ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Org::. .:: @ninemovieOfficial ::.
‫بر اساس واقعیت‬
‫آدم‌ها چقدر چندش‌آورن!‬
‫ببینید با ماشین اون وکیل چه کردن.‬
‫-یا خدا! -چی شده؟‬
‫گمشو از اینجا!‬
‫فرار کن!‬
‫بازی یک بیوه‬
‫-اوضاع چطوره، برنی؟ -کجایی؟‬
‫-یه جسد پیدا کردیم. -عیسی مسیح.‬
‫-مرگ خشن؟ -هنوز نمی‌دونم، هنوز نرسیدم.‬
‫ولی شنیدم خون زیادی ریخته.‬
‫چه تابستونیه. بیست دقیقه دیگه اونجام.‬
‫فعلاً تو رسیدگی کن، باشه؟ و برنی، طبق پروتکل عمل کن.‬
‫اگه کسی قبل از اینکه من برسم دست به صحنه بزنه، جرش میدم.‬
‫ساندرا یه دختر دیگه رو گرفت و تقریباً خفه‌اش کرد.‬
‫اگه اینقدر برات مهمه...‬
‫غیرقابل قبوله.‬
‫متاسفم.‬
‫می‌دونم ساندرا مشکلات خودشو داره، همه دارن. کل سال اینجاست.‬
‫ولی مطمئنم اگه اقدامات درست رو انجام بدیم...‬
‫خب، متاسفانه، بودجه‌ش رو نداریم‬
‫که اون نوع مراقبتی که واقعاً نیاز داره رو بهش بدیم، اوا.‬
‫درسته. پس منظورت چیه؟ اینکه بهتره برنگرده؟‬
‫می‌تونستی زودتر اینو بگی به جای اینکه وقتم رو تلف کنی. درسته؟‬
‫عیسی مسیح.‬
‫این همه قانون، فرمان‌های سلطنتی، دیپلم‌ها،‬
‫و با این حال ادغام کامل مزخرفه!‬
‫بریم.‬
‫-بریم خونه عزیزم. -ولی من اسنکم رو می‌خوام.‬
‫آره، ولی بهتره بریم. تو خوش شانسی.‬
‫حدس بزن پیش کی می‌مونی.‬
‫-کی؟ -سونسولس.‬
‫بهترین اسنک‌ها رو درست می‌کنه.‬
‫-تا وقتی برگردم پیشش می‌مونی؟ -باشه.‬
‫باشه عزیزم؟ خوش می‌گذره بهت.‬
‫۱۶ آگوست ۲۰۱۷‬
‫نمی‌دونم. نمی‌ذارن رد شیم.‬
‫مامان اینجاست.‬
‫همه چی رو به راهه، رئیس؟‬
‫خوب نیست، ولی بهتر از اینجاست. برنی کجاست؟‬
‫پایین منتظرتونه، داره دیوونه میشه.‬
‫اینجاست. تنها راه دسترسی به خیابون از اینجاست.‬
‫مطمئن شو که تا وقتی نگفتم، کفن و دفن نیاد پایین.‬
‫-یه جوری، مطبوعات همه چیو می‌فهمن. -هیچ‌کس وارد نمیشه.‬
‫چطور ممکنه، قربان؟ شما تقریباً زودتر از من رسیدید.‬
‫مزایای کار کردن تو تابستون، اویتا. یه نفر هم تو جاده نیست.‬
‫درسته.‬
‫حیف که آدمای بد هیچ‌وقت به تعطیلات نمی‌رن.‬
‫برناردو، چی داریم؟‬
‫به‌جز لکه‌های خون که همسایه گزارش داده،‬
‫شیشه عقب سمت راست شکسته.‬
‫هنوز نمی‌دونیم ماشین مال قربانیه یا نه،‬
‫ولی بعید نمی‌دونم یکی بخواد بدزده‌ش‬
‫و سرقت از کنترل خارج بشه.‬
‫و جسد؟‬
‫اوه، اینجاست.‬
‫بعدازظهر بخیر. چی داریم؟‬
‫ضربه چاقو.‬
‫و با توجه به سایزش، حداقل یه چاقوی آشپزخانه.‬
‫اگه می‌خوای یه ماشین بدزدی، برنامه‌ات این نیست که وارد این کثافت‌کاری بشی.‬
‫و قطعاً چاقو نمی‌بری.‬
‫اگه می‌خوای وارد یه ماشین بشی، پیچ‌گوشتی می‌بری.‬
‫خب؟‬
‫خب، اگه بخوام حدس بزنم،‬
‫شیشه موقع درگیری شکسته.‬
‫اومدن این طرف.‬
‫ببین، اینجاست که بهش ضربه زدن.‬
‫جای پای خون‌آلود از خون خودش،‬
‫همش اینور سینه خیز می‌رفت، دنبال جایی می‌گشت که بمیره.‬
‫آرتورو فرر پویگ، ۳۶ ساله، اهل نوولدا.‬
‫یه خانومی اینجاست که تمام روز از شوهرش خبری نداشته.‬
‫-می‌گه ماشینش رو اینجا پارک می‌کنه. -بهت گفت اسمش چیه؟‬
‫آرتورو.‬
‫بهترین قسمتش.‬
‫بهش بگو با اولین شماره تماسی که تو پرونده‌ش هست تماس بگیره. می‌دونی، احتیاطاً. تو، مادرش...‬
‫ببخشید.‬
‫اوا تورس، پلیس ملی. شما همسر آرتورو فرر پویگ هستید؟‬
‫بله، چه خبره؟ هیچ‌کس به من چیزی نمی‌گه.‬
‫متاسفم که بهتون بگم جسدش رو پیدا کردیم.‬
‫ولی چی... چی سرش اومد؟‬
‫هنوز نمی‌دونیم. آخرین بار کی دیدیش؟‬
‫دیشب، من...‬
‫دیشب. تازه از سر کار برگشتم‬
‫و تمام صبح تلفنش رو جواب نداد.‬
‫-و حالا، با دیدن اینا... -متاسفم.‬
‫وقتی آروم شد، بهش بگو بیاد اداره.‬
‫باشه.‬
‫کفن و دفن می‌تونه الان بیاد پایین.‬
‫کوچکتر، اوا. باید یه تخته دیگه برای بقیه پرونده‌ها بگیریم.‬
‫اگه این‌همه عوضی نبود، جای بیشتری داشتیم.‬
‫بریم سرش.‬
‫آرتورو فرر پویگ، ۳۶ ساله، اهل نوولدا.‬
‫یه سال بود ازدواج کرده بود.‬
‫تو مرکز نگهداری بزرگراه کار می‌کرد. چیز دیگه؟‬
‫معمولاً ساعت ۸:۳۰ صبح می‌رسه، ولی امروز صبح نیومد.‬
‫چقدر طول می‌کشه از خونه‌ش تا سر کار بره؟‬
‫-تا ال ربولار، ۴۵ دقیقه. -باشه.‬
‫-اگه ترافیک باشه، نهایتاً یه ساعت. -۸:۳۰ صبح، فهمیدم.‬
‫پس باید حدود ساعت ۷:۳۰ صبح رفته باشه سراغ ماشین، درسته؟‬
‫-و ساعت... جسدش رو پیدا کردن؟ -۳:۳۰ بعدازظهر.‬
‫ساعت ۳:۳۰ بعد از ظهر.‬
‫خیله خب. هشت ساعت.‬
‫عالیه. بذار فکر کنیم.‬
‫کیف پولش دست نخورده بود، پس فعلاً سرقت رو خط می‌زنیم.‬
‫خب، ایده‌ای دارین؟‬
‫من یه ایده دارم.‬
‫مطمئن شو از اون تئوری‌های چرت و پرتت نباشه.‬
‫نه، این یکی خیلی عادیه.‬
‫یه وکیل تو ساختمون زندگی می‌کنه.‬
‫و؟‬
‫شاید دنبال اون بودن و اشتباهی این بنده خدا رو زدن.‬
‫باشه.‬
‫هویت اشتباهی. باهاش حرف بزن، باشه؟‬
‫- برنی، چیزی داری؟ - خب...‬
‫شخصاً، فعلاً، من سه تا گزینه اصلی رو رد نمی‌کنم.‬
‫چقدر سنتی.‬
‫- هی! - چیه؟‬
‫- جدی می‌گم. - ماژیک دائمی، پدربزرگ.‬
‫- چرا چیزی رو بخری که نتونی ازش استفاده کنی؟ - تا ببینم حواست هست یا نه!‬
‫ما به یه تخته‌ی کامل فقط برای تو نیاز داریم.‬
‫باشه.‬
‫مواد مخدر،‬
‫پول و عشق.‬
‫همه گزینه‌ها رو تیک بزن، باشه؟‬
‫زنش پرستاره، درسته؟ اونم بررسی کن.‬
‫خانواده، دوستا، با همه خوب بود یا نه،‬
‫با کسی مشکل داشت یا نه. فهمیدی؟‬
‫حتی آهنگی که تو عروسیش رقصیدن. همه چیز.‬
‫موسسه پزشکی قانونی‬
‫متاسفم، نتونستم زودتر بیام.‬
‫شش زخم چاقو تایید شده.‬
‫چهار تا به سینه، دو تا به قلب.‬
‫- با من بیا. - و وسیله‌ی قتل؟‬
‫هنوز فکر می‌کنی همون نوعی بوده که سر صحنه دیدی؟‬
‫چاقوی آشپزخانه بزرگ. به نظر من، حق با تو بود.‬
‫قاتل قصد کشتنش رو داشته. بدبخت حتی نتونست واکنشی نشون بده.‬
‫- هیچ زخم دفاعی روی دست‌هاش نبود. - پس از پشت غافلگیرش کردن.‬
‫با توجه به وحشیانه بودن حمله، من شرط می‌بندم‬
‫قاتل یه مرد قوی بوده.‬
‫یکی از زخم‌ها چندین نقطه‌ی ورود داره.‬
‫چندین بار چاقو خورده بدون اینکه سلاح بیرون کشیده بشه.‬
‫به عبارت دیگه، شخصی بوده. خشم خالص.‬
‫- برنی کجاست؟ - داره از بیوه‌ی قربانی بازجویی می‌کنه.‬
‫باشه. ماجرا چیه؟‬
‫چیز خاصی نیست.‬
‫چیزی درباره‌ی بازسازی خونه‌شون.‬
‫ظاهراً شوهرش راضی نبوده و با یکی از کارگرا بحث کرده.‬
‫شرکت رو پیدا کن و باهاشون حرف بزن.‬
‫پیمانکارن. نباید طول بکشه پیداشون کنیم.‬
‫حال دختره چطوره؟‬
‫همونطور که می‌دونی، یه بیوه ۲۶ ساله.‬
‫خیلی سخته.‬
‫ولی به نظر آروم میاد.‬
‫اگه بخوام حدس بزنم، می‌گم بیشتر از یه دیازپام خورده.‬
‫اوضاع چطوره؟‬
‫بفرما. این چیزیه که تا حالا گفته.‬
‫عجیب نیست که همش داره گوشیشو چک می‌کنه؟‬
‫نمی‌دونم. این نسل لاو آیلند برام قابل درک نیست.‬
‫به اون قضیه همکارش نگاه کن.‬
‫سلام، ماریا خسوس. خوبی؟‬
‫چطوری تحمل می‌کنی؟‬
‫خب، دارم تحمل می‌کنم.‬
‫وقت داری، باشه؟ عجله‌ای نیست.‬
‫ولی می‌خوام درباره‌ی چیزی که به معاون بازرس گفتی بپرسم.‬
‫قضیه‌ی همکار آرتورو.‬
‫درسته.‬
‫این چیزی بود که دوستم سونیا گفت. اون باهاش تو باشگاه کراس‌فیت کار می‌کنه.‬
‫به من گفت به نظر می‌رسید همکارش خیلی بهش علاقه داشته.‬
‫فکر می‌کنی رابطه داشتن؟‬
‫نمی‌دونم. راستش من...‬
‫وقتی اون اینو گفت، زیاد بهش فکر نکردم.‬
‫ولی فکر نمی‌کنم به خاطر اون بوده... درسته؟‬
‫برای نتیجه‌گیری خیلی زوده.‬
‫ما دوست داریم با دوستت سونیا صحبت کنیم. می‌تونی شماره‌شو بهم بدی؟‬
‫بله، اِه...‬
‫اینجاست، تو اتاق انتظار. با من اومده.‬
‫برناردو، درباره‌ی بازسازی چیزی گفتی؟‬
‫چون آرتورو... ازش خیلی خوشش نیومده بود.‬
‫نگران نباش. ما داریم همه‌چیز رو بررسی می‌کنیم.‬
‫نگران نباش.‬
‫خب، بیشتر یه حدس بود.‬
‫بلن همش داشت از آرتورو تعریف می‌کرد. می‌دونی، می‌شه فهمید.‬
‫ولی اون فقط از طریق کار می‌شناختش.‬
‫و شناختن کسی تو محل کار با رابطه داشتن فرق داره.‬
‫آرتورو یه کم کنترل‌گر بود. در واقع، بیشتر از یه کم.‬
‫مدام به مِیه پیام می‌داد. «کجایی؟ کی می‌رسی خونه؟»‬
‫- از این جور چیزا. - واقعاً؟‬
‫اون مجبور بود وانمود کنه شیفته فقط برای اینکه بره بیرون یه نوشیدنی بخوره.‬
‫اون فقط می‌خواست کارهای دونفره انجام بدن یا با دوستاش بگرده.‬
‫- درسته. - همین بود.‬
‫اونم دلش می‌خواست گاهی دوستاشو ببینه، درسته؟‬
‫- دقیقاً، بله. - دقیقاً.‬
‫- زیاد ازش خوشت نمی‌اومد. - نه واقعاً.‬
‫من شخصاً نمی‌شناختمش،‬
‫ولی بر اساس اون چیزی که مِیه بهم گفت، نه واقعاً.‬
‫پس وقتی بعضی وقتا می‌رفت نُوالدا،‬
‫اون اینجا می‌موند و شما با هم می‌رفتید بیرون، درسته؟‬
‫- بله. - می‌رفتید رقص یا هرچی.‬
‫- آره، فقط می‌گذروندیم. - معلومه.‬
‫هی، همه دوست دارن گاهی یه کم خوش بگذرونن.‬
‫درسته.‬
‫- قهوه می‌خوای؟ - نه، ممنون.‬
‫باشه.‬
‫ولی فقط همینه. لاس زدن تو یه مهمونی.‬
‫مطمئناً.‬
‫دفعه‌ی قبل که رفتیم بندر، چند تا پسر رو دیدیم،‬
‫و من با یکی‌شون جور شدم. خیلی حوصله‌سربر بود.‬
‫راجع به مَژه چی؟‬
‫اون با اون یکی پسره، دانیل، چند بار دیگه هم قرار گذاشت.‬
‫چون شماره‌هاتونو رد و بدل کردید، درسته؟‬
‫آره.‬
‫چند وقت پیش بود؟‬
‫دو سه ماه پیش. مثلاً ماه مِی یا یه همچین چیزی.‬
‫اون با یه پسری به اسم دانیل قرار می‌ذاره. فکر کنم دارن خیانت می‌کنن.‬
‫- بذار ببینیم می‌تونیم یه چیزایی دربارش بفهمیم. - زنا و دامن‌هاشون.‬
‫دامن‌هاشون؟‬
‫بیشتر ذهن‌هاشون.‬
‫بذار ببینیم می‌تونیم چیزی از تو خونه پیدا کنیم.‬
‫شما برید، منم می‌رسم بهتون.‬
‫خب؟‬
‫عدالت هیچ‌وقت نمی‌خوابه، ولی استراحت می‌کنه.‬
‫تو هم که این‌قدر زود به زود استراحت نمی‌کردی تا همین چند وقت پیش.‬
‫«تا همین چند وقت پیش.» خدای من.‬
‫باید شنود تلفنی بذارم.‬
‫مال ماریا خِسوس و پسری که باهاش خیانت می‌کرد.‬
‫خیلی ریسکیه. هیچی نداری، اِوا.‬
‫وقتی یه چیز مطمئن داشتی برگرد.‬
‫خداحافظ.‬
‫سوابق تماس‌ها رو برام بیار‬
‫و اطلاعات موقعیت مکانی آرتورو و ماریا خِسوس رو.‬
‫حداقل، درسته؟‬
‫سوابق تماس و موقعیت مکانی؟‬
‫پروازمو از دست می‌دم.‬
‫ما با همکار آرتورو صحبت کردیم.‬
‫من شرط می‌بندم اگه شام رو تو کوئیک داکوستا بخوریم اونا تو این قضیه نبودن.‬
‫آهان، پیمانکار هم یه بهونه داره.‬
‫اون تو تعطیلاته تو جمهوری دومینیکن.‬
‫و تو هم تابستونا رو تو گاندیا می‌گذرونی. باور نکردنیه.‬
‫- باید عاشق دیوار خشک باشی، هان؟ - وکیل چی؟‬
‫- نماینده اتحادیه. - هیچ‌چیز بدردبخوری اونجا نیست.‬
‫خلاصه، بزرگترین مشکل آرتورو زن بیوه‌ای بود که خیانت می‌کرد.‬
‫شاید از اون زاویه بشه بهش نگاه کرد.‬
‫مستمری بیوه ۱۱۳۷ یورو در ماهه.‬
‫- واسه همینه که باید دوست‌دختر پیدا کنی. - تو کسی هستی که من دوست دارم.‬
‫مواظب باش، اون حقوق مادام‌العمر شاید باعث بشه دوباره فکر کنی، برنی.‬
‫- عمراً، اون شیفت شب بود. - خب...‬
‫گزارش پزشکی قانونی می‌گه زخم‌های چاقو توسط یه مرد زده شده.‬
‫اگه اون پسره...؟‬
‫پسری که باهاش قرار می‌ذاره، دانیل...‬
‫اگه اون کمک کرده باشه چی؟‬
‫اون تو راداره. هر وقت بخوایم می‌تونیم بیاریمش.‬
‫نه. خیلی زوده که بهش خبر بدیم.‬
‫۱۸ آگوست ۲۰۱۷‬
‫گفتن خداحافظ به تو آسون نیست، آرتورو.‬
‫تصور زندگی بدون تو سخته.‬
‫بدون لمس‌هات.‬
‫بدون بوسه‌هات.‬
‫بدون عشقت.‬
‫واسه همین نمی‌خوام این کارو بکنم.‬
‫چون اگه ایمانمون به ما چیزی یاد داده باشه،‬
‫این بوده که عشقی که داشتیم با مرگ تموم نمی‌شه.‬
‫خدا ابدیه و عشقش بی‌نهایته،‬
‫درست مثل عشق ما.‬
‫اون عشق تا ابد زنده خواهد موند.‬
‫نه فقط در من بلکه در همه کسانی که دوستت داشتن.‬
‫ببخشید.‬
‫کمی کمتر از یه سال پیش، همین‌جا،‬
‫ما قول دادیم تا ابد همدیگه رو دوست داشته باشیم،‬
‫تا مرگ ما را از هم جدا کند.‬
‫خب، می‌خوام بدونی، آرتورو...‬
‫چی؟‬
‫اون دروغ گفت که شیفت داره. اون شب قتل سر کار نبود.‬
‫و فقط واسه اینکه بدونی، هیچ‌چیز هرگز ما رو از هم جدا نمی‌کنه.‬
‫تا ابد مال تو...‬
‫مَژه.‬
‫نه.‬
‫در مواجهه با مرگ، مرگ خودمون و عزیزانمون،‬
‫هر کدوم از ما...‬
‫ایده‌ی اینکه اون با یه دزد درگیر شده رو بذار کنار.‬
‫دوستاش می‌گن آرتورو یه آدم معمولی بود.‬
‫فقط رُم و نوشابه،‬
‫و نهایتاً بعد از کلاب رفتن به خونه می‌اومد.‬
‫و از نظر جسارت، اصلاً یه همچین آدمی نبود.‬
‫می‌گن اون یه آدم ترسو بود که هیچ‌وقت دعوا نمی‌کرد.‬
‫اوضاع چطوره، توری؟‬
‫صبر کن، می‌ذارمت رو بلندگو.‬
‫بگو.‬
‫ما تازه دانلود کردن اطلاعات تلفن قربانی رو تموم کردیم.‬
‫و ببینید دو ماه پیش به مژه چی پیام داده.‬
‫«من نمی‌خوام کسی تو روزای هفته باهام شام بخوره،‬
‫و بعدش فقط رو کاناپه بشینیم و تا موقع خواب به گوشیمون زل بزنیم.»‬
‫«و تو روز تعطیل‌مون، هرکدوممون یه راهی بریم.»‬
‫«و من نمی‌خوام کسی دستش رو بهت بزنه.»‬
‫«من تحمل نمی‌کنم.» بوم!‬
‫لعنتی.‬
‫- نه، ممنون. واقعاً. - مطمئنی؟ قهوه یا...؟‬
‫اون که گفت نه، اصرار نکن.‬
‫ممنون. اشکالی نداره.‬
‫دخترت اینجاست؟‬
‫مَژه!‬
‫ما روی تو حساب می‌کنیم که بفهمی کی این کارو با آرتورو کرده.‬
‫روحش شاد.‬
‫تو این مدت، کاری جز دعا کردن از دستمون برنمیاد.‬
‫ولی خانواده‌ی بیچاره‌ی آرتورو...‬
‫اصلاً نمی‌تونم تصور کنم.‬
‫می‌شه تو اتاقم حرف بزنیم؟‬
‫البته.‬
‫چیزی شده، ماریا خِسوس؟‬
‫سونیا بهم گفت که بهت درباره‌ی دانی گفته.‬
‫آره.‬
‫خب، آره، من...‬
‫چند ماهه دارم می‌بینمش.‬
‫بهت نگفتم چون ربطی به آرتورو نمی‌دیدم.‬
‫ولی خیلی احساس گناه می‌کنم، اِوا. راستش، خیلی خجالت می‌کشم.‬
‫همش به آرتورو فکر می‌کنم.‬
‫چطور بهش خیانت کردم.‬
‫حالا که رفته، نمی‌خواستم اوضاع رو برای خانوادش بدتر کنم.‬
‫ولی احساس گناه می‌کنم.‬
‫فکر می‌کنی تو تنها کسی هستی که تو این موقعیت بوده؟‬
‫جرم که نیست.‬
‫زندگی خصوصی خودته. فقط آروم باش.‬
‫ولی با قضیه‌ی آندرس واقعاً بهشون ضربه زدم.‬
‫-قضیه‌ی آندرس؟ -آره.‬
‫آرتورو فهمید.‬
‫بعد خانوادش.‬
‫و بقیه هم.‬
‫مردم تو نُوَلدِا رسماً صلابت می‌کنن.‬
‫-حتماً خیلی بد بوده. -داشتیم عروسی رو کنسل می‌کردیم.‬
‫-قبل از عروسی بود؟ -یه ماه قبلش.‬
‫پدر و مادرم باهام حرف نمی‌زدن.‬
‫خانواده‌ی آرتورو هم همینطور. حتی برادرش.‬
‫قسم می‌خورم، نمی‌تونستم اینجا نفس بکشم. واسه همین رفتیم والنسیا.‬
‫ولی خدا رو شکر آرتورو منو بخشید.‬
‫ولی قضیه با آندرس همونجا تموم شد یا...؟‬
‫آره، ولی دارم بهت می‌گم چون...‬
‫اگه درباره‌ی من و دانی بفهمن، بعد از اتفاقی که برای آرتورو افتاد...‬
‫-منو می‌کشن. -درسته.‬
‫ببین، آروم باش. هرچی اینجا حرف بزنیم بین خودمونه.‬
‫قول.‬
‫ولی برگردیم به دانی...‬
‫حالا همه‌چی جور درمیاد.‬
‫تو اون شب رو با دانی گذروندی، درسته؟‬
‫سر کار نه.‬
‫شوخی می‌کنی؟‬
‫یه ماه قبل از عروسی خیانت کرده، و طرف بخشیدش؟‬
‫خب، هرکی گناه نکرده...‬
‫اینم بدون. یادت میاد پسره که تو آمبولانس باهاش بود؟‬
‫-روز قتل، همکارش. -اونم؟‬
‫-لعنتی، باحال. -پس الان سه تا مظنون داریم.‬
‫نه.‬
‫اگه بیوه‌ی راست می‌گفت، می‌تونیم دنیل رو خط بزنیم.‬
‫چرا؟‬
‫چون اصلاً نمی‌دونست اون دوست پسر داره،‬
‫چه برسه به شوهر.‬
‫و ازم خواست بذارم خودش بهش بگه.‬
‫در حال حاضر، معشوقه‌هاش خط اصلی تحقیقاتمونن.‬
‫از شوهرش خسته شده.‬
‫نقشه داره با کمک یکیشون بکُشدش.‬
‫باید الان تلفناشون رو شنود کنیم.‬
‫چرا اینجوری نگاهم می‌کنی؟‬
‫-الو؟ -ماریا خِسوس؟‬
‫-منم، مرچه. -حالت چطوره؟‬
‫-خوبی عزیزم؟ -دارم تحمل می‌کنم.‬
‫دوست خانوادگی ۷ روز بعد از قتل‬
‫باید به خواست خدا قبولش کنی،‬
‫بخشی از برنامه‌ی ویژه‌ی او برای همه.‬
‫آره، باید اینجوری ببینمش.‬
‫اگه به ایمانم چنگ نزنم، هیچی معنی نداره.‬
‫می‌دونم، دخترم.‬
‫بهترین دوستِ مَخِه ۸ روز بعد از قتل‬
‫اینکه این کارو کردم، در حالی که ازدواج کرده بودم... حتماً خیلی دوسش داشتم، نه؟‬
‫داشتی، بهت می‌گم.‬
‫یعنی، بیا دیگه. خیلی جذابه.‬
‫تازه دارم می‌فهمم چی شد.‬
‫مادرِ مَخِه ۱۲ روز بعد از قتل‬
‫-آره. -احساس گناه می‌کنی که دوسش نداشتی.‬
‫-تو گناهی نداری. -که اونجوری که باید دوسش نداشتم.‬
‫بدبخت.‬
‫مَخِه، نمی‌دونم چجوری بگم. تو خوشحال نبودی.‬
‫یعنی، من ۲۷ سالمه. دوست دارم یه مادر جوون باشم.‬
‫معشوقه‌ی مَخِه ۱۸ روز بعد از قتل‬
‫-ولی آدم درستش پیدا نشده. -نه، می‌فهمم.‬
‫-ازت نمی‌خوام الان بچه‌دار بشی. -همین الان برات یه بچه می‌سازم!‬
‫-خوش‌تیپ می‌شد. -شکی نیست.‬
‫گوش کن، درباره‌ی همو دیدن، حرف زدن... فقط بهم بگو.‬
‫دوست از نُوَلدِا ۱۷ روز بعد از قتل‬
‫نمی‌خوام همدیگه رو ببینیم چون شروع می‌کنم به گریه کردن...‬
‫اشکالی نداره. به خودت فشار نیار.‬
‫به زور غذا می‌خورم، معده‌م داغونه.‬
‫-مطمئن. -سخت می‌خوابم.‬
‫-دختر، اون روز چی شد؟ -باشه، سه تا چیز.‬
‫اول، من و تو دیوونه‌ایم.‬
‫بهترین دوستِ مَخِه ۲۶ روز بعد از قتل‬
‫دوم، ما عاشق دراماییم، واقع‌بین باشیم.‬
‫-آره، ولی فقط با پسرهای جذاب. -دراما با...‬
‫سکس. چون اگه سکسِ آشتی بود، حوصله‌ش رو نداشتم.‬
‫این پسره قراره منو بماله همونجوری که تو دستشویی...‬
‫ولی مَخِه، خوب بود یا نه؟‬
‫خوب بود؟ نزدیک بود شیشه رو بشکونم.‬
‫معشوقه‌ی مَخِه ۳۰ روز بعد از قتل‬
‫-من تا حالا ماهیگیری نرفتم. -خب، منو گرفتی.‬
‫بابا، من فقط یه قلاب ننداختم، یه تور کامل انداختم.‬
‫و منم طعمه رو خوردم.‬
‫مادرِ ماژ ۳۳ روز بعد از قتل‬
‫میگه میخواد باهام بچه داشته باشه، و راستش منو تحریک میکنه.‬
‫آروم باش.‬
‫این مرد خیلی جذابه.‬
‫داره عوض میشه، لباساشو درمیاره، و من نمیتونم جلوی خودمو بگیرم…‬
‫میدونه که شلوارم پایین کشیده شده، و نمیتونه متوقف بشه.‬
‫عاشق شدی. اینجوریه دیگه.‬
‫عشق همه چیو میخواد. سکس هم مهمه.‬
‫ماژ، چخبره؟‬
‫باید یه چیزی بهت بگم، ولی ناراحت نشو.‬
‫معشوقه‌ی ماژ ۳۷ روز بعد از قتل‬
‫ماژ، داری منو میترسونی.‬
‫من ازدواج کردم.‬
‫ماژ، این دیگه چه کوفتیه؟‬
‫یه اتفاق وحشتناک افتاده. اونو کشتن.‬
‫-کیو؟ -شوهرم. سابقم.‬
‫تو یه گاراژ، چند روز پیش. چاقو خورده بود.‬
‫ماژ، ما داشتیم دنبال آپارتمان میگشتیم که با هم بخریم.‬
‫متاسفم. نمیخواستم از دستت بدم و نمیدونستم چطوری بهت بگم.‬
‫خب،‬
‫انگار اون بدبخت هیچی نمیدونسته.‬
‫-برگشتیم سر خط اول؟ -نه.‬
‫اون گناهکاره.‬
‫مطمئناً گناهکاره.‬
‫فقط باید پیدا کنیم کی براش چاقو زده.‬
‫بیوه‌ی سیاه‬
‫ستاد پلیس‬
‫واو، ماریا خسوس واقعاً یه چیزیه. یه نیفومانیاک تمام عیار.‬
‫اون نیفومانیاک نیست.‬
‫شاید نه، رئیس، ولی از نظر آماری، باید با یکی از این ستاد رابطه داشته باشه.‬
‫یه نیفومانیاک واقعی میره بیرون، با پنج تا مرد لاس میزنه،‬
‫سر کار، تو مهمونی‌ها، هرجا. اجباریه.‬
‫ولی بعدش احساس بدی دارن. اون نه.‬
‫فکر نمیکنم اصلاً ربطی به سکس داشته باشه.‬
‫شک دارم حتی عاشق هم باشن. انگار داره دوست پسر جمع میکنه.‬
‫فکر میکنم دنبال پرستشه. درسته؟ یه چیزی تو این مایه ها.‬
‫مثل حرمسرا؟‬
‫آره.‬
‫پس چرا ازدواج کرد؟‬
‫خانوادشو دیدی؟ تقریباً قدیسن.‬
‫آره، اون همه کمال اخلاقی، باید یه جا بشکنه.‬
‫-دقیقاً. -آره، ولی قتل؟‬
‫فقط طلاق بگیر.‬
‫مگر اینکه فکر کنی بیوه بودن بدتر از طلاق گرفتنه.‬
‫ولی یکی به این جوونی؟‬
‫-آره، به این جوونی. -تو سال ۲۰۱۷؟‬
‫میدونستی که اونا جزئی از یه جنبش رسولی خانوادگی هستن؟‬
‫چی؟‬
‫یه گروه مذهبی که ارزش‌های خانوادگی مسیحی رو ترویج میده.‬
‫بذار پیداش کنم. خیلی جدیه.‬
‫بله؟‬
‫لعنتی. اینجا که تعطیلی نیست، هان؟‬
‫-چی شده؟ -بریم.‬
‫-یه جسد تو یه چمدون پیدا کردن. -همینم کم داشتیم، قاتل‌های خلاق.‬
‫-الان نمیتونم برم. -نگران نباش، خودم رسیدگی میکنم.‬
‫-باشه. -بالاخره معلوم شد که ضروری نیستی.‬
‫-با کی میخوای بحث کنی؟ -با خودم!‬
‫راهو باز کنید! من یه ساعت دیگه اونجام.‬
‫ما دوست داریم اینجوری کار کنیم.‬
‫تو گروه‌های کوچیک، تا بتونیم روی نیازهای هر دانش‌آموز تمرکز کنیم.‬
‫بیا عزیزم. با مامان بیا.‬
‫ما همچنین پشتیبانی روانی هم داریم، اگه لازم باشه.‬
‫برای موارد خاصی که به کمک یه بچه نیاز داریم.‬
‫میخوای بریم یه چیزی بخوریم؟‬
‫پنکیک شکلاتی؟‬
‫به به. باشه.‬
‫یه چاقو خوردن مرگبار در قلب رویافا. نزدیک شماره ۷۷ خیابان سوکا.‬
‫ظاهراً، این اتفاق داخل حیاط ساختمون افتاده.‬
‫دو کارآگاه قتل پلیس ملی،‬
‫که با تماس‌های همسایه‌ها خبردار شده بودن،‬
‫داشتن یه رد خون رو بررسی میکردن که به یه جسد تو یه چمدون مربوط میشد.‬
‫رد خون اونا رو برد به سمت ورودی، جایی که…‬
‫هی، برنی هستم. بهت زنگ میزنم.‬
‫…در حالی که داشتن ساختمون رو بازرسی میکردن، با یه مرد مواجه شدن…‬
‫سلام، برنی هستم. بهت زنگ میزنم.‬
‫…وقتی سعی کردن هویتشو شناسایی کنن، اون به خشونت واکنش نشون داد،‬
‫چندین بار به یکی از افسرا چاقو زد.‬
‫همکار افسر زخمی شده با شلیک به اون مرد، حمله رو متوقف کرد.‬
‫اون یارو فهمید که گیرش انداختیم.‬
‫من نتونستم به موقع واکنش نشون بدم.‬
‫خیلی متاسفم.‬
‫رئیس، اگه میتونستیم به پرونده‌ها دسترسی داشته باشیم،‬
‫میخوایم زحمت بستنشو بکشیم.‬
‫من با واحد جرایم سازمان‌یافته صحبت کردم. دارن رسیدگی میکنن.‬
‫ببخشید؟‬
‫متوجه موقعیتتون هستم، بازرس، ولی با توجه به اینکه چقدر به برناردو نزدیک بودید…‬
‫این یه قتله، رئیس.‬
‫ما بهش رسیدگی میکنیم، نه جرایم سازمان‌یافته.‬
‫ما ۹۸٪ نرخ حل پرونده داریم.‬
‫بهتر از مادرید.‬
‫ببینید، بازرس، اینجا چیزی برای حل کردن وجود نداره.‬
‫متهم کشته شد.‬
‫فقط بایگانی کردن مدارک وقت رو از پرونده‌های دیگه میگیره.‬
‫با تمام احترامی که قائلم، کمیسر…‬
‫با تمام احترامی که قائلم،‬
‫میدونم که شما سابقه طولانی با سلف من داشتید.‬
‫ولی من و شما هنوز به اونجا نرسیدیم. بحثی نیست. این یه دستوره.‬
‫بحثش تاریخ نیست.‬
‫بحثش شرافت انسانیه.‬
‫نمی‌ذارم ازم سوءاستفاده کنی.‬
‫شاید تو اداره خوب راه بیفتی،‬
‫ولی هیچی از خیابون‌ها نمی‌دونی.‬
‫بازرس خاویر خیل. تازه منتقل شدم.‬
‫گفتن این میز رو بگیرم.‬
‫حواست به این میز باشه.‬
‫۸ نوامبر ۲۰۱۷ دو ماه بعد‬
‫- سلام، توری. - اوا، کجایی؟‬
‫- پایینم. - بیا بالا، فوری!‬
‫من خوب نیستم.‬
‫باید بهم بگی چی شد. فکر می‌کردم حالت خوبه.‬
‫نمی‌دونم چی شد. من چیزی گفتم؟‬
‫نه، یهو یه چیزی یادم اومد که…‬
‫- این کیه؟ - نمی‌دونم.‬
‫مادرت راست می‌گه، باید یه مدت از خونه دور باشی.‬
‫و فهمیدم که، یه جورایی، شاید تو هم به یه استراحت از من نیاز داری.‬
‫چون هر وقت منو می‌بینی، یادآوری می‌شه.‬
‫عمراً! هیچ‌وقت. بهت گفتم، من…‬
‫- آره، ولی… - من هیچ‌وقت…‬
‫نه، من هیچ‌وقت بهش فکر هم نکردم.‬
‫قول دادم ربطش ندم، و ندادم.‬
‫راستش، یادم رفته بود تا اینکه تو الان پیش کشیدی.‬
‫- هیچ‌وقت بهش فکر نکردم. - خب، خیلی روم تأثیر گذاشت. خیلی زیاد.‬
‫آره، ولی اینا تو ذهن خودته.‬
‫سعی نکن افکارت رو به من نسبت بدی.‬
‫فقط اشتباه می‌کنی.‬
‫چند روز پیش به پلیس زنگ زدم.‬
‫- چی؟ - یکی از دوستام.‬
‫عیسی، سالوا! یه کار احمقانه نکن، باشه؟‬
‫نه، به دوستم زنگ زدم. کار احمقانه نمی‌کنم.‬
‫- و؟ - فقط ازش پرسیدم…‬
‫ماریا خسوس، آیا آرتورو رو به عنوان همسر قانونی خودت می‌پذیری…‬
‫۳ سپتامبر ۲۰۱۶ یک سال قبل از قتل‬
‫…و قول می‌دهی که بهش وفادار بمونی، چه در خوشی و چه در ناخوشی،‬
‫در بیماری و در سلامتی،‬
‫و دوستش داشته باشی و تا آخر عمرت بهش احترام بذاری،‬
‫تا زمانی که مرگ شما را از هم جدا کند؟‬
‫بله.‬
‫آنچه خدا به هم پیوند داده، هیچ‌کس جدا نکند.‬
‫من الان شما را زن و شوهر اعلام می‌کنم.‬
‫- عالی! - محشره!‬
‫عروس و داماد دارن میان!‬
‫مامان، هنوزم باورم نمی‌شه که بخشیدش.‬
‫ولی داداشت مطمئن شد که یه توافق‌نامه قبل از ازدواج امضا کنه، درسته؟‬
‫- یه کم قانع کردن لازمه داشت، ولی آره. - خب، پس حل شد.‬
‫هی، هر کسی باید قاشقی رو انتخاب کنه که می‌خواد باهاش تا آخر عمرش غذا بخوره.‬
‫- نه، مامان. - کاسالتا می‌خوای؟‬
‫آره. خوبه.‬
‫یادم اومد.‬
‫آره.‬
‫حالا.‬
‫عیسی، ماخه. یکم زیاده‌روی نیست؟‬
‫این حرفا رو به مادرم بزن.‬
‫واقعاً داریم با اون یارو که بالای تخت آویزونه می‌خوابیم؟‬
‫-"اون یارو"؟ - آره، اون یارو، عیسی از آلسایرا.‬
‫فقط یه صلیب کوچیکه. اصلاً متوجه‌ش نمی‌شی.‬
‫- فهمیدی؟ - آره.‬
‫ببین، می‌ذاریمش تو کمد‬
‫و وقتی پدر و مادرم اومدن، دوباره می‌زنیمش.‬
‫پس بعد از بازسازی، کثافت‌کاری‌ها تو اتاق نشیمن بود.‬
‫ما واقعاً از بازسازی راضی هستیم.‬
‫- واقعاً؟ - فقط یه جکوزی کم داره.‬
‫هی! آروم باشید، بچه‌ها! بچه خوابیده.‬
‫صبر کنید، تازه ساعت ۱۱ شبه. فکر کردم ساعت ۳ صبحه.‬
‫تو فقط داری پیر می‌شی، لوئیسیتو.‬
‫وقتی آخر هفته می‌رسه، خسته می‌شی و فقط می‌خوای استراحت کنی.‬
‫برای من، آخر هفته از دوشنبه شروع می‌شه.‬
‫- چون تو ۲۰ سالت نیست مثل این دختره. - اون تقریباً ۳۰ سالشه.‬
‫- بیست و شش. - فرقی نداره.‬
‫- قهوه؟ - من یه دونه می‌خورم.‬
‫من بدون کافئین می‌خورم، وگرنه نمی‌خوابم.‬
‫قهوه ساعت ۱۱ شب تو یه شنبه؟ تو خیلی باحالی.‬
‫- هی، کاسایا داریم. - واقعاً؟‬
‫- کاسایا؟ - مثل قدیما.‬
‫دلت نمی‌خواد یه نوشیدنی بخوری؟ هنوز زوده.‬
‫کجا، اونجا؟ آره، درست می‌گی.‬
‫دوازده یورو برای یه نوشیدنی؟ عمراً.‬
‫تو نوولدا، پنج یوروئه. و از این آشغالا هم نیست.‬
‫- آره، ولی منظره‌ش که فرق داره. - این همنشینیه که مهمه.‬
‫این آخر هفته می‌ریم پیش بچه‌ها.‬
‫اون پولی که برای نوشیدنی‌ها سیو می‌کنیم، می‌ذاریمش برای یه شب بیرون‬
‫و هنوزم برای تنقلات پول داریم.‬
‫آره، راست می‌گی.‬
‫این آخر هفته نمی‌تونم بیام. شیفتم.‬
‫واقعاً؟ فکر کردم مرخصی داری.‬
‫نه. مایکا ازم خواست شیفت رو پر کنم. نمی‌تونستم نه بگم.‬
‫باشه، ولی دفعه بعد، دیگه نمی‌تونی در بری.‬
‫تولد نیکوئه.‬
‫اون الان برادرزاده‌ی تو هم هست.‬
‫منتظرم.‬
‫تو چقدر بی‌شعوری.‬
‫همینه.‬
‫خوبی؟‬
‫بهترین حالتی که می‌شه.‬
‫واقعاً داری خوب پیش می‌ری.‬
‫خدا رو شکر که اینجایی.‬
‫اگه دست بچه‌های خودم بود…‬
‫جالبه،‬
‫شنیدم راهبه‌ها میگفتن این هفته میان دیدنتون.‬
‫واقعا؟‬
‫آره، معلومه.‬
‫عصر خوبی داشته باشی.‬
‫انگار خانواده‌ی خانم فِلیسی‌داد رفتن تعطیلات.‬
‫گوش کن خواهر، یه دروغ مصلحتی کوچولو برای خوشحال کردنش.‬
‫هیچ‌کس به خاطرش جهنم نمیره.‬
‫بله، مامان. من تازه از خونه‌ی راهبه‌ها اومدم بیمارستان.‬
‫-خوبی عزیزم؟ -خوبم.‬
‫-ببین، میشه بعدا بهت زنگ بزنم؟ -خوبی؟‬
‫لعنتی، راستش. ببخشید. با این شیفت‌ها تو هر دو جا...‬
‫-و آرتورو چطوره؟ اونم سرش شلوغه؟‬
‫آره، اونم خیلی سرش شلوغه.‬
‫-خب عزیزم... -هی.‬
‫-باید برای همدیگه وقت بذارید. -میدونم.‬
‫آرتورو این آخر هفته نُوَلدائه.‬
‫فردا میبینمت.‬
‫سلام بچه‌ها.‬
‫-سلام مَخِه. -شیفت خوبی داشته باشی.‬
‫خدا بخواد.‬
‫رئیس کارت داره.‬
‫جدی؟ فقط ده دقیقه گذشته، من تازه از پیش راهبه‌ها اومدم.‬
‫باید یه حالی بکنه.‬
‫واو، انگار یکی حالش خوبه.‬
‫بحثش رو باز نکن. بازسازی افتضاحه.‬
‫آدم‌ها سر این چیزا طلاق میگیرن.‬
‫بیخیال، من تازه ازدواج کردم.‬
‫من فقط دارم میگم، انگار اینطوری نیست.‬
‫شوهرت هنوزم گذاشته دو جا کار کنی.‬
‫-اون باید بیشتر هواتو داشته باشه. -دقیقا.‬
‫مردهای دیگه بلدن چطوری هوامو داشته باشن.‬
‫چرا امشب منو نمیبری خونت؟‬
‫امشب نمیشه، مَخِه. ولی شاید هفته‌ی دیگه.‬
‫-اگه برنامه‌ی بهتری داری، باشه. -نه، فقط شام با بچه‌ها.‬
‫ولی یه وقت دیگه حتما.‬
‫-نه؟ -چرا، شاید یه وقت دیگه.‬
‫ولی فرصت اینکه امشب باهام حال کنی رو از دست دادی.‬
‫-من دیگه هیچوقت برنمی‌گردم اون دهکده! -منم همینطور!‬
‫عمرا!‬
‫آندرس: کجایی بامبی؟ تو خونه حوصلم سر رفته.‬
‫خوبی؟‬
‫نه.‬
‫نه. آرتورو مثل همیشه است، میپرسه کجام، با کیم.‬
‫نمیذاره نفس بکشم.‬
‫مگه اون دهکده نیست؟ فقط بگو سر کاری و بیخیالش شو.‬
‫بهتره نه.‬
‫اگه منو بگیره...‬
‫تو نمیدونی چقدر وحشی میشه.‬
‫باید برم خونه.‬
‫متاسفم.‬
‫هی، بامبی.‬
‫تو نمیدونی چقدر به پیغامت احتیاج داشتم.‬
‫منو بگا.‬
‫چرا این دفعه نمیمونی؟‬
‫-امشب نمیتونم، آندرس. -درسته.‬
‫آرتورو، درسته؟‬
‫آره. دارن منتقلش میکنن به بخش مراقبت‌های تسکینی.‬
‫غیر ممکنه.‬
‫سرطان، هنوز...‬
‫از بین نرفته.‬
‫چند هفته‌ی سختی در پیشه...‬
‫برو جلو نیکو! بزنش!‬
‫-آخ جون! -بزن بریم!‬
‫هی، اینجا کفش بیشتر از آبجوئه!‬
‫و من صبح اصلاح کردم!‬
‫فکر نکن عوضش کرده. باید میخوردمش.‬
‫خب، حقته.‬
‫این یارو... فکر میکنه کیو داره گول میزنه؟‬
‫یواشکی برو. یا من میام نجاتت میدم.‬
‫کاش اونجا باهات بودم. دارم تلاش میکنم، ولی سخت‌تر میشه.‬
‫مَخِه!‬
‫بیا دیگه، کیک آماده‌س!‬
‫اومدم!‬
‫این شکنجه‌س.‬
‫تولدت مبارک‬
‫تولدت مبارک، نیکوی عزیز‬
‫تولدت مبارک‬
‫بزن بریم!‬
‫لوئیس فوت کرد.‬
‫لوئیس؟‬
‫بله، لوئیس.‬
‫همکارم.‬
‫اخیرا با زنش شام خوردیم خونشون.‬
‫مریض بود؟‬
‫نه. تصادف رانندگی موقع برگشتن از یه محل کار.‬
‫-هم اون و هم خاندرو. -یا عیسی، آرتورو.‬
‫خیلی متاسفم.‬
‫خدایا، زن‌های بیچاره‌شون...‬
‫تصورش رو بکن.‬
‫احتمالا از بیمه یه چیزی میگیرن.‬
‫زندگی‌شون درست نمیشه، ولی شاید یه کم کمک کنه.‬
‫ولی به چه قیمتی...‬
‫چقدر دیوونه‌ایم؟‬
‫دیوونه.‬
‫چقدر دیوونه‌ایم؟‬
‫به طرز جنون‌آمیزی دیوونه.‬
‫خوب بود یا نه؟‬
‫خوب بود؟‬
‫نزدیک بود شیشه رو بشکنم.‬
‫هنوز دارم خواب می‌بینم؟‬
‫-تو چی؟ -من چی؟‬
‫اشکالش چیه؟‬
‫باید یکی باشه.‬
‫یک جواهر مثل تو نمی‌تونه همینطوری مجرد باشه.‬
‫شاید داره عوض میشه.‬
‫من حتی اسمتو نمی‌دونم.‬
‫مَجه.‬
‫از آشناییت خوشحالم، مَجه.‬
‫من دانی هستم.‬
‫کجا بودی؟‬
‫آرتورو! قرار نبود در نُوَلدْا باشی؟‬
‫بله. تو چی؟ سر کار نبودی؟‬
‫-بله، اما سونیا به من پیام داد. -تو او را زیاد دیدی.‬
‫او دوست من است. او به من کمک می‌کند تا در والنسیا مستقر شوم.‬
‫باید من را معرفی کنی. ببینیم او هم به خوبی تو می‌گویی هست یا نه.‬
‫الان بهترین زمان نیست.‬
‫او... تازه از دوست پسرش جدا شده و حالش خوب نیست.‬
‫درست است.‬
‫به همین دلیل ما دیر بیرون ماندیم. او نیاز داشت صحبت کند.‬
‫اما اگر بازجویی‌ات تمام شد، می‌خواهم کمی بخوابم.‬
‫من فقط دارم می‌پرسم، مَجه.‬
‫نه، تو داری بازجویی می‌کنی. تفاوت زیادی دارد.‬
‫من وقتی با دوستانت به دهکده می‌روی، این‌طور گیرت نمی‌دهم.‬
‫-خدا می‌داند چه کار می‌کنی. -ظاهراً نه به اندازه تو.‬
‫دفعه بعد، به یکی از شیفت‌هایم بیا،‬
‫و ببین که بعد از هشت ساعت کار در طول روز، چطور باید تمام شب کار کنی.‬
‫ببینیم بعدش دلت نمی‌خواهد برای نوشیدنی بیرون بروی یا نه.‬
‫دلم برایت تنگ شده بود، مَجه.‬
‫می‌خواستم غافلگیرت کنم. همین.‬
‫خوب، کردی.‬
‫خیلی ممنون.‬
‫روز خوبی داشته باشی.‬
‫باید یه چیزی پیدا کنم.‬
‫بیا دختر، من بلیط‌ها را می‌گیرم. ما دیوانه‌ایم یا دیوانه؟‬
‫باشه. آرتورو درست می‌گوید، سونیا. تو آدم بدی هستی.‬
‫هی، حدس بزن کی به من پیام داد.‬
‫-دانی. -مگه برایش مهم نیست که تو ازدواج کرده‌ای؟‬
‫-نمی‌دانم. -به او نگفتی؟‬
‫عمراً. او فقط از من خواست بیرون برویم.‬
‫شاید او همان است، مَجه.‬
‫امیدوارم. دوست پسر تو چی؟‬
‫راستش، اگر او با من رابطه جنسی برقرار نکند، من با او تمام می‌کنم.‬
‫-ما به اندازه کافی بزرگ شده‌ایم که بدانیم چه چیزی را دوست داریم. -صبر کن.‬
‫-چی شده؟ -غیرممکنه.‬
‫دختر، او آمد تا من را بگیرد. دانی اینجاست.‬
‫چقدر ناز.‬
‫خوشت اومد؟‬
‫آره، مزه‌اش...‬
‫مثل ابریشمه.‬
‫من این را امتحان نکرده‌ام، جدید است.‬
‫پس من اولین دختری نیستم که اینجا آوردی.‬
‫اما تو آخری هستی.‬
‫-من با مشتریان آژانس آمده‌ام. -پس تبلیغات خوب پول می‌دهد.‬
‫چند سال اخیر در والنسیا خوب بوده است.‬
‫من برایت هدیه آوردم.‬
‫قبل از اینکه نظرم عوض شود، آن را باز کن.‬
‫شراب برای شام است. هدیه دسر من است!‬
‫واقعاً؟‬
‫تو دسر منی! بیا بریم بیرون!‬
‫این یکم جسورانه نیست؟‬
‫مطمئن نبودم که...‬
‫وای! این حتماً کلی هزینه داشته است.‬
‫خوب، بهتر از این است که در مغازه بماند، درست است؟‬
‫خوب، چیزهایی مثل این...‬
‫نباید فقط در کمد بمانند.‬
‫-می‌آیی یا نه؟ -می‌آیم!‬
‫عزیزم، داشتم فکر می‌کردم می‌توانی از مایکا بخواهی شیفتت را عوض کند.‬
‫در غیر این صورت، هفته بعد هم دیدن همدیگر سخت خواهد بود.‬
‫غیرممکن است. پدرش مریض است و نمی‌تواند.‬
‫دانیل کیست؟‬
‫داری در گوشی من سرک می‌کشی؟‬
‫سرک کشیدن؟ همین‌طوری روی تخت بود.‬
‫تو حق نداری. خصوصی است.‬
‫می‌دانی چه؟ مهم نیست.‬
‫-بیا. -آره، چون داری واکنش نشان می‌دهی.‬
‫واکنش نشان می‌دهم؟ بگذار پیام‌ها را ببینم.‬
‫مَجه، باز کن...‬
‫وااای، آن عکس من را دیوانه می‌کند. بیشتر بفرست.‬
‫در را باز کن و به من بگو آن دانی کیست.‬
‫ببین، آرتورو، بعداً صحبت می‌کنیم. دارم دیرم می‌شود.‬
‫برای چه؟ که دوباره دروغ بگویی؟ من آدم این‌طوری را در زندگی‌ام نمی‌خواهم.‬
‫تو باید بروی و دیگر به خانه‌ام برنگردی.‬
‫ببخشید؟‬
‫-خانه‌ات؟ -خانه‌ام.‬
‫نه، منظورت خانه‌مان است! با پول من بازسازی شده است!‬
‫من هرچه درمی‌آورم را در آن می‌گذارم!‬
‫من هیچ حقی ندارم! با اینکه دو شیفت کار می‌کنم،‬
‫و هرچه درمی‌آورم را در آن می‌گذارم!‬
‫تو چه حقی داری به من دروغ بگویی؟‬
‫قبل و بعد از ازدواجمان با این و آن بپری؟‬
‫من چه فکر می‌کردم وقتی با تو ازدواج کردم؟‬
‫تمام شد، من دیگر خسته‌ام. یا تو می‌روی، یا من می‌روم.‬
‫دفعه بعد که تو را ببینم، برای امضای کاغذهای طلاق خواهد بود.‬
‫ما طلاق نمی‌گیریم!‬
‫من نمی‌روم. من از این خانه نمی‌روم.‬
‫می‌شود یک لحظه صبر کنی؟ فقط صبر کن!‬
‫آپارتمانت را بکن تو کونت.‬
‫آندرس آفلاین‬
‫نمی‌توانم تحمل کنم. از او متنفرم. کاش می‌مرد.‬
‫با آرتورو دعوا کردم. دیگه نمی‌تونم اینو تحمل کنم.‬
‫تصور کن من چه حالی دارم. امیدوارم باهاش روبرو نشم.‬
‫او من را آزار می‌دهد، عزیزم.‬
‫حرامزاده.‬
‫حتی به کشتنش هم فکر کردم.‬
‫آره، منم همینطور.‬
‫آیا این کار را برای من می‌کنی؟‬
‫زندگی‌ات را برای آن موش خراب نکن.‬
‫به لو دادنش فکر کردی؟ من 200٪ از تو حمایت می‌کنم.‬
‫از اینکه تو را گریان ببینم متنفرم، پروانه.‬
‫هی. بیا اینجا، پروانه.‬
‫بهتری؟‬
‫بله. کمی.‬
‫می‌خواهی برایت چیزی درست کنم؟ مثل چای یا چیزی؟‬
‫نه، خوب است.‬
‫اگر این ادامه پیدا کند…‬
‫یکی از این روزها، او ممکن است…‬
‫من حتی نمی‌خواهم به آن فکر کنم. می‌ترسم.‬
‫این اتفاق نخواهد افتاد.‬
‫اما همه چیز او را عصبانی می‌کند. دعواها بدتر می‌شوند.‬
‫دیگر نمی‌توانم تحمل کنم.‬
‫بعضی وقت‌ها احساس می‌کنم می‌خواهم از روی پل بپرم.‬
‫- هی، حتی در مورد آن شوخی نکن. - اما درست است، سالوا.‬
‫- من دیگر نمی‌توانم تحمل کنم. - هی، پروانه.‬
‫من اینجام. من به هیچ جا نمی‌روم.‬
‫هرگز.‬
‫تو تنها کسی هستی.‬
‫- تنها کسی که مرا درک می‌کند. - بیا اینجا.‬
‫کاش او بود.‬
‫کاش او به جای همکارانش در تصادف ماشین مرده بود.‬
‫اگر اینقدر نمی‌ترسیدم…‬
‫قسم می‌خورم که تمام مشکلاتم تمام می‌شد.‬
‫به من کمک می‌کنی؟‬
‫آیا این کار را برای من می‌کنی؟‬
‫مِی…‬
‫برای ما.‬
‫بدون آرتورو، هیچ چیز بین ما نخواهد بود.‬
‫۵ ژوئیه ۲۰۱۷ یک ماه قبل از قتل.‬
‫مراقب باش، پروانه.‬
‫اوه، مثل این است که اولین بار است.‬
‫نه، اولین بار نیست، اما…‬
‫مدت زیادی است که صحبت نکرده‌ایم.‬
‫می‌دانی وقتی از تو خبر ندارم نگران می‌شوم.‬
‫همه چیز خوب است؟‬
‫عزیزم؟‬
‫- هی. - سلام.‬
‫به یاد داشته باش گوشت را برای باربیکیو بگیری.‬
‫فراموش نمی‌کنم.‬
‫ما آخر هفته با گروه کلیسا ملاقات می‌کنیم.‬
‫عمل جراحی اتاق ۲۲۳ را در نیم ساعت دیگر فراموش نکن.‬
‫- فهمیدم. - به او یادآوری کن.‬
‫اگر او همچنان آن را به تعویق بیندازد، کاملاً فراموش خواهد کرد.‬
‫- خداحافظ. - بعداً می‌بینمت.‬
‫پس این آخر هفته سرت شلوغ است؟‬
‫بله، شنیدی. چرا؟‬
‫زیرا آرتورو از همیشه بدتر است.‬
‫حالا چه کار کرد؟‬
‫او به تو ضربه نزد، درسته؟‬
‫نه.‬
‫نه، هنوز نه.‬
‫خدا را شکر که او این جمعه به نوولدا می‌رود.‬
‫خب…‬
‫به همین دلیل فکر کردم شاید…‬
‫تو بتوانی…‬
‫من فقط کمی محبت نیاز دارم.‬
‫من نمی‌خواهم تنها باشم.‬
‫اگر می‌خواهی دیوانه‌ات با تو باشد،‬
‫او با تو خواهد بود.‬
‫خوشت آمد؟‬
‫خیلی.‬
‫با تو احساس می‌کنم در بهشتم.‬
‫با تو چیزهایی را کشف می‌کنم که هرگز نمی‌دانستم وجود دارند.‬
‫نمی‌توانم از باسن تو دست بردارم.‬
‫هی.‬
‫چرا داری مسواک می‌زنی؟ ما می‌خواهیم شام بخوریم.‬
‫- چطور است؟ - بگذار ببینم.‬
‫خیلی خوب است، اِ…‬
‫- من این را دوست دارم. - تو صدف دوست نداری.‬
‫- نه، من عاشق صدف هستم. - تو چیزی داری.‬
‫اوه، خدای من.‬
‫حداقلش این است که ابتکاری است.‬
‫خوشمزه.‬
‫- خرابش کردم. - اشکالی ندارد.‬
‫آدم کم کم یاد می‌گیرد، درسته؟‬
‫آرتورو می‌خواهد در سپتامبر به تعطیلات برود.‬
‫برای سالگرد ازدواجمان.‬
‫اما مطمئن نیستم تا آن زمان دوام بیاورم، سالوا.‬
‫- حتی در این مورد شوخی نکن. - او دارد خشن‌تر می‌شود.‬
‫چرا طلاق نمی‌گیری؟‬
‫به این سادگی‌ها نیست.‬
‫به تو گفتم، او نمی‌خواهد.‬
‫تو نمی‌فهمی، تو فقط نمی‌فهمی.‬
‫فکر می‌کردم مرا درک می‌کنی.‬
‫تو نمی‌فهمی من چه چیزی را تحمل می‌کنم.‬
‫من می‌فهمم.‬
‫نه، فکر می‌کنی من دوست دارم مثل دزدکی‌ها دور هم جمع شویم؟‬
‫نه. تو نمی‌خواهی با من باشی.‬
‫بله، البته که می‌خواهم.‬
‫البته که می‌خواهم.‬
‫نمی‌خواهی او را فراموش کنی؟‬
‫و فقط با هم خوشحال باشیم؟‬
‫آره.‬
‫می‌خوام خوشحال باشیم.‬
‫جایگاه ۲۸ هست.‬
‫ساعت ۷:۳۰ صبح می‌ره سراغ ماشینش.‬
‫تو تابستون اینجا کسی نیست.‬
‫معمولاً تو خیابون پارک می‌کنه، ولی...‬
‫یه بهونه‌ای جور می‌کنم که شب قبل اینجا پارک کنه.‬
‫اینم کلیدش برای ورود.‬
‫صبر کن. بیا.‬
‫خیلی ممنون، سالوادور.‬
‫خواهش می‌کنم، خانم پِپیکا.‬
‫بفرمایید.‬
‫-اوکی؟ -آره.‬
‫بیا بالا. زود باش.‬
‫باورم نمی‌شه پدرت مجبورت می‌کنه این کارو بکنی.‬
‫-مجبورم نمی‌کنه، مادربزرگ. -شنیدی. من کسی رو مجبور نمی‌کنم.‬
‫اگه مجبور می‌کردم، الان داشتی تمرین‌هات رو انجام می‌دادی، نه اینکه اونجا دراز بکشی.‬
‫-دکتر گفت مهمه. -وسط نیست.‬
‫-باشه. -یه اینچ به سمت راست.‬
‫-باشه. بیا، آب. -به سمت راست.‬
‫به نظر من خوبه.‬
‫درست نیست.‬
‫ول کن اون بچه رو.‬
‫همیشه از بقیه می‌خوای کارتو انجام بدن.‬
‫-به راست! -بسه دیگه، مامان.‬
‫بذار ببینم. آها.‬
‫بهتر شد؟‬
‫نگران نباش پسرم. اگه برنامه‌ای داری، وقتی کارمون تموم شد، هرجا بخوای می‌برمت.‬
‫هی، بابا.‬
‫می‌تونم آخر هفته ماشین رو قرض بگیرم که برم گاندیا؟‬
‫اگه بگی با کی می‌ری.‬
‫و نگو دوستات. اونا که بلد نیستن رانندگی کنن.‬
‫چرا ماشین رو می‌خوای؟‬
‫اگه این‌همه سوال می‌پرسیدم...‬
‫پرسیدی، مامان.‬
‫و هیچ‌وقت جواب سرراستی ندادی.‬
‫همسن تو بود که با مادرت قرار می‌ذاشت.‬
‫-واقعاً؟ -آره، خیلی جوون بودیم.‬
‫اون اولین دوست‌دخترش بود.‬
‫و آخرینش. عجیبه، نه؟‬
‫همینه، مرد.‬
‫-می‌بینیش؟ -نه.‬
‫جلوی چشمته.‬
‫زیر دماغت.‬
‫لعنتی، مرد. زود باش.‬
‫-زود باش، دیگه بسه. -بسه دیگه.‬
‫خب؟ شیفت شب دوباره؟‬
‫و شیفت روز. داغونم.‬
‫سالوا، اون دختره...‬
‫جدیه؟‬
‫نمی‌دونم، فرانسسک. داشتم کم میارم. ببین.‬
‫به این نگاه کن.‬
‫سالوا، اون می‌تونه دخترت باشه.‬
‫خدای من. ببین، باورش‌نکردنیه.‬
‫دیوونم کرده، مرد.‬
‫زود باش، نمک نپاش.‬
‫-ماه‌هاست که خشکم. -منم همینطور، ولی دیگه نه.‬
‫نه.‬
‫و باورتون نمی‌شه، ولی همش تقصیر اونه.‬
‫امروز یه ساعتی خوابیده.‬
‫و حدود ساعت ۸ صبح از شیفتش برگشت،‬
‫حدود ظهر بهم زنگ زد.‬
‫گفت: «یه سر بیا.»‬
‫-و می‌تونی حدس بزنی برای چی. -آره.‬
‫می‌دونی، کالزونه، یه بطری شراب...‬
‫و دیگه چی، مرد؟‬
‫فهمیدم.‬
‫من واقعاً برای آمپارو ناراحت می‌شم.‬
‫برای آمپارو ناراحت می‌شی؟ پس من چی؟‬
‫منظورمو می‌فهمی.‬
‫زندگی کوتاهه، مرد. باید ازش لذت برد، درسته؟‬
‫منظورم اینه... هیچ‌کس اینو ازم نمی‌گیره.‬
‫خوش به حالت.‬
‫فکرشم نمی‌کردم با یه زنی مثل اون باشم.‬
‫اگه ما رو ببینی، فکر می‌کنی دارم بهش پول می‌دم.‬
‫-زود باش، سالوا. -"حتماً داره بهش پول می‌ده."‬
‫با کی قرار داری؟‬
‫ساموئل. داریم می‌ریم سینما. احتمالاً دنبالم میاد.‬
‫-باشه. -خوبه.‬
‫هی، فکر می‌کنی دوستات دارن یه مهمونی سورپرایز برات می‌گیرن؟‬
‫-شک دارم... -من جواب می‌دم.‬
‫باشه.‬
‫خوب می‌شد.‬
‫خوب می‌شد، ولی فکر نمی‌کنم خیلی جدی باشه.‬
‫-۱۸ سالت داره می‌شه. -آره، ولی...‬
‫خب، دیگه به خودت بستگی داره.‬
‫سلام. خوبی؟‬
‫خوبم. دلم برات تنگ شده.‬
‫منم همینطور.‬
‫اگه الان اینجا بودی، نمی‌دونم باهات چیکار می‌کردم.‬
‫اوه، واقعاً؟‬
‫-من می‌دونم باهات چیکار می‌کردم. -می‌دونی؟‬
‫بگو ببینم، با گل من چیکار می‌کنی؟‬
‫خب، چند تا چیز به ذهن میاد.‬
‫-گوش کن... -بله؟‬
‫۱۵ام شیفت شب دارم تو بیمارستان.‬
‫و صبح ۱۶ام، مطمئن می‌شم که تو پارکینگ پارک کنه.‬
‫پس...‬
‫وقتی تموم شد، وضعیت واتساپتو عوض کن تا بفهمم.‬
‫سالوا؟‬
‫بله؟‬
‫دیوونه‌وار عاشقتم.‬
‫منم دوستت دارم.‬
‫تولدت مبارک‬
‫تولدت مبارک عزیزم...‬
‫بخون.‬
‫تولدت مبارک...‬
‫منو دیدی که داشتم سوار ماشین می‌شدم.‬
‫نمی‌تونستی یه کم دیرتر برنامه‌ریزی کنی؟‬
‫یه چیزی سر هم کن. اولین بارت که نیست.‬
‫اون چیزی که برات فرستادم رو خوندی؟ خبرم کن.‬
‫وضعیت - در دسترس‬
‫برگشت به...‬
‫مِیْج: ساعت ۱ بعدازظهر می‌بینمت. خونه‌ی خواهرم.‬
‫زیاد طول نمی‌کشه. چقدر می‌خوایش؟‬
‫خیلی.‬
‫تنهایی؟‬
‫بهت گفتم می‌تونی بهم اعتماد کنی، یادت که هست؟‬
‫می‌خوای...؟‬
‫چیزی بخوری؟‬
‫میج.‬
‫هی.‬
‫بیا، عزیزم، گریه نکن.‬
‫آرتورو دیگه مشکلی نیست. فقط به این فکر کن، باشه؟‬
‫-خیلی سریع تموم شد، اون... -سالوا، خواهش می‌کنم، نمی‌خوام بدونم!‬
‫البته، ببخشید. فقط می‌خواستم حالت بهتر شه.‬
‫بیا بریم، میج.‬
‫خب...‬
‫چند روز آینده یه کم عجیب خواهد بود.‬
‫ولی می‌دونی اگه به چیزی احتیاج داشتی، من اینجام.‬
‫باشه؟‬
‫-از گفتنش بدم میاد. -چی شده؟‬
‫نباید یه مدتی با هم دیده شیم.‬
‫البته. بهش فکر کرده بودم. بهتره این‌جوری باشه.‬
‫نه قرار ملاقات، نه تلفن...‬
‫-درسته. -متوجهی، درسته؟‬
‫خب، راستش...‬
‫بی‌خیال، ولش کن.‬
‫چی؟‬
‫چی شده؟‬
‫هیچی، فقط...‬
‫سالوای تو به همه چی فکر کرده.‬
‫ببین.‬
‫این چیه؟‬
‫اگه خواستی حرف بزنی یا هرچی، از این گوشی استفاده کن، باشه؟‬
‫شارژش خریده شده.‬
‫باشه، ولی لازمه؟‬
‫-فکر می‌کنی دارن ما رو زیر نظر می‌گیرن؟ -خب...‬
‫یه بهونه داری.‬
‫و هیچ راهی ندارن که منو به آرتورو ربط بدن.‬
‫ولی نمی‌تونیم خیلی بی‌احتیاط باشیم.‬
‫درسته؟‬
‫تو جون منو نجات دادی، سالوا.‬
‫تو جون منو نجات دادی.‬
‫هیچ‌وقت اینو فراموش نکن.‬
‫باید برم.‬
‫کی دوباره "بولینگ" بازی می‌کنیم؟‬
‫مطمئناً هر دومون برنده می‌شیم.‬
‫ولی صبر کن، هنوز بهترین ضربه‌هامو ندیدی.‬
‫امشب کُس.‬
‫میج، عزیزم. در مورد شوهرت شنیدم. خیلی متاسفم. حالت چطوره؟‬
‫۸ نوامبر ۲۰۱۷ دو ماه بعد از قتل‬
‫-خب، می‌تونی تصور کنی. -اگه به چیزی احتیاج داشتی، من اینجام.‬
‫مواظب خودت باش.‬
‫داشتم بهت زنگ می‌زدم.‬
‫سالوا، توافق کردیم یه مدتی از هم دور باشیم.‬
‫آره، ولی من تو رو می‌بینم و...‬
‫-باید لمست می‌کردم. -سالوا، خواهش می‌کنم.‬
‫سعی می‌کنم شیفت‌هامو عوض کنم، ولی بازم...‬
‫ولی حتی وقتی هم‌زمان هستیم، همیشه یه اتفاقی می‌افته.‬
‫مایکا این اواخر با برنامه‌ریزی داره کلافه‌م می‌کنه.‬
‫اعصاب‌خورده. چه وضعیه.‬
‫فکر می‌کردم مونتس منطقه تو رو مدیریت می‌کنه.‬
‫خب، این یا اون، همیشه همینه.‬
‫و براشون مهم نیست که چقدر تحت فشارم.‬
‫آپارتمان، ارث...‬
‫الان شرکت بیمه داره مدارکی رو می‌خواد که من نمی‌تونم پیداشون کنم.‬
‫حس می‌کنم دارم غرق می‌شم.‬
‫هیچ حقوق بازنشستگی، فقط...‬
‫من برای همین اینجام.‬
‫هر چیزی که لازم باشه کمکت می‌کنم.‬
‫-هنوز کف رو درست نکردن؟ -نه هنوز.‬
‫خب، من درستش می‌کنم. با یه کم مهارت...‬
‫و اینجوری می‌تونیم همدیگه رو ببینیم.‬
‫سالوا، پلیس هنوز داره تحقیق می‌کنه.‬
‫خب...‬
‫مگه یه همکار نمی‌تونه بیاد کمکت کنه؟‬
‫باشه.‬
‫کجایی؟ کار کف تموم شد.‬
‫-خیلی ممنون، سالوا. -خواهش می‌کنم.‬
‫وقتی بیای می‌بینی. عالی شده.‬
‫آه، و یه کم خرید کردم برات. یخچالت تقریباً خالی بود.‬
‫اگه می‌خوای بمونم.‬
‫نمی‌تونم بیام. متاسفم عزیزم، دوباره کار سرم ریختن.‬
‫هنوز آپارتمونی؟ یه لطف بزرگ ازت می‌خوام.‬
‫می‌دونی که در خدمتتم.‬
‫به یه اطلاعاتی برای حقوق بازنشستگی نیاز دارم و نمی‌تونم از اینجا چک کنم.‬
‫می‌تونی وارد کامپیوترم بشی؟‬
‫باشه، چی لازم داری؟‬
‫-مَجه؟ -یه لحظه صبر کن.‬
‫سالوا، باید برم.‬
‫هرچی لازم داری رو تو واتساپ برات می‌فرستم، باشه؟‬
‫مرسی عزیزم.‬
‫{an8}دانیل گارسیا ایگلسیاس عشق در رم‬
‫{an8}ایتالیاییت چطوره؟ تو رم بهش نیاز داری.‬
‫{an8}پاسپورت لازم نیست، فقط اون کمرتو بیار. چائو بلا.‬
‫بهتره اینجوری باشه، خودت که می‌دونی.‬
‫می‌دونم. ولی آسون‌ترش نمی‌کنه.‬
‫من دارم اذیت میشم. راستی، امروز خیلی خوشگل شده بودی.‬
‫من داغونم. از خونه هم بیرون نمی‌رم. ندیدنت داره منو می‌کشه.‬
‫نمی‌دونم چقدر دیگه می‌تونم تحمل کنم.‬
‫اون کیه؟‬
‫هیچی، فرانسسک. مشکل کامپیوتری داره.‬
‫اوه.‬
‫الو؟‬
‫سالوا؟‬
‫سلام، خوبی؟ چه خبر؟‬
‫چی می‌خواستم بگم؟‬
‫من خوب نیستم.‬
‫باید بهم بگی چی شده. فکر می‌کردم حالت خوبه.‬
‫نمی‌دونم چی شد. من یه چیزی گفتم؟‬
‫آره، ولی...‬
‫نه، فقط...‬
‫فقط یهو به این نتیجه رسیدم که...‬
‫حق با مادرت بود،‬
‫تو باید از خونه دور بشی.‬
‫و فهمیدم، یه جورایی، شاید تو هم به یه استراحت از من نیاز داشته باشی.‬
‫چون هر وقت منو ببینی، یادآوری می‌شه.‬
‫نه! محاله.‬
‫بهت گفتم، گذاشتمش کنار. حتی بهش فکر هم نکردم.‬
‫قول دادم ربطش ندم، و ندادم.‬
‫فراموشش کرده بودم تا اینکه تو الان مطرحش کردی.‬
‫-درسته. -اصلاً بهش فکر نکردم.‬
‫خب، خیلی روم تأثیر گذاشت.‬
‫واقعاً زیاد.‬
‫آره، ولی اینا تو ذهن خودته.‬
‫سعی نکن فکرات رو به من نسبت بدی.‬
‫چند روز پیش به پلیس زنگ زدم.‬
‫چی؟‬
‫یکی از دوستام.‬
‫عیسی مسیح، سالوا! یه کار احمقانه نکن، باشه؟‬
‫نه، به دوستم زنگ زدم. هیچ کار احمقانه ای نمی‌کنم.‬
‫فقط ازش پرسیدم...‬
‫"هی، می‌تونی یه چیزی رو برام چک کنی؟"‬
‫و این کارو کرد. بررسی کرد.‬
‫درباره آندرس چیزی گفتی؟‬
‫آره، گفتم.‬
‫خب، یه نفر دیگه هم هست. نمی‌دونم کیه.‬
‫یه نفر به اسم دانیل. فامیلیش یادم نیست.‬
‫آره، اِم...‬
‫آره، درباره اون یارو آگهی‌ساز بهشون گفتم. یادته یارو آگهی‌ساز رو؟‬
‫شنیدم داری با اون میری مسافرت.‬
‫به ایتالیا.‬
‫-آره، ولی با چند نفر دیگه. -درسته.‬
‫خب، به هر حال، یهو به این نتیجه رسیدم چون...‬
‫ولی صبر کن، الان دارن منو زیر نظر می‌گیرن؟‬
‫یا تو یا اون. ولی می‌دونن.‬
‫لعنتی.‬
‫می‌دونن.‬
‫گوش کن، می‌تونیم...؟‬
‫خدای من، سالوا! می‌تونیم همدیگه رو ببینیم یا نه؟‬
‫اگه خوشحالت نمی‌کنم، بهم بگو.‬
‫ببین...‬
‫چطوری...؟ نه، باشه؟‬
‫-باشه. -و یه چیز دیگه.‬
‫فکر می‌کردم مشکلی نیست، ولی دارن درباره‌م تحقیق می‌کنن.‬
‫یا حداقل درباره اون.‬
‫اگه چیزی درباره‌ش گفته باشی...‬
‫تحقیق می‌کنن...‬
‫-دارن تلفنمو شنود می‌کنن؟ -مطمئن نیستم.‬
‫ولی می‌دونن شما دو تا یه سفر به ایتالیا برنامه‌ریزی کردید.‬
‫نگفتی کجا، ولی قطعاً ایتالیا.‬
‫و دقیقاً وقتی که قرار بود تو نوولدا باشی.‬
‫-بهت گفتم یه چیزایی هست که نمی‌تونم... -باشه. فقط... یهو همش با هم اومد تو سرم.‬
‫باشه.‬
‫اگه می‌خوای بشنوی، می‌گم. ولی داری انتخاب می‌کنی که عذاب بکشی.‬
‫تو داری با خانواده‌ت زندگی می‌کنی، از پسرت لذت می‌بری...‬
‫و من نمی‌تونم اینجا باشم، تنها، با هیچ‌کس.‬
‫این یارو یه بچه داره.‬
‫آره، این همون چیزی بود که می‌خواستم ازت بپرسم.‬
‫من کجای این ماجرا قرار دارم؟‬
‫می‌تونیم همدیگه رو ببینیم؟‬
‫آره.‬
‫تو "گوشهٔ تاپاس".‬
‫-باشه، نیم ساعت بهم وقت بده. -باشه.‬
‫-ساعت ۱۱ صبح اونجام. -راجع بهش حرف می‌زنیم.‬
‫-زود می‌بینمت. -باشه.‬
‫زود می‌بینمت.‬
‫گوشهٔ تاپاس؟ کجاست اونجا؟‬
‫-یه جایی تو پاترایکس. -می‌رسیم به موقع؟‬
‫اگه عجله کنیم، آره.‬
‫-پس بریم. -بریم بچه‌ها.‬
‫-توری. -بله؟‬
‫یه چیز.‬
‫اون قضیه زنگ زدن به دوست پلیسش چی بود؟‬
‫-به من نگاه نکن. -یکی لو داده؟‬
‫اوا، این توهین‌آمیزه.‬
‫ببین کی به شنودا دسترسی داشته.‬
‫فقط ما دسترسی داریم. تیم مطمئنه.‬
‫حواستو جمع کن.‬
‫یه لطفی در حق من بکن، ببین سالوادور با کی حرف زده. برو.‬
‫بریم.‬
‫توری، باهام حرف بزن.‬
‫«اوا، سوابق تماس سالوا رو داریم.»‬
‫«تماس با زنش، پسرش و مادرش.»‬
‫«تا حالا چیز غیرعادی‌ای نیست. ولی یه شماره هست که زیاد تکرار میشه.»‬
‫«تماس‌های طولانی‌تر با یه گوشی اعتباری.»‬
‫کی دیگه از گوشی اعتباری استفاده می‌کنه؟‬
‫«قاچاقچی‌ها، تروریست‌ها…»‬
‫و آدم‌کش‌ها.‬
‫«دقیقا.»‬
‫-خوبه. -«رئیس.»‬
‫من باید برم.‬
‫-چی شده؟ «ماژه رو می‌بینم.»‬
‫آره، منم می‌بینمش.‬
‫-«یکی داره میاد.» -قیافه‌شون چطوریه؟‬
‫یه مرد میانسال چاق.‬
‫من که خوشم نیومد.‬
‫مطمئنی خودشه؟ اشتباه نکردی؟‬
‫-بذارم برم تو؟ «هنوز مجوز نداریم.»‬
‫«فقط عکس، فعلا.»‬
‫باشه.‬
‫صفحه پنج هست.‬
‫مطمئناً از این خوشم نمیاد.‬
‫و اونم خوشش نمیاد، ولی یه چیزی بینشونه.‬
‫پرونده تماس رو چک کن.‬
‫این قسمتو.‬
‫سالوا: می‌دونن. ماژه: به من گوش کن…‬
‫لب مرزه. باید یه چیز واضح‌تر داشته باشیم.‬
‫به این سوابق تلفنی نیاز داریم.‬
‫داریم نزدیک می‌شیم. جدی می‌گم.‬
‫برو سراغ تلفن‌ها، و یه هدیه کریسمس خوب برام بیار.‬
‫خوشت میاد؟‬
‫عالیه.‬
‫همه چیز با تو عالیه.‬
‫برای پیش‌پرداخت کافی داریم؟‬
‫نگران نباش. سازنده شرایط خوبی گذاشته.‬
‫یه پیش‌پرداخت اولیه ۱۰،۰۰۰ یورو لازم میشه.‬
‫بعدش می‌تونیم وام رو درست کنیم…‬
‫الو؟‬
‫«سلام. فقط خواستم بگم، دستشویی‌تون دوباره درست شد.»‬
‫-سالوا داره به اون شماره زنگ می‌زنه. -«چه تعمیرکار ماهری.»‬
‫«خیلی نشت داشت.»‬
‫«من الان دارم نشت می‌کنم.»‬
‫«اوه، عزیزم، اینو نگو. می‌دونی که نمی‌تونم مقاومت کنم.»‬
‫«بعضی از مردا همیشه رابطه دارن، ولی هیچ‌کدوم نمی‌تونن مثل تو حال بدن.»‬
‫این پورن باکیفیته.‬
‫«می‌دونی که من یه تخیلات وحشی دارم.»‬
‫-این دختر خیلی باهوشه. -«آره، حتما همینه.»‬
‫اون یارو قطعا دست داره.‬
‫از اون چیزی که دیدیم، به نظر من بیشتر یه پاچه‌خواره.‬
‫حتی دلیل بیشتر. اون احمق تو زندگیش این‌قدر شانس نداشته.‬
‫نگاه کن. ویکتور، برادر مقتوله.‬
‫ویکتور؟‬
‫«خب، یعنی… آخرین خبرها از تحقیقات چیه؟»‬
‫«چیزی هست که بشه روش حساب کرد؟»‬
‫«خانواده‌م از بی‌خبری دارن دیوونه می‌شن.»‬
‫درسته. قضیه اینه که…‬
‫نمی‌خوام زود قضاوت کنم، ولی نمی‌خوام بهت دروغ هم بگم.‬
‫واقعیت اینه که خیلی به دستگیری طرف نزدیکیم.‬
‫«باشه.»‬
‫-ولی خواهش می‌کنم اینو مخفی نگه دار. -«البته.»‬
‫فقط نزدیک‌ترین افراد خانواده باید بدونن.‬
‫این خیلی مهمه، باشه، ویکتور؟‬
‫«مطمئنا. فهمیدم.»‬
‫خوبه.‬
‫«یه کلمه هم نگو. و اگه چیزی لازم داشتی، بهمون خبر بده.»‬
‫مواظب خودت باش، ویکتور.‬
‫«ممنون. واقعا، خیلی لطف کردید.»‬
‫خواهش می‌کنم. ممنون. خداحافظ.‬
‫-فکر می‌کنی بهش می‌گه؟ -مطمئنا. دقیقا هدف همینه.‬
‫ببینیم یه کم ترس باعث می‌شه بیوه نقش قدیسه رو کنار بذاره.‬
‫-سلام. -چی میل دارید؟‬
‫-یه لیوان آب؟ -نه، ممنون.‬
‫-خب، جریان چیه؟ -حالت چطوره؟‬
‫خب، می‌دونی که هنوز دارم دو تا کارو با هم می‌برم جلو،‬
‫ولی دارم تلاش می‌کنم بتونم به تنهایی از پس هزینه‌ها بربیام،‬
‫و باید شروع کنیم به فکر کردن… چطور خونه‌ای رو که خریدیم تقسیم کنیم.‬
‫چهار ماه از مرگ پسرمون گذشته،‬
‫و تو هنوز به عزاداریش احترام نذاشتی.‬
‫بابا.‬
‫فقط دارم بهت یادآوری می‌کنم که اون شوهر منم بود.‬
‫تا وقتی تحقیقات تموم نشده، نمی‌تونیم اونجا رو بفروشیم.‬
‫آره، ولی این ممکنه تا ابد طول بکشه. حس می‌کنم پلیس‌ها گیجن.‬
‫خب، دقیقا هم این‌طور نیست.‬
‫بازرس گفت اسم طرف رو دارن.‬
‫اوه، واقعا؟‬
‫چرا به من نگفتن؟‬
‫چه اهمیتی داره؟‬
‫فقط حس عجیبی داره.‬
‫من بیوه‌شم، دارم همه کارا رو می‌کنم…‬
‫مهم اینه که حرومزاده‌ای که برادرمو کشت، تاوانشو پس بده.‬
‫لعنتی، سالوا.‬
‫«سلام. الان در دسترس نیستم.»‬
‫ماریا خسوس، کجا می‌ری؟ نمی‌مونی ناهار بخوری؟‬
‫دارم خرگوش سرخ‌کرده درست می‌کنم.‬
‫بیا!‬
‫آرتورو…‬
‫چی به سرش اومد…‬
‫یکی از همکاراش تو بیمارستان بود.‬
‫یه پسری که روم کراش داشت.‬
‫ولی نمی‌دونستم، مامان. قسم می‌خورم.‬
‫قسم می‌خورم خبر نداشتم.‬
‫وحشت کردم.‬
‫چرا؟‬
‫-واسه امنیتت؟ -نه.‬
‫اون هیچ‌وقت… نه.‬
‫نمی‌دونم، شاید… نمی‌دونم چیکار کنم مامان، من…‬
‫عزیزم.‬
‫گذشته‌ها گذشته.‬
‫هیچی آرتورو رو برنمی‌گردونه.‬
‫و قطعاً ما نباید قاضی کسی باشیم.‬
‫باشه؟‬
‫خداوند همه چیزو می‌بینه و می‌شنوه.‬
‫و اون روز قیامت، این کارو می‌کنه.‬
‫و تو بهشت.‬
‫«سالوا؟ الو؟»‬
‫«الو. برگشتی؟»‬
‫«هی، با برادر آرتورو درباره‌ی ارث صحبت کردم.»‬
‫«آره؟»‬
‫«گفت تحقیقات تموم شده.»‬
‫«یه مظنون دارن، اسم و همه چی.»‬
‫فکر کن چه حالی شدم، قلبم داشت تند تند می‌زد.‬
‫و بهش گفتم، «واقعاً؟» اونم گفت، «آره، تموم شد.»‬
‫«خوبه. حداقل پول بیمه رو می‌گیری.»‬
‫آره، ولی سالوا، گیج شدم.‬
‫اگه نگران منی، نگران نباش. به من اعتماد کن.‬
‫شاید یه نفر رو دارن.‬
‫یه مظنون با سابقه.‬
‫و فقط دارن مدارک بیشتری علیهش جمع می‌کنن.‬
‫«آره، منم همین فکر رو کردم.»‬
‫«باید منو بررسی کنن. و این کارو نمی‌کنن. می‌شنوی؟»‬
‫«از کجا می‌دونی؟»‬
‫«اول باید منو دستگیر کنن.»‬
‫«تا ببینن سابقه دارم، آلیبی دارم، یه…»‬
‫باورم نمی‌شه.‬
‫«هر چیزی مثل این، باید می‌فهمیدن.»‬
‫خب، پس می‌تونم خیال راحت کنم، درسته؟‬
‫«آره. به من اعتماد کن، می‌تونی خیال راحت کنی، باشه؟»‬
‫«نگران نباش. واقعاً.»‬
‫بهت اعتماد دارم.‬
‫باشه. الان، چیزی که لازم داری…‬
‫کمی ثباته.‬
‫و از اونچه بهم گفتی،‬
‫انگار می‌تونی اینو با دنیل داشته باشی.‬
‫باشه؟‬
‫«اونجایی؟»‬
‫آره. باشه.‬
‫باشه.‬
‫پس زیاد بهش فکر نکن.‬
‫سال نو رو باهاش بگذرون.‬
‫راستش، فقط اینه که…‬
‫گفتنش برام سخته.‬
‫«می‌دونم.»‬
‫فقط اینه که دوستت دارم.‬
‫نمی‌تونم از فکرت بیرون بیام،‬
‫«حتی وقتی به هیچ‌چیزی فکر نمی‌کنم.»‬
‫می‌دونم.‬
‫«هفته‌ی دیگه حرف می‌زنیم، باشه؟»‬
‫«صبح دوم؟»‬
‫«آره. باید بری تِرسیناس؟»‬
‫«آره.»‬
‫«باشه، بریم اونجا ناهار بخوریم.»‬
‫«آره، اونجا ساعت ۱۰:۳۰ صبح.»‬
‫«باشه، عالیه.»‬
‫«و درست حسابی حرف می‌زنیم. و سال نو رو به هم تبریک می‌گیم.»‬
‫«آره، حتماً.»‬
‫معجزه‌ست که اصلاً پرونده‌ها رو حل می‌کنیم‬
‫با این کمبود نیرو.‬
‫اگه اینا رو بذاریم روش،‬
‫ثبتشون می‌کنه.‬
‫ببین، اون دستمالای بی‌فایده هیچی رو تمیز یا خشک نمی‌کنن.‬
‫ولی شاید واقعاً بهمون کمک کنن.‬
‫حالت چطوره؟‬
‫خب…‬
‫نگران نباش. اتفاقی نمی‌افته.‬
‫این حرفو نزن. داری سکته‌م می‌ده.‬
‫ممنون.‬
‫آه، سال نو مبارک.‬
‫سال نو مبارک.‬
‫یه سوال دارم.‬
‫کلید.‬
‫کلید کجاست؟‬
‫هیچ‌کس اون درو باز نمی‌ذاره.‬
‫همیشه قفله.‬
‫پس چی می‌گی؟‬
‫هزار یورو!‬
‫-آروم باش، باشه؟ -آره، لطفاً.‬
‫اینجا نه، باشه؟‬
‫ببین…‬
‫یعنی، اگه اتفاقی بیفته…‬
‫تو هیچی نمی‌دونی.‬
‫اتفاق نمی‌افته، ولی اگه بیفته…‬
‫تو برداشتیش.‬
‫آره، ناپدید شد و تمام.‬
‫من اینو نگفتم.‬
‫مهم نیست. هرچی بگی، حالت خوب می‌شه.‬
‫باشه.‬
‫تو چی؟‬
‫حالت خوبه؟‬
‫منظورم...‬
‫بلدی چطور فرار کنی؟‬
‫آره.‬
‫این جزو نقشه نبود.‬
‫می‌دونم.‬
‫ضبط صدا اون‌طور که می‌خوایم واضح نیست، ولی قابل فهمه.‬
‫ما به اندازه کافی مدرک داریم که ماریا خسوس و سالوادور رو دستگیر کنیم.‬
‫فردا صبح، جلوی خونه‌هاشون کمین می‌کنیم.‬
‫همین که برن سر کار...‬
‫به مطبوعات اطلاع بدید. می‌خوام همه چی ثبت بشه.‬
‫با تمام احترامی که قائلم،‬
‫ترجیح می‌دم یه سیرک رسانه‌ای درست نکنیم.‬
‫من دارم در مورد همکارامون حرف می‌زنم. افسرای خودمون، نه روزنامه‌ها.‬
‫حتی اگه هم اینطور باشه، لازم نیست. دوربین‌ها آدما رو از عقل به در می‌کنن.‬
‫اگه دردسر نمی‌خوای، هر چی من می‌گم رو انجام بده.‬
‫از این دو تا عاشق فیلم بگیر که دستبند زدن.‬
‫موتورش هست، ولی ماشینش نیست.‬
‫-مطمئنی کسی تو کافه ندیدت؟ -مطمئنم.‬
‫باشه. تو رانندگی کن. بریم.‬
‫توری، آخرین تماس سالوا کجاست، الان.‬
‫ظاهراً مادرش تو آی‌سی‌یو اینجاست.‬
‫-آروم باشیم، باشه؟ -اوکی، رئیس.‬
‫این گندکاری خودشونه، نه اون.‬
‫زن بیچاره. حالا کی قراره ازش مراقبت کنه؟‬
‫شاید یه نفر بهش خبر داده. یه نفوذی.‬
‫غیر ممکنه. همچین چیزی ممکن نیست.‬
‫-باید اونجا باشه. -خب...‬
‫از پله‌ها برو.‬
‫خب، نه. اینجا نیست.‬
‫-غیر ممکنه. -می‌خوای خودت چک کنی؟‬
‫بهت می‌گم، اینجا نیست.‬
‫-نمی‌تونه اینطور باشه. -دوباره گوشیو سالوا رو چک کن.‬
‫تماس‌های گرفته شده و دریافت شده تو ۲۴ ساعت گذشته.‬
‫-می‌دونم منظورت چیه. ما هر شماره‌ای رو ردیابی کردیم.‬
‫همه کاملاً شناسایی شدن. سیگنال نشون می‌ده که تو بیمارستانه.‬
‫تو ساختمونه.‬
‫هیچی.‬
‫قهوه؟‬
‫حتما.‬
‫یه کورتادو و یه قهوه یخی، لطفاً.‬
‫-سالوادور رودریگو؟ -بله.‬
‫-من اوا تورس هستم، پلیس ملی. -درسته.‬
‫لطفاً با ما بیا.‬
‫سالوادور رودریگو، شما بازداشتید.‬
‫-شما حق دارید سکوت کنید... -من حقوقم رو می‌دونم.‬
‫خب، تو از این حرفا نمی‌گذری. شما حق دارید سکوت کنید.‬
‫هر چیزی که بگی می‌تونه و خواهد شد در دادگاه استفاده بشه.‬
‫شما حق داشتن وکیل دارید.‬
‫اگر توانایی مالی ندارید، یکی براتون تعیین می‌شه...‬
‫تو اداره بخور و به من بگو چطور بود.‬
‫مطمئنم خوشمزه است.‬
‫مامانم حرفه‌ایه. من فقط تلاشمو می‌کنم.‬
‫اون یه قدیسه!‬
‫-پس سوشی؟ -بله، لطفاً!‬
‫-من وقتی مرخص شدم رزروش می‌کنم. -تو این کارو بکن، باشه؟‬
‫-من دارم کار می‌کنم. -فهمیدم.‬
‫-روز خوبی داشته باشی. -تو هم همینطور.‬
‫صبح بخیر، ماریا خسوس.‬
‫اوا، اینا چیه؟‬
‫باید بیای اداره.‬
‫-اوا، خواهش می‌کنم. -چه خبره؟‬
‫لطفاً عقب بایستید.‬
‫-یه نفر به این یارو گفته چه خبره. -چه خبره؟‬
‫-بذارید بیاد شهادت بده. -شما حق دارید سکوت کنید.‬
‫هر چیزی که بگید می‌تونه و خواهد شد علیه شما در دادگاه استفاده بشه.‬
‫شما حق داشتن وکیل دارید. اگه نمی‌تونید هزینه‌شو بدید...‬
‫من وکیل خودم رو می‌خوام. نه وکیل تسخیری.‬
‫متاسفم، سالوادور، ولی ما بازداشت در انزوا رو درخواست کردیم.‬
‫ببین، اوا. اوا درسته؟‬
‫تو هیچی از من نداری.‬
‫-و قبل از اینکه اعتراف اجباری کنی... -من وانمود می‌کنم نشنیدم.‬
‫صاف بشین، لطفاً.‬
‫-ولی اوا، این باید یه اشتباه باشه.‬
‫به خانواده‌م گفتی؟ خدای من، وقتی مادرم بفهمه...‬
‫شما نمی‌تونید این کارو با مردم نولد انجام بدید. این جدیه.‬
‫-در حالی که قاتل آرتورو اونجاست... -گوش کن، ماخ.‬
‫اون نقش بیوه داغدیده شاید رو معشوقاتت جواب داده باشه،‬
‫ولی می‌تونی جلوی من اینو تموم کنی.‬
‫الان فرصت اینه که حقیقت رو بهمون بگی. اگه جات بودم این کارو می‌کردم.‬
‫بریم سر اصل مطلب.‬
‫آیا تو و ماریا خسوس مورنو مرگ آرتورو فرر رو برنامه‌ریزی کردید؟‬
‫من فقط به قاضی جواب می‌دم.‬
‫نه.‬
‫داری یه اشتباه بزرگ می‌کنی، اوا.‬
‫باور نکردنیه.‬
‫منم از وقتی تلفنتو شنود کردم همین فکر رو می‌کنم.‬
‫باور نکردنیه.‬
‫دانیل، آندرس، سالوا... باور نکردنیه.‬
‫ببین، سالوادور، تا چند ساعت دیگه، تو تو هر کانال خبری هستی.‬
‫زندگیت دیگه خصوصی نیست.‬
‫یا حرفاتو بزن، یا بذار دنیا نسخه ماخ رو باور کنه.‬
‫ماخ هیچی نمی‌دونست. همه اینا ایده من بود.‬
‫چطور کلیدای گاراژ رو گرفتی؟‬
‫من یه مدتی داشتمشون.‬
‫اونا رو بهم داد که اگه لازم شد از اونجا استفاده کنم.‬
‫تو بهش کلیدای گاراژ رو ندادی؟‬
‫خب، آره، ولی…‬
‫خیلی می‌ترسیدم که نه بگم.‬
‫درسته. از سالوا می‌ترسی، از آرتورو، از همه…‬
‫ولی با همشون مثل یه حرفه‌ای برخورد می‌کنی.‬
‫سالوا آدم خیلی خطرناکیه، اوا.‬
‫اون…‬
‫عاشقمه.‬
‫سال‌هاست، از وقتی که تو بیمارستان شروع کردم.‬
‫-ولی من اینجوری بهش نگاه نمی‌کنم. -البته که نه.‬
‫تو اینجوری بهش نگاه نمی‌کنی، هان؟‬
‫چی بود دوباره؟ صبر کن.‬
‫آها، درسته.‬
‫تو شیشه رو نمی‌شکنی.‬
‫ببین، من بهش اجازه دادم…‬
‫می‌دونی…‬
‫این کارا رو باهام بکنه… اونجا.‬
‫ولی حالم ازش به هم می‌خوره.‬
‫من و ماجه فقط دوستای خوبیم.‬
‫من برای دوستام نامه عاشقانه نمی‌نویسم یا کوپن بوسه نمی‌دم.‬
‫«خیلی دوستت دارم، نمی‌تونم از فکرت بیرون بیام.»‬
‫تو حق نداری اینا رو بخونی. اینا شخصیه.‬
‫اوه، خیالت راحت، داریم.‬
‫«خیلی می‌خوام خوشحال باشی و حاضر بودم هر کاری برات بکنم.»‬
‫«فقط احمق تو، سالوا.»‬
‫خدای من.‬
‫ببین، ماجه.‬
‫یه شانس دیگه بهت می‌دم.‬
‫سالوا آرتورو رو کشت بدون اینکه تو ازش بخوای؟‬
‫-آره. -مطمئنی؟‬
‫آره.‬
‫شاید تونسته باشی اونا رو گول بزنی، ولی منو نه، عزیزم.‬
‫نه.‬
‫یه چیزی داری، نمی‌دونم چیه، ولی…‬
‫اگه زرنگ بودی، حقیقت رو به من می‌گفتی.‬
‫این ایده من بود. می‌خواستم از اون عوضی محافظت کنم.‬
‫آرتورو هیچ‌وقت ماجه رو اذیت نکرد.‬
‫اون اینا رو ساخت تا تو رو مجبور کنه این کارو بکنی.‬
‫-تو که نمی‌دونی. -چرا، می‌دونیم.‬
‫البته که می‌دونیم. باور کن.‬
‫آرتورو هیچ‌وقت ماجه رو اذیت نکرد. حتی یه بار.‬
‫تموم شد؟‬
‫داری بزرگ‌ترین اشتباه زندگیتو می‌کنی.‬
‫راستش، احساس بدی دارم.‬
‫ولی نه بخاطر تو. نه.‬
‫تو می‌تونستی بحران میانسالی‌تو بگذرونی‬
‫با یه ماشین اسپرت سفید یا یه پیرسینگ جدید.‬
‫ولی نه، تو همه چیتو گذاشتی وسط، و ببین به کجا رسیدی.‬
‫راستش…‬
‫من برای زنت متاسفم، و مخصوصاً پسرت.‬
‫به نظر پسر خوبیه.‬
‫به یادبود معاون بازرس بلاس گامز اورتیز‬
‫از واحد قتل والنسیا،‬
‫که در حین انجام وظیفه کشته شد در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۷.‬
‫اوا واحد قتل رو ترک کرد و به گشت‌زنی برگشت.‬
‫تا به امروز، هیچ واحد دیگه‌ای در اسپانیا نتونسته با نرخ حل پرونده برابری کنه‬
‫واحد قتل والنسیا.‬
‫در طول ماه‌های اول زندان،‬
‫در حالی که منتظر محاکمه بودند، ماجه و سالوا نامه‌های عاشقانه رد و بدل می‌کردند.‬
‫در همین حال، ماجه شروع به رابطه با زندانیان دیگر کرد.‬
‫وقتی سالوا فهمید،‬
‫ازش خواست که اظهاراتش رو قبل از محاکمه تغییر بده.‬
‫در اظهارات قبلی‌ام، گفتم همه اینا ایده خودم بود.‬
‫ولی کار هر دوی ما بود.‬
‫تو ازش خواستی که اونو بکشه.‬
‫آره.‬
‫سن؟‬
‫به ۲۲ و ۱۷ سال زندان محکوم شدند.‬
‫حکم سالوادور به دلیل همکاری با مقامات کاهش یافت.‬
‫حکم ماجه به دلیل رابطه با قربانی افزایش یافت.‬
‫وضعیت تاهل؟‬
‫متأهل.‬
‫وضعیت تاهل؟‬
‫بیوه.‬
‫بر اساس رویدادهای واقعی.‬
‫برخی از شخصیت‌ها، صحنه‌ها، و خطوط داستانی برای اهداف داستانی و حفظ حریم خصوصی، خیالی شده‌اند.‬
‫برای اهداف خلاقانه و حفظ حریم خصوصی.‬
‫ترجمه زیرنویس توسط: Felipe M.‬