدیم؟
‫اگه ما نبودیم ‫این غذا رو خودت می‌خوردی
‫من علاقه‌ی به گوشت خرگوش ندارم
‫پس از ما چی می‌خوای؟
‫نه چیزی دارین ‫و نه چیزی ازتون می‌خوام
‫"مهربانی به شما پاداش می‌دهد
‫"اما ظلم شما را از بین میبرد
‫"انسان‌های مهربان سود میبرند
‫"اما انسان‌های ظالم
‫"به خود آسیب میرسانند
‫"حقیقت آن است که انسان‌های درستکار
‫"زندگی خوبی خواهند داشت
‫"اما انسان‌های ظالم میمیرند"
‫اما همه می‌میرن
‫درسته. ‫ولی نه الآن
‫شکم‌تون رو سیر کنید
‫و بهم اجازه بدین که ‫حمام رو واستون آماده کنم
‫اون پسر اونقدر کثیفه
‫که اگه بخاطر سفیدی چشماش نبود
‫حتماً اونو با کود حیوانی اشتباه می‌گرفتم
‫اعتماد کردن به آدمایی که
‫همون لحظه‌ای که بهشون ‫نیاز داری پدیدار میشن، امنه؟
‫یا فقط مثل یه مار چنبره زدن
‫و آماده حمله هستن؟
‫دو شبانه روز به سمت غرب برین
‫از راهی که براتون کشیدم برین
‫و جایی که می‌خواین رو پیدا می‌کنین
‫اگه گمراه بشین ‫باید منتظر حمله گرگ‌ها باشین
‫و اگه بهشون برخوردین ‫به هیچ وجه باهاشون صحبت نکنین
‫اونا زیبا و گول زننده‌ان
‫اما توی گفتگو کردن کردن افتضاحن
‫چرا همونجای که بودیم نموندیم
‫پیش شکارچی؟
‫به گمونم اگه دنبال بچه بود
‫بچه‌های خودش رو درست میکرد
‫"درستشون کنه؟" ‫از چی؟
‫باید همچی رو برات توضیح بدم؟
‫ولی مادر ما رو نساخته
‫ما رو پرنده‌ها از پنجره آوردن
‫حق با توئه، هنسل
‫تمام مدت اشتباه می‌کردم
‫تموم شد؟
‫آره، و بازم گرسنه‌م شده
‫نتیجه طبیعی خوردن بیش از حده
‫اوه
‫پدر رو خوب یادت میاد؟
‫نه، نه زیاد
‫دوباره اون قصه رو برام تعریف کن
‫داستان بچه زیبایی که
‫یه کلاه صورتی داره ...
‫الآن نمیشه
‫خیلی ترسناکه ‫و تو ...
‫چیزایی رو می‌بینی که اونجا نیستن
‫چیزایی که ممکنه وجود داشته باشن
‫واسه من ترسناک نیست
‫و کمکم میکنه بخوابم
‫گرتل، من ترسیدم
‫چیز یا کسی این بیرون نیست
‫گرتل
‫همیشه سعی می‌کردم به مادرم بگم
‫که می‌تونم یه چیزایی رو ببینم
‫وقتی بیدار بودم انگار خواب میدیدم
‫ولی همیشه می‌گفت پیش خودم نگه‌اش دارم
‫و اون دختر کوچولو هیچوقت ...
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫تمرین می‌کنم... واسه چیزی ‫که قراره توی جنگل ببینیم
‫و تو از کلمه بد استفاده کردی
‫هی!
‫این تمرین‌ها صداهای غیر ضروری بلندی درست می‌کنن
‫متأسفم
‫گرسنه‌م شده
‫من از تو گرسنه‌ترم
‫چون تو شکمویی
‫تو یه شکموی بزرگ‌تری
‫درسته. حق با توئه
‫کی دوباره همدیگه رو می‌بینیم؟
‫گرتل؟
‫گرتل، من گرسنمه
‫بنظر میاد قارچه
‫آره. ‫ولی قیافه‌شون
‫فرق داره
‫ممکنه اینا کُشنده باشن
‫از کجا مطمئنی؟
‫به گمونم باید از خودشون بپرسیم
‫خب، در هر صورت ...
‫از آشنایی باهاتون خوشبختم
‫ما واسه مدت زیادیه که غذا نخوردیم
‫و اگه بخوام کاملاً صادق باشم
‫ما شما رو به چشم ...
شام‌مون
‫نگاه می‌کنیم
‫پس اگه میشه بهمون بگین، ‫موجودات عجیب کوچیک
‫مهربون هستین یا نه؟
‫چی گفت؟
‫خیلی عجیبه، ‫بنظرم گفت "بیا منو بخور"
‫دنبالم بیا
‫بیا و منو پیدا کن
‫دنبالم بیا، خواهر
‫گرتل
‫اون واقعاً اونجاست؟
‫اگه اون اونجا نباشه ما هم نیستیم
‫این بو رو حس می‌کنی؟
‫گرتل، بوی کیک میاد!
‫هی
‫ولم کن!
‫گرتل، بوی کیک میاد
‫و منم نمی‌تونم در مقابلش مقاومت کنم
‫گرتل، من غذا لازم دارم
‫جایی وایسا که بتونم ببینمت
‫اونا تاب هم دارن
‫ولی هیچ بچه‌ای نمی‌بینم
‫بوی بیکن هم میاد، می‌دونی؟
‫از پنجره نگاه کن
‫خب؟
‫چی اونجاست؟
خود بهشت
‫چیه؟
‫گرتل، بیا و ببین!
‫هنسل
‫برادر!
‫تو باید همون خواهری باشی ‫که در موردش شنیدم
‫مراقب اون باش، عزیزم
متنفرم چیزی رو شروع کنی و نتونی جلوش رو بگیری
‫ما هیچوقت نمی‌خواستیم ‫چیزی ازتون بدزدیم، خانوم
‫"خانوم"؟ ‫فکر کردی من ازدواج کردم؟
‫قل و زنجیر پام رو ندیدی؟
‫ولی بهم بگو ‫که چطور به جنگل من اومدین
‫اونم تنهایی و بدون راهنما
‫مادرمون مشکل مالی داشت
‫معمولاً اولین چیزیه که ‫مادرها بهش برمیخورن
‫خواهرم به صومعه نمیره
‫ساکت باش
‫بعید میدونم همچین دختر پُر جنب و جوشی
‫مناسب صومعه باشه
‫حالا هرچقدر هم بخواد جلوی خودش رو بگیره
‫منتظر مهمون هستین؟
‫مهمون؟ ‫سوسک‌های خونه رو ترجیح میدم
‫فقط دارم چک می‌کنم
‫می‌خوام مطمئن بشم ‫که شپشی توی سرتون ندارین ...
‫قبل از اینکه سرتون رو ‫روی بالشت من بذارین
‫آخ!
‫به اندازه کافی تمیز هستین
‫حالا، غذاتونو بخورین
‫و استراحت کنین
‫از قبل تخت رو براتون آماده کردم
‫ممنون
‫اما واقعاً ...
‫ما مدت کمی اینجا می‌مونیم. ‫باید به راهمون ادامه بدیم
‫شیر
‫واسه استخوان خوبه
‫یه مو اینجا، یه مو اونجا
‫اونقدر غذا خوردم که معده‌م درد گرفته
‫و معلوم شد که دهن بزرگی هم داری
‫مادرم، اون منو میکشه
‫مادرم، اون منو می‌خوره
‫اوه، من چه پرنده‌ی زیبایی‌ام
‫نه!
‫صبحونه‌تون حاضره
‫اشتها نداری، عزیزم؟
‫اوه، نه، ممنون خانوم
‫اون می‌تونه تمام سبزیجات دنیا رو بخوره
‫در حالی که من فقط گوشت می‌خورم ‫و مثل یه گاو قوی میشم
‫اون به اندازه کافی قوی میشه
‫درست مثل یه گاو ‫که استخوان‌هاش رو از سبزیجات درست کرده
‫گاری رو میکشه ‫و مرد چاقی که روش نشسته
‫خب، یه ظرف دیگه هم از بین رفت
‫میشه کمکتون کنم؟
‫چی گفتی، عزیزم؟
‫فقط واسه تشکر از سخاوتمندی‌تون
‫می‌تونیم دو نفری‌مون
‫یه سر و سامانی به این خونه بدیم
‫خب، این فکر تازه‌ایه
‫من می‌تونم آشپزی و لباسا رو بشورم
‫تخت‌ها رو مرتب کنم
‫و از حیواناتی که لازم باشه نگه داری کنم
‫و منم میتونم چوب‌ها رو بِبُرم
‫- میتونه یاد بگیره ‫- خب، من بلدم
معمولاً من عادت ندارم بچه‌ها رو استخدام کنم
‫ولی در این مورد ‫بنظر معامله منصفانه‌ی میاد
‫فقط تا زمانی که دوباره سر حال بشیم
‫و بتونیم یه جای دائمی پیدا کنیم
‫به زودی با ساکنان جنگل کار می‌کنیم
‫خب، معلومه که ساکنان جنگل ...
‫باید بیشتر صبر کنن
‫کسی که چیزی رو پیدا میکنه خودشم اونو نگه میداره
‫در ورودیش سمت راست خودته
‫صابون و آّب قلیا توی اون طاقچه‌اس
‫صابون از چربی حیوانات هم اونجاست
‫تیغه‌اش رو این بالا نگه دار
‫به آرومی بیارش پایین
عالیه
هر موقع تونستی باهاش کار کنی
‫می‌تونی سراغ بقیه چیزا توی کلبه بری
‫خدای من، تو خیلی زیبایی
‫چیزی نیست که روش عطسه کنی
‫حتی با وجود گرمای روی گونه‌هات
‫بازم بنظر میاد سرما خوردی
‫بیا، بذار یه چیزی بهت نشون بدم
‫ریشه شیرین بیان، سیر، آذریون
‫قارچ، گلسنگ، ‫گل بومادران، گل شیر
‫و در نهایت، گل پنجه گربه
‫آه
‫بیا
‫چیه؟
‫بخورش
‫اوه، من ...
‫فردا یه دختر جدید میشی ‫[حالت خوب میشه]
‫اگه فردا نشد، به زودی میشی
‫در هر صورت تو ‫اولین قدم رو برداشتی
‫این بوی بد فقط نگهبان زشت ...
‫این کاخ شگفت انگیزه
‫یا همون جلوی در جلوش رو بگیر ‫یا ببین چی داخلشه
‫باهام بیا!
‫درخت احمق
‫بالأخره یاد میگیری
‫همیشه یادت باشه
‫شاه ترسیده ‫و بایدم بترسه
‫چون ملکه هر کاری دلش بخواد می‌تونه بکنه
‫گرتل
‫لخته
نوبت توئه
‫- یه طوفان در راهه ‫- نه، نیست
‫ساکت باش
‫من تمام روز بیرون بودم
‫می‌دونم ابرهای بارونی چه شکلین. ‫و هیچی تو آسمون نبود
‫در هر صورت،
‫محض اطمینان تبرت رو برات ‫اوردم داخل
‫از کجا میدونستی؟
‫چون زن‌ها اغلب چیزهایی رو میدونن ‫که نباید بدونن
‫مگه نه، گرتل؟
‫گرتل زن نیست
‫نیست؟ اگر نیست...
‫پس چیه؟
‫ماره؟ قورباغه‌س؟
‫خوکه؟
‫نگامون نکن
‫اینجا نگامون نکن
‫این پایین توی گودالمون زیر زمین
‫این پایین پیر شدیم
‫نگامون نکن
‫اینجا نگامون نکن
‫این پایین زیر زمین
‫این پایین پیر شدیم
‫نگامون نکن
‫رویاهایی که داشتم
‫فقط نتیجه‌ی خوردن غذای ‫سنگین قبل از خواب بود؟
‫یه‌جور پیغام بودن؟
‫یه جور هشدار؟
‫داشتم فرصتی برای گوش دادن ‫آوای درونم رو از دست میدادم؟
‫ترجمه از ‫عرفان مرادی و علیرضا ابراهیمی
هی
بهتره قبل از اینکه عذرمون رو بخواد از اینجا بریم
‫چی؟
‫بریم؟
‫آره
‫به مسیرمون به سمت جنگلبان‌ها ادامه بدیم
‫همونطور که قبلا گفتیم ‫اینکارو میکنیم
‫ما اینجا کار پیدا کردیم
‫احتمالا متوجه غذا هم شدی
حس می‌کنم اینجا یه چیزیش درست نیست
‫ولی خیلی لذت بخشه
‫ولی بگو پشت این لذت ‫چی قایم شده
‫اینجا یه سری چیزا هست، چیزای بد
‫چه چیزای بدی؟
‫یکیش همین وفور نعمته
‫یعنی چی؟
‫یعنی "زیاد بودن"
‫خیلی غذا زیاده، ‫و این درست نیست
‫حیوونا کجان؟
‫شیر رو از کجا میاره؟
‫این همه کیک و شیرینی بی‌شمار ‫رو از کجا میاره؟
‫یک‌سری روح توی این خونه گیر افتادن، ‫یا زیرش
‫ولی چرا همیشه فکر می‌کنی ‫یه مشکلی هست؟
‫یه چیزی زیر یا پشت یه چیزی؟ ‫یه چیز مخفی؟
‫چون دنیای بزرگ و بد روالش همینه
‫ولی ما اینجا از دنیا در امانیم. ‫مگه همینو نمیخواستی؟
‫شاید فردا بتونم ‫برم دنبال آذوقه
‫مامانم میگه که چشم‌هام ‫محصولات خوب رو تشخیص میدن
‫نیازی نیست
‫آلو اگر فصلش بگذره فقط ‫سه روز میمونه
‫و اون گوشت هم نمک‌نخورده‌س. ‫باید فاسد بشه
‫ولی هنوز که نشده
‫ایول!
‫هانسل، گرتل
‫یه حوله قدیمی به تورت خورده، مگه نه؟
‫یکی که خیلی مشروب زیادی جذب کرده
‫میتونی یکی دیگه‌ش رو ‫توی گنجه‌ی راهرو پیدا کنی
‫اون پشته
‫هروقت پیداش کردی، بذار ‫یه چیزیو نشونت بدم
‫فکر توی سرت میگه که،
‫برو توی اتاقک رو نگاه کن
‫اره‌هایی برای تیز کردن پیدا خواهی کرد...
‫که به‌درد استخوان‌های مرده‌ها میخوره
‫فکر توی سرت میگه که، ‫برو توی اتاقک رو نگاه کن
‫اره‌هایی برای تیز کردن پیدا خواهی کرد...
‫که به‌درد استخوان‌های مرده‌ها میخوره
‫چیست که با دندان‌هایش غذا ‫میخورد، ولی هرگز سیر نمیشود؟
‫خواب می‌بینی؟
‫بعضی شب‌ها
‫بعضی‌ شب‌ها اصلا خوابم نمیبره
‫بیداری...
‫و به آوای جنگل گوش میدی؟
‫خوبه
‫هوا با وفور نعمتی که در ‫خودش داره، در گردشه
‫کافیه که فقط یکی دستشو ‫دراز کنه و بقاپتش
‫این قدرت تو ـه،
‫که ببینی چه چیزی پنهان ‫شده و برش داری
‫یک ذهن کوچک فقط اون چیزی ‫که میبینه رو باور میکنه
‫یه چارچوب کوچیک برای خودش درست میکنه،
‫صبر میکنه تا بیان و ببرنش،
‫و هیچوقت فکر نمیکنه که چی ‫سرنوشتش رو کنترل میکنه
‫ولی ما میدونیم که سرنوشتمون ‫دست خودمونه، مگه نه؟
‫آدمای شبیه من و آدمای ‫شبیه تو،
‫ما با روزی‌بخش متعال راز و نیاز می‌کنیم
‫اون بذرهای فراوانی رو به ما میده،
‫و ما تو باغچه‌مون می‌کاریمش
‫درو ـش می‌کنیم، و همراه اون،
‫عدالت رو تقسیم می‌کنیم
‫میگی "ما"، ولی من هنوز با هیچکدوم ‫از حرف‌ها موافقت نکردم
‫دست تو نیست که موافقت یا مخالفت ‫کنی، خوشگلم
‫همین الانش درونته
‫یا میتونی خودتو به خواب بزنی...
‫یا بذاری بیدار بشه
‫حالا،
‫نوبت مرهمه
‫میبینم که ازت خوشش میاد
‫حالا، بهش بگو چیکار کنه
چی؟
‫میدونم که قبلا با اشیاء ‫حرف زدی. میدونم اینکارو کردی
‫چیکار میتونه بکنه؟
می‌تونه کار بیشتری از اینی که روی زمین افتاده انجام بده
‫بالاخره تصمیم گرفتی بیدارش کنی
‫ولی چطوری...
‫کمتر فکر کن، و بیشتر بدون، خوشگلم
‫دست‌به‌کار شو
‫منتظر صاحبشه
‫استخوان‌های مردگان
‫یه گاز دیگه بزن، باشه؟
یه گاز دیگه نمی‌خوام
‫حتی اگه خودشم منو گاز میزد، ‫من گازش نمیزدم
‫ولی این غذای موردعلاقه‌ته، ‫قهرمان کوچولوی من
‫حتی پوسته‌هاش هم ‫برات پر کردم
‫و فردا باز هم اینجا ‫خواهیم بود،
‫همونقدر مطمئنم که خورشید ‫طلوع می‌کنه،
‫ولی توضیح کمتری برای ‫علت موندنمون دارم
‫ساکت باش. داری بی‌ادبی میکنی
‫حالا زبونتو گاز بگیر و غذاتو بخور
‫تمام روز باهاش چیکار میکنی؟
‫بهم درس میده
‫راجع به چیزهایی که ‫میتونه جونم رو نجات بده،
‫که میتونه زندگیمو بسازه
‫اون مادرمون نیست، خودت میدونی
‫درسته، مادرمون نیست
‫ولی اطلاعات زیادی داره
‫تو این چیزارو نمیفهمی. ‫اینجا نعمت‌های زیادی هست
‫تو همیشه میگی که هیچ نعمتی ‫توی دنیا نیست
‫که هیچی داده نمیشه مگر اینکه ‫در قبالش چیزی گرفته بشه
‫خب، حالا بگو ببینم،
‫اون داره چی میگیره؟
‫من دیگه ترسیدم،
‫و میخوام برم خونه
‫میخوام مامانو ببینم
‫جفتمون میدونیم که ‫اونجا هیچی نیست
‫ولی آخه هدیه؟
‫مگه یادت رفته؟
‫یادت رفته که باید از هدیه‌ها بترسی؟
‫یادم نرفته
‫پس داستانه چی میشه؟
‫"روزی روزگاری، یه دختری متولد شد"
‫اینطور نیست
‫ولی" همه‌ی اهالی روستا قبول داشتن
‫"که اون زیباترین بچه بود"
‫خیلی خوب میشه اگه ‫دهنتو ببندی
‫"کاشف به عمل اومد که اون ‫استعدادی داره..."
‫ساکت باش پسر
‫وگرنه مجبور میشم داستان ‫مخصوص خودمو بنویسم
‫گرتل
‫میخوای بری؟
‫بذار نشونت بدم چطوری بری
‫گرتل! تنهام نذار!
‫گرتل!
‫دنبالم بیا
‫مطمئناً، اون فقط یه کابوس بوده
‫اشتیاق خلاص شدن از شرش ‫خیلی واقعی بود
‫ولی تک‌وتنها فرستادنش تو دل شب،
‫هرگز نمیتونست حقیقت داشته باشه
‫هانسل؟
‫احتمالا اون بیرون داره کج‌خلقی می‌کنه،
‫و بخاطر ضعف خودش،
‫قدرت درخت‌ها رو سرزنش می‌کنه
‫اون یه پسر کوچیکه
‫حتی اگر کوچیک‌ترین سنگریزه‌ای ‫هم توی کفشش بره،
‫سفر کردن براش سخت میشه
‫تا الان مثل یه بار روی دوشت بود
اما دیشب از این موضوع چشم پوشی کردی
کردم؟
نکردی؟
‫تو مادرش نیستی
‫و با اینحال، یادت نمیاد آخرین بار...
به این فکر نکرده باشی
که پسر کوچولوت کجا ممکنه باشه
‫اون نباید تک‌وتنها اون بیرون باشه
‫شایدم تنها نیست
‫ولی تو قطعا باید باشی
‫باید برم بخوابم،
‫که فردا با طلوع آفتاب ‫برم دنبال برادرم
‫نقشه‌ی عالی‌ایه
‫ولی می‌ترسم شب ناآرومی ‫رو پیش رو داشته باشی
‫میشه یه چیزی برام آماده کنین ‫که کمکم کنه بخوابم؟
‫یه خواب‌آور برات درست می‌کنم. ‫همیشه جوابه
‫مثل یه بچه می‌خوابی...
‫مثل بچه‌ای که انگار توی ‫بغل مامانش خوابش برده
‫بله
‫ممنون
‫آدم باید حواسش به ‫دوز خواب‌آورش باشه
‫یه برگ یا یه شاخه ‫اگر کم و زیاد بریزی،
‫یه مخلوط کاملا متفاوت بدست میاری
‫برات مثل سوپ کابوس میشه
‫خب، شب بخیر
‫بیا بریم. اینجا جای تو نیست
‫یالا، منو نگاه کن
‫دیگه مهم نبود...
‫که خوابشو دیده بودم ‫یا واقعی بود
‫وحشت چیزی که در زیر ‫خونه دیده بودم...
‫گواه چیزی بود که از ‫قبل میدونستم
‫تنها کاری که الان ازم برمی‌اومد این ‫بود که آروم باشم و ادای احمقا رو در بیارم،
‫فقط تا زمانی که بتونم ‫روی دستش بلند بشم
‫شب آزاردهنده‌ای بود، مگه نه؟
‫بادی رو که از تپه‌ها پایین می‌اومد ‫و تلق و تولوق پنجره‌هایی رو...
‫که به سمت شرق باز بودن رو ‫به صدا در می‌آورد، حس کردی؟
‫گمونم حسش نکردم
‫مطمئناً نتیجه‌ی استفاده از ‫معجون خوب‌آورمه
‫دیدی شیر تازه آوردم؟
‫آره
‫خوشمزه بود
‫خبری از فراری کوچولومون نشد؟
‫نه، هیچی
‫خب، من شش‌دنگ ‫حواسمو جمع می‌کنم
‫جایی میری؟
‫معمولا طبیعت من رو فرانمی‌خونه،
‫ولی وقتی فرامی‌خونه، ‫سعی میکنم جوابشو بدم
‫حواست به کتری باشه، باشه؟
‫واسه وقتی که برگشتم یه ‫فنجون چایی درست کن
‫اگه بکنی عالی میشه
‫و غذا رو بذار بمونه
‫شاید بعداً بخوام یه چیزی بخورم
‫امروز را مقدس بخوان، اگر جرئتِ اینکه...
‫بخواهی دوباره متولد شوی را داری
‫داشتم فکر میکردم،
‫که شاید به صلاحمونه که ‫دیگه هانسل پیشمون نیست
واقعاً؟
‫اون بزودی باعث ترست می‌شد،
‫همونطور که همه‌ی مردها باعث ‫میشن، اگر باهوش باشن
‫و ترس به‌راحتی تبدیل ‫به نفرت میشه
‫بهتره همونطور که بودی تو رو ‫به یاد بیاره،
‫نه اونطور که قراره باشی
‫با همه‌ی این چیزهایی ‫که به من نشون میدین،
‫روزی میرسه که من ‫خیلی قدرتمند بشم؟
‫خواهی شد
‫بر همه چی سلطه و حاکمیت ‫خواهم داشت؟
‫تقریبا همه چی
‫ما باید نقاط ضعف خودمون رو ‫قبول کنیم
‫شما دارین؟ چیزی که ازش آسیب ببینین؟
‫فقط اونی که بخشی ازم رو گرفته
‫فقط اونی که بخشی از تو رو گرفته
‫و برای تو بزودی حکم ‫زهر رو خواهد داشت
‫و به‌همین دلیل باید ببلعیش،
‫تا مبادا اون تو رو زودتر ببلعه
‫زهر رو بخورم؟
‫پس آدم چه راه دیگه‌ای ‫برای ایجاد ایمنی داره؟
‫ولی مسئله‌ی زهر اینه که...
‫از بین تمام چیزهایی که توی ‫این دنیای بد و بزرگ هست...
‫هیچ‌چیز به شیرینیِ اون نیست
‫چه بلایی سر برادرم آوردی؟
‫فقط دارم از سر راهت ‫میزنمش کنار
‫اون تنها چیزیه که تو دنیا دارم
‫اگه یه بار دیگه این حرفو بزنی، ‫زبونتو تبدیل به گُل می‌کنم،
‫تا بهت یاد‌آوری بشه که به ‫چه‌طرز زیبا و احمقانه‌ای،
‫تصمیم گرفتی که انسان ‫سطحی‌ای باشی
‫یا میتونی راهی که برات روشن ‫کردم رو دنبال کنی
‫هرکار میخوای با من بکن،
‫به شرطی که برادرمو آزاد کنی
‫هرگز نمیتونم اینکارو کنم
‫چرا نمیتونی؟
‫چون اون پسر کوچولو ‫زهر تو ـه
‫فقط مونده خوشمزه‌ش کنم
‫حق نداری
‫عزیزم،
‫یادم نمیاد که هیچوقت...
‫انقدری که الان برای این‌کار اهمیت قائلم، ‫برای کار دیگه‌ای اهمیت قائل بوده باشم
‫بهت حسودیم میشه،
‫که در سرآغاز تجربیاتت ایستادی،
‫و همه‌چیز پیشِ روته
‫به امید دوباره جوان شدن
‫تعادل زیباییه
‫پشتکارت رو تحسین می‌کنم
‫ولی بیش از هرچیزی
‫کنجکاو اینم که چرا،
‫باید بخوای من رو به خواب فرو ببری،
‫درحالی که کلی کار ‫برای انجام هست
‫من اون کاری که ازم میخوای رو نمیکنم
‫من شبیه تو نیستم
‫ما از جوهره‌ی یکسان،
‫و از کثافت یکسان ساخته شدیم
‫در غیر اینصورت، چطور ممکنه داستان من رو...
‫بدون اینکه برات تعریف کنم، بدونی؟
‫داستانت رو؟
‫هردوی ما با استعداد یکسان...
‫و جادوی یکسانی متولد شدیم...
‫درست مثل اون،
‫با کلاه کوچولوی صورتیش
‫تو داستان منو از کجا...
‫میدونم که داستان موردعلاقه‌ته،
‫ولی تاحالا داشتی ‫اشتباه تعریفش می‌کردی
‫درسته که،
‫اون زیباترین بچه بود،
‫و همه می‌تونستن این رو ببینن
‫ولی از درون،
‫عمیقاً فاسد بود،
‫و به شیرینیِ سرکه بود
‫حتی من هم ازش متنفر بودم،
‫منی که مادرش بودم
‫چون اون همه چیز ‫رو ازم گرفت
‫و اگر زودتر از شرش خلاص نمی‌شدم،
‫خودم رو هم نابود می‌کرد
‫بنابراین به تاریکی ‫پسش دادم،
‫تاریکی‌ای که اون رو ساخته بود،
‫و خیال کردم که این ‫پایان داستانه
‫ولی اشتباه می‌کردم
‫اون همراهم موند
‫در افکارم، در رویاهام، مثل ‫سایه بهم وصل بود،
‫و بهم نوید چشیدن طعم قدرت‌هایی ‫که خودش داشت رو می‌داد
‫تنها چیزی که نیاز بود این بود ‫که شجاع باشم،
‫و به تاریکی اعتماد کنم
‫و شجاع بودم،
‫و اعتماد کردم
‫و مثل خودش،
‫خودم رو از مابقی تعلقات ‫خلاص کردم
‫سرم رو خلوت کردم
‫فرزندانم رو خوردم
‫به قدری گرسنه بودم که به‌ قدرت‌های ‫خودم پی نمی‌بردم،
‫حتی به‌ندرت اونا رو می‌جویدم
‫به یک زن سن بالا تغییر قیافه دادم،
‫تا مهربان و ضعیف بنظر بیام
‫یه خونه برای خودمون ساختم،
‫خونه‌ای با آشپزخونه‌ای درخور ‫و اتاق ناهارخوری
‫اگر مجبور بودم می‌تونستم ‫اسم همه‌شون رو بیارم
‫یه توماس و یه ایزابلایی بود،
‫یه ویلیام نازنین،
‫و یه الیزابت عزیز،
‫یه هری و یه سارا،
‫یه پل، و یه کیت
‫و حالا، فقط بخاطر تو،
‫یه هانسل
‫فقط خودت رو از شرش خلاص کن ‫و قدرت‌هات رو در آغوش بکش
‫چه پسر دوس‌داشتنی‌ بود
‫دوست‌داشتنی و چاق و چله، و لطیف
‫کجاست؟
‫برادرم کجاست؟
‫حالا یه‌ مدت اینجا ‫بمون، باشه؟
‫کی میدونه، شاید ‫حتی لذت بردی
‫فقط امیدوارم گرسنه‌ات باشه
‫وقت خوابته،
‫کوچولوی عزیزم
‫برو و به خواهرت بوس شب بخیر بده
‫برادر، گوش کن
‫میدونم اونجایی. ‫میارمت بیرون
‫اگرچه که کور شدی، ولی ‫باز هم صورت من رو خواهی دید
‫این قول ابدیم به تو ـه
‫کافیه
‫حالا برو بخواب
‫چه پسر خوبی
‫عجب دنیاییه
‫هانسل، صبر کن!
‫هانسل!
‫گرتل
‫ساکت باش
‫حالت خوبه
‫و خوب هم خواهی بود، تا وقتی ‫که من توش دست داشته باشم
‫ولی اون چی میشه؟
‫اون دیگه اینجا زندگی نمیکنه
‫گرتل، تو ترسیدی
‫از چی ترسیدی؟
‫از دنیا؟
‫نه...
‫فقط از خودم
‫همیشه بخشی از من همراهت ‫خواهد بود، برادر
‫بخشی از من که تو ‫ازم نگرفتیش،
‫بلکه خودم با کمال ‫میل بهت دادمش
‫و وقتی از اینجا بری، ‫همراهت میاد
‫کِی میرم؟
‫بدون تو؟
‫آره
‫داستانی که داشتیم حالا ‫به دو داستان مجزا تقسیم میشه،
‫و راهمون دوشاخه میشه
‫راه تو، تو رو به چیزی که باید پیدا ‫کنی راهنمایی می‌کنه
‫و راه من، زندگی پیش رو ـم رو میسازه
‫بهش گفتم حواسش بهت باشه
‫اطمینان حاصل می‌کنه ‫که صحیح و سالم برسی
‫گرتل، باز هم قیافه منو می‌بینی
‫ولی در هر صورت، این ‫داره منو کجا میبره؟
‫اینکه گذاشتم بره برام سخت نبود
‫اگه قرار باشه راهشو پیدا کنه،
‫نباید سر راهش وایسم،
‫همونطور که اون نباید سر ‫راه من وایسه
‫می‌فهمم که حداقل در این یه ‫مورد اون جادوگر حق داشت
‫که بذارم داستان خودش رو پیدا کنه،
‫و شجاعت خودش رو تا با ‫داستانش زندگی کنه...
‫...همونطور که از الان به بعد ‫خودم این‌کارو میکنم
‫من قدرت مخصوص به خودم ‫رو برای تربیت دارم
‫بهش کمک میکنم که رشد کنه،
‫و به این قضیه اعتماد میکنم ‫که میدونم باهاش چیکار کنم
‫میدونم که انتخابش دست منه
‫میتونم تاریکی به خوردش بدم، ‫یا بهش یه‌عالمه نور بدم
‫نگاه کردم، و دیدم،
‫و فهمیدم
‫حالا که کسی که اسیرشون می‌کرد ‫رفته بود و همه‌ی آتیش‌هاش خاموش شده بود،
‫اونا آزاد بودن...
‫که برن و در آرامش باشن
‫و من هم آزاد بودم
‫که برم و هیچوقت عقب رو نگاه نکنم،
‫یا بمونم و چیز جدیدی...
‫روی همه‌ی چیزهایی که نابود ‫شده بود، بسازم
‫می‌دونستم که راهم خودش ‫رو هویدا می‌کنه،
‫و تنها چیزی که نیاز بود این بود که ‫شجاع باشم،
‫و به خودم اعتماد کنم
‫و من شجاعم
‫و به خودم اعتماد دارم
زیرنویس از عرفان مرادی و علیرضا ابراهیمی
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]