‫اینم از این، "لیلی".
‫من و تو دیگه!
‫کی فکرشو می‌کرد؟
‫شاید از قبل بدونی، ولی ‫یه دوره‌ای تو زندگی هست که...
‫یه جورایی آدم فکر می‌کنه ‫چی بود و چطوری بود...
‫چطوری میتونست باشه
‫و حالا چطوری شده.
‫اون موقع نمی‌دونستم که...
‫اینکه تصمیم درست گرفتن ‫این‌قدر سخت باشه رو نمی‌دونستم.
‫ولی خب زندگی همینه دیگه
‫خب، باید قبولش کنم دیگه.
‫همه چی از خیلی وقت پیش شروع شد.
‫هیچ‌کدوممون اون موقع فکرشم ‫نمی‌کردیم قراره چه دردسری بکشیم.
‫دوست داشتم برات تعریف کنم که...
‫نه، قضیه از این قراره که این ‫یه داستان درباره‌ی یه سری قهرمانه.
‫نه، این درست نیست.
‫[آخرین رستگاری نبرد برای تاج و تخت]
‫تسلیم بشید!
‫آخرین بار دارم بهت اخطار میدم، "نیسترول"! ‫تسلیم شید وگرنه می‌میرید!
‫ول کن دوستمو، "هاردین".
‫این یه مسئله‌ست بین من و خودت!
‫پس معامله می‌خواید؟ خب، بزن بریم سر معامله!
‫خیلی خب، معامله می‌کنیم!
‫خب، اینم از پیشنهاد من!
‫- نه! ‫- "تریستان"!
‫برید بگیرینشون! نذارین کسی در بره!
‫"حَرامزاده!"
‫اون موقع ها یه قصه‌هایی سر زبون‌ها بود،
‫"لیلند نیسترول" چطوری از ‫اینجور موقعیت‌ها فرار می‌کرد.
‫البته همیشه یه جوری در می‌رفت،
‫ولی هیچ‌وقت بدون یه زخمی یادگاری نه.
‫یاغی بودن همیشه یه تاوانی داره.
‫برو دیگه!
‫- فهمیدیم. ‫- اسممون باند "نیسترول" بود.
‫تو "بریا" و اطرافش، ما ‫ترسناک‌ترین دزدها بودیم.
‫ولی خب، بزرگترین خطری هم نبودیم ‫که پادشاه رو اذیت می‌کرد
‫موجودات اعماق، یعنی "اورک‌ها"...
‫"وسن"های اعماق، یعنی اورک‌ها، تهدید ‫خیلی بزرگ‌تری برای مردم "بریا" بودن.
‫پادشاهی که تنها از پادشاهیش دفاع می‌کرد،
‫تونست خطر رو دفع کنه.
‫ولی نمی‌دونست خطری که فکرشو نمی‌کنه، ‫از اینی که هست هم بهش نزدیک‌تره.
‫آخه بعضی وقتا چهره‌ی واقعی ‫آدمای دور و برمون پنهونه
‫...تاریکی رو پنهون میکنه.
‫گفتی "نیسترول" از "بریا" فرار کرده،
‫گفتی "نیسترول" از "بریا" فرار کرده، درسته؟
‫نگران نباشید، قربان.
‫من و سربازام همه جنگل رو می گردیم.
‫اگه اون یاغی‌ها هنوز اونجا باشن،
‫پیداشون می‌کنیم و نمی‌ذاریم فرار کنن، همین!
‫- قول میدم. ‫- ممنون "هاپتمان".
‫همونطور که می‌دونید، ‫تونستیم ارک‌ها رو عقب بزنیم.
‫ولی برمی‌گردن، خیلی زود برمی‌گردن.
‫من می‌خوام که سربازای ‫ما از "بریا" محافظت کنن.
‫"نیسترول" و دار و دسته‌اش دردسر بزرگی شده‌ن.
‫باید برای همیشه از شرشون خلاص شیم.
‫- بله، قربان. ‫- پسرعمو، روزگار سختی در پیش داریم.
‫خیلی نگرانم، از اتفاقاتی که ‫دور و برمون داره میفته.
‫افتادیم دست یه مشت یاغی و راهزن،
‫که هر جور دلشون بخواد ما رو ‫میچاپن و دزدی می‌کنن.
‫گابلین‌ها و اوگرها از هر طرف ‫دارن بهمون حمله می‌کنن.
‫بالاخره یه فکری باید به حالش کرد.
‫لرد "رولند"، فکر می‌کنی از پادشاهت ‫بهتر می‌تونی "بریا" رو اداره کنی؟
‫قربان، اگه می‌شد املاک شرقی رو ‫به خاندان من بدید...
‫میشه اینجوری سربازای من از ‫پسِ دفاع از جاده‌ها بر بیان دیگه.
‫اینطوری خیالمون راحت‌تره.
‫سرزمین‌های شرقی دست خود پادشاه می‌مونه.
‫یه ارتش هم داریم که از اونجاها مراقبت می‌کنه.
‫هر جور شما بخواین.
‫فقط می‌خواستم یه کمکی کرده باشم.
‫بابا؟
‫میشه الان بریم ستاره‌ها رو ببینیم؟
‫نه، امروز نمیشه عزیزم.
‫پس فردا شب با هم ستاره‌ها رو تماشا می‌کنیم.
‫باشه، پس.
‫بیا دیگه.
‫شب بخیر.
‫شب بخیر. خوب بخوابی.
‫کل این ماجرا یه اشتباه بود.
‫- بهتر بود فرار می‌کردی. ‫- تو یه ترسویی، "الیور"!
‫تمومش کن، "توماس"! باید عاقل‌تر باشی.
‫نمی‌خوام مثل "تریستان" بمیرم.
‫"ستوان" خونسردانه کشتش.
‫می‌ترسی بمیری، نه؟
‫- آره دیگه، ترسو! ‫- من ترسو نیستم.
‫- یه بار دیگه بگو تا حالتو بگیرم. ‫- واقعاً؟
‫- پس بفرما، بیا دیگه! ‫- داداش‌ها...
‫انجامش بده.
‫برادرها...
‫دلیلی نداره که با هم دعوا کنیم، ها؟
‫مخصوصاً حالا که این همه راه رو اومدیم.
‫ما اولین باره که روزای سخت رو می‌گذرونیم؟
‫ولی از پسشون بر اومدیم، با هم دیگه!
‫و با هم دیگه پیروز می‌شیم، درست مثل امروز.
‫دنبالت اومدیم، برای نجات "تریستان".
‫"تریستان" مرده.
‫و ما هم نزدیک بود بمیریم، راستش.
‫نمی‌ذاریم ترسمون غالب شه، مخصوصاً الان.
‫از این سرزمین‌ها میریم، با هر چی که داریم.
‫من فقط اومدم یه کم حرف بزنیم.
‫"رولاند"...
‫چی می‌تونید داشته باشید که ‫بخواید دربارش حرف بزنید؟
‫این وقت شب اینجا چه کار دارین؟
‫این چه وضعشه، یه سگ زشت و پشمالو رو ‫با خودتون آوردین واسه محافظت؟
‫من باید تنها باهات حرف بزنم، "نیسترول".
‫تنها؟
‫هرچی می‌خواین بگین، ‫جلوی افراد منم می‌تونین بگین.
‫ولی حواستون به حرفاتون باشه.
‫چون سربازام یکم زدن بالا، ‫بعدش دیگه کلاً قاطی می‌کنن.
‫یه کاری دارم برات و برای مردات.
‫یه جور کار؟
‫اگه من و خونواده‌مو بشناسی
‫...و اگه فقط اسماً هم ‫منو بشناسی، می‌دونی که...
‫میتونین کلی پول به جیب بزنین، ها!
‫و به محض اینکه پولِتون رو دادم،
‫مطمئن باشین پول‌هاتون رو که دادم، ‫کسی نمی‌تونه ازتون پس بگیره.
‫پس منظورت چه جور ماموریتیه؟
‫باید اون پادشاه حرومزاده، ‫ "فارل" رو برام بکشید.
‫"شاه فارل"؟
‫همونی که آدم‌هاشو فرستاده بود ‫سراغ‌مون و همش دنبالمون بود؟
‫چرا باید این‌قدر ریسک کنیم؟
‫تا حالا 50,000 سکه رو یه جا دیدین؟
‫این سکه‌ها می‌تونن مال شما باشن.
‫بدون دردسر خاصی می‌تونید به قلعه برسید.
‫نگهبانا حسابی مشغول محافظت ‫از مرزها در برابر ارک‌ها هستن.
‫تا من پادشاه بشم، کاری می‌کنم که...
‫که دیگه هیچ‌کس نتونه اذیت‌تون کنه و بکُشتِتون.
‫بهتره انجامش بدیم.
‫این فرصت ماست دیگه.
‫نه، این یه تله‌ست.
‫حق با "الیور"ه.
‫به نظر یه جور تله میاد.
‫فقط می‌خوان همه‌مون رو یه جا جمع کنن،
‫- که دیگه کارمون رو تموم کنن. ‫- نه.
‫این دفعه نه.
‫شنیدین چی گفت دیگه.
‫به‌مون ۵۰,۰۰۰ سکه و امنیت می‌ده که
‫که بتونیم از "بریا" بریم و کسی هم ‫دنبالمون نیاد، خیالمون راحت باشه.
‫خب، بالاخره پای ۵۰ هزار سکه وسطه.
‫این همون چیزیه که کلی وقته منتظرشیم.
‫این شانس که دوباره آزاد باشیم.
‫آزاد باشیم و دیگه مجبور نباشیم ‫همش با ترس زندگی کنیم.
‫اصلاً چند نفرمون اون موقع رو یادمونه؟
‫بهترین قسمت ماجرا اینه که،
‫...اینکه "فرل" رو هم بفرستیم یه راست جهنم.
‫موافقی؟
‫گروه "نیسترول" در خدمت شماست، لرد "رولاند".
‫ولی میشه لطفاً توضیح بدید چطوری ‫می‌خواید ما رو به اون قلعه برسونید؟
‫ما رو چطوری می‌خواین ببرین به قصرش؟
‫آسون‌ترین کاره.
‫پایین رودخونه یه دروازه هست، ‫فقط یه نگهبان هم اونجا وایساده.
‫اگه منو ببینه، میاد پیشم و میگه:
‫- "لرد رولند" ‫- شب بخیر.
‫تو این لحظه باید ماهرترین مردتون...
‫پس باید ماهرترین مردتون از ‫پشت دیوار بپره بیرون و کارشو تموم کنه.
‫اون‌وقت سربازات می‌تونن راحت برن وسط قلعه.
‫ولی همه باید صورتشون رو ‫بپوشونن، واسه اینکه شناخته نشن.
‫منم همینطور.
‫"رولاند"؟
‫"رولاند"، تو یه خائن کثیفی هستی.
‫ولی از تو دیگه انتظاری جز این نداشتم.
‫چه جونوری هستی تو.
‫میری "لیلند نیسترول" و آدم‌هاشو میاری اینجا.
‫اونم نصفه شب؟ آره، خب، دیگه اینجوریه
‫میدونم شما کی هستین.
‫برادران بالیان، "دیانا"...
‫"جان" و "جک"، ساکت‌ترین‌شون.
‫و من همه‌تون رو...
‫فردا صبح زود، موقع طلوع آفتاب، همه‌تون ‫رو توی میدون دهکده به دار می‌کشم.
‫اسلحه هاتونو زمین بذارین.
‫شبت بخیر باشه "اعلی‌حضرت".
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫اون می‌دونه ما کی هستیم.
‫و حق داره چهره‌ی مردهایی که می‌کشنش رو ببینه.
‫خب، می‌تونین شانستونو امتحان کنین.
‫همه شمشیرها طرف توئه، "فارل".
‫نگهبانا.
‫حالا قیافت عینِ خودِته.
‫مثل همون قیافه‌ای رو داری که "تریستان ‫گاد فری" داشت، وقتی پیداش کردیم.
‫همچین سرنوشتی در انتظار شما هم هست.
‫شاید امشب همه‌مون اینجا بمیریم.
‫ولی شما هم با ما می‌میرید، ها!
‫بزن بریم!
‫"ستوان هاردین"
‫"نیسترول"، "هاپتمان هاردین" میکشتت. ‫شرط ببند روش!
‫وقتشه دقایقی رو که برات مونده بشماری.
‫نه، نه، نه، تورو خدا!
‫لی‌لی کوچولو.
‫برو دوباره تو اتاقت دیگه.
‫خب، بجنبید دیگه!
‫منتظر چی هستین؟
‫انتخاب با خودمونه، همون میشه دیگه.
‫هنوز همه‌تون فرصت دارین ‫یه جور دیگه تصمیم بگیرین.
‫- چی کار کردین شماها؟ ‫- کاری که خودتون باید می‌کردین!
‫خب، حالا باید دختره رو هم بکشیم.
‫اون قیافه‌مو دیده!
‫این دختره باید بمیره، همین الان!
‫می‌خواستین مرده ببینینش، نه؟
‫خب، حالا به خاطر شما مرده.
‫ولی نباید اینجوری می‌کشتینش، اونم اینجا!
‫یه کم فکر کن، "نیسترول".
‫نگهبانا بیشتر هم میشن تو مسیر، ها؟
‫باید اون دختره رو بکشیم، وقت نداریم.
‫"رولاند"، تو یه احمق به تمام معنایی.
‫واقعاً؟
‫ببین، بهتره به من گوش کنی، یه نقشه‌ای دارم.
‫تو گردن می‌گیری.
‫به خاطر مرگ پادشاه و دخترش، دیگه.
‫به هر حال، تقصیر رو میندازن گردن شما.
‫وقتی "دختره" بمیره، دیگه من پادشاهم.
‫اون‌وقت خیالتون راحت باشه، خودم ‫کارای رفتنتون رو ردیف می‌کنم.
‫یادتون نره،
‫پس یادتون نره، منم که دارم بهتون پول میدم.
‫آره، دقیقاً.
‫اگه منو مسئولش بدونین، یا بخواین منو بکشین،
‫- پس هیچی گیرتون نمیاد. ‫- شماها یه مشت مارمولک کثیفین.
‫بهت صد هزار سکه میدم، "نیسترول".
‫فردا، کنار درخت راش توی ‫گردنه "بوکن‌باوم" می‌رسن دستتون.
‫بابا، این دیگه چه وضعیه.
‫بچه که نمی‌کشیم.
‫صد هزار سکه، فقط واسه کشتن اون دختر؟
‫اگه سروان "هاردین" بیاد، بهش می‌گم که...
‫اینکه من و پادشاه رو گروگان گرفتین.
‫ولی قبل از اینکه من رو هم بکشین، ‫به موقع پیداش شد.
‫باید بکشیمت
‫همین حالا. دقیقا باید این کارو بکنیم.
‫"لیلند"
‫به من اعتماد کن، "نیسترول".
‫اعتماد کن دیگه.
‫ما انجامش می‌دیم.
‫ما انجامش میدیم.
‫نه، "لیلند".
‫- نه، نمیشه این کار رو کرد. ‫ - چرا، میشه.
‫خب، حالا برو انجامش بده.
‫مخ تو از دست دادی.
‫من تنها کسی نیستم که اینطوری فکر می‌کنه، ها!
‫ما بچه نمی‌کشیم. ما از این کارها نمی‌کنیم.
‫نباید این کار رو بکنیم.
‫هیچ‌وقت تیغتو طرف کسی نگیر، ‫مگه اینکه بخوای ازش استفاده کنی.
‫مجبور بودم.
‫نمی‌فهمید چی می‌گم؟
‫به هر حال، اونا ما رو مسئول ‫مرگ پادشاه می‌دونستن.
‫ولی قول این مارمولک زیاد قابل ‫اعتماد نیست، اما حرفش درسته.
‫بهتره عاقلانه رفتار کنیم و پول رو برداریم
‫و همه‌چی رو بذاریم پشت سرمون و بریم.
‫اون یه دختر کوچولوعه، مگه نه؟
‫آره، خب.
‫خب، حالا دیگه کاملاً تنها مونده.
‫دار و دسته‌ی "هاردین" دارن میان!
‫اینجا چه خبر شده؟
‫از دستوراتم سرپیچی کرده.
‫خب، کاری که ازش خواسته بودن رو انجام نداده.
‫ما هر کاری که ازمون بخوان رو انجام می‌دیم.
‫پس شما هم به قولی که دادید، ‫عمل می‌کنید دیگه، درسته؟
‫حتماً.
‫به محض اینکه دختره مُرد.
‫خودم انجامش میدم.
‫"جک"، ببرش یه جای دیگه!
‫برو بابا!
‫خیانتکار!
‫یکی از مردا رو بگیر و دختره رو بیار!
‫برو دیگه!
‫برو!
‫- یه راه دیگه پیدا می‌کنم. ‫- سمت دیوارها!
‫- برو. ‫- زود باش دیگه!
‫زود باش! زود باش!
‫پیداشون کن!
‫نباید بذارین فرار کنن!
‫بدوید دیگه!
‫- دارن فرار می‌کنن! ‫ - بجنب!
‫بجنب! زود باش!
‫- بگردین دیگه! ‫- چشم!
‫اونا تونستن با دختره فرار کنن.
‫- سربازای "هاردین" بیرون منتظرن. ‫- می‌دونیم.
‫پس تونست فرار کنه؟
‫کاری رو که بهت میگم میکنی، فهمیدی؟
‫آره. آره، قربان.
‫بیا بیرون "نیسترول"! ‫اینجا رو کلاً محاصره کردیم!
‫اسلحه‌هاتونو بذارین زمین، دیگه تمومه!
‫ارباب "رولند"؟
‫من رو دزدیدین.
‫یه عده از افراد "نیسترول" می‌خواستن ‫به "بریا" یه پیغامی برسونن.
‫من رو بستن و آوردن اینجا.
‫پادشاه کجاست؟
‫پادشاه که...
‫مرده دیگه.
‫اونا می‌خواستن منم بکشن، ‫ولی "نیسترول" جلوشون رو گرفت.
‫چرا باید "لیلند نیسترول" ...؟
‫چرا "لیلند نیسترول" باید با آدمای ‫خودش بجنگه، که شما رو نجات بده؟
‫چون این حرومزاده‌ها بهم نارو زدند!
‫یه جورایی ازمون بریدن.
‫به کلبه‌ها چسبیدین، بهم ‫اعتماد نکردین و راه خودتونو رفتین.
‫بذارین کمکتون کنم.
‫کمک به من؟
‫یه تبعیدی خلافکار چه کمکی از دستش برمیاد؟
‫آشغال‌ها!
‫من این مردا رو از مادراشون بهتر می‌شناسم.
‫دختر اعلیحضرت رو می‌کشن، "هاردین".
‫[بله، همینطوره!]
‫هیچ رحم و مروت و مرام سرشون نمیشه!
‫برو به جهنم!
‫هیچ‌وقت نمی‌تونی گیرشون بندازی. نه تنها.
‫بهترین آدم‌هام هستن، خوب آموزش دیدن!
‫و باتجربه!
‫و می‌دونم کجا می‌خوان برن.
‫پادشاه مرده، ها!
‫جاشو می‌گیرم رو تخت پادشاهی
‫تا وقتی که وارث قانونی تاج و تخت ‫رو سالم برگردونیم خونه.
‫دستور میدم دختر پادشاه رو پیدا کنین.
‫به پادشاه و مردم "بریا" مدیونیم.
‫بله، قربان.
‫خب، "نیسترول"... بیا بیرون، ‫چیزی نیست که بترسی.
‫چرا منو آوردی اینجا؟
‫زیاد اهل حرف زدن نیستی، نه؟
‫من که اتفاقاً خیلی حرف می‌زنم. شاید ‫ تو بلد نیستی چطوری باید حرف زد.
‫اگه بخوای، یادت می‌دم.
‫تو منو یاد سگ بابام میندازی.
‫اون گُنده بود و هیچ وقت واق نمی‌کرد.
‫ولی بعد از یه مدت که با من بود، ‫دوباره شروع کرد به واق‌واق کردن.
‫مامانم عاشق خوندن بود.
‫اون همیشه شب‌بخیر قصه‌های ‫جنگل رو برام تعریف می‌کرد.
‫این داستان رو بلدی؟
‫یه زمانی، خیلی وقت پیش‌ها، ‫یه خرسی بود به اسمِ "گَستون".
‫"گاستون" عسلِ درختاى کوچیک‌تر رو می‌خورد.
‫شبیه "گاستون" شدی!
‫اوه، داشتم چی می‌گفتم؟ مهم نیست.
‫"گاستون" عاشق عسل خوردن بود. ‫یه روز یه روباه دید.
‫روباهه همه‌ی عسلو برداشت واسه خودش.
‫بابام بلده چه جوری درستش کنه.
‫بیا پیش ما شام، یادت میده چطوریه!
‫یه شاخه رو برمی‌داره، ‫بعد دو طرفش یه طناب می‌پیچه.
‫خب، بعدش که طناب رو بکشی، شاخه خم میشه.
‫پس دقیقاً همین‌طوری کمان کار می‌کنه.
‫ولی فقط بیرون می‌تونیم ازش استفاده کنیم، ‫که کسی رو زخمی نکنیم.
‫خوابیده.
‫خب، حالا چی؟
‫خب، حالا سرنوشتشون رو به خودشون می‌سپریم.
‫هر کاری از دستمون بر میومد، کردیم.
‫زنده‌ست.
‫نمیخوای "اون" رو ول کنی و بری، درسته؟
‫یعنی این کارو می‌کنی؟
‫اون هنوز یه بچه‌ست.
‫نه، مشکل ما نیست.
‫آب رو پر کنیم و بزنیم به چاک.
‫فکر کنم الان دیگه دنبالمون باشن.
‫داریم اسب‌ها رو زین می‌کنیم دیگه.
‫چرا اینجوری نگام می‌کنی؟
‫دلِت میخواد؟
‫وایسا!
‫بیا دیگه!
‫بجنب! بجنب!
‫بالیان جون، "دیانا"، "جان"...
‫و "جک ساکت" هم همینطور
‫دنبال یه نفر می گردن که "شاه فارل" رو کشته
‫و دزدیدن "لیلی"، دختر نازنینش. این...
‫خوشت میاد، نه؟
‫نه، بفرمایید.
‫این دشمن‌های "بریا" رو باید ‫زنده یا مرده دستگیر کنیم.
‫خبر رو پخش کنید دیگه!
‫جایزه‌اش برای هر نفر ۲۰۰۰۰ سکه طلاست.
‫لرد "گوران"، شما بهترین ‫شوالیه‌های این سرزمین رو دارید.
‫خواهش می‌کنم کمک کنید ‫این آشغال‌ها رو پیدا کنیم.
‫میتونی رو من حساب کنی.
‫و روی پسرم "تیریون" هم می‌تونین ‫حساب کنین، لرد "هاردین".
‫خوبه.
‫پسرتونه؟
‫چرا هنوزم صداش می‌زنین 50؟ ‫همه که می‌دونن حروم‌زاده‌ست.
‫آره، یه حرومزاده‌ست.
‫ولی با شمشیر اسم و رسم ‫واسه خودش دست و پا کرده.
‫من تمام عمرم رو تو خدمت "بریا" بودم.
‫پس حالا اونم داره همين كارو ميكنه.
‫مادرش می‌خواست پیش خودش نگهش داره
‫خب، حالا بالاخره یه فرصتی گیر آورده که...
‫حالا دیگه بالاخره فرصت داره خودشو ثابت کنه.
‫خب، نقشه چیه؟
‫می‌رن یه غاری نزدیک "بوخن-بام-پس".
‫از کجا میدونی؟
‫چون می‌دونم دیگه!
‫ما اونجا، تو یه غار، پول قایم کردیم.
‫دقیقاً برای یه همچین روزایی.
‫اونا به اون سمت اسب می‌رونن.
‫دعا کن حق با تو باشه.
‫چه جایزه‌ی خوبی!
‫زیاد سخت نگیر.
‫حواست به هدفت باشه.
‫مرده یا زنده برشون گردون، انتخاب با خودته.
‫برام مهم نیست.
‫حواستون باشه چی به من بدهکارید!
‫تا بچه نمرده، خبری ازش نیست.
‫اینطوری میشه.
‫حتی زودتر هم.
‫بی‌رحم باشید، بچه‌ها! بزن بریم!
‫فهمیده شد قربان، بزن بریم!
‫دیگه هیچ‌وقت پدرمو نمی‌بینم، نه؟
‫- نه. ‫- دیگه مرده.
‫آره.
‫- آره، مرده. ‫- وقتی آدم بمیره چه شکلیه؟
‫هیچ‌کس نمی‌دونه. هنوز هیچ‌کدوم‌مون نمردیم که!
‫هنوز نه.
‫- منظورت اینه می‌خواستین پدرم مرده باشه؟ ‫- نه، اصلاً.
‫از طرف ما که کسی نمی‌خواست.
‫- این تو نقشه نبود اصلاً. ‫- حداقل واسه ما که نبود.
‫- پس چرا کشتنش؟ ‫- مگه آدم بد هم بین‌مون بود؟
‫پس چرا آدم‌های بد پیش شما بودند؟
‫ما یه زمانی دوست بودیم. دیگه نیستیم، دیگه نه.
‫هنوزم درست نمی‌فهمم.
‫اگه پدرم آدم خوبی بوده و مردهای بد کشتنش،
‫پس شما خوبین یا بد؟
‫همونطور که همتون می‌دونید، ‫پادشاه عزیزمون دیگه بین ما نیست.
‫توسط یه مشت یاغی ناکس، ترور شد.
‫باور کنین، دلم خونه.
‫میتونستم الان جای اون خاک شده باشم، میدونی؟
‫ولی من اینجام.
‫و منم به شما و پادشاه‌مون، که ‫حواسش به ما هست، قول می‌دم که
‫پیداش می‌کنیم، خیالت راحت.
‫و رباینده‌هاش رو برمی‌گردونیم "بریا"،
‫تا به سزای اعمالشون برسن!
‫- یه لحظه باید برم. ‫- باز دوباره؟!
‫- تو که همین الان دستشویی بودی! ‫ - دوباره باید برم.
‫- نمی‌تونم بیشتر از این جلوی خودمو بگیرم. ‫- الان نه.
‫- الان دیگه بالاخره سوار اسب میشم. ‫- باشه دیگه.
‫"جان"، انجامش بده.
‫چرا من آخه؟
‫فقط انجامش بده.
‫زود باشین دیگه!
‫زود باش دیگه.
‫آروم باشین دزدای محترم خیابونی.
‫"گریسو"؟
‫راستی میدونین چقدر وقته منتظر "وندرر" هستیم؟
‫فکر کنم جزء کارمونه.
‫بگید ببینم برادران "بالیان" دارن چیکار میکنن
‫اینجا توی گردنه "بوخن باوم" ‫با یه بچه کوچیک چیکار می‌کنن؟
‫به تو ربطی نداره، پیرمرد.
‫آروم باش.
‫دلیلی نداره اینقدر تهاجمی باشی.
‫یا شایدم؟
‫شاید یه چیز با ارزشی باشه.
‫نه، نیست.
‫خب، پس حتماً مشکلی نداری، درسته؟
‫پس مشکلی نداری اگه با خودمون ببریم‌ش؟
‫باور کن، اصلا دلت نمی‌خواد ببینیش.
‫خیلی حرف می‌زنه...
‫- ...و همش جیش داره. ‫ - من همش جیش ندارم.
‫پس دیگه تمومه!
‫متأسفم، "دیانا".
‫ما خیلی وقته اینجاییم،
‫که بذاریم برین، بی‌اینکه یه چیزی ازتون بکنیم.
‫فکر کنم اینو می‌فهمی، نه؟
‫بچه همراهمون میاد.
‫- متأسفم، نمی‌تونم بذارم این اتفاق بیفته. ‫- متأسفم، ولی حق انتخابی نداری.
‫خیلی باحالی!
‫میتونم راحت بکشمتون و بگیرمشون، مگه نه؟
‫یا نه؟
‫تصمیم با خودتونه.
‫بگیرش دیگه.
‫مال خودت.
‫خیلی ممنون، "دیانا".
‫نه، نه! نمی‌خوام برم پیششون!
‫نه! نه! نمیخوام!
‫- "دیانا"، چرا این کار رو کردی؟ ‫- چاره‌ای نداشتیم.
‫باید می‌مردیم؟ تعدادشون خیلی بیشتر بود.
‫میتونستن همونجا کارمونو ‫تموم کنن. میخوای اینو؟
‫اینکه یه مادر همه‌ی ‫بچه‌هاشو یهو از دست بده...
‫که با اون و پدرش تو بهشت یکی بشه؟
‫"هاردین" حتماً عکسای ما رو همه‌جا پخش کرده.
‫مطمئنم الان دیگه جزو سه تا ‫خلافکارِ تحت تعقیب هستیم.
‫وقت زیادی نداریم.
‫پس باید عجله کنیم، اگه می‌خوایم زنده بمونیم.
‫تا "لِلاند" نیومده سراغش، باید ‫اون پول توی جنگل رو هم پیدا کنیم.
‫فقط با اون پوله که می‌تونیم ‫سریع از اینجا دور شیم.
‫اصلاً اون فقط یه بار اضافی بود. ‫فقط داشت کارمونو عقب می‌نداخت.
‫جک، صبر کن دیگه!
‫حق با اونه، "دایانا".
‫نه، نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫ما مسئولشون نیستیم، "جان"!
‫مگه گوش ندادی؟
‫ما خودمون کلی مشکل داریم.
‫راستی، ما کجا داریم میریم؟
‫اینجا چه بوی گندی میاد.
‫می‌خوام برم پایین.
‫من این اسب رو دوست ندارم، راستش.
‫خسته‌ام.
‫باشه، قبوله.
‫اصلاً گرسنمه... وایستا!
‫چی میل داری؟
‫نه، میل ندارم.
‫بیا. اینو بگیر باهاش بازی کن.
‫بیا از غذامون لذت ببریم.
‫هنوز راه درازی در پیش داریم‌ها.
‫ولی من نمیخوام بازی کنم.
‫نگفتم دلت چی می‌خواد که!
‫بهت گفتم چیکار کنی.
‫خب، پس انجامش بده دیگه!
‫نه!
‫دیگه نمی‌خوام یه کلمه هم ازت بشنوم.
‫منم که اینجا تصمیم می‌گیرم.
‫فهمیدی چی میگم؟
‫"گاستون"! داره میاد دنبالم.
‫بکشیدش! بکشیدش!
‫بزن بریم! بزن بریم!
‫برو جلو!
‫"دایانا؟"
‫هیچی نیست.
‫چی؟
‫تموم پولا رفت هوا.
‫"لیلند" تمام مدت داشت بهمون دروغ می‌گفت.
‫هیچوقت گنج‌مون رو اینجا قایم نکرده.
‫پس همش دروغ بود، نه؟
‫خب، حالا چی کار کنیم؟
‫نمیدونم والا.
‫بدون پول که نمیتونیم زیاد دووم بیاریم.
‫خورشید رو ببینین.
‫هی شماها! میشه لطفا منو باز کنید؟
‫یه جوری جبران می‌کنم!
‫جایزه‌ای که گذاشتن سرتون، خیلی بیشتر از ‫این حرفاست که بخواید به من بدید.
‫"گریسو"؟
‫ولی امروز روز شانس توئه
‫دنبال یه نفر دیگه می‌گردم.
‫مطمئنم دنبال اون سه نفر ‫با دختری می گردین، درسته؟
‫می‌تونم بهتون بگم کدوم طرف رفتن و چیکار کردن.
‫تخمات رو گرفتن و به سمت شمال تاختن.
‫دیگه بیشتر از این لازم نیست بدونم.
‫فکر کنم اینا افراد من بودن.
‫هیچ‌وقت نفهمیدم،
‫چطور تونستی این‌قدر معطل ‫نگه‌شون داری، "نیسترول"؟
‫برادران بالین زیاد اهل دستور گرفتن نیستن.
‫حالا دیگه فهمیدی، نه؟
‫یه دختر کوچولو پیششون بود، نه؟
‫دادنش دستم، بعد پسش گرفتن.
‫دقیقا همون‌جوری شد.
‫اونا کشتن...
‫همه‌شون رو...
‫مردای من.
‫همین‌جا ولش کنین.
‫بین این همه آدم تو این یه شب...
‫اون بین این همه آدم، حتما باید همون یه نفری ‫که می‌خواست کار درست رو انجام بده،
‫میمیره، بدبخت.
‫تقصیرِ خودِ ماست، همین.
‫بچه رو که نمی‌تونیم ببریم. اینو می‌دونی.
‫می‌تونیم ببریمش پیش "نورا".
‫اینا از متحدین "بریا" هستن.
‫اونجا از دختر پادشاه محافظت می‌شه، مگه نه؟
‫این تنها کار درستیه که باید انجام بشه.
‫بهتره یه ماشین پیدا کنیم،
‫باید یه ماشین پیدا کنیم و با هر چی داریم، ‫یه گوشه شمال قایم شیم.
‫من یکم دیگه هیزم بیارم.
‫خب، به کی رسیدیم اینجا؟
‫پس تنهایی جرئت کردی بیای اینجا؟
‫پس زبون هم داری!
‫فکر می‌کردم زبونت رو بریده باشن!
‫ولی شاید بلد نیستی چطوری تشکر کنی.
‫حدس زدی.
‫نه، نمی‌تونم حرف بزنم.
‫نه، ولی این یکی رو بلدم.
‫چیزی شده؟
‫سلام!
‫سلام.
‫- این چیزی رو بین ما عوض نمی‌کنه. ‫- حیف شد، تازه داشتم ازت خوشم می‌اومد.
‫چرا دنبالم می‌کنی؟
‫نمیدونی واقعاً؟
‫تو پادشاه رو کشتی.
‫و مهم‌ترین دختر توی مملکت رو هم دزدیدی.
‫به نظرم همین یه دلیل کافیه، نه؟
‫نه، اینطور نیست.
‫فکر کردم داری منو تعقیب می‌کنی، ‫واسه همه‌ی خلاف‌هایی که قبلاً کردم.
‫صبر کن ببینم.
‫یه بویی از این ماجرا بلند میشه.
‫هیچ‌کس حرف "لرد رولند" رو باور نمی‌کنه، ‫ولی خب، یه شاهزاده‌ست دیگه.
‫خب، حالا می‌خوام ازت بشنوم چی شده.
‫"دیانا بالیان".
‫"تـوان ون بستـر".
‫دقیقاً می‌دونم تو کی هستی.
‫تو پسر حرومزاده "گوران" هستی.
‫ولی حتی اگه بابات یه عوضی باشه،
‫میدونم که تو آدم خوبی هستی.
‫ما که شاه رو نکشتیم.
‫داریم سعی می‌کنیم از دخترش در برابر کسایی ‫که می‌خوان بکشنش محافظت کنیم.
‫نپرس چرا، چون خودمم نمی‌دونم.
‫از کجا بدونم داری دروغ نمیگی؟
‫چون یه نفر یه زمانی میگفت...
‫که ما می‌شیم همونی که انتخاب می‌کنیم.
‫می‌دونم.
‫میدونم چشمات اون دور دورها رو هم می‌بینه.
‫خیلی طول می‌کشه که، "نیسترول".
‫اگه معطل‌مون کنی، خودم ‫شخصاً برت می‌گردونم "بریا".
‫خودم شخصاً دارت می‌زنم به دیوار "بریا".
‫پس اگه همه اینا نقشه‌ست، ‫یه کارای خیلی بدتری می‌کنم.
‫اینجا بودن، یا نه؟
‫آره، بودن اینجا. همون‌طور که گفتم.
‫فکر کنم یکی دو روز ازمون جلوتر باشن.
‫امیدوارم حق با تو باشه.
‫مردام خسته‌ان و منم دیگه طاقت ندارم.
‫"سروان"، ما که تو یه جبهه‌ایم.
‫دست از تهدید کردن من بردارید، لطفاً.
‫ما اصلا شبیه هم نیستیم، "لیلند نیسترول".
‫خیلی با هم فرق داریم، نه؟
‫یادت نره واقعاً کی هستی، ها؟
‫چون وقتی کار تموم شه، من یادم می‌مونه.
‫اردو بزنید!
‫"تیریون".
‫خبر جدیدی دارید؟
‫نه، شما چی؟
‫"پری"!
‫گزارش وضعیت!
‫"سروان هاردین"، پیداشون کردیم، ‫همین نزدیکی‌ها هستن.
‫اردوگاه‌شون رو کنار رودخونه زدن.
‫- یعنی کمتر از یه ساعت با اینجا فاصله داره. ‫- گفتم که.
‫پس بهتره دو دسته شیم.
‫از جلو حمله می‌کنم.
‫"نیسترول"، تو هم برو بالای ‫رودخونه و راه فرارو ببند.
‫اینجوری کامل محاصره‌شون می‌کنیم. ‫وسایل رو جمع کنید، بزن بریم!
‫"تیریون"، با من میای.
‫زود باش!
‫خب، پس.
‫باید بریم دیگه.
‫باز چی می‌خوای این‌جا؟
‫یه چیزایی اون دور دورا رو ببینم.
‫شما باید از اینجا برید یه جای دیگه.
‫- دارن میان. ‫- اگه تله باشه چی؟
‫نه، خیالت راحت.
‫بهش اعتماد دارم.
‫خوبه. چون اصلاً وقت ندارین.
‫برو دیگه!
‫بجنب! عجله کن دیگه!
‫منتظر چی هستین؟ نذارین در برن! دنبالشون.
‫بزن بریم!
‫آره، آره!
‫باید از هم جدا شیم، بزن بریم!
‫همدیگه رو پیش آبشارها می‌بینیم.
‫بجنب! زود باش!
‫همین طرف بیا.
‫ولی مسیر آبشار از سمت راستِ.
‫اعتماد کن دیگه.
‫از اینجا دیگه می‌رسیم به آبشارها.
‫ولی دیگه باید پیاده بریم.
‫ممنون...
‫که حرفمو باور کردی.
‫بیا دیگه.
‫باید اسب‌ها رو قایم کنیم.
‫برو دیگه.
‫فکر کنم رفتن، ها؟
‫یهو همه‌چی خیلی آسون به نظر رسید.
‫من.
‫اون.
‫اوهوم.
‫انگار از همون اولش هم با هم بودیم.
‫ولی خب، راه‌هامون تازه به هم رسیده‌ها.
‫مثل دو تا تیر که دارن خلاف جهت همدیگه می‌رن.
‫چه زود!
‫خیلی فرق دارن با هم.
‫ولی یه چیزی بازم به هم وصلشون می‌کنه.
‫باید برگردم به "بریا".
‫باید برگردم "بریا"، با پدرم حرف بزنم.
‫"رولاند" تاوان کارهاش رو پس میده.
‫ولی یه جوری زیادی خوبه، نه؟ ‫یه کم مشکوک می‌زنه
‫می‌ترسن از دستش بدن، نه؟
‫خب، آدم باید چی کار کنه؟
‫- هی! ‫- گوش کن!
‫باید برگردی به "بریا"، پیش پدرت.
‫- چی؟ ‫- و دیگه هیچ‌وقت برنمی‌گردی.
‫هی، جدی میگی؟
‫برو گمشو.
‫"دیانا"، بدو دیگه!
‫فرار کن.
‫بعضی وقتا یه کوچولو چیز کافیه، دوباره بچه شی.
‫فقط میشه فرار رو به جلو انتخاب کرد.
‫آخه تو این دنیا که خوشبختی پیدا نمیشه.
‫اینجا نباید باشی.
‫چرا مثل دزدا اومدی سراغ من؟
‫نصفه شبی...
‫برادرای بالکان دختر کوچولو رو گرفتن.
‫با "دیانا" حرف زدم. اونا دختر رو ندزدیدن.
‫نه، قصد کشتنش رو هم ندارن.
‫از دست "نیسترول" و دار و دسته‌ش ‫ازشون محافظت می‌کنن.
‫- "رولاند" داره حقیقت رو نمیگه درباره... ‫- خفه شو.
‫نمی‌خوام یه کلمه هم در موردش بشنوم.
‫یه خواهشی ازت کردم.
‫نتونستی این یه کار رو برام بکنی، نه؟
‫فهمیدم.
‫باید به این ماموریت ملحق شم.
‫- نه، باید کار درست رو انجام بدیم. ‫ - نه، باید هر کاری لازمه انجام بدیم!
‫به خاطر خانواده!
‫فکر می‌کنی خنگم مگه؟
‫داستان "لرد رولند" همه‌جا داره پخش می‌شه.
‫باید هر کاری از دستمون برمیاد انجام بدیم ‫تا از خونوادمون محافظت کنیم.
‫سیاست رو که با کار درست کردن ‫یا دنبال دلت رفتن پیش نمیبرن.
‫باید می‌دونستم...
‫معلوم بود که اون حرومزاده ‫جرئت این کار رو نداره
‫این‌که جرئت نداره کاری رو که ‫ازش می‌خوان انجام بده.
‫خب، پس بهتره که دیگه بری.
‫دیگه برنگرد، مگه اینکه طرفِ من باشی.
‫اگه یه وقت خواستن بگیرنت،
‫یادت نره،
‫اینکه پسرم نیستی رو یادت نره،
‫...و هیچ‌وقت هم نبودی.
‫قربان.
‫یکی از جاسوس‌هامون "برادران بالکان" رو ‫تقریباً یه مایل این‌طرف‌تر پیدا کرده.
‫عالیه.
‫بزن بریم دیگه.
‫نه، اینطور نیست.
‫اسب‌ها رو همین‌جا می‌ذاریم ‫ و پیاده از دره می‌ریم.
‫از روبرو بهشون حمله می‌کنیم، دیگه!
‫مثل یه جنگجو.
‫[به پیش!]
‫"لرد گوران،" قربان.
‫قربان، "گوران"...
‫چی شده؟
‫به نظر می‌رسه "لیلند" باشه.
‫به نظر میاد "کاپیتان" باهاش دوباره خوب شده.
‫بعد از اون همه کاری که با ‫"تریستان" کرد، باورت میشه؟
‫نه فقط به اون، به تک تکمون.
‫باید بدون اسب‌ها ادامه بدیم.
‫اینطوری که خیلی سریع‌تر می‌شیم!
‫بدو دیگه!
‫وایسا دیگه.
‫بیا پایین.
‫حسش چطوریه، آدم به خودشیاش نارو بزنه؟
‫شمشیرتو بذار زمین، "تیریون". بذار رد شیم.
‫پس بذار این خفت رو از سرت ‫کم کنم که همینجا کارتو تموم کنم!
‫نمیتونم بذارم رد شید، جناب سروان.
‫پس با کدوم ارتش می‌خوای جلومو بگیری؟
‫ولی حتی اگه می‌تونستی، ‫چرا باید این کار رو بکنی؟
‫چون باید کار درست رو انجام بدیم دیگه.
‫برادرای "بالکان"
‫دارن سعی می‌کنن از دختره محافظت کنن.
‫از دست "نیسترول"
‫و لُرد "رولند".
‫"لرد رولند"؟
‫خودِ "لرد رولند" بوده!
‫پس قضیه‌ی مرگ شاه زیر سر اونه.
‫داریم دنبال یه آدم اشتباهی می‌گردیم.
‫دروغگو!
‫این بدبخت تحت تاثیر قرار گرفته،
‫از دست این جـ*ـنده، "دیانا بایلان"!
‫عاشقش شده بود، بدبخت!
‫راسته؟
‫پس همه‌ی این کارا رو بخاطر یه زن می‌کنی؟
‫آره، خب.
‫عاشق شدم. راسته.
‫ولی تو چشماش دروغ نبود.
‫داره راستشو میگه درباره‌ی لرد "رولند".
‫این احمق رو بگیرید.
‫ببرینش به "بریا".
‫باید بخاطر خیانتی که کرده تو زندان بپوسه.
‫شما برین جلو، من باید کمکش کنم.
‫بچه رو ببرین "هتل سگ‌ها" و ‫اونجا منتظر من بمونین.
‫- منم بیام. ‫- نه، نمیشه.
‫نه، نمیشه.
‫مراقب خودت باش.
‫بدو دیگه پسر! بدو!
‫نه...
‫پدر...
‫اگه این حرفا رو نزده بودم، ‫همون موقع تو رو می‌کشتن
‫اگه اون حرفا رو نزده بودم، ‫همون موقع تیکه تیکه‌ات کرده بودن.
‫الان نباید حرف بزنی.
‫شمشیرم...
‫بهت افتخار می‌کنم...
‫پسرم.
‫"تیریون"؟
‫از اون بالا همه‌چی رو شنیدی، مگه نه؟
‫نمی‌دونم تو کی هستی...
‫یا اینکه چه بلایی سرم آوردی.
‫ولی خب،
‫یه حس خیلی قوی بهت دارم.
‫ولی احتمالاً در هر صورت ‫این کار رو برات می‌کردم.
‫نباید برمی‌گشتی که.
‫- چیه؟ ‫- هیچی نیست. باید بریم.
‫- تو زخمی شدی. ‫- چیزیم نیست، خوبم.
‫- نه، نمی‌تونی... ‫- از پسش برمیام، نگران نباش.
‫"تیریون"، باید سریع خودتو به شهر برسونی.
‫پس این دومین باره می‌خوای از شرم خلاص شی!
‫خواهش می‌کنم، "تیریون"، من...
‫چی شده؟
‫باید برگردی، اون‌وقت همه‌چی درست می‌شه.
‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم، ‫بالای رودخونه‌ی "ماین".
‫بین دو تا ماه... به محض اینکه دوباره خوب بشی.
‫چی داری میگی؟
‫زبونم خوب کار نمی‌کنه.
‫خب، اسبم منو برمی‌گردونه شهر.
‫"هارْدینِ" سروان و "نیسترول" دارن ‫میان سراغتون، خیلی نزدیک.
‫باید از "لی‌لی" محافظت کنی.
‫برو دیگه.
‫مراقب باش.
‫اینجا هم اومده بودن.
‫همون راه رو منم می‌رفتم.
‫از این راه میون‌بر می‌زنیم تا برسیم اون‌ور.
‫نه، همین‌جا تو مسیر می‌مونیم. ‫درست پشت سرشونیم.
‫اگه از این طرف بریم...
‫اینجوری زودتر می‌رسیم بهشون ‫و غافلگیرشون می‌کنیم.
‫اینا آدمای منن، جناب سروان. برای همین اینجام.
‫باید بهم اعتماد کنید.
‫اعتماد کنین دیگه.
‫من اون و این کوه‌ها رو بهتر از ‫کیف لوازم شخصیم می‌شناسم.
‫خیله خب.
‫برو جلو.
‫یا تو یا من، "هاردین".
‫برو بالا تپه، یکی رو بفرست پایین تو دره.
‫دارم میرم سر قرار.
‫رسیدین تنگه، ها؟
‫باید بریم جلو.
‫حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫فکر کنم الان دیگه خیلی بهمون نزدیک شدن.
‫باید بریم یه جای دیگه.
‫بهتره از هم جدا شیم.
‫"جک"، تو با "لیلی" برو به سمت درّه.
‫همدیگر رو توی رودخونه‌ی "نورا" می‌بینیم.
‫از تپه میریم بالا... تا خودِ بالا!
‫اینطوری یکم وقت می‌خریم.
‫آره، فکر کنم جواب بده.
‫سعی کن ردی از خودت جا نذاری.
‫چی شده؟
‫یه ماجرای خیلی طولانیه.
‫باید از شرش خلاص می‌شدم.
‫رسیدن به تپّه!
‫باید بریم اون بالا.
‫خب، بزن بریم.
‫مارو یادتونه هنوز؟
‫اونا تو دره‌ان.
‫شیپور رو بزن دیگه!
‫بالیانی‌ها دیگه.
‫شما دارید "بالیان‌"ها رو می‌کشید.
‫- من بچه رو می‌کشم. ‫- دنبالم بیاین!
‫بیا دیگه!
‫از این طرف!
‫اوناهاش، اون طرفن!
‫بزن بریم جلو! بگیرین‌شون!
‫تپه رو بگیرید.
‫نذارین فرار کنن!
‫بزن بریم!
‫تیرام دارن تموم میشن.
‫به "جک" و "لی‌لی" کمک کن.
‫دارم سعی می‌کنم جلوشون رو بگیرم.
‫نه، نمیشه.
‫باید کار درست رو انجام بدم.
‫برو دیگه.
‫پس هنوزم حرفی نداری بزنی، رفیق قدیمی؟
‫عاشقِ خوشبخت رو می‌بینی.
‫خب، بجنب دیگه.
‫دختره رو بکشید!
‫"گاستون..."
‫"گَستون"...
‫"لیلند!"
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت، "دیانا".
‫خب، اینم از این‌جا.
‫کی فکرشو می‌کرد مجبور شم بکشمت؟
‫تو مثل پدر همه‌مون بودی، ‫اما نامردی کردی و ازمون سوءاستفاده!
‫آدم‌هات، رفقات و من رو!
‫این برای "تریستان" و "الیور" ـه.
‫اینم از طرف "تیریون"!
‫"دایانا..."
‫من...
‫عاشقتم.
‫منم دوستت دارم.
‫خب، اینم از ما، "لیلی".
‫من و تو دیگه، هوم؟
‫کی فکرشو می‌کرد؟
‫شاید از قبل می‌دونستی.
‫ولی یه زمانی تو زندگی میرسه ‫که آدم فکر می‌کنه...
‫اوضاع چطور بوده
‫اگه می‌تونست چجوری باشه
‫و حالا چطوریه.
‫اینجوری شد که "لی‌لی" کوچولو رو ‫زن‌های نورا خوشامد گفتن،
‫همون پادشاهی قدیمی شمال "بریا".
‫بالاخره آزاد شدیم.
‫ولی همه‌ی اون چیزایی که از سر گذروندیم، ‫برای همیشه عوضمون کرد.
‫از دست دادنِ "جان".
‫مرگ "تیریون"!
‫یکی میگفت یه زمانی...
‫انتخاب کنیم، همون می‌شیم.
‫و تو اون شب بود که برای اولین بار تو زندگیمون
‫تصمیم گرفتیم کار درست رو انجام بدیم.