« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ bartarmoviz ]
‫بس کن، بده‌ش! ماریو,,,
‫مامان، بهش بگو دست برداره,
‫دختری از آینده
‫بازم؟ لیا، تو دیگه باید توی این سن و سالت عاقل‌تر شده باشی!
‫ـ ببین داره چیکار می‌کنه؟ ‫ـ بشین سر جات!
‫انقدر باهاش دعوا نکن,
‫دیره، بجنب,
‫این پالتو رو بپوش,
‫مامان، فکر می‌کنی امسال منو انتخاب کنه؟
‫امیدوارم عزیز دلم,
‫دعاهاتو بخون,,,
‫و امیدوار باش که صداتو بشنوه,
‫ـ هی، لیا؟ ‫ـ چیه؟
‫ـ اینو پیشکش حضرت مریم کن, ‫ـ باشه,
‫پالتوت رو ببند,
‫شالت,,,
‫بذارش روی سرت!
‫محکم ببندش!
‫وقتی کارت تموم شد مستقیم بیا خونه!
‫امسال هم نشد,
‫خوشحالم,
‫با این حال مامان مجبورت می‌کنه بری کلیسا,
‫ولی خوب می‌شد اگه من رو اون‌جا می‌دیدی,
‫الان یه بهونه دارم که نرم,
‫مامان مجبورت می‌کنه بیای,
‫من نمیام,
‫«مریم,,,»
‫«که نامزد یوسف بود،»
‫«با قدرت روح‌القدس باردار شد,»
‫«یوسف تصمیم گرفت که عروسی را پنهانی برهم بزند,»
‫«و در این هنگام،»
‫«فرشته خداوند در خواب بر او ظاهر شد,,,»
‫بس کن,
‫«و گفت: "یوسف،»
‫"ای پسر داوود،»
‫"از گرفتن مریم به همسری نهراس,»
‫"او»
‫"پسری به دنیا خواهد آورد»
‫"و نام او را عیسی خواهی گذاشت,"»
‫«و چون یوسف از خواب برخاست،»
‫«چنانکه فرشته خداوند به او گفته بود عمل کرد،»
‫«و مریم را به همسری پذیرفت,»
‫«این کلام خداوند بود,»
‫«شکر خدا و مسیح باد,»
‫«بیایید دعا کنیم,»
‫کیف رو بده من,
‫«مراسم به پایان رسید، با آرامش بروید,»
‫«سپاس خداوند را,»
‫خوبی؟
‫پیترو، صبر کن! کیفمو پیدا نمی‌کنم,
‫کجا ممکنه باشه؟ ‫یه کم کمکم کن,
‫- کیفم رو دیدی؟ ‫- نه,
‫شام حاضره,
‫- ماریو، بجنب, ‫- پاهاش کج و کوله‌ست,
‫بیچاره پاهاش کج شده، ‫حتماً خودش رو زخمی کرده,
‫بعداً درستش می‌کنیم,
‫بشین سر جات,
‫"به نام پدر، پسر و روح‌القدس,"
‫تخم‌مرغ می‌خوای؟
‫آفرین پسر خوب, محکم‌تر,
‫سیب‌زمینی‌ها خیلی خوب و شیرین دراومدن، بابا,
‫فردا باید کلم‌ها رو برداشت کنیم,
‫چرا فردا خونه نمی‌مونی با من؟
‫که چی کار کنم؟
‫اصلا نگران نباش، ‫یه کاری برات پیدا می‌کنم,
‫می‌تونی همراهم باشی، مادر و دختری,
‫من می‌خوام با بابا برم,
‫این خجالت‌آوره،
‫که دست‌هات رو توی گل و لای کثیف کنی ‫وقتی بابات هست که کار کنه,
‫برادرت هم به‌زودی همین کار رو می‌کنه,
‫- چرا؟ ‫- چی؟
‫ایرادش چیه؟
‫اگه می‌خواد کار کنه، بذار کار کنه,
‫لیا,,,
‫قراره مشکل پیدا کنیم؟
‫مشکل از خودته,
‫شش ماه پیش که رفت ازش خوشم نمی‌اومد، ‫الان هم نمیاد,
‫ما هیچ کاری با اون آدما نداریم,
‫ببین باید چی کار کنی,
‫لیا,
‫آماده‌ای؟
‫این رو بپوش,,,
‫بجنب، دیره,
‫- اورلاندو؟ ‫- پی‌یترو,
‫یا باید بگم "شهردار محترم"؟
‫آه، فقط تویی که هنوز این‌جوری صدام می‌زنی,
‫خانم؟ ماریو کوچولو، لیا,,,
‫چه بزرگ شدن!
‫این یعنی این‌‌که ما پیر شدیم دیگه,
‫اگه زود نریم، بدون ما راه میفتن,
‫نمی‌آیی؟
‫نه، ما داریم می‌ریم پالرمو برای یه کنسرت,
‫- خوش به حالتون, ‫- لیا,,,
‫خیلی خوشحال شدم دیدمتون,
‫- این‌قدر خودمونی نباش, ‫- چیه مگه؟
‫- به امید دیدار, ‫- به امید دیدار,
‫یه کم سبزیجات برات کنار می‌ذارم,
‫لطف داری، پی‌یترو، ممنون,
‫خداحافظ,
‫برویم,,, با برادرت جلوتر برو,
‫کنسرت؟ چرا به مراسم نمی‌آن؟
‫بعد تو دعوتشون می‌کنی خونه‌مون!
‫یکم فکر کن! اگه مردم ما رو با اونا ببینن چی؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫اگه اون نبود، همه زمین‌هامون رو می‌بردن، ‫این "آدما"ی تو,
‫یادت نره وقتی شهردار بود ‫چه کارهایی برامون کرد,
‫بیا بریم,
‫- لیا، طناب این‌جا خالیه، بیا, ‫- نه، تو برو مامان,
‫بیا دیگه، تو بگیرش,
‫راه برو!
‫دارم راه می‌رم,,, چه روحیه‌ی مسیحی‌ای!
‫خودت راه برو!
‫بهتر از این نمی‌شه,,,
‫چرا تا آلمان رفتی؟
‫دلیلی نداره,
‫نه جدا,
‫بگیر,
‫یه‌هو غیب شدی، منو این‌جا تنها گذاشتی,
‫نه، لیا، اینو نگو, ‫همیشه داشتم به تو فکر می‌کردم,
‫بخاطر تو برگشتم,
‫- جدی؟ ‫- تویی که باعث شدی برگردم,
‫واسه یه دختری که سه بار دیدیش برگشتی؟
‫تو هر دختری نیستی
‫تو، تویی, فهمیدی؟
‫پس اگه بخاطر من برگشتی، بگو چرا,,,
‫چرا چی؟
‫چرا رفتی آلمان؟
‫دلیل خاصی نداره,,, ‫برای یاد گرفتن زبان,
‫- احمق, ‫- واقعیه!
‫زبان مهمه, کلی کلمه یاد گرفتم,
‫گوتن مورگن,,,
‫ایش لیبه دیش,,,
‫- خنده داره؟ ‫- معنیش چی می‌شه؟
‫دوستت دارم,
‫به کی تا حالا گفتی؟
‫چی داری می‌گی؟ دارم به تو می‌گم!
‫- مطمئنی؟ ‫- فکر می‌کنی دروغ می‌گم؟
‫زبان رو خوب یاد گرفتی ‫یا باید برگردی؟
‫هیچ‌جا نمی‌رم، همین‌جا می‌مونم,
‫یه سری کار مهم دارم که باید انجام بدم,,,
‫چه کاری؟
‫می‌تونم یه بوس بگیرم؟
‫- بوس می‌خوای؟ ‫- کسی ما رو نمی‌بینه,
‫میتونی گونه‌م رو ببوسی,
‫باید مراقبت باشم,
‫فقط همین,
‫باید مراقب این دستا باشم,
‫نباید دست‌تو خراب کنی با چیدن سبزیجات,
‫دیگه بسه,
‫من از چیدن سبزیجات خوشم میاد، ‫به خاطر خودم این کارو می‌کنم,
‫یه خونه می‌گیریم،
‫پرش می‌کنیم از گلدون و گل و گیاه، ‫هرچی تو دوست داری,
‫نمی‌خوام دیگه دستات خراب بشن, ‫همین و بس,
‫مراقب پدرت هم هستیم، نگران نباش,
‫بی‌خیال بابا، اون نمی‌خواد راجع‌به ما بدونه,,,
‫نمی‌خواد؟ خب مجبورش می‌کنیم که بخواد,,,
‫اون بابای تو,,,
‫چند روز میایم اینجا، کسی هم ما رو نمی‌بینه،
‫و کار رو تموم می‌کنیم,
‫همه‌چی رو درست می‌کنیم,
‫این چیه دیگه؟
‫چی؟
‫- کی اینو بهت داده؟ ‫- این؟
‫هیچ‌کس، خودم خریدم,
‫- مطمئنی؟ ‫- معلومه,
‫نشونم بده,
‫نمی‌خوام این چیزا رو بزاری توی موهات!
‫با این سر و وضع رفتی بیرون,,, این چیزا به تو نمیاد,
‫ساده خیلی قشنگ‌تری,
‫من خوشم نمیاد,
‫- باید برم مراسم,,, ‫- وایسا! بی‌خیال مراسم,
‫عجله نکن، وقت هست,
‫- نه، می‌خوام برم خونه, ‫- صبر کن,
‫فردا همین‌جا همدیگه رو ببینیم,
‫این جوابت بود!
‫لیا,,, فردا همین‌جا می‌بینمت,
‫ساعت ۴ اینجام,
‫حالا چیکار کنیم، لیا؟
‫من کاری نکردم، بابا,
‫اونا آدمای خوبی نیستن,
‫- به من اعتماد کن, ‫- تو به من اعتماد داری؟
‫معلومه که دارم,
‫پس منم به تو اعتماد دارم,
‫- با اون آدما حرف نزن, ‫- دیگه حرفی باهاشون ندارم,
‫دیگه نمیخواد بیای اینجا,
‫چرا؟
‫غرورش نمی‌ذاره,
‫خیلی مغروره، مشکلش همینه,
‫باید نگاهش به منو می‌دیدی،
‫انگار عصا قورت داده,
‫بذار ببینم چی می‌گه ‫وقتی با دخترش برگردم
‫و بخوایم ازدواج کنیم, دهاتی بیچاره!
‫مشکلش اینه که دهاتیه,
‫مثل قاطر لجبازه,
‫با این دختر خوشگلش،
‫خودش یه دهاتی بدبخته,
‫چته؟
‫نگرانی؟
‫جای نگرانی نیست، ‫دارم ازدواج می‌کنم،
‫نمی‌رم جنگ که!
‫هنوز هوات رو دارم, ‫فراموشت نمی‌کنم,
‫بازم کار برات جور می‌کنم,
‫پولا رو همین‌جا می‌ذارم,
‫یه کم بیشتر می‌ذارم،
‫چون نبودم،
‫و چون کریسمسه,
‫یه چیز خوب واسه خودت بخر از طرف من,
‫باشه؟
‫- کیه؟ ‫- همه‌چی برای فردا آماده‌ست,
‫باشه، فردا می‌بینمت,
‫آنتونینو و کوزیمانو ‫بیرون منتظرن,
‫بذار منتظر بمونن! بگو برن یه دوری بزنن,
‫- پس فردا می‌ری؟ ‫- آره، ولی چند روزه برمی‌گردیم،
‫نگران نباش,
‫عمراً اون آواره فکرشو می‌کرد
‫که لورنزو موزیکو ‫بخواد دخترشو بگیره,
‫باید یه زیارتگاه بزنه برام,
‫طلا پیدا کرده، بعد گله می‌کنه!
‫خود دخترش ‫دلش می‌خواد با موزیکو ازدواج کنه؟
‫دلش می‌خواد زن یه موزیکو بشه، ‫ما عاشق همیم، نگران نباش,
‫حسودی می‌کنی؟
‫زندگی همینه دیگه عزیز دل,
‫اگه باکره بودی، ‫شاید تو رو می‌گرفتم,
‫صبح بخیر, ‫مراقب باش، خیسه,
‫خودم دارم می‌بینم,
‫باید دوباره تی بکشم انگار,
‫قهوه آماده‌ست، فقط باید گرمش کنی,
‫گشنم نیست,
‫- قهوه نوشیدنیه خوردنی که نیست,,, ‫- جدا؟!
‫تشنه هم نیستم,
‫هر طور راحتی,
‫نه گشنته، نه تشنته,,,
‫اینجا کسی تو رو تنبیه نمی‌کنه,
‫می‌دونم به بابا گفتی نذاره از خونه برم بیرون,
‫- همچین چیزی نیست, ‫- واقعاً؟
‫نه، من و بابات با هم تصمیم گرفتیم,
‫همین!
‫یه چیزهایی هست,,,
‫که یه دختر جوون نباید انجام بده,
‫دیگه دختر بزرگی شدی,
‫آره، بزرگ شدم و باید خونه بمونم و با تو تمیزکاری کنم,
‫منظورم اینه که حالا دختر جوونی هستی,,,
‫و باید مواظب باشی مردم چی دربارت می‌گن,
‫بابات کار می‌کنه، لازم نیست تو هم کار کنی,
‫بابا چه ربطی داره؟ من خودم دلم می‌خواد این کارو بکنم,
‫مهم نیست، ولی قشنگ نیست,
‫برای تو قشنگ نیست یا برای مردم؟
‫قشنگ نیست، همین,
‫دیگه کافیه این همه بحث‌، لیا,
‫دیگه خسته شدم!
‫کفشهاتو از رو تخت بردار,
‫- صبح بخیر خانم، ‫- صبح بخیر,
‫- شوهرت خونه نیست؟ ‫- نه، چی می‌خوای؟
‫مامان، درو ببند! زود!
‫لیا، بدو!
‫ولم کن!
‫برو دیگه!
‫دست از سرم بردار!
‫دارن چیکار می‌کنن؟
‫فقط اومدیم یه گشتی بزنیم، بابا قراره بیاد دنبالمون,
‫بذار اونجا,
‫نمی‌خوام اینجا بمونم، سرده,
‫نمی‌خوام اینجا بمونم,
‫بریم خونه، خواهش می‌کنم,
‫بذار بره خونه، ربطی به این قضیه نداره,
‫خودش خواست بیاد، ولت نمی‌کرد,
‫من اینجام، بذار اون بره خونه,
‫اشکالی نداره، به تیندارو می‌گم,
‫- تیندارو؟ ‫- چیه؟
‫بچه رو برسون پیش باباش,
‫دیدی؟
‫حالا برو پیش مامان و بابا و بگو به‌زودی برمی‌گردم،
‫همه‌چی خوبه و نباید نگران باشن,
‫بدو,
‫- پس تو چی؟ ‫- منم الان میام,
‫بیا دیگه، بریم خونه,
‫بیا، بشین,
‫بشین دیگه,
‫بشین,
‫پیترو، اون تفنگو بذار زمین!
‫چی شده؟
‫بگو ببینم, ‫چی کار کردن با سرت؟
‫بچه‌ها کجان؟
‫اومدن لیا و ماریو رو با هم بردن,
‫- می‌رم پیش پلیس, ‫- نه، پیترو،
‫واسه فرار دو تا جوون نباید پلیس رو خبر کرد,
‫فرار کردن؟
‫فرار کردن؟ بچه‌مو بردن،
‫زنمو هم زدن تو سرش,
‫فکر کردم میان سراغ من، نه اینکه بیان اینجا,
‫گوش کن، بچه‌ها می‌دونستن
‫که تو با ازدواجشون موافقت نمی‌کنی,
‫پس تصمیم گرفتن بعد از اینکه کار رو تموم کردن بهت بگن,
‫بازم گرسنه نیستی؟
‫واقعاً نمی‌فهممت,,, نمی‌دونم,
‫نمی‌فهمم مشکلت چیه,
‫به خاطر باباته؟
‫می‌بینی وقتی براش یه خونه‌ی خوب توی روستا درست کنیم,,,
‫یه خونه‌ی بزرگ و نو,,,، ‫همه‌چی درست می‌شه,
‫اعتماد کن به من,
‫بس کن این رفتار رو,
‫علاوه بر اون، لیا، دیگه کار از کار گذشته,
‫الان اینجاییم,
‫انگار که ازدواج کردیم,,,
‫گل‌هایی که برای کلیسا می‌خوای هم انتخاب کردی؟
‫نه، اون رو با هم تصمیم می‌گیریم,
‫بذار برم خونه,
‫- ماریو, ‫- ما,,,
‫سلام، قربان,
‫دون گایتانو دعوت‌تون کرده که جشن نامزدی رو با هم بگیریم,
‫- میای؟ ‫- پسرمو برگردون,
‫حتماً، همین که برگشتن، هماهنگش می‌کنیم,
‫پیترو، لطفاً اون تفنگو کنار بذار,
‫دارم می‌رم پلیس,
‫به سلامتی این دو خانواده که امروز به لطف خدا به هم پیوستن,
‫به سلامتی,
‫با دخترت این‌قدر سخت‌گیر نباش، پیترو,
‫باید به نیازهای جوونا گوش داد,
‫به‌ویژه وقتی پای عشق وسطه,
‫درسته؟
‫و نگران نباش، هیچ‌کس نمی‌فهمه که فرار کردن,
‫به زودی تو کلیسا ازدواج می‌کنن، انگار هیچ اتفاقی نیفتاده, خوبه؟
‫کاپیتان,,,
‫رسمیش کنیم؟
‫آقای موسیکو لورنزو، مجرد،
‫و دوشیزه کریمی روزالیا، مجرد،
‫هردو به رضایت کامل، تصمیم به ازدواج گرفتن,
‫هیچ‌کدوم نامزد یا همسر شخص دیگه‌ای نیستن,
‫بنابراین، تمام اتهامات مربوط به آدم‌ربایی و جرایم دیگه،
‫که توسط آقای کریمی پیترو گزارش شده،
‫بی‌اعتبار تلقی می‌شن،
‫طبق ماده ۴۵۵،
‫قانون جزا
‫زیرا آقای موسیکو
‫با ازدواج با دوشیزه کریمی موافقت کرده,
‫این‌جارو امضا کن,
‫و این گزارش پلیس باطل می‌شه,
‫اینجا رو,
‫بیا لیا، امضا کن,
‫امضا کن,
‫امضاشون کن,
‫جای تو توی زندانه,
‫هیچی رو امضا نمی‌کنم,
‫مردم چی فکر می‌کنن؟
‫که من از دخترم دست می‌کشم؟
‫همون کاری رو می‌کنیم که لیا می‌خواد,
‫هممون,
‫چرا این‌جوری حرف می‌زنی؟
‫چون این تصمیممه,
‫اصلاً برام مهم نیست مردم چی می‌گن,
‫پیترو، باهات موافقم,
‫منم فقط بهترین‌ها رو برای دخترم می‌خوام، مثل تو,
‫چی فکر کردی,,,
‫خیلی جوونه،
‫اصلاً نمی‌دونه چی در انتظارشه,
‫چی‌کار کنیم؟
‫نمی‌دونم,
‫نگران نباش,
‫خودم درستش می‌کنم, نگران نباش,
‫نگران نباش، این قضیه رو حل می‌کنیم,
‫تاریخ جلسه دادگاه مشخص شده؟
‫قراره نوامبر باشه،
‫ولی نمی‌دونم برسیم یا نه,
‫نتونستیم وکیل پیدا کنیم,
‫انتظارش هم می‌رفت,,,
‫خانواده‌ی موسیکو رو دادگاهی کردی,
‫کی داره می‌بره؟
‫بستگی داره از کی بپرسی,
‫اورلاندو، می‌دونم بازنشسته‌ای,,,
‫اما شاید,,,
‫بتونی بهمون کمک کنی,
‫پیترو,,,
‫سال‌هاست که وکالت نکردم,
‫اوضاع رو فقط بدتر می‌کنم،
‫خودت می‌دونی که چندان خوش‌نام نیستم,,,
‫برام مهم نیست مردم چی فکر می‌کنن,
‫اونا هم به ما نگاه از بالا دارن، ولی ما آدمای خوبی هستیم,
‫فقط به ضرر لیا تموم می‌شه,
‫اگه قراره شانسی برای بردن داشته باشه، ‫نباید من نماینده‌ش باشم,
‫پرونده‌ی لیا پیچیده‌ست،
‫یکی باید وکیلش باشه که اعتبار داشته باشه، ولی من,,,
‫اعتبارم خوب نیست,
‫کمکت می‌کنم تا آدم مناسب رو پیدا کنیم,
‫سردته، فرشته‌ی من؟
‫اگه سردته، امشب اینو بپوش,
‫نه، بزار روشن بمونه,
‫- باید بخوابی, ‫- نه، بزار روشن بمونه,
‫نمی‌شه تمام شب روشن بمونه,
‫گفتم روشن بمونه,
‫- نمی‌تونه, ‫- چرا، می‌تونه,
‫چی شده؟
‫نمی‌خوام با چراغ روشن بخوابه، خطرناکه,
‫می‌خوام روشن بمونه,
‫بزار روشن بمونه، فقط برای امشب,
‫یه چیزی ممکنه آتیش بگیره! دیوونه شدی؟
‫خودم اینجا می‌مونم، مراقبش هستم,
‫نگران نباش,
‫می‌دونی,,,
‫جلسه دادگاه زودتر از چیزی که فکرشو ‌کنیم می‌رسه,
‫وقت داریم,
‫فکر می‌کنی وقت داریم,
‫تو این سرما انگار زمان متوقف شده,
‫ولی داره می‌گذره,
‫همینطور که جوجه‌گنجشک‌ها به دنیا میان,,,
‫یهویی می‌بینی برگ‌ها سرخ شدن,
‫و اون برگ‌های سرخ,,,
‫شروع دادگاه رو می‌بینن,
‫فقط می‌خوام مطمئن بشم آماده‌ای,
‫آماده‌م,
‫خوبه,
‫نه، روشن بمونه، لطفاً,
‫پنج دقیقه,
‫بذا ببینم چی می‌شه,
‫می‌رم بخوابم,
‫یه سری به مادرت می‌زنم,
‫بابا,,,
‫می‌تونم فردا باهات کار کنم؟
‫وقتی دیگه لازم نیست با مامان یاد بگیرم که زن خونه بشم,
‫می‌تونم باهات کار کنم؟
‫داری چی کار می‌کنی، لیا؟
‫ولش کن، دیگه چیزی برای نجات دادن نمونده,
‫نمی‌تونیم اثبات کنیم که عمدی بوده،
‫گاهی وقتا گاوها می‌رن جایی که نباید علف بخورن,
‫فکر می‌کنی گاوها شب‌هنگام علف می‌خورن؟
‫متأسفم,
‫می‌خوام از موزیکو شکایت کنم,
‫به حرفم گوش بده,,,
‫سعی کن مشکلاتت با خانواده‌ی موزیکو رو حل کنی,
‫و فردا دخترت رو خونه بذار,
‫از وقتی که گذاشتی ممنونم،
‫ولی بهتره سرت تو کار خودت باشه,
‫بریم,
‫بخور دیگه ماریو، بجنب,
‫- دوست ندارم, ‫- می‌خوای بدون شام بری بخوابی؟
‫و فردا صبحم نمی‌تونی چیزی بخوری،
‫باید بریم پیش کشیش دون زینا اعتراف کنیم, بجنب، بخور,
‫نمی‌خوام بخورم، خوشم نمیاد,
‫ساکت شو و بخور، ماریو,
‫فردا می‌برمت کلیسا,
‫تو کلیسا بودی؟
‫چرا؟
‫چرا که نه؟
‫نمی‌تونم کمی هوای تازه بخورم؟
‫- حالا می‌تونم بستنی بخورم؟ ‫- نه، داریم می‌ریم خونه,
‫مامان همیشه بعد از اعتراف برام بستنی می‌خره,
‫باید دوباره بری کلیسا که دروغ دیگه‌ای رو اعتراف کنی؟
‫خانم لیا,,,
‫یادتون میاد منو؟
‫سیگار می‌کشی؟
‫- اشکالی داره اگه,,, ‫- نه,
‫متأسفم بابت اون‌ چیزی که پیش اومد, واقعاً متأسفم,
‫اورلاندو,,,
‫اون برام گفت درباره‌ی,,, چون,,,
‫کارم,,,
‫- آیا اورلاندو,,,؟ ‫- اوه، نه به خدا! اصلاً اورلاندو نه,
‫اون فقط یه دوستمه,
‫شاید تنها دوستم,
‫اون حتی از زن‌ها خوشش نمیاد,
‫وقتی شهردار بود بهم کمک کرد و ما دوست موندیم,
‫تاوان سنگینی داد، چون وقتی مردم فهمیدن
‫که به کسی مثل من کمک کرده، همه ازش رو برگردوندن,
‫گفت قراره دادگاهی برگزار بشه,
‫شاید,
‫موزیکو,,, می‌اومد پیشم,,,
‫لورنتزو,
‫نمی‌خوام حرف نابجا بزنم، فقط می‌خوام,,,
‫واقعاً سیگار نمی‌کشی؟
‫لیا، ماریو؟ من اومدم خونه,
‫پشت بیمارستان توی خیابون آمینتا زندگی می‌کنم,
‫تا قبل از ساعت یک همیشه تنهام,
‫اگه خواستی بیا,,,
‫چرا اومدی منو ببینی؟
‫داری کار درستی می‌کنی,
‫ماریو کجاست؟
‫- توی خونه‌ست, ‫- با کی حرف می‌زدی؟
‫کسی رو اینجا می‌بینی؟
‫بیا تو، بابات با وکیل منتظرته,
‫زود باش,
‫می‌خوایم این قضیه بره دادگاه,
‫این می‌تونه پرونده‌ای انقلابی باشه، ‫می‌تونه یک سابقه ایجاد کنه,
‫می‌خوای بشینی؟
‫پس چرا خودتون این پرونده‌ی مهم رو نمی‌برین دادگاه؟
‫این پرونده‌ی پراعتبار رو؟
‫آقای راگونا,,,
‫شکی نیست که جایگاه ما خیلی متفاوته,
‫شما در حوزه‌ی حقوق فردی بانفوذ هستید,
‫من,,,
‫آگاه هستم از اثراتی
‫که بعضی از تصمیم‌هام داشته,
‫و این ممکنه به ضرر لیا در دادگاه تموم بشه,
‫اصلاً نباید کار به اینجا می‌کشید,
‫فرار با معشوق همیشه بوده،
‫اما این موضوعی نیست که پای دادگاه به میون بیاد,
‫ازدواج وجود داره
‫تا آبروی از دست‌رفته‌ی دختر رو حفظ کنه,
‫و موزیکو پیشنهاد ازدواج داده بود,
‫دادگاه جای مناسبی برای دختر نیست،
‫به‌ویژه توی چنین دادگاهی,
‫کی شنیده که پای یک قاضی
‫به مسائل خصوصی و عاشقانه کشیده بشه؟
‫اگه نمی‌خواد کمکم کنه، بهتره بره گمشو از اینجا!
‫مردم می‌گن اون بهترین وکیل سیسیله,
‫اگه کمکمون کنه، تو دادگاه وجهه‌ی خوبی پیدا می‌کنیم,
‫فقط برات مهمه مردم چی فکر می‌کنن!
‫وجهه‌ی خوب! حرف مردم! همیشه حرف دیگرانه,
‫من فقط می‌خوام همه‌چی به نفع تو تموم بشه,
‫اگه باید وجهه‌ی خوبی داشته باشیم،
‫تا اون بتونه بهتر کمکت کنه،
‫همین کارو می‌کنیم,
‫همه‌چی درست می‌شه,
‫بیا، گازم بگیر,
‫- محکم گازم بگیر, ‫- اونو محکم گاز می‌گیرم!
‫جمعه‌ی نیک مبارک,
‫جمعه‌ی نیک و عید پاک مبارک,
‫خوش اومدین,
‫جمعه‌ی نیک مبارک,
‫- جمعه‌ی نیک مبارک, ‫- ممنون، همچنین برای شما,
‫امروز یه روز خاصه,
‫مسیح به‌خاطر گناهان ما جان داد,
‫هر کسی وارد این کلیسا می‌شه ‫باید حداقل گناهانش رو بشناسه
‫و طلب بخشش کنه,
‫بیا بریم، لیا,
‫بیا دیگه، ماریو,
‫- بریم, ‫- جمعه‌ی عید پاک مبارک,
‫بفرمایین، لطفاً بیاین داخل,
‫جمعه‌ی نیک مبارک,
‫گفتم زیاد نه، همین بسه,
‫چیزی از دست ندادی,,,
‫باور کن,
‫مامان بذار ماریو روز جمعه‌ی نیک دسر بخوره,
‫دیگه حدیث مفصل بخوان,
‫اون بچه‌ست، ‫چه گناهی داره که بخواد جبران کنه؟
‫اون؟
‫می‌بینی چرا وکیل خوبی نمی‌شم؟
‫از اون چلفتی که بهتری,
‫ازش بدم میاد,
‫خیلی,,,
‫محافظه‌کاره,
‫ولی این به دردت می‌خوره توی دادگاه,
‫البته اگه هنوز بخوای بری دادگاه,
‫دلم می‌خواد با یه دوست برم دادگاه،
‫نه با یه احمق که بوی افترشیو می‌ده,
‫نمی‌تونی باهام بیای؟
‫چی شده، حالا ما دوستیم؟
‫تو که همیشه خونه‌ی مایی,
‫در واقع، تو توی خونه‌ی منی,
‫نمی‌دونم,,,
‫نمی‌دونم، چون دوستا همیشه با هم کارارو می‌کنن,
‫ما دوتا چی‌کار می‌تونیم با هم انجام بدیم؟
‫تو چی دوست داری؟
‫دوست دارم توی طبیعت قدم بزنم،
‫تا وقتی که گم بشم,
‫مشکلش اینه که بعدش خودمو پیدا می‌کنم,
‫شکار حلزون دوست داری؟
‫نه، خواهش می‌کنم، از حلزون بدم میاد,
‫- من عاشقشونم، بیا بریم با هم, ‫- واقعاً حالمو بد می‌کنن,
‫- تا حالا خوردیشون؟ ‫- نه,
‫پس چطور می‌گی دوست نداریشون؟
‫باشه، بریم با هم شکار حلزون,
‫یه جای عالی می‌شناسم ‫برای شکار حلزون,
‫- عالیه, ‫- می‌دونی اسمش چیه؟
‫شهر حلزونا,
‫دوره؟
‫نکنه تو هم یه احمقی مثل اون یکی؟
‫شاید یه ذره,
‫دیدی؟ می‌تونیم تو خونه هم بمونیم,
‫کلی کار هست که سرگرممون کنه، لازم نیست بریم بیرون,
‫کارامونو همین بیرون می‌کنیم،
‫بعدش برمی‌گردیم تو,
‫قبول شدم، مامان! قبول شدم!
‫آفرین پسر خوب!
‫چی شده؟ ‫چرا این‌قدر خیس شدی؟
‫- بریم ساحل, ‫- کجا؟
‫- ساحل, ‫- ساحل؟
‫نه، نمی‌تونیم بریم,
‫ولی قول دادی! ‫همه‌ی بچه‌های کلاسم می‌رن!
‫می‌دونم، ولی,,,
‫- بعداً می‌بینیم چی می‌شه, ‫- خواهش می‌کنم,
‫ماریو، مامان راست می‌گه،
‫چرا می‌خوای بری ساحل ‫وقتی اینجا رو داری؟!
‫بسه دیگه!
‫بس کن شوخی و بازی رو,,,
‫همیشه همین‌طوری‌ای!
‫زمین حسابی خیس می‌شه,
‫گل‌آلود می‌شه,,,
‫لباسات کثیف می‌شن,
‫بیا این‌جا، بیا زیر آفتاب,
‫می‌خوای بریم شنا کنیم؟
‫بیا دیگه!
‫البته که
‫همه وسط روز می‌رن ساحل,,,
‫ولی بچه‌های خاص کی می‌رن؟
‫- وسط روز؟ ‫- نه، شب,
‫آفرین,
‫- ببین,,, ‫- آره، ولی,,,
‫بابا داره وسایل رو اون‌جا می‌چینه,
‫ولی این یه راز کوچیکه، ‫نباید به کسی بگی,
‫بیا دیگه,
‫این باید این‌جا باشه,
‫ولی آفتاب که نیست بابا، چتر نمی‌خواد,
‫چی داری می‌گی؟
‫اون‌جا ماه رو ببین,,,
‫- می‌خوای بسوزی؟ ‫- نه,
‫خب پس,,,
‫بیا زیر سایه بشین،
‫کرم ضدآفتاب هم می‌زنیم,
‫- سرده, ‫- نه، سرد نیست,
‫بذار ببینم سرد هست یا نه,
‫حق با توئه، سرد بود,
‫ولی آبش گرمه,
‫- امیدوارم همین‌طور باشه, ‫- بیا بریم ببینیم,
‫- دلت می‌خواد بری شنا، درسته؟ ‫- هوم,,,
‫این‌هارو دربیار,,,
‫و اینم همین‌طور,
‫کفش‌هامم درمیارم,,,
‫بیا بریم,
‫- خوبه؟ ‫- خیلی گرمه,
‫- بیا بابا، بیا لیا, ‫- گرم و خوبه,
‫پیترو، لیا، بیاین,
‫منتظر چی هستین؟
‫- خیلی خوبو گرمه, ‫- فقط نوک انگشت پامو می‌کنم تو آب,
‫از چی می‌ترسی؟
‫برو، شنا کن,
‫داره جلوی ماه آرزو می‌کنه,
‫- تموم شد؟ ‫- یه لحظه,,,
‫- خب، تموم شد, ‫- چی بود؟
‫نمی‌تونم بگم,
‫به مامان و باباتم نمی‌تونی بگی؟
‫نه، آرزوئه، نباید به کسی بگم,
‫تو هم یه آرزو بکن,
‫آرزو برای چی!
‫چشمتو ببند,
‫نه، جدی می‌گم، خوشحالم که اومدی,
‫برات یه قهوه درست کنم,
‫اینجا قشنگه,
‫تیندارو,,,
‫می‌دونی که نامزد بودیم؟
‫بعدش که با هم خوابیدیم،
‫اون دیگه نمی‌خواست باهام ازدواج کنه,
‫گفت من به درد محراب نمی‌خورم،
‫فقط به درد تخت می‌خورم,
‫منم همون کارو کردم,
‫چطوری این‌کارو می‌کنی؟
‫مردم دیگه خود واقعیت رو نمی‌بینن,
‫فقط توی کاری که می‌کنی خلاصه شدی,
‫ولی من این‌طوری حس نمی‌کنم,
‫اگه بخوام اون‌طوری که مردم می‌بیننم حس کنم، ‫خودمو گم می‌کنم,
‫وکیل پیدا کردی؟
‫راگونا کارمِلو,
‫راگونا کارمِلو؟ امکان نداره,
‫اصلاً نمی‌خوام بهش فکر کنم,
‫چون وقتی فکر می‌کنم یه احمق مثل اون وکیلم باشه,,,
‫ولی دیشب,,,
‫شنیدم موزیکو استخدامش کرده,
‫گفتن می‌تونه تو خونه بمونه
‫تا زمان شروع دادگاه,
‫حتی لازم نیست تو بازداشت بمونه,
‫هیچ زندانی در کار نیست,
‫بیا اینجا ماریو، بذار بشینم,
‫یه وکیل دیگه پیدا می‌کنیم,
‫یه وکیل دیگه؟
‫اگه تو این همه مدت نتونستیم پیدا کنیم، تو دو ماه چطوری پیدا کنیم؟
‫حتی نمی‌دونم دیگه می‌خوام برم دادگاه یا نه,
‫ـ چرا؟ ‫ـ چرا؟! خودت هم نسبت بهش سست شدی,
‫واقعاً این فکریه که می‌کنی؟
‫اگه بهم باور داشتی، ازم دفاع می‌کردی!
‫لیا، منو از سیاست پرت کردن بیرون,,,
‫چون زن ندارم,
‫فقط می‌خواستم یکیو برات بیارم که خوش‌نام ‫و قابل‌اعتماد باشه,
‫ولی باشه,,,
‫خودم تو دادگاه ازت دفاع می‌کنم,
‫من وکیلت می‌شم,
‫ولی تو بدنامی,
‫این نقطه اشتراکمونه,
‫بیا یه لیوان شراب بخور,
‫بله، ممنون، فقط یه قطره، پیترو,
‫وقتی وارد شدیم، ‫اول تو رو برای شهادت صدا می‌کنم,
‫تو هم به قاضی بگو
‫که با هیچ‌چیزی موافقت نکردی,
‫که از هیچی خبر نداشتی, ‫فقط همینو باید بگی,
‫آماده‌ای؟
‫خودت آماده‌ای؟
‫عجله کن,
‫دیرمون میشه,
‫اورلاندو، اون اینجا چی‌کار می‌کنه؟
‫تو گفتی فقط قاضی اینجاست,
‫همگی بایستید!
‫با من بیا,
‫سعی کن بهش نگاه نکنی,
‫کتتو دربیار,
‫طوری وانمود کن که انگار نیست,
‫آیا طرفین آماده شروع هستند؟
‫با اجازه‌تون قربان، قبل از شروع ‫مایلم یک خواسته‌ رو مطرح کنم,
‫بفرمایید,
‫برای اینکه بتونیم نام موکلمو
‫از اتهامات افترا‌آمیزی که بهش زده شده پاک کنیم،
‫مایلیم اطمینان حاصل کنیم ‫که این دادگاه کاملاً شفاف برگزار بشه,
‫بنابراین درخواست داریم ‫دادگاه به‌روی عموم باز باشه,
‫قربان،
‫موضوعی که بررسی میشه خصوصی و حساسه,
‫همکار محترمم، این شما بودید که ‫این موضوع خصوصی رو
‫وارد دادگاه عمومی کردید,
‫لطفاً به جایگاه نزدیک بشید,
‫درخواست وکیل راگونا منطقی به نظر می‌رسه،
‫بلکه شاید حتی در این پرونده ضروری هم باشه,
‫من فکر می‌کنم این دادگاه باید به‌صورت علنی برگزار بشه,
‫سپاسگزارم، قربان,
‫این دادگاه به صورت علنی برگزار خواهد شد,
‫در جهت منافع مشترک و شفافیت,
‫- اینا دیگه کیا هستن؟ ‫- قراره شاهد جلسه باشن,
‫- واسه چی؟ ‫- لیا,,,
‫- بی‌خیالشون شو, ‫- آقای وکیل اورلاندو،
‫آیا آماده‌اید شاهد اول رو فرا بخونید؟
‫- آماده‌ای؟ ‫- اصلا
‫لیا، فقط به من ‫و قاضی نگاه کن، فهمیدی؟
‫وکیل؟
‫تو بهم گفتی ‫فقط با قاضی حرف می‌زنم،
‫اما اینجا پر از آدمه,
‫باید با تو شروع کنیم,
‫آقای وکیل اورلاندو، شروع کنیم؟
‫یه لطفی در حقم بکن!
‫جدی می‌گی؟
‫نظر تو چیه؟
‫قربان،
‫اولین شاهد ما
‫آقای کریمی پیترو هستن,
‫آقای کریمی،
‫مستقیم می‌ریم سر اصل مطلب,
‫آیا تا حالا اجازه دادید
‫که بین دخترتون و آقای موزیکو ‫نامزدی رسمی برقرار بشه؟
‫نه,
‫ازش خوشم نمی‌اومد,
‫فقط با بله یا خیر جواب بدید، لطفاً ‫آقای کریمی,,,
‫و آیا موزیکو,,,
‫تا حالا اومده از شما
‫خواستگاری دخترتون رو بکنه؟
‫نه,
‫پس هیچ‌وقت نامزدی رسمی بین‌شون نبوده؟
‫هیچ‌وقت,
‫سؤال دیگه‌ای ندارم، قربان,
‫آقای کریمی،
‫شما روز ششم ژانویه ۱۹۶۷
‫در منزل خانواده موزیکو ناهار خوردید؟
‫بله,
‫آیا نمی‌توان آن ناهار را به عنوان ناهار نامزدی تلقی کرد؟
‫اعتراض، سوال تحریک‌آمیزه قربان,
‫سؤال‌تون رو دوباره مطرح کنید، وکیل محترم,
‫آقای کریمی، درسته که
‫چند روز بعد از برگشتن
‫دخترتون و آقای موزیکو به روستا
‫با خانواده موزیکو ناهار خوردید؟
‫بله,
‫و اگر قصد نداشتید که
‫با ازدواج اون‌ها موافقت کنید، چرا در اون ناهار شرکت کردید؟
‫اعتراض، سؤال بر مبنای فرضیات مطرح شده,
‫من فقط تلاش می‌کنم به دادگاه نشون بدم
‫چطور آقای موزیکو ممکنه گمراه شده باشه
‫به خاطر رفتار دوپهلو و مبهم آقای کریمی,
‫آقای کریمی، لطفاً به سؤال پاسخ بدید,
‫هیچ‌وقت اجازه نمی‌دادم دخترم با اون مرد ازدواج کنه,
‫خانواده موزیکو ما رو تهدید کردن,
‫ما رو مجبور کردن تو اون ناهار شرکت کنیم,
‫این‌جا چی نوشته؟
‫"زمان اجرای عدالت"
‫"برای دختر گالاتی!"
‫فکر کنم حالا دیگه کاملاً عمومی شده,
‫نمی‌خوام لیا اینا رو ببینه,
‫چی رو ببینه؟
‫اینم از این,
‫به چیزایی که تو روزنامه‌ها می‌نویسن توجه نکن,
‫هر چی دلشون بخواد می‌نویسن که بیشتر بفروشن,,,
‫تو این عکس خیلی بد افتادی، مامان,
‫وای، قیافه‌ت رو نگاه کن!
‫خودت رو دیدی؟
‫عکاسش خوب نبود اصلاً,,,
‫آره، تقصیر عکاسه,,,
‫یا شاید هم چون مامان‌تون آرایش نکرده بود,
‫بیا این یکی کم بود,
‫هیچ‌کس از تو عکس نگرفته,,,
‫اینا رو با خودم می‌برم,,,
‫آقای موزیکو،
‫شما گفتید که خانم کریمی
‫با فرار با شما موافقت کرده بود, درسته؟
‫بله,
‫پس می‌تونید برام توضیح بدید
‫چرا با چهار مرد مسلح
‫به خونه خانواده کریمی رفتید؟
‫جواب بدید، آقای موزیکو,
‫بگید چرا با چهار نفر دیگه رفتید اونجا,
‫قربان، من و لیا
‫عاشق هم بودیم,
‫اما پدرش مخالفت می‌کرد،
‫برای همین با هم
‫به این نقشه رسیدیم,
‫هیچ‌وقت به ذهنتون رسید که شاید
‫خانم کریمی با این کار موافق نباشه؟
‫نه، اصلاً و ابداً,
‫اول از همه، چون یه دختر محترم،
‫در ابتدا،
‫همیشه یه‌جورایی مقاومت می‌کنه، و این طبیعیه,,,
‫کار درست هم همینه,,,
‫دوم اینکه، من و لیا قبلاً با هم رابطه داشتیم,
‫دروغه!
‫کارایی که همه جوونا می‌کنن، همه زوج‌ها,
‫- این طبیعیه، قربان, ‫- دروغ می‌گی! خودت هم می‌دونی!
‫- تو چشمام نگاه کن وقتی اینو می‌گی, ‫- لیا، خواهش می‌کنم,
‫لطفاً این گفتگو در صورت‌جلسه ثبت بشه,
‫بسه دیگه، مامان,
‫می‌خوام برم خونه,
‫این تحقیرآمیزه,
‫تحقیرآمیزه چون فقط اونا دارن حرف می‌زنن,
‫و تو از طرف خودت چیزی نمی‌گی,
‫مهم نیست اونا چی می‌گن,
‫مهم اینه که تو چی برای گفتن داری,
‫وقتی حقیقت خودت رو بگی,,,
‫دیگه تحقیرآمیز نیست,
‫بهشون بگو,
‫حقیقتت رو بهشون بگو,
‫اونا اینجا رئیس‌ان,
‫الان چطور باید شکم بچه‌هامو سیر کنم؟
‫بهم بگو!
‫لیا، باید حرف بزنی,
‫اگه حرف نزنی، ‫شهادت لورنزو
‫می‌شه حقیقت ماجرا,
‫- دردتو درک می‌کنم، لیا, ‫- نه، نمی‌خوام حرف بزنم,
‫حقیقت هزینه داره، لیا، ‫و متأسفانه ما نیاز داریم که تو حرف بزنی,
‫اون همه‌چیز رو از قبل برنامه‌ریزی کرده بود,
‫از کجا می‌دونی، اینس؟
‫شب قبلش با من بود,
‫همه‌چی رو برام تعریف کرد,
‫اینس، فردا با قاضی حرف می‌زنم، ‫و ترتیب شهادتت رو می‌دیم,
‫پدر؟
‫مطمئنم همین اطرافه,,,
‫- همه بایستند, ‫- بجنب، اینس,,,
‫خوب،
‫بیایید سعی کنیم امروز ‫این جلسه رو به پایان برسونیم,
‫وکیل اورلاندو؟
‫بله,,, عالیجناب,,,
‫ما,,,
‫ما اکنون داریم پردهٔ پایانی این دادگاه رو می‌نویسیم،
‫که برای خیلی‌ها
‫اصلاً نباید هیچ‌وقت شروع می‌شد,
‫اما اگه امروز اینجاییم، ‫به‌خاطر شجاعت،
‫به‌خاطر ارادهٔ این خانواده‌ست,,,
‫وکیل، شاهدت رو معرفی کن,
‫حتماً,,,
‫عالیجناب,
‫و شاهدی که قراره الان فراخوانده بشه،
‫کسیه که می‌خواد شهادت بده
‫در حرکتی بسیار,,,
‫وکیل اورلاندو، شاهدتون!
‫عالیجناب، ما یک ‫وقفهٔ کوتاه درخواست داریم,,,
‫هیچ وقفه‌ای نیست، وکیل,
‫تو یه کاری کردی!
‫واسه همینه که اینجایی کثافت!
‫چرا اینس اینجا نیست؟
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫نظم! نظم!
‫عالیجناب، ‫آیا واقعاً می‌تونیم به شرافت
‫موکل من شک کنیم، ‫فقط به‌خاطر گفته‌های
‫دختری که اون‌قدر مریضه ‫که به خدمتگزار خدا حمله می‌کنه؟
‫می‌خواید با تظاهر به دیوانگی اعلام برائت کنید؟
‫کافیه دیگه,
‫جلسهٔ امروز معلق می‌شه,
‫می‌برمت پالرمو,
‫- لیا! ‫- ماریو رو بگیر، برو زیر تخت قایم شو!
‫چی بود اون؟ از پنجره دور شو,
‫بجنب!
‫- خورد بهت؟ ‫- نه,
‫چی نوشته؟
‫- نگران نباش، بابا,,, ‫- گفتم برام بخونش,
‫چی نوشته؟
‫"بعدی سرت رو می‌ترکونه,,,"
‫"و همین‌طور سر دخترت,"
‫- کتت رو بپوش! ‫- نه بابا، چیکار می‌کنی؟
‫- کتت رو بپوش! زود باش! ‫- چرا؟
‫- چون داریم از اینجا می‌ریم, ‫- وایسا بابا، صبر کن,
‫ببین چی داریم,,, ‫"صحنه تولد مسیح"
‫بذار همین‌جا کنار بخاری بچینیمش,
‫ببین کی این‌جاست؟
‫سلام خر کوچولو، سلام گاو کوچولو,
‫- پیداشون کردم! ‫- این یکی رو هم همین‌طور,
‫سلام,,,
‫هیزم پیدا کردی
‫یادم رفته بود اصلاً داریم,
‫آه، آتیشو روشن کردی، آفرین,
‫خب چیشد پیترو؟
‫فردا صبح سوار قطار می‌شیم,
‫و صبح روز بعد می‌رسیم میلان,
‫میلان؟
‫- ولی میلان که ساحل نداره, ‫- می‌دونم,
‫پیترو، نمی‌خوام هی بپرسم,,,
‫اما مطمئنی که نظرت عوض نمی‌شه؟
‫نه, صبر می‌کنیم تا رأی صادر بشه، بعد می‌ریم,
‫اورلاندو، اگه بچه داشتی، می‌فهمیدی,
‫لیا!
‫ولش کن، خودش درست می‌شه,
‫چی کار می‌کنی؟ دنبال حلزونی؟
‫حلزون‌ها موقع بارون نمیان بیرون، بعدش میان,
‫لیا، گوش کن,
‫فردا جلسه نهاییه،
‫بعد قاضی رأی می‌ده,
‫تو باید شهادت بدی,
‫به پدرت، به خانواده‌ات، به اینِس بدهکاری,,,
‫- من به هیچ‌کس بدهکار نیستم, ‫- لیا، تو رو خدا,
‫یه چیزو خوب تو سرت فرو کن,,,
‫تنها کاری که کردم
‫این بود که با کسی که دیگه نمی‌تونستم تحملش کنم، ازدواج نکردم,
‫همین کارو کردم,
‫من اون بلا رو سر اینس نیوردم,
‫من زمین بابامو نابود نکردم,
‫هیچ‌کدوم از این اتفاقا تقصیر من نبود, ‫من به کسی بدهکار نیستم!
‫درسته, ولی به خودت بدهکاری,
‫نگران نباش، خودم خوب می‌دونم باید چی کار کنم,
‫نیازی ندارم شماها بگین
‫کی حرف بزنم یا کی ساکت باشم,
‫بس کنین! من هیچ کاری نمی‌خوام بکنم،
‫نمی‌خوام فردا اونجا باشم,
‫- دیگه برام هیچ‌چیزی مهم نیست! ‫- هیچی برات مهم نیست؟
‫باشه، خیلی خب، منم فردا نمی‌رم دادگاه، خوبه؟
‫بریم ساحل، نظرت چیه؟
‫بهرحال ماها آدم‌هایی نیستیم که بتونیم چیزی رو تغییر بدیم,
‫می‌پریم توی آب یخ,
‫سر زیر آب، دهن بسته، سکوت مطلق!
‫نظرت چیه، لیا؟
‫چی کار می‌کنی؟
‫- هیچی، برو بخواب, ‫- گشنمه,
‫گشنمه!
‫چی کار کنم؟ برو یه چیزی بخور,
‫توی این خونه هیچی درست و حسابی نیست!
‫چیه؟ به چی نگاه می‌کنی؟
‫- خراب شده, ‫- که چی؟
‫وقتی از جعبه درش آوردی همین شکلی بود؟
‫- چه اهمیتی داره؟ ‫- یادت نمیاد؟
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫دیوانه شدی ماریو؟
‫ببین، حالا جفتشون یکی شدن,
‫راضی شدی؟ حالا می‌ری یه چیزی برام بیاری بخورم؟
‫هی، بیدار شو,
‫- بریم, ‫- کجا؟
‫ساحل,
‫لطفاً بایستید,
‫وکیل اورلاندو،
‫- از شما شروع می‌کنیم, ‫- بله قربان,
‫می‌خوام خانم کریمی بیان جایگاه,
‫خانم کریمی،
‫دنبال دلگرمی هستین؟ نیازی نیست,
‫ما اینجا همه‌مون پدر خانواده‌ایم,
‫پس لازم نیست به مادرت نگاه کنی,
‫به من نگاه کن,
‫خانم کریمی، لطفاً با کلمات خودتان،
‫برای ما توضیح بدید که
‫صبح روز ۲۹ دسامبر ۱۹۶۶ چه اتفاقی افتاد,
‫من با مامان و برادرم در خانه بودم,
‫بابا سر کار بود,
‫معمولاً باهاش می‌رفتم، ولی اون روز توی خونه موندم,
‫یکی در زد، و مامان رفت در رو باز کنه,
‫تین‌دارو بود,
‫اون‌جا بود که فهمیدم اومدن منو ببرن,
‫از کجا فهمیدی؟
‫چون چند روز قبلش، لورنزو ازم خواسته بود باهاش فرار کنم,
‫- ولی نرفتی؟ ‫- نه,
‫- چرا؟ ‫- چون خیلی از خود راضی بود,
‫قبل از اینکه بره آلمان
‫چند بار همدیگه رو دیدیم,
‫بعدش چی شد؟
‫با زور وارد شدن,,,
‫موسارا، آنتونینو،
‫کوزیمانو و تین‌دارو,
‫اومدن تو و مامان رو نگه داشتن,
‫بعد,,,
‫بعد لورنزو بازومو گرفت،
‫در حالی که ماریو سعی می‌کرد جلوشونو بگیره,
‫ولی اونو هم گرفتن,
‫کجا بردنتون؟
‫یه جایی توی حومه,
‫بهشون گفتم ماریو رو ببرن خونه،
‫اون بچه بیچاره کاری نکرده بود,
‫و من اون‌جا موندم,
‫خانم کریمی،
‫بعدش چه اتفاقی افتاد؟
‫بعدش,,, تصمیم گرفت من مال اون باشم,
‫پس اومد روی من,
‫ولی آیا هیچ لذتی حس کردی؟ حتی یه ذره؟
‫چرا داره این سؤالو ازش می‌پرسه؟
‫نه,
‫اصلاً,
‫ولی خانم کریمی,,,
‫شما و آقای موزیکو چند بار قبل از رفتنش به آلمان همدیگه رو دیدین،
‫درسته؟
‫بله,
‫- پس چرا باهاش قرار گذاشتی؟ ‫- چون ازم خواست,
‫جناب قاضی، نمی‌تونیم باور کنیم که خانم کریمی
‫با هر چیزی که آقای موزیکو خواسته موافقت کرده،
‫وگرنه الآن این‌جا نبودیم,
‫چرا سعی نمی‌کنی حرفشو گوش کنی؟
‫خانم کریمی،
‫چرا با آقای موزیکو ملاقات کردید
‫اگه علاقه‌ای
‫بهش نداشتید؟
‫چند بار خواست منو ببینه،
‫و منم قبول کردم,
‫فکر کنم اون‌جا اشتباه کردم,
‫دخترم، دیگه اسمش اشتباه نیست
‫وقتی تصمیم می‌گیری
‫یه جوون رو بکشی دادگاه،
‫و مجبورش کنی از شرفش دفاع کنه,
‫باز دوباره همون حرفا؟
‫اون شرفش رو وقتی از دست داد که به من دست‌درازی کرد,
‫به خودت نگاه کن,
‫چی برات مونده که ازش دفاع کنی؟
‫جناب قاضی، لطفاً به شاهد بگین مستقیماً با موکل من صحبت نکنه,
‫باورم نمی‌شه به قاضی می‌گی چی کار کنه!
‫شما قاضی نیستین، آقای اورلاندو,
‫کافیه دیگه!
‫نه، جناب قاضی، ببخشید، ‫ولی حرفم نصفه موند,,,
‫آقای راگونا، دادگاه به اندازه کافی شنیده,
‫جلسه تا فردا به تعویق می‌افته,
‫متشکرم، خانم کریمی، ‫می‌تونید از جایگاه خارج شوید,
‫بیانیه‌های پایانی در پرونده کریمی,
‫حکم فردا اعلام خواهد شد,
‫جایی که لیا کریمی علیه ‫لورنتزو موزیکو شهادت داد،
‫پسر رئیس، گائتانو موزیکو,
‫امروز در جلسه نهایی دادگاه
‫لیا کریمی در برابر دادگاه ‫شهادت داد
‫و بار دیگر اتهامات آدم‌ربایی و خشونت ‫نسبت به خود را تکرار کرد,
‫قضات بخش دوم کیفری پالرمو
‫حکم را فردا صادر خواهند کرد,
‫- کنار برید, ‫- اجازه بدید رد بشیم,
‫لطفاً!
‫خواهش می‌کنم، آقایون,
‫همگی بایستید,
‫این دادگاه کمی غیرعادی بود،
‫حداقل می‌توان این‌طور گفت,
‫بنابراین نیاز به دقتی کامل ‫به جزئیات,
‫و بررسی همه‌جانبه داشت,
‫پس از بررسی تمام شواهد ‫و شنیدن شهادت شاهدان،
‫کسانی که در دادگاه حاضر شدند
‫هم از سوی شاکی و هم متهم،
‫دادگاه حکم می‌کند
‫که متهمان موزیکو لورنزو،
‫مانکوسو تیندارو، موزارا جوزپه،
‫کوزیمانو فابریتسیو،
‫و بالداسار آنتونیو
‫به اتهامات مطرح شده
‫توسط خانم کریمی رزالیا گناهکارند,
‫این دادگاه توصیه می‌کند
‫موزیکو لورنزو به یازده سال
‫حبس در زندان دولتی محکوم شود,
‫مانکوسو تیندارو
‫به یازده سال حبس محکوم می‌شود,
‫- ما بردیم؟ ‫- باور می‌کنی؟
‫موزارا جوزپه ‫به هشت سال حبس محکوم می‌شود,
‫کوزیمانو فابریتسیو،
‫به هشت سال حبس محکوم می‌شود,
‫بالداسار آنتونیو،
‫به پنج سال و شش ماه ‫حبس محکوم می‌شود,
‫- کسی قهوه می‌خواهد؟ ‫- من نه، ممنون,
‫من می‌رم که راحت باشید,
‫- شب بخیر, ‫- شب بخیر,
‫هنوز هم می‌خوایم بریم؟
‫فردا در این مورد حرف می‌زنیم، باشه؟
‫روز طولانی‌ای بود,
‫ماریو رو می‌برم بخوابه,,,
‫- شب بخیر بگو, ‫- شب بخیر,
‫شب بخیر,
‫پدر، چیزی برای گفتن نداری؟
‫باید جشن بگیریم,
‫ما بردیم! ‫چرا خوشحال نیستی؟
‫لیا، چه چیزی رو بردیم؟
‫به من بگو, چه چیزی؟
‫فقط چون قاضی با تو موافق بود,
‫می‌خواهی بدانی چه چیزی رو بردیم؟
‫اینکه دیگه نمی‌تونیم ‫تو خیابون راه بریم,
‫پدر، من نمی‌خوام این‌جارو ترک کنم,
‫چه زندگی‌ای می‌تونیم این‌جا داشته باشیم؟
‫همش باید قایم بشیم,
‫این چه زندگی‌ایه؟
‫نمی‌تونی تو خیابون راه بری,
‫نمی‌تونی به ساحل بری,
‫به تو افتخار می‌کنم، واقعاً,
‫اما چیزی رو نبردیم,
‫ما نمی‌تونیم اونارو شکست بدیم,
‫اونا همیشه برندن,
‫بذار اینو اینطوری بذاریم,,,
‫وگرنه بسته نمی‌شه,
‫بیا ماریو، به مادرت کمک کن,
‫این چمدونو بیار پایین,
‫یه چیزی واستون درست کردم تو قطار بخورید,
‫ممنونم,
‫سارا، لیا، چه کار می‌کنید؟ ‫بیایید پایین,
‫وگرنه قطار را از دست می‌دید,
‫بیا بریم لیا,
‫قطار داره می‌ره و ما هنوز اینجاییم,,, منتظر چی‌اید؟
‫پس چی کار می‌کنیم؟ ‫می‌مونیم؟
‫بیا,
‫در سال ۱۹۶۵، برای اولین بار،
‫دختری علیه سنت
‫"ازدواج ترمیمی"، که زن را مجبور می‌کرد ‫با متجاوز خود ازدواج کند,
‫قیام کرد
‫به‌خاطر مخالفت او، ‫قانون در ایتالیا
‫در سال ۱۹۸۱ تغییر کرد,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال