ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Tv::.
‫[ مایا، یه عنوان بهم بده ]
‫با همراهی: ‫مایا گوندری
‫راوی: ‫پیِیر نینی
‫طراحی و انیمیت: ‫میشل گوندری
‫نویسنده و کارگردان: ‫میشل گوندری
‫‏- من آخرین نفری بودم بین دوستام ‫که گوشی هوشمند خریدم،
‫انگشتای گنده ام باهاش حال نمیکرد.
‫ولی قابلیت ‏"تند کردن" زندگی ‫رو به انیمیشن تبدیل میکرد.
‫پس باید بتونه یه نقاشی رو ‫به انیمیشن تبدیل کنه .
‫و جواب داد.
‫اینجوری شد که بیشتر با دخترم ‫ارتباط برقرار میکردم،
‫چون بیشتر وقتا مسافرت بودم.
‫همینطور هم با مامانش.
‫فقط متن ها رو مینوشتیم، ‫صدایی ضبط نمیشد.
‫میخواستم یه مثلث درست کنم:
‫بابا انیمیشن میسازه، مایا نگاه میکنه ‫و مامان میخونه،
‫مثل قصه شب.
‫همه چی خیلی ابتدایی بود:
‫کاغذ رنگی، قیچی ‫و چسب نواری از سوپرمارکت،
‫به اضافه گوشی هوشمندم ‫همه تجهیزاتم رو تشکیل میداد.
‫یه ابر.
‫یه ابر تو بهار.
‫ترجمه و زیرنویس: ‫علی کلان
‫یه ابر تو تابستون.
‫یه ابر تو پاییز.
‫یه ابر تو زمستون.
‫‏"دوبیدو؟"
‫‏"هوم؟"
‫‏"من سردمه."
‫‏"یه گلوله برفی ‫که سردش نمیشه،
‫اون سرده."
‫‏"نه بابا، من مایام!"
‫‏"ولی سردت میشه، ‫زود باش، برو تو حموم!"
‫‏"ممنون، دوبیدو. ‫تو جونمو نجات دادی."
‫گربه ها هر روز جون بچه ها رو نجات میدن ‫و هیشکی دربارش حرف نمیزنه.
‫مایا بزرگ شد ‫و من یه سیستمی خریدم
‫که میشه باهاش عکس گرفت ‫و به هم وصلشون کرد
‫با سرعت ‏12 تا عکس در ثانیه.
‫اینجوری انیمیشن تو دفترم اختراع شد.
‫دیگه دست ها تو تصویر نیستن
‫نخی هم برای حرکت دادن نیست.
‫شکل ها رو تکون میدیم، دستامون رو برمیداریم ‫و عکس میگیریم.
‫بعد از 12 تا عکس، ‫میتونیم یه ثانیه جادو ببینیم.
‫همه چی خود به خود تکون میخوره، ‫این میشه انیمیشن.
‫از همه مهم تر، از حالا به بعد،
‫مایا اسم قصه هایی که میخواد رو میگه،
‫ما با هم تعامل میکنیم.
‫‏- سلام بابا.
‫فیلم بعدی...
‫میخوام مایا...
‫نگاه کنه به...
‫زلزله.
‫خداحافظ بابا. دوستت دارم.
‫کافیه؟
‫‏- فیلم های بابا تقدیم میکند: ‫‏"زلزله".
‫زمین یه توپ گنده است.
‫ماه یه توپ متوسطه.
‫خورشید یه توپ خیلی گنده است.
‫ولی برگردیم رو زمین.
‫وقتی نزدیک میشیم، دیگه نمیبینیم که گِرده.
‫وقتی هوا سرده، زمین ‫میلرزه و خونه ها میریزن،
‫این میشه زلزله.
‫ایست!
‫‏"بابا، تو داری چرت و پرت میگی، ‫خیلی پیچیده تر از این حرفاست.
‫و من میخوام یه فیلم مستند ببینم،
‫که مردم توش الکی تظاهر به مردن نکنن."
‫‏"خب، باشه مایا. برمیگردیم از اول."
‫تو یه بعد از ظهر آفتابی قشنگ،
‫مایا و مامانش ‫حال ندارن برن بیرون.
‫دارن کتاب میخونن و یه مستند ‫درباره اسکوتر میبینن.
‫‏"مایا، نمیخوای بری پارک؟"
‫‏"نه، دارم یه کتاب خیلی باحال میخونم."
‫یه دفعه...
‫یه زلزله تو فیلم مستند.
‫‏"مامان، زلزله تو زندگیه، نه تو تلویزیون!"
‫‏"نترس. بیا اینجا ‫تا وقتی که تموم شه."
‫‏"نه، من میرم بیرون."
‫‏"خطرناکه! ساختمونا ‫میریزن، مردم زخمی میشن."
‫‏"نه بابا، این فیلم بابائه. ‫همه چی کاغذیه، نگاه کن."
‫‏"من میرم عکس بگیرم ‫برای یه مستند درباره زلزله ها."
‫‏"یه مستند؟"
‫‏"مایا، حداقل کلاهتو بردار!
‫عکساتو برام بفرست."
‫‏"زود باش، عکس بگیریم ‫قبل از اینکه همه بمیرن."
‫عکس مایا.
‫‏"مایا!
‫مایا!"
‫مردم میترسن.
‫خیلی میترسن.
‫به جز بچه ها.
‫حتی بچه کوچولوها.
‫‏"باید این بچه رو نجات بدیم!
‫ولی آسانسور خرابه.
‫و پله ها هم شکستن.
‫فقط یه راه حل مونده."
‫مایا نمیدونه با بچه چیکار کنه،
‫پیش خودش نگهش میداره و برای مستندش ‫عکسای بیشتری میگیره.
‫‏"بچه ام!
‫شما جون بچه منو نجات دادین. ‫هر چی میخواین ازم بخواین،
‫بهتون میدم."
‫‏"میشه فقط کمکم کنین ‫بلند شم؟"
‫مایا که سرش تو شکافه، ‫صداهای خیلی بلندی میشنوه
‫که انگار از ته ‫زمین میان.
‫‏"آهان، مترو!
‫صدای بلند از خیلی عمق زمین میومد،
‫از همونجا زلزله میاد.
‫من مرکز زمین رو تو مترو پیدا میکنم."
‫‏"مایا!"
‫عکس مایا.
‫‏"مایا!"
‫مایا میره تو مترو. همه میترسن، به جز اون.
‫وقتی از پله ها میره پایین، به مرکز ‫زمین نزدیکتر میشه.
‫برای مستندش، از یه مترویی ‫که داره رد میشه عکس میگیره.
‫مایا از مناظر فوق العاده ای رد میشه.
‫سرزمین گوشی های روشن.
‫سرزمین درختای وارونه.
‫سرزمین ‫اسب های چهار تکه.
‫‏"مایا!"
‫موسیقی شدید
‫یه دفعه رودخونه شروع میکنه ‫به چرخیدن دور خودش...
‫مایا با خودش میگه: ‫‏"این باید مرکز زمین باشه".
‫بعدش، ‫مایا سریع از رودخونه میاد بیرون.
‫اونجاست که صدای ‫زلزله از همه بلندتره.
‫‏"مامان! تو چطوری اومدی؟"
‫‏"واسه اینکه پیدات کنم؟ من عکسایی ‫که تو گوشیم بود رو دنبال کردم."
‫‏"گوش کن، صدای زلزله ‫دقیقا پشت این دیواره،
‫ولی دری وجود نداره. ‫قیچی رو آوردی؟"
‫‏"آره دیگه، تو که گفتی ‫همه چی کاغذیه."
‫‏"میشل؟" ‫‏"بابا؟"
‫‏"اینجا چیکار میکنی؟"
‫‏"واسه اینکه مزاحم مردم نشم، ‫دارم تو مرکز زمین ساز میزنم."
‫‏"بازم ساز یزن."
‫‏"باشه، مایا."
‫‏"زود باش، مامان، ‫تو هم کاملا لخت شو."
‫‏"نه، مایا.
‫میشل، تو با درامت بزرگترین ‫زلزله دنیا رو درست کردی."
‫‏"اوه، لعنت!
‫برعکس ساز زدن باعث میشه زمان برگرده ‫و همه چی دوباره ساخته شه."
‫‏"خب، من لباسامو میپوشم ‫و میریم خونه."
‫وقتی دارن میرن خونه، ‫مامان، بابا و مایا
‫چیزی نمیگن ولی فکر میکنن...
‫مامان: "امشب پیتزا سفارش میدم."
‫مایا: "بابای من رئیس مرکز زمینه."
‫بابا: "اسم فیلم بعدی ‫مایا چی میخواد باشه؟"
‫‏- مایا داره یه هواپیما میسازه. اِممم...
‫نه، یه پرنده!
‫پرنده ها آواز میخونن. ‫‏- پرنده ها پرواز میکنن.
‫پرواز میکنن.
‫رو یه شاخه میشینن.
‫ولی مایا همونجا رو زمین مونده.
‫‏"این عادلانه نیست!
‫منم میخوام پرواز کنم."
‫مایا عصبانی و خیس برمیگرده خونه.
‫تو تلویزیون یه مستند درباره پرنده ها هست.
‫مامان داره شیشه ها رو ‫با دستکش تمیز میکنه.
‫شاید معلوم نباشه، ولی ‫مایا یه پرنده لگویی ساخته.
‫‏"چی چی چی."
‫با دیدن هواپیما ‫و پرنده لگویی...
‫مایا یه ایده به سرش زد.
‫یه ایده عالی.
‫یه ایده باورنکردنی.
‫یه ایده که هیچکس ‫تا حالا به ذهنش نرسیده بود.
‫یه ایده که میتونه دنیا رو عوض کنه.
‫یه ایده که مستقیم میبرتش تو آسمون.
‫ساختن یه هواپیمای ‫پرنده که اونو تو ابرا ببره.
‫همین که ایده ‫هواپیمای پرنده به سرش زد،
‫مایا فهمید چطوری بسازتش.
‫برای ساختن شکم پرنده،
‫وان حموم.
‫برای بال ها؟
‫میز اتو...
‫و میز آشپزخونه.
‫برای چرخ ها،
‫سه چرخه قدیمی.
‫برای کابین؟
‫کاسه سالاد.
‫برای دُم: یه کشو ‫که جوراب ازش آویزونه.
‫نوک...
‫چراغ.
‫و برای موتور؟
‫پنکه
‫و یه سشوار.
‫اون پنکه رو روشن میکنه...
‫هیچ اتفاقی نیفتاد.
‫مایا خیلی عصبانی بود، ‫هواپیما تکون نمیخورد.
‫پرنده های محله اومدن رو بال های ‫هواپیمای پرنده مایا نشستن.
‫مامان خوشحال بود ‫و براش دست تکون میداد.
‫یا شایدم هنوز داشت شیشه ها رو تمیز میکرد،
‫به خاطر دستکش ها نمیشد فهمید.
‫وقتی از ابرا اومد بیرون، ‫پرنده ها رفته بودن،
‫چون دیگه بهشون احتیاجی نداشت، ‫هواپیمای پرنده اش خودش پرواز میکرد.
‫مایا برنده شده بود.
‫‏- مایا داره حموم میکنه.
‫‏- تو وان، یه وان کوچولو ‫برای قورباغه هست.
‫مایا داره حمومش میکنه.
‫آب داره میاد بالا، شیر بازه
‫و مامان تو آشپزخونه است، ‫داره خیارشور درست میکنه.
‫ولی خیار داره، ‫نه خیارشور.
‫هیچوقت تو شیشه جا نمیشن.
‫میدونستید؟ خیارشورها بچه خیارن.
‫اگه زیاد رشد کنن، ‫خیار میشن.
‫پس مامان خیار خریده.
‫ارگانیک.
‫یه چیزی داره ‫که خیارا رو تبدیل به خیارشور میکنه
‫با کوچیک کردنشون: ‏"خیارک!"
‫‏"مامان!"
‫‏"بالاخره، مایا، ‫میتونی آبو ببندی."
‫‏"ولی مامان، من داشتم ‫قورباغه رو حموم میکردم."
‫‏"من بازش میکنم. ‫میتونی از حموم بیای بیرون."
‫مامان "خیارک" رو ‫فراموش کرده بود،
‫تو حموم ریخت.
‫این قورباغه نیست که داره بزرگ میشه، ‫مایائه که داره کوچیک میشه!
‫وان حموم تبدیل شده بود ‫به یه استخر بزرگ.
‫و صداش، خیلی ریزه میزه است. ‏"مامان؟
‫مامان!"
‫مامان داره گوجه فرنگی ‫خرد میکنه و هیچی نمیشنوه.
‫یه دفعه...
‫مامان دستشو میبره. جیغ
‫ولی...
‫نه، نه، نه.
‫اینجوری نیست داستان. ‫مامان دستشو نمیبره.
‫اون به خرد کردن گوجه فرنگی ها ادامه ‫میده در حالی که مایا کوچولو صداش میکنه.
‫من دستشویی بودم، وقتی برگشتم ‫دستش بریده شده بود.
‫یکی داستان رو عوض کرده. شاید یه مگس؟
‫وان خالی شد، ‫چون مامان درپوش رو برداشته بود.
‫‏"مامان!"
‫بعد از سوراخ وان، مایا به داخل ‫لوله‌های شهر، زیر زمین، کشیده شد.
‫بالا، شهر بود، پایین، مترو
‫و پایین تر از همه، ‫مایا تو لوله ها.
‫من نقشه رو یه بار دیگه مرور میکنم.
‫مایا از شیر آب اومد بیرون، ‫در حالی که مامان داشت سالاد میشست.
‫‏"مامان؟"
‫‏"مایا؟ تو تو سالاد چیکار میکنی؟
‫برو لباس خوابتو بپوش، ‫سردت میشه."
‫‏"ولی مامان، هیچی متوجه نمیشی؟ ‫من خیلی کوچولو شدم."
‫‏"راست میگی، تو خیلی ‫کوچیک شدی! بریم پیش دکتر البز."
‫‏"ولی مامان، من لختم."
‫‏"نگران نباش، مایا، یه فکری دارم.
‫یه جوراب قدیمی ‫که خیلی کوچیکه...
‫‏"اینم از این!"
‫وقتی دارن میرن پیش دکتر،
‫مامان مایا رو تو جیبش میذاره.
‫‏"15 سانتی متر، خیلی کوچیکه."
‫‏"آره، لطفا منو درمان کنید."
‫دکتر تو یه کتاب قرمز بزرگ نگاه کرد.
‫‏"آهان، اینجاست. ‫این یه "کوکونیت" هست."
‫‏"یه "کوکونیت"؟"
‫یه "کوکونیت"؟
‫‏"خیلی خطرناکه، باید فورا ‫آمپول بزنید، این دارو رو امتحان کنیم.
‫یا این یکی...
‫چرا اینو امتحان نکنیم؟"
‫‏"کافیه، من نمیخوام ‫رنگین کمونی شم، برمیگردیم خونه."
‫‏"وقت خوابه، مایا.
‫-میخوای تو سالاد بخوابی؟" ‫-‏"نه!"
‫یه خونه اندازه خودم برام بساز، ‫مثلا از مقوا."
‫‏"شب بخیر، مامان." ‫‏"شب بخیر، مایا."
‫آره دیگه، اثر کوچیک کننده ‏"خیارک"
‫فقط یه روز دووم داره.
‫بعدش، خیارشورها دوباره خیار میشن.
‫باید سریع خیارشورها رو بخوریم ‫قبل از اینکه دوباره بزرگ بشن.
‫ولی مایا چی؟
‫صبح روز بعد...
‫‏"مامان!"
‫‏"مایا، دوباره مثل قبل شدی!"
‫‏"نگاه کن چی پیدا کردم."
‫‏"یه مایا مینی مینی؟ ‫حتما دارم خواب میبینم. دوباره میخوابم."
‫‏- برای فیلم بعدی، میخوام...
‫مایا پری دریایی.
‫‏"آرابسک شماره 1" ‫‏(کلود دبوسی)
‫‏- مایا پری دریایی و گنج.
‫زمین تقریبا کامل از دریا پوشیده شده.
‫تو دریا، ماهی هست.
‫و ماهی‌ها...
‫و بازم ماهی‌های بیشتر
‫و بازم ماهی‌های بیشتر بیشتر.
‫ولی پری دریایی نیست.
‫به جز...
‫مایا پری دریایی.
‫مایا پری دریایی ته دریا میخوابه.
‫مثل هر روز صبح، ماهی ساعتی میاد بیدارش کنه.
‫ولی این صبح، یه اتفاق فوق العاده میفته.
‫چندین سالای بود که ماهی ساعتی ‫رقص رنگها رو انجام نداده بود.
‫مایا پری دریایی میخواست فورا ‫به دوستای ماهیش بگه.
‫‏"ماهی ساعتی رقص رنگ ها رو انجام داد!"
‫ولی ماهی ها نمیشنون، حرف نمیزنن
‫و هیچی نمیفهمن.
‫‏"ماهی ساعتی..."
‫مایا پری دریایی نمیتونست ‫داستانشو تعریف کنه.
‫‏"من یه جنگل زیر دریا دیدم ‫با پرنده هایی که پرواز میکردن."
‫‏"یه رنگین کمون از یه صدف اومد بیرون!"
‫یه روز، اون یه لاشه ‫کشتی ته دریا پیدا میکنه.
‫‏"من یه لاشه کشتی کنارم پیدا کردم."
‫مایا نمیتونه داستان هاشو به کسی بگه.
‫تصمیم میگیره تنهایی بره دیدنش.
‫مایا پری دریایی چشماش رو میبنده
‫و لباسایی که با جواهرات ‫میتونه درست کنه رو تصور میکنه.
‫با دیدن نورهای گنج، همه ماهی ها میان.
‫اونا همه جواهرات رو میخورن.
‫برای اونا، طعم آب نبات میدن.
‫اونا میخورن.
‫‏"جواهرات گنج منو دزدیدن،
‫دیگه نمیتونم لباس شاهزاده درست کنم!
‫کی گنج منو دزدید؟"
‫‏"من نمیدونم، از بوگلو بپرس، ‫ماهی قرمز خال آبی."
‫‏"اوه... ما فکر کردیم جعبه آب نباته."
‫باورنکردنیه، ‫ماهی ها میتونستن حرف بزنن.
‫وقتی جواهرات رو خوردن،
‫اونا رفتن تو مغزشون، ‫بهشون قدرت حرف زدن دادن.
‫‏"لا، لا، لا، لا..."
‫‏"سلام، گلوگلو." ‏"حالت خوبه؟"
‫‏"میای تولدم؟" ‫‏"بادکنک هم هست؟"
‫‏"من دوچرخه دارم." ‫‏"میریم پارک؟"
‫‏"من شورت میپوشم."
‫‏"و لباس من!"
‫بعدش...
‫این اتفاق افتاد.
‫[ پایان ]
‫‏- مامان داره میره سفر.
‫‏- مامان...
‫داره میره سفر...
‫برای دو روز...
‫به استکهلم.
‫مایا با بوم بوم و پامپا تو خونه میمونه.
‫‏"بالاخره.
‫لعنت، وقت برگشتنه."
‫‏"چطور بود؟"
‫‏"عالی بود."
‫‏"مایا؟"
‫‏"بله، بابا؟"
‫‏"برگرد، نمیتونم ببینمت."
‫‏"من دارم یه آزمایش میکنم."
‫‏"عنوان کارتون بعدی رو بهم بده."
‫‏"من دیگه نمیخوام برام کارتون درست کنی."
‫‏"دیگه کارتون برای مایا درست نمیکنی؟"
‫‏"پس من تو زندگیم چیکار کنم؟"
‫‏"کارتون میخواید؟"
‫‏"نه، ممنون."
‫‏"کارتون میخواید؟"
‫‏"نه."
‫‏"تو کارتون میخوای؟"
‫‏"چرا بهش گفتم نه؟
‫بابا!
‫نظرم عوض شد، من کارتون میخوام."
‫‏"نه، مایا. تو گفتی نه."
‫‏"کارتون میخواید؟
‫‏"کارتون میخواید؟"
‫‏"نه."
‫‏"کارتون میخواید؟"
‫‏"آره، آره، آره."
‫‏"دختر کوچولوی من!"
‫‏"کارتون من!"
‫یه فیلم از بابا.
‫مایا همدلی داره،
‫ولی نه تو حمومش. ‫بعدا، وقتی خوب خشک شد،
‫اون دوباره نظرش رو عوض کرد، ‫و اسمها ادامه پیدا کردن.
‫اینم یه اسم کاملا عجیب...
‫‏- مایا تو دریا...
‫اوه...
‫با یه بطری...
‫سس کچاپ.
‫[ مایا با یه بطری سس کچاب در دریا ]
‫[ کارخونه کچاپ ]
‫[ گوجه، شکر، نمک، ادویه، مواد شیمیایی ]
‫‏- مایا داره تولید سس کچاپ ‫.رو زیر نظر میگیره
‫چون میخواد اونا رو با قایق به پاریس ببره.
‫ما وسط دریا هستیم، ‫مایا داره قایق رو میرونه.
‫کلاهش روی کلاه کارخونش ‫هست، اینجوری راحت تره.
‫ما هزاران بطری سس کچاپ رو میبینیم.
‫کاپیتان بوم بوم ‫و کاپیتان مامان وارد میشن.
‫فرمانده مایا. ‏"استراحت."
‫‏"از راه شمال بریم یا از راه جنوب؟"
‫نقشه جهان.
‫‏"راه شمال سریع تره."
‫‏"اگه اجازه بدین، تو این فصل،
‫صدها تکه یخ شناور هست،
‫ممکنه به یکیشون بخوریم، خیلی خطرناکه.
‫راه جنوب امن تره."
‫‏"ما از راه شمال میریم!"
‫راه شمال.
‫‏"لعنت، بوم بوم و مامان راست میگفتن، ‫اینجا پر از تکه یخه."
‫‏"یه بطری سس کچاپ تو دریا!"
‫‏"خواهش میکنم، ماهی کچاپ خور نیاد!"
‫‏"این یه فاجعه است!"
‫‏"خیلی بده، فرمانده؟"
‫این سس کچاپ خیلی غلیظه، ‫همه دریاها رو تسخیر میکنه.
‫پرنده ها قرمز میشن، ‫خونه ها هم، حتی آدمها.
‫این یه سونامی قرمزه، یه فاجعه جهانی."
‫‏"چیکار میتونیم بکنیم؟ تمیزش کنیم؟"
‫‏"شما نمیتونید همه دریاها رو تمیز کنید.
‫سس کچاپ چی دوست داره؟
‫سیب زمینی سرخ کرده.
‫سیب زمینی سرخ کرده چی دوست داره؟
‫سس کچاپ!
‫با سیب زمینی سرخ کرده تو دریا، ‫سس کچاپ به اونا میچسبه،
‫ما سیب زمینی سرخ کرده ها رو ‫از آب میگیریم و دریا تمیز میشه."
‫‏"باید هزاران تا داشته باشیم، ‫از کجا میتونی پیداشون کنی؟"
‫‏"250 میلیارد سیب زمینی سرخ کرده، ‫من شمردمشون.
‫من میرم پیش پادشاه بلژیک، ‫اون کشور سیب زمینی سرخ کرده‌ست.
‫هلیکوپتر منو آماده کنید، ‫من میرم یه دوش بگیرم."
‫‏"بله، فرمانده مایا."
‫حالا،مایا کلاه هلیکوپترش رو روی ‫کلاه نا خدا و روی کلاه کارخونش گذاشت.
‫فاجعه...
‫زیست محیطی.
‫[ پرچم بلژیک ]
‫مایا تو قصر پادشاه بلژیک فرود میاد.
‫وقتی میرسه، ‫یه آقایی یه کلاه بهش میده.
‫برای دیدن پادشاه ‫باید خوب لباس پوشید.
‫‏"عجیبه، این آقا قرمزه.
‫حتما تو سس کچاپ ‫تو تعطیلات تو دریا شنا کرده.
‫مامان، خوندن تموم شد؟
‫میشه ادامه بدیم؟ ‫من تو ورودی حوصله ام سر رفته."
‫پادشاه بلژیک.
‫رئیس جمهور فرانسه هم اومده ‫که البته خونه‌اش همون بغله.
‫‏"پس شما میگید که همه ‫دریاها قرمز میشن،
‫ولی قرمز چه رنگی؟ ‫قرمز کچاپ، اعلیحضرت.
‫‏"ولی من یه نقشه دارم." ‫‏"فلن؟ من خیلی دوست دارم."
‫‏"نه، یه نقشه که میتونه نجاتمون بده.
‫من 250 میلیارد ‫سیب زمینی سرخ کرده نیاز دارم،
‫و بلژیک کشور سیب زمینی سرخ کرده است."
‫‏"250 میلیارد سیب زمینی سرخ کرده؟ ‫خیلی زیاده."
‫‏"من میتونم برج ایفل رو پیشنهاد بدم، ‫ولی به دردتون نمیخوره."
‫مایا میگه: "هیچوقت معلوم نیست."
‫پیداش کردم! ما میریم پیش پامپا لا فریتا.
‫اون همه رستوران سیب زمینی سرخ ‫کرده رو داره، اون به ما کمک میکنه."
‫با هلیکوپتر مایا، ‫اونا میرن پیش پامپا لا فریتا.
‫من هیچ رستوران پامپا لا فریتا نمیبینم."
‫عادیه، اونا یه ثانیه دیگه باز میکنن."
‫آها، باشه."
‫دفترهای پامپا ‫تو بلندترین ساختمون هستن،
‫اونا باید کلی آسانسور سوار شن.
‫اونا هی دکمه رو اشتباه میزنن.
‫ما 250 میلیارد سیب زمینی ‫سرخ کرده نیاز داریم، پامپا عزیز."
‫پس، با یه یورو برای هر سیب زمینی سرخ کرده،
‫میشه... 250 میلیارد ضربدر ‫یه یورو برابر میشه با...
‫‏250 میلیارد یورو. عجب، همون عدده."
‫ما پول نداریم. ‫این برای نجات دریاهاست."
‫آها، اگه برای نجات زمینه...
‫‏250 میلیارد منهای 250 میلیارد میشه...
‫‏0. پس این..."
‫مجانیه!
‫عالیه، ممنون."
‫میاید کارخونه ‫سیب زمینی سرخ کرده منو ببینید؟"
‫ممنون، ولی ما باید بریم."
‫میاید کارخونه منو ببینید!"
‫سیب زمینی از اینجا میاد تو، ‫سیب زمینی سرخ کرده از اینجا میره بیرون.
‫سیب زمینی سرخ کرده از اینجا میره بیرون، ‫سیب زمینی سرخ کرده از اینجا میره بیرون..."
‫بدتر شد: سس کچاپ از رودخونه ها بالا میاد
‫و تو پاریس، رود سن قرمزه.
‫بالاخره، برج ایفل به یه دردی میخوره.
‫پامپا لا فریتا یه توپ سیب زمینی ‫سرخ کرده روش نصب کرده.
‫ایده مایا جواب میده! ‫سیب زمینی سرخ کرده سس کچاپ رو میگیره.
‫موزیک پیروزی
‫سیب زمینی سرخ کرده ‫قرمزه و دریا تمیزه.
‫ولی با این همه سیب زمینی سرخ ‫کرده قرمز شناور چیکار کنیم؟
‫بازم، فرمانده مایا راه حل رو پیدا کرده.
‫خیلی باحال!
‫او یک آبکش بزرگ قدیمیِ مامان کاپیتان رو ‫به هلیکوپترش آویزون کرد.
‫سر وقت ناهار، ‫مایا سیب زمینی سرخ کرده ها رو...
‫تو همه آشپزخونه های پاریس پخش میکنه.
‫من عاشق کچو کچو پامپا لا فریتام !"
‫سس کچاپ تو سیب زمینی سرخ کرده است، ‫پس انگشتا تمیز میمونن.
‫بعد از اینکه نزدیک بود زمین رو نابود کنه،
‫مایا تونست دریاها رو از سس کچاپ نجات بده.
‫برای تشکر ازش، پادشاه بلژیک،
‫کشور سیب زمینی سرخ کرده، ‫تاجش رو بهش هدیه داد.
‫‏- مایا و نَنو
‫مایا و نَنو
‫‏- تو سال 2020، پامپا لا فریتا ‫پادشاه سیب زمینی سرخ کرده بود
‫تو کل دنیا.
‫ولی یه بدبختی به شکل یه ویروس اومد.
‫همه باید ماسک میزدن.
‫دیگه هیچکس نمیتونست ‫سیب زمینی سرخ کرده بخوره.
‫به خاطر ماسک ها،
‫پامپا مجبور شد همه رستوران ‫های سیب زمینی سرخ کرده شو ببنده.
‫این پایان سیب زمینی سرخ کرده ها بود.
‫پامپا لا فریتا ناامید شده بود.
‫از بس عصبی بود، جورابشو میخاروند.
‫تو تلویزیون، ‫یه گزارش از تعطیلات ساحلی پخش میشد.
‫هیچکدوم سیب زمینی سرخ کرده نمیخوردن.
‫آخرش یه تیکه از پشم جورابشو کند
‫و یه گلوله نخ تو دستش بود.
‫به خودش گفت که تعطیلات گذرونها ‫روی سنگ‌ها دراز کشیدن،
‫حتما درد داره.
‫مشکل سنگ‌ها.
‫بدون اینکه فکر کنه، پامپا ‫لامپ و تلفن رو دورش پیچید.
‫یه ایده به ذهنش رسید.
‫پامپا راه حل رو پیدا کرده بود.
‫‏"من تخت های طنابی درست میکنم ‫که به درختا وصل میشن.
‫اسم اونا رو میذارم...
‫مرد دراز کشیده
‫‏"اما همچنین راحت.
‫‏"نَنو."
‫اول، باید خیلی، خیلی زیاد نخ میخرید.
‫‏"من همه رو میخرم."
‫کامیون با سرعت پر از نَنو شد.
‫بالاخره، مایا به ساحل ‫گزارش شده با سنگ ها رسید.
‫اون یکیشو امتحان کرد.
‫همه تعطیلات گذرونها ‫میخواستن نَنو رو امتحان کنن.
‫اونا یه صف درست کردن تا خود ماه.
‫سنجاب ها از فرصت استفاده کردن ‫و همه نَنو ها رو برداشتن.
‫تو این لحظه از ماجراجویی، ما داریم...
‫‏100 سنجاب روی 100 نَنو...
‫یه صف از تعطیلات گذرونها تا خود ماه...
‫و مایا اون پایینِ پایین، جیغ میکشه.
‫بوم بوم و پامپا نگران...
‫مامان... یه جایی.
‫این داستان میخواد کجا بره؟
‫این دقیقا همینطوری اتفاق افتاد:
‫اونا با موتور قدیمی پامپا رفتن دنبال مایا،
‫چون مایا کامیون رو برده بود.
‫FRANCOFILMS@
‫اونا ساحل تعطیلات گذرونها رو راحت پیدا کردن.
‫بوم بوم، پامپا!"
‫مایا له شده!" ‏"یه فکری دارم.
‫زود باشین، یه هواپیمای ‫مَشتی برام آماده کنید!"
‫بوم بوم یاد گرفته بود ‫چطوری این هواپیماها رو برونه
‫برای حمل ‫کیف دیپلماتیک.
‫وقتی افتادن، تعطیلات گذرونها ‫باعث شدن فندق ها بیفتن.
‫نگاه کن، پامپا، ‫همه نَنو رو دوست دارن."
‫پولش رو ازشون گرفتی؟"
‫اوه نه! ‫من کاملا فراموش کردم!"
‫مهم نیست. من خوشحالم ‫که مردم نَنو ها رو دوست دارن."
‫وقتی به کارخونه رسیدن، ‫یه سورپرایز منتظرشون بود.
‫صدها نفر میخواستن نَنو بخرن.
‫حالا، باید کلی نَنو درست میکردن.
‫من همه رو میخرم!"
‫همه پول نَنوشون رو میدادن.
‫و مایا بود که پول رو تو صندوق میذاشت.
‫ولی مامان تو این داستان چیکار میکرد؟
‫اون همه نَنو ها رو امتحان میکرد ‫تا ببینه محکم هستن یا نه.
‫من مایا پلیس و سه تا گربه میخوام!"
‫ماشین من!
‫تو این داستان، ما قراره با ...
‫مایا پلیس، نیروی مایا ملاقات کنیم.
‫سه تا گربه دزد:
‫نیروی 1، بومپاف، ‫اون دستکش بوکس داشت.
‫نیروی 2، شارتو.
‫اون یه چکش ته دمش داشت.
‫نیروی 3، کروکروک. ‫اون یه دهن خیلی بزرگ داشت.
‫داستان ما با یه زنگ هشدار ‫تو شب شروع میشه...
‫زنگ هشدار به صدا در میاد.
‫برو، برو، برو!"
‫تلفن بومپاف...
‫بهش نشون میداد کجا چه چیزایی ‫رو تو پاریس بدزده.
‫یه کنسرو ساردین ‫تو خیابون ویلیه شماره 25.
‫زود باش، نیروی ببر، خیابون ‫ویلیه شماره 25، ساردین هست."
‫خب، ساردین ها ‫تو این یخچال خیلی بزرگ هستن."
‫و درش قفله."
‫قرار نیست زیاد قفل بمونه."
‫سخت تر از اونی بود که فکرشو میکردم."
‫ببینیم جلوی چکش دُمیم مقاومه یا نه."
‫خب، بذارید من انجامش بدم. ‫من میخوام حالشو بگیرم،
‫با دهن گشادم!"
‫و اینم از این، یخچال خالی شد."
‫با این همه زحمتی که کشیدیم."
کنسرو ساردین!"
‫تکون نخور وگرنه میفته ‫تو شکمت!"
‫قورتش دادی!"
‫پلیس! زود باشین، بریم."
‫پنجه‌ها بالا!"
‫شما چی از این خونه دزدیدید؟"
‫هیچی، یه کنسرو ساردین."
‫ولی کروکروک خوردش."
‫خب، تریلی فیلیتون رو خالی کنید. ‫میخوایم ببینیم چی از بانک دزدیدید."
‫موش؟
‫چی؟ شما از یه بانک موش دزدیدید؟"
‫آره خب، ‫ما اسکناس نمیخوریم."
‫یه کابل کامپیوتر؟
‫بیا، من همه رو میبرم."
‫- چرا کابل‌ها رو می‌دزدین؟" ‫- ‏"ما عاشق جویدنشونیم."
‫‏"همه از ماشین پیاده شین!"
‫‏"ما کاری نکردیم."
‫‏"مایا، تفنگت رو بنداز زمین."
‫‏"این یه تفنگ قلابیه ‫و این یه پلیس قلابیه."
‫‏"همه تو کامیونت.
‫‏"همه رو سوار می‌کنیم."
‫فیل خرطوم می‌کشه.
‫تو کامیونت.
‫‏"مایا، تو یه پلیس قلابی هستی؟"
‫‏"آره."
‫‏"یه دزدی که دزدها رو می‌دزده؟"
‫‏"آره."
‫-‏"تو کیفت چیه؟" ‫-‏"هیچی، می‌بینی."
‫‏"دست‌ها بالا، شما پلیس‌های قلابی هستین!"
‫‏"نه، شماها قلابی هستید، ما یه تفنگ داریم."
‫‏"یه تفنگ آب‌پاش پلاستیکی."
‫‏"و شما، شما موز دارین."
‫‏"آره؟ این ابر رو نگاه کن."
‫‏"همه شما رو دستگیر می‌کنیم، بزن بریم."
‫‏"همه رو سوار می‌کنیم، میریم ‫زندان پلیس‌های قلابی."
‫[ پلیس واقعیِ واقعی ]
‫تو کامیون پلیس‌های واقعیِ واقعی.
‫‏"شما هم پلیس‌های قلابی هستین؟"
‫-‏"ما دزدهای واقعی هستیم." ‫-‏"و ما دزدیده شده‌های واقعی."
‫زندان پلیس‌های قلابی. ‫هیچوقت ازش بیرون نمیایم.
‫نگهبان‌ها بازوهای بزرگ و سر مهره‌ای داشتن.
‫‏"رسیدیم زندان، همه پیاده شین."
‫‏"دست‌ها بالا!"
‫‏"حتی راننده‌های زن. شما ‫هم پلیس‌های قلابی هستید.
‫‏"شما با موز شلیک می‌کنین
‫‏"و این یه کامیون زباله بازسازی شده‌ست."
‫سرهای مهره‌ای قدرت کاراته رو داشتن.
‫با اونا، بحث کردن فایده نداره.
‫‏"با ورزش، مثل همه."
‫پلیس‌های قلابی زندانی ‫همیشه ورزش می‌کردن.
‫ناگهان...
‫کل زندان تو آسمون بلند شد.
‫‏"یه غول زندان رو بلند کرده ‫و داره می‌برتش تو شهر."
‫در واقع، سرهای مهره‌‌ای ترسو بودن.
‫‏"این زندان قلابیه،
‫‏"من دارم می‌برمش به زندان زندان‌های قلابی."
‫پلیس‌های قلابی بدون توجه به هیچی ‫داشتن ورزش می‌کردن.
‫‏"از این فرصت استفاده کنیم و فرار کنیم."
‫‏"کروکروک، تو دیوار زندان رو می‌خوری ‫تا ما بتونیم بریم بیرون.
‫‏"شارتو، تو سر ربات رو با دُم چکشیت می‌کوبی.
‫‏"بومپاف، تو سوراخ‌های بینیش ‫رو با دستکش‌های بوکسیت می‌گیری.
‫‏"پلیس‌های قلابی ، جلوی ‫چشماش برقصین تا گیج بشه.
‫‏"ما، ما گوشاش رو می‌گیریم.
‫‏"نیروی بَبر، من رو بِبر روی سرش ‫تا همه چیزو زیر نظر داشته باشم."
‫‏"ما چیکار کنیم؟"
‫‏"پاشو قلقلک بدین تا بیفته."
‫‏"وقتی افتاد ‫چطوری بلندش کنیم؟"
‫‏"با این!"
‫‏"تروپی!"
‫‏"از مغازه پشت چراغ قرمز برداشتیشون؟"
‫فلش بک.
‫یه فلش بک یه لحظه ‫از گذشته‌ست که دوباره می‌بینیم.
‫پس تو یه دزد واقعی هستی، مثل ما."
‫‏"بزن بریم، کروکروک، دیوار رو بخور."
‫آفرین، کروکروک! ‫من میرم، شما دنبالم بیاین!"
‫‏"زود باشین، بیاین!
‫پلیس‌های قلابی: گوش‌ها!
‫گربه‌ها: بینی و چکش.
‫بومپاف بینی ربات رو گرفت.
‫شارتو با چکش دُمیش ‫نمیذاشت فکر کنه.
‫‏"دخترا، چشم‌ها!"
‫اونا با رقصشون سرش رو می‌چرخوندن.
‫ربات دیگه نمی‌تونست تحمل کنه.
‫سرهای مهره‌ای فورا فرار کردن.
‫موش‌ها!
‫بعد موش‌ها حمله رو شروع کردن.
‫اونا با سرعت پاهاش رو قلقلک دادن.
‫‏"باید راه رو باز کنیم، زود باشین!
‫تروپی!
‫بالاخره، تروپی‌ها.
‫تروپی‌ها راه رفتن، ‫راه رفتن، راه رفتن تا...
‫دریا.
‫ولی ربات غرق نشد، ‫مثل یه قایق شناور بود.
‫و مایا و دوستاش؟ ‫آیا از داستان خارج شدن؟
‫ولی نه.
‫اونا با قایق رفته بودن سفر.
‫و ببر؟
‫برای پایان، یه یادگاری کوچیک...
‫از زمان قرنطینه. ‫مایا و مامان، تو نورماندی،
‫نزدیک دریا، ‫بابا تو لس آنجلس، نزدیک یه دریاچه.
‫واکنش مایا...
‫‏"بابا، تو بهتر از اونی که ‫فکر می‌کنی آواز می‌خونی."
‫حیوانات جادویی.
‫مایا و حیوانات جادویی.
‫مایا، یایای کوچولوی من
‫فسقلی کوچولوی من
‫تو، تو یه خونه هستی...
‫نزدیک دریا.
‫من تو یه خونه هستم.
‫خیلی نزدیک یه دریاچه.
‫یه چیزه، به جز اینکه دوره.
‫مایا، یایای کوچولوی من.
‫دختر کوچولوی من.
‫همه دوستات اومدن بهت سر بزنن.
‫دیگه هیچی برای گفتن به ما ندارن ‫چون حرف نمی‌زنن.
‫ولی حرکت می‌کنن و می‌پرن، ‫همچنین دور می‌زنن.
‫مایا، یایای کوچولوی من.
‫دختر کوچولوی من.
‫بردی برد.
‫پونی بوی.
‫مایا، یایای کوچولوی من.
‫دختر کوچولوی من
‫فِی اِریک.
‫پاتورن.
‫پُلی‌کاپ.
‫الِترُمپ.
‫مایا، یایای کوچولوی من.
‫دختر کوچولوی من.
‫شاتون.
‫تورپاتول.
‫تروتولِت.
‫پِگازت.
‫لاپاپن.
‫و مایا!
‫ترجمه و زیرنویس: ‫علی کلان
‫[ ارائه‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] ‫FRANCOFILMS@
‫[ پایان ]
‫فیلمی از: ‫[ بابام ]
‫فیلمی از: ‫میشل گوندری
‫FRANCOFILMS@ ‫francofilmz@gmail.com