« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
« ترجمه از: رضا و محمد » TheFlashPoint , DeadlyKiller
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫وایولت مارکی؟
‫خدای من
‫لطفاً برو
‫- خب، فکر نکنم خیلی... ‫- برو دیگه!
‫چیکار می‌کنی؟
‫اول من پرسیـدم
‫بلندتر از اونیه که فکر می‌کردم
‫هی
‫هی، ببین
‫ببین چی بلدم
‫بسه. بسه!
‫هی، وایولت
‫هی. آخر هفته برنامه‌ای داری؟ ‫پدر و مادرم میرن بیرون شهر
‫داشتم فکر می‌کردم یه مهمونی‌ای چیزی بگیریم
‫وایولت؟
‫روبراهی؟
‫اوضاع چطوره؟
‫«اوضاع» خیلی کلّی‌ـه
‫- پس بیا با چیز شروع کنیم... ‫- منظورت از لحاظ جسمانی‌ـه؟
‫عاطفی؟ ‫جفت‌شون می‌تونن «اوضاع» رو در بر بگیرن
‫یا «اوضاع» می‌تونه جفت‌شون رو در بر بگیره
‫هر چیزی انقدر گیجت می‌کنه؟
‫اگه جفت‌شون «اوضاع» رو در بر بگیرن
‫اونا بخشی از واقعیتِ ما هستن، ‫یا یه جای دیگه‌ش؟
‫هیچم خنده‌دار نیست، تئودور
‫فینچ
‫ازت می‌خوام این جلسات رو جدی بگیری
‫می‌فهمم
‫خـب، اینم می‌دونی که عفو مشروطی؟
‫و تو خطرِ فارغ‌التحـصیل نشدنی؟
‫امسال دو هفته مدرسه رو پیچوندی
‫آره
‫- مادربزرگم... ‫- یه لحظه وایسا
‫می‌خوام خیلی سریع قضیه رو روشن کنم
‫این همون مادربزرگیه که تو سه سال اخیر ‫چهار بار مُرده؟
‫راستش، پنج بار
‫این پنجمی‌ایه
‫اون معجزه‌مونه
‫واقعاً می‌خوام کمکت کنم، ‫ولی باید جدی بگیری
‫منظورم اینه که، تو با این شرایط موافقت کردی، ‫با این جلسات مشاورۀ هفتگی
‫با حفظ کردن معدل «B» ‫و مشارکت تو کلاس‌های فوق برنامه
‫من سفالگری رو هم دوست دارم
‫بیخیال، پسر
‫ببین، درک می‌کنم
‫اگه به چیزی گند بزنم، اخراجم
‫ما زیاد ازت سوال نمی‌کنیم، فینچ
‫فقط باید خودتو نشون بدی
‫پدر و مادرم عصبانی شدن ‫چون ثبت‌نام اولیه رو نرسیدم
‫ولی اینقدرام مهم نیست
‫یعنی، می‌دونم قراره پذیرش شم
‫خودت جایی درخواست دادی؟
‫- سلام ‫- سلام
‫خب، مهمونی آماندا میای؟
‫خوش می‌گـذره
‫شنیدم
‫یه خورده خوش‌گذرونی که ضرری نداره، نه؟
‫حاجی، فکر می‌کنی اگه اسمِ آدم معروفیُ ‫رو بچه‌م بذارم، عجیب میشه؟
‫مثلاً اگه اسمشو بذارم دنی دویتو داناهیو
‫فکر میکنی... ‫عصبانیش کنه؟
‫دویتو اسم وسطه؟
‫آره
‫سوال بعدی: ‫الان چقدر چِت کردی؟
‫رو ترازو، ‫شاید بگم خیلی... اینوری
‫- رو ترازو... ‫- آره؟
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫فقط دارم هنجارهای اجتماعیِ ‫اضطراب نوجوانی رو تحسین می‌کنم
‫- داری به وایولت مارکی نگاه می‌کنی؟ ‫- آرع
‫ممم
‫خواهرش مُرده، نه؟
‫آره رفیق
‫
‫چرا یهویی در موردش سوال پرسیدی؟
‫کنجکاو شدم؟ ‫یه پسر نمی‌تونه کنجکاو بشه؟
‫خب، یه پسر می‌تونه کنجکاو شه، ‫ولی کنجکاو بودنِ تو عجیبه
‫- قطعاً عجیبه ‫- نه، فکر نکنم عجیب باشه
‫«عجیب» نمیگم
‫وایسا، اگه فکر می‌کنی عجیب غریب نیستی، ‫خیله خب...
‫-آره درسته، کاملا درسته ‫- منظوری داره
‫- مشاور راهنمات زنگ زده بود ‫- امبریو (جنین)
‫چی؟
‫اسمش امبری‌ـه، من بهش میگم اِمبریو ‫چیزای کوچیکیه، کِیت
‫کاری کرده که باید بابتش نگران بشم
‫این تصورت واقعاً منو رنجـوند
‫- فینچ ‫- نه
‫مشکلی نیست،خودم حل و فصلش می‌کنم
‫- از این حرفت متنفـرم ‫- چرا؟
‫چون منظور اصلیت اینه که ‫من مجبورم حل و فصلش کنم
‫بازم کلاسو پیچوندی؟
‫نه! تورو خدا
‫فقط برو با تینا وقت بگذرون ‫یا هرکاری می‌کنی بکن
‫من خوبم
‫خیلی‌خب. من دیر وقت میام خونه ‫غذا تو یخچاله
‫غذای واقعی، فینچ
‫مامان کجاست؟
‫باید واسه کار به شیکاگو میرفت. ‫یادته؟
‫- آره درسته. خوبه ‫- دوست دارم
‫هی
‫- دوست دارم ‫- دوست دارم
‫پنیر زیادی نخور، فینچ
‫میرم دسر رو بیارم
‫من و مادرت می‌دونیم که ‫امروز واست سخت گذشت
‫برای ما هم سخت گذشت
‫اگه باید در موردش حرف بزنی...
‫فکر می‌کردم بهتر از آب در بیاد
‫من 19ساله دارم کیک درست می‌کنم
‫« در تصادف اتوموبیل یک نفر کشته شد »
‫« ایمن رانندگی کن » ‫« به یاد النور مارکی »
‫همونطور که بعضیاتون فارغ‌التحصیل میشین
‫و آخر سال مارو ترک می‌کنین
احساس میکنم وظیمه که کاری کنم تا اینجا هستین جاهای باحال هند رو
ببینین
‫اگه بخواین توشون گردش کنین
‫برای پرژۀ کلاسی‌تون باید ‫دو یا چندتا گزارش از عجایب ایدیانا تهیه کنین
‫در موردشون می‌نویسین
‫توضیح میدین که چه مفهومی برای شما و ایندیانا دارن
‫و چرا اونارو برای دیدن انتخاب کردین
‫ازتون می‌خوام رو این تکلیف وقت بذارین
‫متفکر باشین
‫خیلی خب
‫الان چی شد؟
‫خیلی عجیب بود
‫- چی؟ ‫- خیلی خب، بشین
‫وایولت، چیزیت که نشد؟
‫خب، بیایین بشینیم ‫و تمرکز کنیم
‫اگه تموم کردی، آقای فینچ؟
‫بله. تموم کردم ‫فقط میگم شما خیلی خوب تو این کلاس درس میدین
‫مغز جوونم از دانش پُر شده
‫- ممنون. آقای فینچ ‫- قابلی نداشت
‫همونطور که داشتم می‌گفتم
‫عکس می‌گیرین، ‫طراحی می‌کنین، و جزئیات رو ضبط می‌کنین
‫این کارو در تیم دو نفره انجام میدین
‫می‌تونیم یارمون رو انتخاب کنیم؟
‫بله. آقای فینچ
‫هی
‫خب...
‫فکر می‌کنی چیزی به عنوان یه روز عالی ‫وجود داره؟
‫من آخرین نفری‌ام که باید ازش بپرسی
‫ « چون بهم لبخند زد »
‫برای کلاس جغرافیام،
‫ معلم ازمون خواسته تا ‫این پروژه رو با یه یار انجام بدیم
‫و منم نمی‌خوام اینکارو بکنم
‫خب، پروژۀ علی‌البدل درخواست کردی؟
‫آره، اون... گوش نکرد
‫خب، شاید وقتشه همونی باشه که قبلاً بودی
‫اونم همینو گفت
‫می‌دونم سخته
‫- ولی تو آدم قبلی نمیشی ‫- درست نیست
‫آخرین بار کِی با دوستات وقـت گذروندی؟
‫فکر کنم خیلی خوب میشد ‫اگه باهاشون وقت می‌گذروندی
‫خب، اگه باهاشون وقت بگذرونم ‫منو از این تکلیف خلاص می‌کنی؟
‫
‫وایولت؟
‫- اومدی ‫- آره
‫سلام ‫سلام
‫- میرم نوشیدنی بیارم. تو هم می‌خوای؟ ‫- میل ندارم
‫بیخیال، جیگر
‫باشه
‫آره...
‫هی
‫دق و دلیت رو زیاد خالی کردی
‫تو که منو میشناسی. دوست دارم از کوره دربرم
‫می‌خوای بریم بیرون؟ ‫یه خورده حرف بزنیم؟
‫راستش. فکر کنم خیلی زود می‌رم
‫واقعاً؟ منظورم اینه که... همین الان رسیدم
‫یکم سخته. می‌دونی؟
‫چقدر دیگه می‌خوای اینطوری رفتار کنی؟
‫چند ماهه. ‫کِی می‌خوای...
‫خوب باشم
‫وایولت. خودت می‌دونی ‫منظورم این نبود...
‫وایولت مارکی، ‫اگه داری اینو می‌بینی، هنوز زنده‌ای
‫لطفاً زنگ بزن و تایید کن
‫765-276-8504.
‫♪ من تو رو ایستاده بر روی پُل دیدم ♪
‫♪ توی اون سرِ زیبـا چی می‌گذره؟ ♪
‫♪ من تو رو ایستاده بر روی لبه پُل دیدم ♪
‫♪ چرا در عوضش نمیای و با من صحبت نمی‌کنی؟ ♪
‫تئودور فینچ صحبت می‌کنه
‫همین الان پاکش کن
‫ویدیو خودشو نابود می‌کنه تو ‫سه، دو...
‫لطفاً رفرش کن
‫چرا اینکارو می‌کنی؟
‫می‌خوام در مورد پُل حرف بزنم
‫« احساس می‌کنم نمی‌تونیم از یکی دیگه از ‫ اون دوران وحشتناک عبور کنیم»
‫«یک صبح به سختی شایستگی ‫دورۀ وحشتناک را دارد»
‫این یه نقل قوله
‫ویرجینیا وولف ‫[نویسندۀ انگلیسی]
‫خیله‌خب
‫میشه بیام پیشت؟
‫الان؟
‫آره
‫خب...
‫اسمتو گوگل کردم
‫ گوگل کردی؟
‫آره، قضیۀ اون وبسایتی که...
‫با خواهرت داری چیه؟
‫داشتم
‫چندتا از مطلب‌ها رو خوندم. ‫خیلی خوبه
‫دیگه نمی‌نویسم
‫تو از کالیفرنیا به اینجا اومدی
‫چطور بود؟
‫کالیفرنیا به ایندیانا؟
‫باید فـرق داشته باشه
‫آره
‫نمی‌دونستم این اتفاق اونجا افتاده
‫رو پُل
‫من چیز نیستم. می‌دونی...
‫کسی که تمایل داره خودکشی کنه؟
‫می‌تونه همینو بگی
‫خب. من همچین نیستم
‫هرچی هستی. من جونتو نجات دادم
‫نه. نجات ندادی
‫تو از کاه کوه می‌سازی
‫یه جورایی شبیه همچین چیزی بود
‫ازم چی می‌خوای؟
‫فقط داشتم فکر می‌کردم ‫ما باید همکار بشیم
‫واسه پروژۀ گردش
‫فکر کنم این واست خوب باشه ‫تا بتونی همون آدم قبلی بشی
‫شاید نمی‌خوام همون آدم قبلی بشم
‫شاید حالم از آدما بهم می‌خوره
‫آره، آدما احمقن
‫ولی کوچیک‌ترین چیزها هم در واقع ‫ممکنه معنیِ خوبی بده
‫حالا چرا می‌خوام با من این کارو بکنی؟
‫چون جاهایی هستن که باید دیده بشن
‫حتی شاید کوچیک‌ترین جاها هم...
‫می‌تونن یه معنی‌ای بدن
‫حداقل،
‫شاید بتونن یه معنی‌ای به ما بدن
‫«ما» نه
‫شاید می‌تونن یه معنی‌ای به من و تو بدن
‫خدایا، اونا بهم میگن ضد اجتماع
‫دو نفر که گردش می‌کنن، همین
‫می‌تونیم کارای زیادی بکنیم ‫اگه دوست داشته باشیش
‫ندارم
‫ممکنه داشته باشی
‫نه
‫یه نقل قول دیگه واست پیدا کردم
‫«احساس می‌کنم یک هزار توانایی در من پدید می‌آید»
‫امواج. از رمان امواج بود
‫حداقل هزار تا توانایی درونت پیدا کردی
‫حتی اگه فکرشم نمی‌کردی
‫می‌تونی نگه‌ش داری
‫می‌دونی مردم بهت میگن ‫«عجیب غریب»، نه؟
‫آره
‫بعضی وقتا بدون فکر کردن ‫کارایی می‌کنم و چیزایی میگم
‫مردم خوششون نمیاد، ‫اونا دوست دارن رو آدما اسم بذارن
‫دوست دارن مجبورت کنن مثل بقیه رفتار کنی
‫ازت می‌خوان کسی باشی ‫که اونا می‌‌خوان
‫مردم آشفتگی رو دوست ندارن
‫یا تفاوت رو
‫پدر و مادرم به هادسون میگن ‫تا منو از این پروژه خلاص کنه
‫پس یه یار دیگه واسه خودت پیدا کن
‫باشه
‫شب بخیر. وایولت مارکی
‫شب بخیر
‫تئودور فینچ
‫هی. هی!
‫وایولت
‫هی، کجا میری؟
‫خونه
‫اوضاع با هادسون چطور پیش رفت
‫خوب نبود
‫آره
‫اون احساس خیلی شدیدی ‫نسبت به مشارکت داره
‫باشه...
‫ولی بدون ماشین
‫چی گفتی؟
‫اگه می‌خوای باهام یار بشی،
‫باید یه راهِ دیگه پیدا بکنی ‫چون من ماشین سوار نمیشم
‫می‌تونم یه سوال بپرسم؟
‫اَگه می‌تونستی همه جا بری ‫کجا میرفتی؟
‫- کالیفرنیا ‫- ولی قبلاً اونجا بودی
‫ آره
‫گرمه، و هیچوقت برف نمی‌باره
‫نمی‌خوای بدونی من اگه می‌تونستم همه جا برم ‫کجا می‌رفتم؟
‫اَگه می‌تونستی همه جا بری ‫کجا میرفتی؟
‫جایی می‌رفتم که هیشکی تا حالا نرفته
‫کشف نـشـده
‫دست نخورده
‫اگه بخـوای... می‌تونی بیای
‫همین؟
‫بپر بالا، الترا وایولت ‫[فرابنفش]
‫نه
‫زودباش
‫بیا. منظره حرف نداره
‫بیا دیگه
‫خب، به چی فکر می‌کنیم؟
‫بالاترین نقطۀ ایدیانا
فکر کنم اگه واقعاً به دلیل دیگه‌ای جز همین دلیل اینجا بودم
عصبانی میشدم
‫واو. این همون حس شوخ طـبعی‌ـه که اون تو ‫قایم کردی؟
‫
‫این ضایع‌ترین چیزیه که فکر کنم ‫به عمرم دیدم
‫مشکلی نیست. میدونی؟ ‫بخاطر خندیدن جهنم نمیری
‫خیلی ضایس
‫تولد خواهرم بود
‫19 سالش میشد
‫به خاطر همین رو پُل وایساده بودم
‫چرا اونجا بودی؟
دوست دارم بدوم
‫واسه دویدن خیلی زوده
‫آره
‫بیا بپریم
‫هستی؟
‫خب، رو شماره سه
‫آماد شو
‫یک... همینه
‫دو،
‫سه
‫
‫خیلی خب
‫اینا چیـزایی‌ان که باید از خودمون جا بذاریم
‫یکی رو بردار
‫اون نه
‫آره. انتخاب خوبیه
‫- چیه؟ ‫- نمی‌دونستی؟
این خارمادرِ رقابت خیره شدنه
‫اصلاً نمی‌تونی جدی باشی
‫صورتمو نگاه کن. کاملاً جدی‌ام
‫باشه
‫من خیلی اهل رقابتم
‫منم همینطور
‫شب خونۀ تینا می‌مونم
‫باشه
‫باشه؟
‫آره
‫معمولاً این جمله تحریکت می‌کنه ‫تا زخم زبون بزنی
‫- بگی که تینا چقدر عوضیـه... ‫- زخم زبون؟ کلمۀ خوبیه
‫و اینکه نباید با اون وقت بگذرونم
‫آره خب، این نشون میده که ‫خیلی از دَری وَری‌های من سر این موضوع...
‫درگیرت کرده، ‫دیگه مجبور نیستم نصیحت کنم
‫چه مرگته؟
‫هیچی
‫انگار...
‫مثل اسکلا شدی
‫خودت اسکلی
‫« احساس می‌کنم نمی‌تونیم از یکی دیگه از ‫ اون دوران وحشتناک عبور کنیم»
‫«چرا زنا خیلی بیش‌تر به مردا علاقه دارند
‫در حالی که مردا اینطوری نیستن»
‫« از نظر من مغزم مرموزترین دستگاهه
‫ که همیشه وزوز، زمزمه، بلندپروازی ‫ و، غرّش می‌کنه و غوطه وره
‫و بعدش تو گِل دفن میشه
‫و دلیلش چیه؟
‫این شوق واسه چیه؟»
‫ اگه حقیقتو در مورد خودت نمیگی
‫حق نداری در مورد دیگران بگی
‫« قبل از اینکه بـمیرم... »
‫« بیدار می‌مونم... »
‫« شجاع می‌مونم »
‫در مورد النور بهم بگو
‫پر مدعا بود... مثل تو
‫همین الانشم ازش خوشم میاد
‫از خوندن بدش میومد
‫فقط از این شاعر ایتالیایی خوشش میـومد
‫سیزار پاویزی
‫اون گفته « ما روزها رو به یاد نمیاریم ‫ما لحظه‌ها رو به یاد میاریم »
‫هر موقع روزِ افتضاحی داشتم،
‫همیشه همینو می‌گفت
‫انگار قرار بود یه چیزی رو درست کنه
‫درست کرد؟
‫آره
درست کرد
‫دیگه چی؟
‫اون بهترین دوستم بود
‫النور مارکی
‫خواهر...
‫بهترین دوست
‫این یه سنگ‌نوشته خیلی خوبه
‫مال تو چیه؟
‫وایولت مارکی
‫من اینجا بودم»
‫آره، اینو ازت می‌دزدم
‫پنکیک درست می‌کنی؟
‫آره
‫- پنکیک بلوبری ‫- آره
‫انگار خیلی خوبه
‫- می‌خوای برگردونیشون؟ ‫- آره آماده‌ن؟
‫- آره. بهشون... ‫- تقریباً آماده‌ن
‫- خیلی خوب به نظر میان ‫- آره
‫خب
‫اینم از این. خوبه
‫آره همینه. قهوه‌ای طلایی
‫هی ‫هی
‫کجا بودی؟
‫عصبانی که نیستی من دارم این پروژه ‫رو با رومر انجام میدم، درسته؟
‫نه نیستم
‫ایول ‫چون چیز خاصی هم نیست
‫نه مشکلی نیست. با فینچ انجامش میدم
‫با فینچ؟
‫آره
‫می‌دونی اون یه جورایی خطرناکه؟
‫نه. نیست
‫پارسال قاطی کرده بود و سمتِ ‫رومر صندلی پرت کرده بود
‫تو وسط کلاس
‫واقعاً؟
‫آره، رومر چیزیش نشد. ‫ولی اون واقعاً به گا رفته بود
‫نوبت توئه
راستی تو این فکر بودم که بهتره یه سر بریم به شو تری یا اون رستوران متروکه بین راهیه
‫به نظر خودت بستگی داره
‫این چیه؟
‫یه یادآوره که دیر یا زود
باید خودت تنهایی به دنیا برگردی
‫ولی خوشحالم که فعلا من دارم هولت میدم!
‫خب، من گفتم فقط دوتا انجام میدم، پس...
‫وایولت شخصی رو...
‫به ‫وایولت عمومی ترجیح می‌دم!
‫می‌تونی اون ‫وایولت رو واسم بیاری؟
‫منتظر می‌مونم!
‫شاید باید بهش یه مقدار فضا بدی
‫ژاکت قشنگی ـه! ‫جنسش چیه؟ ترکیب چند تا پارچه‌ست؟
‫مردم فکر می‌کنن این عجیب‌غریب بازیا همش الکی ـه ‫ولی من می‌دونم که واقعیه!
‫البته که واقعیه!
‫اوضاع چطوره؟
‫همون داستان‌های معمولی ـه نوجوون‌های امروزی
‫بیخیال! باید یه مقدار سفره‌ی دلت رو واسم باز کنی!
‫مردم همیشه بهم میگن که من چی هستم!
‫یه آدم عجیب‌غریب!
‫درک می‌کنم!
‫ولی دلیل نمیشه که بعضی وقتا من رو عصبی نکنه!
‫خب، این حتما برات سخته!
‫یالا پسر!
‫یالا. بهم کمک کن که بهت کمک کنم ‫یالا! کمکم کن!
‫شاید اگه...
‫یه کاناپه‌ی راحتی داشتی،
‫می‌تونستی بزاریش دقیقا اونجا
‫و اونجوری اون صحنه‌ای که من دنبالش بودم ‫اتفاق میوفتاد!
‫اون کاناپه دو طرف اتاق رو بهم می‌چسبوند!
‫اون گروه حمایتی که بهت گفتم رو بررسی کردی؟
‫اطلاعاتی که درباره‌ش داده بودی رو گم کردم!
‫بیخیال تئودور! یه درخواست ساده ازم میکردی، پسر!
‫خیلی‌خب. دوشنبه‌ها برگزار میشه! ‫بعد از مدرسه، توی کلیسای «فرست کانگرگیشنال»
‫- بهش میگن شروعی دوباره... ‫- اوه!
‫و گروهی محرمانه‌ست!
‫پس می‌تونی هرچی که بخوای، ‫درباره‌ی هرچی که اذیتت می‌کنه، بگی!
‫اینجا فضای امنی ـه، فینچ
‫می‌خوام درباره‌ش فکر کنی
‫حالا چیه؟ چی‌کار داریم می‌کنیم؟ چی شده؟
‫موضوع چیه؟
‫الان شماره‌ت رو دادی بهم؟
‫برگه‌های «پست‌ایت»؟ ‫(برگه‌های یادداشت مارک پست‌ایت)
‫- این مارک متفرقه‌ست! ‫- لطفا همین الان از اینجا برو
‫
‫داری به چی نگاه می‌کنی؟
‫یه بچه توی چمنم ـه!
‫
‫بیدار شو!
‫سلام!
‫این بیرون خوابیدی؟
‫آره
‫می‌دونم گفتی که رابطه‌ی ما تمومه
‫ولی اگه من بهت بگم...
‫که بهترین گردش ایالت ایندیانا رو پیدا کردم، چی؟
‫شایدم توی دنیا بهترین باشه! ولی...
‫اون 160 مایل اونطرف‌تره!
‫اونموقع من میگم خوش بگذره و واقعا مشتاق اینم ‫که بعدا همه چیز رو برام تعریف کنی
‫بیخیال! فقط بیا یه امتحانی بکن!
‫- حداقل بشین داخل ‫- نه، فینچ
‫من نمیام داخل ماشین!
‫ببین، اینجا رو داشته باش! ‫من کلیدا رو بر میدارم و...
‫قسم می‌خورم که بیشتر از 50 کیلومتر بر ساعت ‫داخل شهر رانندگی نکنم
‫و توی جاده هم بیشتر از 80 تا نرم!
‫هر وقت بخوای وایسیم، وایمیسیم!
‫نمی‌تونی همش مردم رو مجبور کنی!
‫گوش نمی‌کنی چی می‌گم! ما انجامش دادیم! ‫پروژه تموم شد! رابطه‌ی بین ما تمومه!
‫می‌دونی که این بخاطر یه تکلیف کلاسی نیستش!
‫این بخاطر توئه که توی اتاقت زندانی شدی ‫یا این‌که روی دوچرخه‌ی احمقانه‌ت...
‫همیشه یه شعاع سه مایلی رو می‌چرخی!
‫و خدا نکنه کسی بخواد بگه، «‫وایولت بیچاره»! ‫ولی...
‫اونا اشتباه می‌کنن
‫‫وایولت
‫همه چیز مرتبه؟
‫- خوبم! ‫- سلام!
‫سلام ببخشید. من تئودور فینچ هستم ‫خوشحالم که هر دوتاتون رو می‌بینم
‫- یه مقدار زود اومدی، اینطور فکر نمی‌کنی، تئودور؟ ‫- بله بله. صبح زوده!
‫واقعا خوب متوجه شدید!
‫ولی ببینید... ‫من همگروهی ـه دخترتون توی پروژه‌ی مدرسه هستم
‫و واقعا باید بریم به یه جایی!
‫در واقع ازش می‌خوام که سوار ماشین بشه
‫اون ماشین!
‫اون به شدت امن ـه، بیمه هم داره
‫با یه راننده‌ی متجرب، که حتی برای سرعت هم ‫جریمه نشده!
‫این برای پروژه‌ی مدرسه‌ست؟
‫بله قربان. ما همگروهیم!
‫خب، تئودور. من فکر می‌کنم که این تصمیم ‫وایولت باشه ‫ولی ...
‫شاید ایده‌ی بدی نباشه
‫فکر می‌کنید برمیگرده؟
‫ما هم مثل تو نمی‌دونیم!
‫اوه!
‫نه، صبرکن، نه!
‫خیلی‌خب. اگه من کلید بودم... ‫کجا قایم میشدم؟
‫اوضاع اونطرف چطوره؟
‫خوبم
‫مطمئنی؟
‫فقط اینقدر ازم نپرس! ‫داری بدترش می‌کنی!
‫درباره‌ی یه چیز دیگه حرف بزن
‫معمولا نقطه قوت من همینه!
‫ولی در حال حاضر، چیزی ندارم!
‫
‫آهنگ خوبیه!
‫یادم نمیاد چقدر سریع داشتیم میرفتیم
‫به نظر سریع نمیومد
‫بعدش داشتیم لیز می‌خوردیم...
‫و النور گفت: ‫نمی‌تونم نگهش دارم!
‫و ماشین کوبیده شد به پل!
‫فقط یادمه که...
‫شیشه‌ها می‌خوردن به صورتم
‫و النور جیغ می‌زد
‫بعدش...
‫بعد از اون، همه چیز سفید شد
‫وقتی توی بیمارستان بیدار شدم
‫مامانم گفت که اون مُرده
‫و اون دیگه آخرش بود!
‫هنوز ناراحتی که سوار ماشین شدی؟
‫- واقعا این رو خودت ساختی؟ ‫- بله همینطوره!
‫تحسین برانگیزه!
‫- خیلی خب. برو بریم! ‫- بیا انجامش بدیم!
‫می‌خوام انجامش بدم!
‫خوش بگذره!
‫از اینجا می‌تونم خونه‌م رو ببینم
‫آه...
‫
‫آره!
‫- اون فوق‌العاده بود ‫- کارت خوب بود!
‫تند به نظر میومد؟
‫اوه، آره ‫واقعا شبیه به ترن هوایی ـه واقعی می‌مونه
‫حاضری؟
‫خیلی‌خب، برو بریم! ‫حاضری؟
‫اوه، خدای من
‫آره!
‫ایول!
‫اوه، خدای من!
‫می‌خوام دوباره برم!
‫آه!
‫♪ وقتی یه بچه بودم اونا می‌گفتن ♪
‫♪ بچه‌جون، گریه نکنی! ♪
‫♪ حالا بزرگتر شدم و میگم ♪
‫♪ اشکالی نداره! ♪
‫♪ هر اشکی که میریزه پایین... ♪
‫♪ یه درسی ـه که یاد گرفتیم ♪
‫♪ تو اینقدر سنت رفته بالا که دیگه درس نمی‌خوای؟ ♪
‫♪ یا این‌که جوونتر از اون هستی که بسوزی؟ ♪
‫♪ خیلی جوون! ♪
‫♪ خیلی جوون‌تر از اون هستی که بسوزی... ♪
‫یه چیزی برات دارم. توی در ـه
‫اون، ‫وایولت، یه مکان خاص ـه...
‫که می‌خوام یه روز ببرمت اونجا
‫اوه، جدی؟
‫آره، ولی باید شروع کنی وزنت رو بیاری بالا ‫خیلی‌خب؟
‫این رو برات گرفتم
‫بخاطر این‌که اگه یه موقع فراموش کردی، ‫باید بهت بگم که این یه پروژه‌ی مدرسه‌ست!
‫باید درباره‌ش بنویسی!
‫فقط من؟
‫تو نویسنده‌ای! ‫(من راننده‌ام)
‫"گردش شماره سه..."
‫نه، باید با «هوزیر هیل» شروع کنی
‫می‌دونی، لازم نیست اینقدر تحمیل‌کننده باشی!
‫وقتی تو میگی "تحمیل‌کننده" من میشنوم که میگی...
‫"اظهار کننده"
‫"دلیر"
‫"الهام‌بخش"
‫"بیرحم"، "رو مُخ"
‫"مغرور"
‫"جذاب"
‫خوبه که دوباره یه دوست دارم!
‫نزار این حرف بره تو سرت!
‫دیگه دیر شده!
‫می‌دونی از چیه تو خوشم میاد؟ ‫وایولت؟
‫چی؟
‫تو همه‌ی رنگ‌ها در یکجا هستی! ‫در شفاف‌ترین حالته ممکن!
‫
‫سلام!
‫قبل از این‌که شروع کنیم... ‫ما نزدیک به روز موعود هستیم، بچه‌ها!
‫روزی که گردش‌هاتون رو باید ارائه بدید!
‫درسته!
‫همراه با مقالاتتون...
‫از هر گروه می‌خوام یه ارائه به کل کلاس بدن
‫ولی امروز، می‌خوایم درباره‌ی پنج موضوع اصلی ـه ‫جغرافیا صحبت کنیم
‫موقعیت، مکان...
‫نه، ولی واقعا اگه من بودم اصلا نگرانش نمیشدم
‫- فینچ همینجوریه! ‫- آره
‫دو سه روز قبل بهش پیام دادم ولی اون جواب نداده!
‫منظورم اینه که... این...
‫بعضی وقتا اون یه روز یا شایدم دو روز میره... ‫ولی همیشه بعدش سر و کله‌ش پیدا میشه
‫آره، یه بار چندین هفته نبودش!
‫- اوه، خدای من! ‫- وقتی برگشت، گفتش رفته بوده چادرزنی!
‫و کلی از این جوش‌ها زده بود که وقتی به ‫پیچک سمّی می‌خوری، میزنی!
‫- آره، پر از جوش شده بود ‫- ...خودش رو میخاروند...آره!
‫واقعا بد بود! خیلی بد بود!
‫فکر می‌کنم خیلی مسخره‌ست!
‫واقعا کاری نداره که گوشیت رو برداری و جواب بدی
‫می‌دونی... این یه چیزیه که اگه می‌خوای نزدیک اون باشی
‫باید باهاش کنار بیای! می‌فهمی چی می‌گم؟
‫فقط عصبانیم می‌کنه!
‫آره، ما تا الان مکان‌های واقعا جالبی رفتیم!
‫یه برنامه‌ی درست و حسابی‌ای داری...
‫یا این‌که همینجوری شانسی میرید جایی؟
‫راستش رو بخواید فقط دارم حواسش رو پرت می‌کنم ‫تا این‌که اون تا جایی که ممکنه وقتش رو...
‫با من بگذرونه!
‫حالا خوب پیش میره، یا این‌که...؟
‫آره، من که اینطور فکر می‌کنم. من واقعا...
‫ببین کی اومده!
‫سلام!
‫گوشیت رو گم کردی؟ ‫بهت پیام دادم! زنگ زدم!
‫ببین، بزار فقط خیلی سریع اینو بهت نشون بدم ‫صبر کن!
‫- می‌تونستی یه ثانیه وقت بزاری و جوابم رو بدی... ‫- می‌دونم
‫- ... تا بدونم که حالت خوبه! ‫- باید یکی دوتا چیز رو راست و ریست می‌کردم
‫میگن ته نداره!
‫توی دهه‌ی 50 میلادی یه عده پسر بچه، ‫اینجا شنا کردن...
‫و ناپدید شدن!
‫هیچوقت کسی جنازه‌هاشون رو پیدا نکرد
‫اونا غرق شدن؟
‫
‫شاید!
‫یا شاید طرف دیگه رو پیدا کردن!
‫میگن یه نیرویی وجود داره که آدم رو ‫به یه رودخونه‌ی زیرزمینی میکشونه
‫و به یه دنیای دیگه میرسونتت!
‫تو که نمی‌خوای بری داخل؟
‫اوه، البته که می‌خوام برم!
‫آبش یخ ـه!
‫مشکلی پیش نمیاد
‫تو هم باید بیای
‫- نه، من همینجا جام خوبه ‫- از چی می‌ترسی؟
‫- سرده! ‫- یه سوال جدی:
‫بیشتر از همه از چی می‌ترسی؟
‫مُردن!
‫باور نمی‌کنم!
‫معمولی بودن!
‫پس معمولی نباش
‫اوه، خدای من!
‫اوه، خیلی‌خب!
‫- اوه، تو درست گفتی! مثل سگ سرده! ‫- اوه، خدای من!
‫خیلی‌خب، بیا بریم زیر!
‫- خب؟ ‫- خیلی‌خب
‫یک، دو، سه!
‫مارکو!
‫پولو!
‫خب، تو از چی بیشتر از همه می‌ترسی؟
‫
‫نمی‌دونم. فکر کنم این‌که خواهرم رو از دست بدم
‫مامانم خیلی وقتا نیستش
‫بابام خیلی وقت پیش ترکمون کرد
‫شهر جدید! خانواده‌ی جدید!
‫پس، کیت اساسا تنها چیزیه که دارم!
‫این رو چطوری گرفتی؟
‫میرم اون پایین رو بگردم!
‫فینچ؟
‫فینچ!
‫عوضی!
‫چیه؟
‫می‌دونی چقدر ترسیدم؟
‫هی!
‫هی، ‫وایولت! ‫وایولت متاسفم!
‫‫وایولت متاسفم!
‫‫وایولت!
‫فکر کردم غرق شدی!
‫متاسفم! هی، متاسفم!
‫نمی‌خواستم...نمی‌خواستم بترسونمت!
‫ولی ترسوندی!
‫اصلا نمی‌خواستم همچین کاری بکنم
‫وقتی ناپدید میشی کجا میری؟
‫یه چیز واقعی درباره‌ی خودت بگو
‫یا این‌که میرم!
‫خیلی خب!
‫بعضی وقتا باید برم جاهایی که اونجاها ‫احساس می‌کنم، خودم هستم!
‫باید کارهایی بکنم که بهم یادآوری می‌کنن که ‫من کنترل خودم رو دارم!
‫بابام، قبلنا...
‫توی یه حالت تاریکی میرفت
‫اون باهات اینکارو کرده؟
‫قبلنا خیلی کوچیک‌تر بودم
‫قبلنا نمی‌دونستم چطور از سر راه برم کنار!
‫مردم از شلوغی خوششون نمیاد! درسته؟
‫- آاااه... ‫- آره
‫اوه، صبر کن. یاد گرفته بودیا! ‫- می‌دونم، آره یاد گرفتم!
‫♪ تو رو ایستاده در لبه‌ی پرتگاه ملاقات کردم ♪
‫♪ داخل اون سر زیبات چی می‌گذره؟ ♪
‫♪ تو رو ایستاده در لبه‌ی پرتگاه ملاقات کردم ♪
‫♪ چرا نمیای بجاش با من حرف بزنی؟ ♪
‫- بعدش میگه... ‫- میره رو پل ـه شعر
‫من...؟
‫- آره بگو می‌تونی ‫- خیلی‌خب
‫♪ من دیدمت ♪
‫♪ تو رو ایستاده در لبه‌ی پرتگاه ملاقات کردم ♪
‫فینچ!
‫فینچ بیدار شو! باید بریم!
‫اوه، لعنتی!
‫متاسفم! متاسفم! تلفنم خاموش شد!
‫‫وایولت، برو داخل
‫- فینچ، فقط... تو باید بری خونه ‫- اون رو سرزنش نکنید!
‫- اگه فقط می‌تونستم توضیح بدم. لطفا... ‫- تقصیر اون نیست!
‫فقط برو داخل خونه
‫- بعد درباره‌ش حرف میزنیم ‫- زمان از دستم در رفت!
‫- فینچ! ‫- اگه فقط بزارید...
‫من خیلی... خیلی متاسفم
‫تقصیر من بود. گند زدم! گند زدم!
‫خواهش‌میکنم، فقط اون رو سرزنش نکنید! ‫خواهش‌میکنم! متاسفم!
‫فقط... برو خونه
‫اصلا فکرش رو می‌تونی بکنی...
‫که توی ذهنمون چه تصورات وحشتناکی کردیم؟
‫باید درک کنی که چه حسی داشته،
‫که من و پدرت ندونیم کجا هستی!
‫گفتم که متاسفم
‫ولی نباید با فینچ اینطوری رفتار می‌کردید
‫خب اون پسریه که دخترمون رو کل شب ‫بیرون نگه داشته!
‫منم اون رو کل شب بیرون نگه داشتم، مامان!
‫هی!
‫هی، وی. چه خبرا؟ ‫(با حرف اول اسمش صداش می‌کنه)
‫حالت چطوره؟
‫- خوبم ‫- چه خبره؟ ازت خبری نیست!
‫الان نمی‌تونم با تو سر و کله بزنم!
‫همه چی خوبه؟
‫راستش رو بخوای، نمی‌دونم!
‫نمی‌خوام که یه عوضی به نظر بیام،
‫ولی فکر می‌کنم ‫باید بدونی که داری وارد چی میشی!
‫- می‌دونم! ‫- نه، نمی‌دونی!
‫- اون... ‫- بیا بریم
‫- کجا بودی؟ ‫- می‌دونی چرا اون دختر با تو میگرده دیگه؟
‫می‌خواد درستت کنه!
‫خفه‌شو! رومر! فقط...
‫اصلا نمی‌دونی اون کیه! مگه نه؟ ‫اون یه عجیب غریبه!
‫- یه بار دیگه بهم بگو عجیب غریب ‫- تو یه عجیب غریب ـه لعنتی‌ای!
‫فینچ!
‫تمومش کن!
‫فینچ!
‫فینچ! هی! چی‌کار می‌کنی رفیق! ‫از روی اون بلند شو
‫فینچ، تمومش کن! تمومش کن!
‫اوه، خدای من!
‫ این دیگه چی بود؟ ‫ اون داشت میکشتش!
‫اون دیوونه‌ست!
‫لعنتی!
‫لعنتی! لعنتی! لعنتی!
‫خبری شد؟
‫فکر کنم دوباره رفته!
‫من خیلی وقته با این پسر رفیقم
‫و چندین ساله که منتظر نمی‌مونم تا ‫باهام تماس بگیره
‫اون فقط...
‫بعضی وقتا میره توی این حالت و...
‫سخته! می‌دونی؟
‫اون آدم پیچیده‌ایه!
‫و هرکسی که بهش نزدیک میشه، میسوزه
‫پس چرا تو از پیشش نرفتی؟
‫بخاطر این‌که...
‫بخاطر این‌که من دوستش دارم
‫فکر می‌کنه همه ترکش می‌کنن ‫و من این‌کار رو نمی‌کنم
‫این کاریه که ما می‌کنیم...
‫من عصبانی میشم، اون برمیگرده و معذرت میخواد
‫و این قضیه جوری تموم میشه که انگار هیچوقت ‫هیچ اتفاقی نیوفتاده
‫سلام
‫فینچ اینجاست؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫آره، بیا داخل
‫من لیندزی هستم
‫من وسواس دارم و به تازگی تشخیص دادن که ‫اختلال ترس از حضور در جمع دارم
‫پس این‌که اینجا کنار بقیه هستم ‫اصلا هم ترسناک نیست! ‫(با لحن طعنه آمیز گفت)
‫پارسال، شروع کردم به آسیب زدن به خودم
‫هنوزم باهاش دست و پنجه نرم می‌کنم ‫ولی الان اینجام!
‫خیلی متاسفم
‫اشکالی نداره ‫بشین
‫سلام، من بردلی هستم
‫من اختلال حواس‌پرتی، وسواس فکری، ‫اختلال روان‌پریشی، دو قطبی، و دوگانگی پنداری دارم
‫آره!
‫شاید فکر کنید که بعضی از اونا ‫با همدیگه یکی هستن ولی...
‫خب، هفته‌ی من خوب پیش رفت
‫اخیرا خیلی داشتم بسکتبال میدیدم
‫و این خیلی بهم کمک کرده، پس...
‫خوبه
‫سلام، خوش اومدی
‫
‫من... تئودور فینچ هستم
‫هیچ برچسبی ندارم!
‫واقعا مطمئن نیستم که چرا اینجام!
‫
‫فکر کنم بخاطر اینه که... من توی مدرسه ‫با یکی دعوام شد و
‫انگار...
‫اونجا بودم ولی اونجا نبودم!
‫داشتم خودم رو نگاه می‌کردم و...
‫
‫بعضی وقتا یه مقدار خودم رو گم می‌کنم
‫من خیلی... می‌دوئم!
‫بعضی وقتا بهم کمک می‌کنه
‫یه جورایی!
‫نمی‌دونم. این کافی بود؟
‫حتما!
‫ممنونم. خوشحالم که اینجایی!
‫آماندا، چرا تو شروع نمی‌کنی؟
‫من آماندا هستم
‫من پر اشتهایی ـه روانی دارم ‫(بولیمیک)
‫دوبار سعی کردم خودم رو بکشم
‫تقریبا هر روز بهش فکر می‌کنم
‫هی، هنوز خبری نشده؟
‫- نه ‫- خیلی‌خب
‫باید برم سر کار. دیرم میشه! ‫ولی تو باید بمونی
‫چرا همش اینکار رو می‌کنه؟
‫نمی‌دونم
‫وقتی خبری ازش شنیدی بگو بهم زنگ بزنه ‫خیلی‌خب؟
‫آره!
‫- خداحافظ ‫- خداحافظ
‫ شنیدم زدی رومر صدای سگ داده!
‫چرا همش کارهای اینجوری می‌کنی؟
‫خسته نمیشی که مردم همیشه درباره‌ت حرف میزنن؟
‫در دهن مردم رو نمیشه بست
‫این خصوصیت اوناست که حرف میزنن!
‫حالت خوبه؟
‫نمی‌دونم! احساس می‌کنم همش دارم ‫همه چی رو خراب می‌کنم
‫و مطمئن نیستم که چطور این‌کار رو نکنم
‫این جواب میده؟ ‫(گروه درمانی رو میگه)
‫بهتر از چاره‌های دیگه‌ست!
‫ دوست دخترت خیلی نگرانته!
‫تمام بعد از ظهر، توی خونه‌ بوده
‫چه خبره؟
‫من...واقعا ... بابا رو...
‫خیلی خوب یادم نمیاد
‫و هر کاری که می‌کنم...
‫یادآوریش... بده!
‫آیا خاطره‌ی خوبی...
‫ازش داری که بگی؟
‫خب، این موضوع که مثل سگ ما رو میزد
‫یه جورایی همه‌ی اوقات خوش رو خراب می‌کرد
‫ولی چرا اینطوری بود؟
‫بخاطر ما اینطوری بود؟ یا این‌که...
‫بخاطر مامان اینطوری بود؟
‫بخاطر این‌که آدم مزخرفی بود، اونطوری بود!
‫ولی باید یه دلیلی داشته باشه
‫بخاطر این‌که اگه دلیلی وجود داشته باشه ‫اون می‌تونه بهتر بشه
‫یه چیز...
‫یا یه کس می‌تونه بهترش کنه! درسته؟
‫نمی‌دونم! کی اهمیت میده؟ ‫داداش، اون مشکل یه نفر دیگه‌ست!
‫چرا داری درباره‌ی بابا ازم می‌پرسی؟
‫چه خبره، فینچ؟
‫بجنب! تو می‌تونی باهام صحبت کنی، پسر
‫هیچی، کیت!
‫ببخشید، چیزی نیست
‫من خوبم
‫مطمئنی؟ ‫چون من باید بار رو باز کنم...
‫- ولی می‌تونم یه نفر رو پیدا کنم بیاد جام! ‫- من خوبم!
‫می‌دونی که دوستت دارم. درسته تئو؟
‫می‌دونم
‫منو ترسوندی!
‫اینا دیگه چیه؟
‫دارم سعی می‌کنم تمرکز کنم
‫روی چی تمرکز کنی؟
‫روی بیدار موندن!
‫نمی‌دونم این یعنی چی!
‫بعضی وقتا...
‫من یهویی سفید میشم!
‫میرم توی این حالت‌های تاریک خودم
‫اونقدر سریع فکر می‌کنم ‫که همه چیز از دستم در میره
‫و بعدش یهویی...
‫انگار همه‌ی افکارم از بین میرن
‫و بعضی وقتا اگه بزنمشون روی دیوار
‫می‌تونم تمرکز کنم و آروم‌تر فکر کنم
‫ولی الان نمی‌تونم! نمی‌تونم!
‫خیلی‌خب
‫و این معمولا جواب میده
‫شاید زیادی درهم برهم باشه!
‫می‌تونم درستش کنم! فقط...
‫فقط زمان لازم دارم تا ازش سر در بیارم
‫- می‌خوام بهت کمک کنم ‫- من به کمک تو نیازی ندارم
‫این مشکل خودمه! این درباره‌ی تو نیست
‫باید بهم بگی مشکل چیه!
‫درک نمی‌کنی!
‫درست میگی!
‫من درکش نمی‌کنم.
‫نمی‌دونی، ‫وایولت؟
‫من "عجیب غریب" هستم!
‫من داغونم!
‫ازت می‌خوام بری
‫برو!
‫ سلام، فینچ هستم ‫ پیغام بگذارید!
‫سلام، فینچ...
‫من متاسفم
‫متاسفم که زیادی بهت فشار آوردم!
‫و ... من...
‫فقط ازت می‌خوام برگردی!
‫واقعا ازت می‌خوام که برگردی، خیلی‌خب؟
‫سلام، بچه‌جون!
‫سلام
‫بابا؟
‫بله؟
‫در تولد النور...
‫من...
‫من واقعا خیلی درست فکر نمی‌کردم
‫یهویی دیدم که روی پل هستم
‫روی لبه‌‌ی پل ایستاده بودم
‫اونجوری بود که فینچ رو دیدم!
‫اونجا منو پیدا کرد
‫اون منو نجات داد
‫تو...تو که نمی‌خواستی...
‫حالم خوبه!
‫من ...
‫گیج شده بودم!
‫ناراحت بودم!
‫حالم خوبه
‫الان بهتر شدم
‫عجب!
‫خب، خوشحالم که فینچ اونجا بوده
‫منم همینطور
‫فقط کاش می‌دونستم که کجاست!
‫خب...
‫شما دوتا جاهای زیادی رفتین!
‫جای دیگه‌ای هست که اون بخواد بره؟
‫فینچ!
‫مارکو!
‫از طرف خانواده‌ی فینچ...
‫می‌خوام از همتون تشکر کنم که امروز ‫اینجا اومدید
‫ما جمع شدیم تا یاد و خاطره‌ی کسی رو ‫گرامی بداریم
‫که واقعا دل‌هامون براش تنگ میشه ‫و برامون شدیدا عزیز بود!
‫رویدادهای چند سال اخیر...
‫می‌خوام خداحافظی کنم
‫خیلی‌خب، منتظرت می‌مونیم
‫هی!
‫باید اونجا می‌بودم!
‫دلم براش تنگ شده!
‫مثل سگ!
‫اصلا خبر نداشتم!
‫متاسفم که پیشت نبودم!
‫اشکالی نداره
‫نمی‌دونستم چطور بهت بگم
‫من دلم واست تنگ میشد
‫آره، می‌دونم تو دلت تنگ میشد
‫کلیسای کوچک دعای مسافرین،
‫جایگاه مقدسی است تا...
‫مسافرینِ خسته توقف و در بین راه ‫به استراحت بپردازند
‫این مکان در یادبود افرادی ساخته شده
‫که زندگی‌هایشان را در تصادفات ماشین ‫از دست داده‌اند
‫و مکانی‌است برای ترمیم یافتن!
‫ما آن‌هایی را که دیگر اینجا نیستند، ‫بخاطر میاوریم
‫کسانی‌که خیلی زود از ما گرفته شدند!
‫و همیشه در قلب‌هایمان خواهند ماند!
‫من اینجا بودم! تی-‌اف ‫(تئودور فینچ)
‫ قبلا درباره‌ی همه چیز نگران بودم
‫ چیزهایی که به نظر معنادار میومدن...
‫در واقع بی‌معنی بودن
‫نگران زندگی بودم
‫نگران این بودم که اگه دوباره به خودم اجازه بدم ‫که احساس کنم، چه اتفاقی میوفته
‫فکر می‌کردم که لیاقتش رو نداشتم
‫بعدش...
‫بدون این‌که واقعا بدونم...
‫تغییر کردم!
‫نگران این نبودم که اگه زندگی کنم ‫چه اتفاقی میوفته
‫نگران این بودم که اگه زندگی نکنم ‫چه اتفاقی میوفته
‫چه چیزهایی رو از دست میدم!
‫درباره‌ی به یاد نیاوردن، نگران بودم
‫به یاد نیاوردنِ همه‌ی لحظات...
‫همه‌ی مکان‌ها...
‫و این بخاطر فینچ بود!
‫بخاطر این‌که اون بهم یاد داد تا گردش کنم
‫ اون بهم یاد داد تا لازم نیست که ‫ از یه کوه بالا بری...
‫ تا بالای دنیا بایستی!
‫ که حتی زشت‌ترین مکان‌ها هم می‌تونن زیبا باشن
‫ به شرط این‌که وقت بزاری و بهشون نگاه کنی
‫ و تا وقتی‌که راه برگشتت رو پیدا کنی
‫ اشکالی نداره که گُم بشی!
‫ ولی در زمان یادگیری ـه همه‌ی این‌ها،
‫ یه چیز مهم‌تر رو نادیده گرفته بودم
‫ دیدنه فینچ رو!
‫ ندیدم که اون داره درد میکشه!
‫ ندیدم که تمام این اوقات، اون داره بهم درس میده
‫ که چطور به زندگی ادامه بدم
‫ فینچ مردی پر از رویا بود
‫ وقتی بیدار بود، رویا میدید
‫ همه‌ی زیبایی‌های دنیا رو در رویا می‌دید ‫ و کاری می‌کرد که به دنیای واقعی بیان
‫ فینچ بهم یاد داد که در نامنتظره‌ترین مکان‌ها ‫ زیبایی وجود داره
‫ و این‌که مکان‌های روشنی هم هستند
‫ حتی در لحظات تاریک!
‫ و اگه همچنین مکان‌هایی وجود نداره...
‫ تو می‌تونی اون مکانِ روشن باشی...
‫ با ظرفیت‌های نامحدود!
« ترجمه از: رضا و محمد » TheFlashPoint , DeadlyKiller
« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]